ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – தனியன்கள்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யர் – தத்வ த்ரயம் அனுபவம்

ஐப்பசியில் அவதரித்த ஆழ்வார்கள் ஆசார்யர்கள் பெருமைகளை அநுபவித்து வருகிறோம்.  இம்மாதத்தில் அவதரித்தோரில் மிகத் தலையாயவர் பரம காருணிகரான பிள்ளை லோகாசார்யர். இவரது அத்புத க்ரந்தமான ஸ்ரீவத்சன் பூஷணத்தின் பெருமையையும், அதற்குள்ள தனியன்களையும் அதற்கு மாமுனிகள் அருளிய அவதாரிகையையும் காண்போம். முதலில் தனியன்கள்:

ஸ்ரீவசன பூஷணம் எனும் திவ்ய சாஸ்த்ரமே ஸத்ஸம்ப்ரதாயத்தின் அதிமுக்யமான க்ரந்தம் என்பதால் இதன் பெருமையை விளக்கவே மாமுனிகள் உபதேச ரத்தின மாலையை அருளிச்செய்தார்.

  • இவற்றை அடைவே தெரிவித்து, ஸம்ப்ரதாயம், விசிஷ்டாத்வைத ஸித்தாந்தம் இவற்றை ப்ரவர்த்திப்பித்ததில் எம்பெருமானாரின் மஹத்தான பங்களிப்பை ஸ்தாபிக்கிறார்.
  • பிறகு, திருவாய்மொழிக்குண்டான வ்யாக்யானங்கள், அவற்றை அருளிச்செய்த வ்யாக்யாதாக்கள் பற்றித் தெரிவிக்கிறார்.
  • பிறகு அவர், நம்பிள்ளையின் ஈடு வ்யாக்யானம் எவ்வாறு சேமிக்கப்பட்டு ஆசார்ய பரம்பரை வழியாக உபதேசிக்கப் பட்டு வந்தது என்று காட்டுகிறார்.

நம்பிள்ளை காலக்ஷேப கோஷ்டி

  • பிறகு அவர் பிள்ளை லோகாசார்யர் பெருமையையும் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ர மாஹாத்ம்யத்தையும் எடுத்துக் காட்டுகிறார்.

பிள்ளை லோகாசார்யர் கோஷ்டி

  • அதன்பின் மிகச் சுருக்கமாகவும் தெளிவாகவும் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தின் ஸாரத்தை விளக்கி, தன் ஆசார்யனிடத்தில் பரிபூர்ண விச்வாஸத்துடன் இருக்க வேண்டியதின் முக்கியத்துவத்தைக் காட்டுகிறார்.
  • இறுதியாக, பூர்வாசார்யர்கள் திருவாக்கைப் பூர்ணமாக ஏற்று அதன்படியே நடக்கவும் பிறர்க்கு உபதேசிக்கவும் வேண்டும் என்று காட்டியருளுகிறார்.
  • இந்த அநுஷ்டானத்தின் மிகப்பெரிய பலனாக நாம் பெறுவது எம்பெருமானாரின் க்ருபை என்றும் விளக்கப்படுகிறது.
  • எறும்பியப்பா உபதேச ரத்தின மாலையின் இறுதியில் தாம் சேர்த்தருளிய ஓர் அழகான பாசுரம் மூலம் மாமுனிகள் திருவடி ஸம்பந்தம் பெற்றோரை அமானவ புருஷன் தன் கரத்தால் ஸ்பர்சித்து விராஜா நதியைத் தாண்டச் செய்கிறான் என்று அருளிச்செய்தார்.

 மாமுனிகள் – ஸ்ரீரங்கம்

ஆகவே, உபதேச ரத்தின மாலை க்ரந்தத்தின் நோக்கமே ஸ்ரீவசனபூஷண ஸாரார்த்தம் தெரிவிப்பதும், அதன் மாஹாத்ம்யம் உணர்த்துவதும் தான் என்று தெளிவாகிறது.

மாமுனிகளின் உபதேச ரத்தின  மாலையில் சில பாசுரங்களை அனுபவிப்போம்:

பிள்ளை லோகாசார்யர், மாமுனிகள் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

பாசுரம் 53

அன்ன புகழ் முடும்பை அண்ணல் உலகாசிரியன்
இன்னருளால் செய்த கலை யாவையிலும்
உன்னில் திகழ் வசன பூடணத்தின் சீர்மை ஒன்றுக்கில்லை
புகழல்ல இவ்வார்த்தை மெய் இப்போது  

இதன் கருத்தாவது: இப்படிப் புகழ்வாய்ந்த முடும்பை நகரில் திருவவதரித்த அண்ணல் லோகாசார்யர் தம் பெருங்கருணையால் நம்மைப் பல க்ரந்தங்களை அருளிச்செய்து வாழ்வித்தருளினார் எனினும் அவற்றில் ஸ்ரீவசன பூஷணம் பெற்றுள்ள மாஹாத்ம்யம் வேறொன்றுக்கும் இல்லை என்பது வெறும் புகழுரையன்று ஸத்யம்.

பாசுரம் 54

முன்னம் குரவோர் மொழிந்த வசனங்கள் தன்னை
மிகக் கொண்டு கற்றோர் தம் உயிர்க்கு
மின்னணியாச் சேரச் சமைத்தவரே
சீர் வசன பூடணம் என்னும் பேர் இக்கலைக்கு இட்டார் பின்

இதன் கருத்தாவது: முன்பே நம் பூர்வர்கள் அருளிச்செய்த மஹா வாக்யங்களைக் கொண்டே அவர்களின் திருவுளக் கருத்துகளை ஆத்மாவுக்கு ஆபரணம் போல்  ஒரு சொல் ஆபரணமாக (வசன பூஷணம்) இந்நூலை  அமைத்தபடியால் பிள்ளை லோகாசாரயரே இதற்கு  ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்று பேரிட்டார்.

பாசுரம் 55

ஆர் வசன பூடணத்தின் ஆழ்பொருள் எல்லாம் அறிவார்
ஆரது சொல் நேரில் அனுட்டிப்பார்
ஓர் ஒருவர் உண்டாகில் அத்தனை காண் உள்ளமே
எல்லார்க்கும் அண்டாததன்றோ அது

இந்தப் பாசுரத்தில் கருத்தாவது: ஸ்ரீ வசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தின் ஆழ்ந்த பொருளை உள்ளபடி அறியக்கூடியவர் யார்? அறிந்தாலும் அதை அநுஷ்டிக்கக் கூடியவர் யார்? யாரோ ஒருவர் இருந்தாலும், அது மிக மெச்சத்தக்கதே. ஏனெனில் இது யாராலும் அடையப்பட முடியாத நிலை. பிள்ளை லோகம் ஜீயர், இப்பாசுரத்துக்கிட்ட தம் வ்யாக்யானத்தில் மாமுனிகள் ஒருவரே இதை அறிந்தும் அநுஷ்டித்தும் இருந்தவர் என்று ஸாதிக்கிறார்.

பாசுரம் 61

ஞானம் அனுட்டானம் இவை நன்றாகவே உடையனான
குருவை அடைந்தக்கால்
மானிலத்தீர் தேனார் கமலத் திருமாமகள் கொழுனன்
தானே வைகுந்தம் தரும்

இப்பாசுரத்தின் கருத்தாவது: உலகோரே! இந்த சாஸ்திரத்தில் ஆழ்ந்த ஞானமும் அந்த ஞானத்தின் படியான அநுஷ்டானமும் உள்ள ஓர் ஆசார்யரை நீர் அடைக்கலம் புகுந்தால் தேன் சேரும் தாமரை மலர் அமர்ந்த திருமாமகள் கொழுநன் ஆன ஸ்ரீமந் நாராயணன் தானே உவந்து உங்களுக்குத் தன் திருவடி நிழலாகிய நித்யப் பெருவீடு தந்து ஒழிவிலாக் கைங்கர்யம் கொள்வான்.

ஸ்ரீவசன பூஷணம் ஸேவிக்கு முன்பாகச் சில விசேஷ தனியன்கள் ஸேவிக்கப் படுகின்றன. நம் மேன்மை மிக்க பூர்வாசார்யர்களையும் எல்லோரின் உஜ்ஜீவனத்துக்காக அவர்கள் செய்த க்ரந்தங்களையும் இப்போது சுருக்கமாகக் காண்போம்.

முதலில் “ஸ்ரீ சைலேச தயா பாத்ரம்“ தொடங்கி பொதுத் தனியன்கள் ஸேவித்தபின்…..

லோககுரும் குருபிஸ்ஸஹ பூர்வை: கூர குலோத்தமதாஸம் உதாரம் |
ஸ்ரீநகபதி அபிராமவரேசௌ தீப்ரசயாந குருஞ்ச பஜேஹம் (தீப்ரசயம் வரயோகி நமீடே) ||

மணவாள மாமுனிகள் ஸாதித்தது. இதன் திரண்ட பொருள்: அடியேன் பிள்ளை லோகாசார்யர், மஹா காருணிகரான கூர குலோத்தம தாஸர், திருமலை ஆழ்வார் (திருவாய்மொழிப் பிள்ளை), அழகிய மணவாள பெருமாள் பிள்ளை (மாமுனிகளின் தாய்வழிப் பாட்டனார்/மாதாமஹர்), திகழக் கிடந்தான் திருநாவீறுடைய பிரான் தாதர் (மாமுனிகள் திருதகப்பனார்) ஆகிய பூர்வாசார்யர்களை வணங்குகிறேன்.

லோகாசார்யாய குரவே க்ருஷ்ணபாதஸ்ய ஸூநவே |
ஸம்ஸார போகி ஸந்தஷ்ட ஜீவ ஜீவாதவே நம: ||

ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் திருக்குமாரர் ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாள்  அருளிச்செய்தது. இதன் திரண்ட பொருள்: வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையின் திருக்குமாரரும், ஸம்ஸாரப் பாம்பினால் கடியுண்டு கட்டுண்டவர்களின் உயிர் காக்கும் மருந்தும் ஆகிய அடியேன் ஆசார்யர் பிள்ளை லோகாசார்யரை வணங்குகிறேன்.

லோகாசார்ய க்ருபாபாத்ரம் கௌண்டின்ய குலபூஷணம் |
ஸமஸ்தாத்ம குணாவாஸம் வந்தே கூர குலோத்தமம் ||

திருவாய்மொழிப் பிள்ளை அருளியது. இதன் திரண்ட பொருள்: பிள்ளை லோகாசாயார்யாரின் க்ருபைக்குப் பாத்ரரானவரும், கௌண்டிந்ய குலத்துக்கு அணிகலனுமான கூர குலோத்தம தாஸரை வணங்குகிறேன்.

நம: ஸ்ரீசைலநாதாய குந்தீநகர ஜந்மநே |
ப்ரஸாதலப்த பரம ப்ராப்ய கைங்கர்ய சாலிநே ||

மணவாள மாமுனிகள் அருளிச் செய்தது. இதன் திரண்ட பொருள்:  குந்தீ நகரம் (இப்போது கொந்தகை) எனும் ஊரில் திருவவதரித்தவரும், ஸ்ரீசைலநாதர் (திருமலை ஆழ்வார், திருவாய்மொழிப் பிள்ளை) எனும் திருநாமம் கொண்டவரும், கைங்கர்ய ஸ்ரீயினால் எப்போதும் ப்ரகாசமாய் ஜ்வலிப்பவரும் ஆன அடியேன் ஆசார்யரை வணங்குகிறேன்.

லோகாசார்ய பதாம்போஜ ராஜஹம்ஸாயிதாந்தரம் |
ஜ்ஞான வைராக்யஜலதிம் வந்தே ஸௌம்ய வரம் குரும் ||

மாமுனிகள் ஸாதித்தது. இதன் திரண்ட பொருள்: செந்தாமரையில் சேர்ந்த ராஜ ஹம்ஸ பக்ஷிபோல் பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடியில் பணிந்த (மாதாமஹரான) ஞான வைராக்யங்களில் கடல் போன்ற அழகிய மணவாள பெருமாள் பிள்ளையை வணங்குகிறேன்.

ஸ்ரீ ஜிஹ்வா வததீசதாஸம் அமலம் அசேஷ சாஸ்த்ரவிதம் |
ஸுந்தரகுருவர கருணாகந்தளித ஜ்ஞாநமந்திரம் கலயே ||

மாமுனிகள் ஸாதித்தது. இதன் திரண்ட பொருள்: அழகிய மணவாளப் பெருமாள் பிள்ளையின் திவ்ய க்ருபையால் பேணப்பட்டவரும் குற்றமற்ற சாஸ்த்ர ஞானம் பெற்றவரும் ஆன திகழக் கிடந்தான் திருநாவீறுடைய பிரான் தாதரை வணங்குகிறேன்.

ஸ்ரீவசன பூஷணத்துக்கே உரிய விசேஷத் தனியன்கள்

ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தை ஆறு ப்ரகரணங்களாகவும் (பகுதி), ஒன்பது ப்ரகரணங்களாகவும் பகுக்கும் க்ரமத்தை இந்தத் தனியன்கள் விளக்குகின்றன:

புருஷகார வைபவம் ச ஸாதநஸ்ய கௌரவம்
தததிகாரி க்ருத்யம் அஸ்ய ஸத்குரூப ஸேவநம் |
ஹரிதயாம் அஹைதுகீம் குரோருபாயதாஞ்ச யோ
வசனபூஷணேவதஜ் ஜகத்குரும் தமாச்ரயே ||

இதன் எளிய தமிழ் வடிவம்: பின்வரும் விஷயங்களை ஸ்ரீவசன பூஷணத்தில் கருணையுடன் விளக்கிய பிள்ளை லோகாசார்யரை நான் சரணடைகிறேன்.

  1. எம்பெருமான் சேதனரை ஏற்கும்படி சிபாரிசு செய்யும் பிராட்டியின் மஹிமைகள்
  2. பகவானை அடைய பகவானே உபாயம் எனும் ஸித்தோபாயப் பெருமை
  3. எம்பெருமானையே உபாயமாகப் பற்றிய அதிகாரிகள் இயல்பு/செயல்கள்
  4. இந்த அதிகாரிகள் தங்கள் ஆசார்யனிடம் செய்யும் ஸேவை
  5. எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபா விசேஷம்
  6. ஆசார்யன் அறுதி உபாயம் (வழி) என்பது

ஸாங்காகில த்ரவிட ஸம்ஸ்க்ருதரூப வேத ஸாரார்த்த ஸங்க்ரஹ மஹாரஸ வாக்யஜாதம் |
ஸர்வஜ்ஞ லோக குரு நிர்மிதம் ஆர்ய போக்யம் வந்தே ஸதா வசநபூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரம் ||

இதன் எளிய தமிழ் வடிவம்: ஸர்வஜ்ஞரான பிள்ளை லோகாசார்யர் ஸாதித்ததும் கற்றறிந்த ஞானிகளுக்கு மகிழ்வூட்டுவதும் வேத வேதாந்த விஷயங்களை மிகச் சில சொற்களிலேயே எளிதாக விளக்குவதுமான ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தை அடியேன் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

அகுண்டோத்கண்ட வைகுண்டப்ரியாணாம் கண்டபூஷணம் |
குருணாஜகதாம் உக்தம் வ்யாப்தம் வசந பூஷணம் ||

இதன் எளிய தமிழ் வடிவம்: எல்லையிலாப் பேரின்பம் விளைக்கும் பரமபதம் அடைய விழையும் முமுக்ஷுக்களின் பேச்சுக்கு ஆபரணம் போன்றது  லோக குருவாகிய பிள்ளை லோகாசார்யர் அருளிய ஸ்ரீவசன பூஷணம்.

பேறு தருவிக்குமவள் தன் பெருமை (1) ஆறு (2) பெறுவான் முறை (3)
அவன் கூறு குருவைப்பனுவல் (4) கொள்வதிலையாகிய குளிர்ந்த அருள்தான் (5)
மாறில்புகழ் நற்குருவின் வண்மை (6) யொடெலாம் வசன பூடணமதில்
தேறிட நமக்கருள் முடும்பை இறையவன் கழல்கள் சேரென்மனனே

இத்தனியனின் கருத்தாவது: மனமே! முடும்பை குலம் வந்த வள்ளல் லோகாசார்யர் திருவடிகளை சரணம் பற்றி உஜ்ஜீவனம் அடைவோம். அவர் அருளிய நூலின் ஆறு விஷயங்களாவன:

  1. புருஷகாரம் செய்யும் பிராட்டியின் பெருமை
  2. எம்பெருமானே உபாயமாய் இருக்கும் ஸித்தோபாயப் பெருமை
  3. எம்பெருமானையே உபாயமாகப் பற்றினோர் பெருமை
  4. அத்தகையோர் தங்கள் ஆசார்யனிடம் செய்யும் ஸேவை
  5. எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபா விசேஷம்
  6. ஆசார்யனே அறுதி உபாயம் என்பது

திருமாமகள் தன் சீரருளேற்றமும் (1) திருமால் திருவடி சேர்வழி நன்மையும் (2)
அவ்வழி ஒழிந்தன அனைத்தின் புன்மையும் (3) மெய்வழியூன்றிய மிக்கோர் பெருமையும் (4)
ஆரணம் வல்லவர் அமரு நன்னெறியையும் (5) நாரணன்றாள் தரு நற்குருநீதியும் (6)
சோதிவானருள் தூயமாகுருவின் பாதமாமலர் பணிபவர் தன்மையும் (7)
தீதில் வானவர் தேவன் உயிர்களை ஏதுமின்றி எடுக்கும்படியையும் (8)
மன்னியவின்பமும் மாகதியும் குருவென்னு நிலை பெறும் இன்பொருள் தன்னையும்
அசைவிலாதவேதமதனுள் அனைத்தையும் (9) வசனபூடண வழியாலருளிய
மறையவர் சிகாமணி வண்புகழ் முடும்பை இறையவன் எங்கோன் உலகாரியன்
தேன்மலர்ச்சேவடி சிந்தைசெய்பவர் மாநிலத்து இன்பமது எய்தி வாழ்பவரே

இத்தனியனின் கருத்தாவது: முடும்பை வந்த வள்ளல் ஆசார்ய ச்ரேஷ்டர்,வேத விற்பன்னர்களின் முடியில் ரத்னமாக இருப்பவரோ, சாஸ்த்ரத்தின் ஸாரார்த்தங்களை ஸ்ரீவசன பூஷணத்தின் மூலம் வெளியிட்டாரோ, அத்தகைய பிள்ளை லோகாசார்யரின் தேன் போன்ற திருவடிகளை யார் த்யானம் செய்கிறாரோ அவர் இவ்வுலகிலேயே பேரின்பமான பகவத் பாகவத அனுபவம் மற்றும் கைங்கர்யத்தைப் பெறுவார். ஸ்ரீ வசன பூஷண சாஸ்த்திரத்தில் அருளிய பொருள்களாவன:

  1. ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மித் தாயார் ஏற்றம்
  2. எம்பெருமானை அடைய அவனே உபாயமாய் இருப்பதின் ஏற்றம்
  3. கர்ம ஞான பக்திகளாகிற பிற உபாயங்களின்  தாழ்ச்சி
  4. எம்பெருமானே உபாயம் என்றுள்ள ப்ரபந்நர் ஏற்றம்
  5. ப்ரபந்நர் நித்யாநுஷ்டானம்
  6. சீரிய ஆசார்யனின் குணங்களும் அவர் அநுஷ்டானங்களும்
  7. நல்ல சிஷ்யனின் இயல்புகள்
  8. நித்ய ஸூரிகள் தலைவன் எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபா
  9. ஆசார்யன் உபாயமும் உபேயமும் எனும் சரம பர்வ நிஷ்டை

லோகாசார்ய க்ருதே லோகஹிதே வசனபூஷணே |
தத்வார்த்த தர்சினோ லோகே தந்நிஷ்டாச்ச ஸுதுர்லபா: ||

லோகாசார்யரால் ஜீவர் உத்தரணத்துக்காக அருளிச் செய்யப்பட்ட ஸ்ரீ வசனபூஷணத்தை நன்கு அறிந்தோரும் அதை அநுஷ்டிப்போரும் காண அரிது.

ஜகதாசார்ய ரசிதே ஸ்ரீமத்வசநபூஷணே |
தத்த்வஜ்ஞாநாஞ்ச தந்நிஷ்டாம் தேஹிநாத யதீந்த்ரமே ||

.ஜகதாசார்யரான யதிராஜரே! பிள்ளை லோகாசார்யரால் அருளப்பட்ட ஸ்ரீமத் வசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ர ஞானம் பெறவும் அதை அநுஷ்டிக்கவும் அடியேனுக்கு க்ருபை செய்தருள்வீராக!

இவ்வாறு ஓரளவு பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீ வசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ர மாஹாத்ம்யம் கண்டோம். இனி இதற்கு மாமுனிகள் அருளிய அத்புத வ்யாக்யானத்துக்கு அவர் அருளிய அவதாரிகை காண்போம்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் பிள்ளைலோகாசார்யர்  ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-srivachana-bhushanam-thanians.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

Advertisements

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் – முமுக்ஷுப்படி அனுபவம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பேயாழ்வார் – மூன்றாம் திருவந்தாதி அனுபவம்

ஐப்பசியில் அவதரித்த ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் ப்ரபாவத்தை அநுபவித்து வருகிறோம். இப்போது பரம காருணிகரான பிள்ளை லோகாசார்யரையும் அவரது திவ்ய க்ரந்தமான முமுக்ஷுப்படியையும் மணவாள மாமுனிகளின் அத்யத்புதமான முமுக்ஷுப்படி வ்யாக்யான அவதாரிகை (முன்னுரை) மூலம் சிறிது அநுபவிக்க ப்ராப்தமாகிறது.

 

திருமந்த்ரம், த்வயம், சரமச்லோகம் இவற்றில் பொதிந்துள்ள ஸம்ப்ரதாய ஸாரார்த்தங்களை விளக்கப்  பிள்ளை லோகாசார்யர் ரஹஸ்ய க்ரந்தங்கள் பதினெட்டை அருளிச்செய்தார். இவற்றில் முமுக்ஷுப்படி, தத்வத்ரயம், ஸ்ரீவசனபூஷணம் மூன்றும் காலக்ஷேப க்ரந்தங்களாக ஓர் ஆசார்யரிடம் க்ரமமாகக் காலக்ஷேப க்ரமத்தில் மூலத்தைக் கேட்டு அதன் வ்யாக்யானத்தோடு அர்த்தத்தை  உணர வேண்டியன. இவற்றுக்கு மாமுனிகள் வ்யாக்யானமும் விளக்கமும் அறியத்  தக்கன.  இம்மூன்றுக்கும் மாமுனிகள் மிக ரஸமான அத்புத வ்யாக்யானங்களை அருளிச் செய்துள்ளார். இக்ரந்தங்களும் வ்யாக்யானங்களும் அர்த்தபுஷ்டி, ஸம்ப்ரதாய ஞானம் கருதி நம் பூர்வர்களால் நெடுங்காலமாக அநுஸந்திக்கப்பட்டு வருகின்றன.

இம்மூன்று க்ரந்தங்களுக்கும் ஒரு சுருக்கமான அறிமுகம்:

  • இம்மூன்றில் முமுக்ஷுப்படி திருமந்த்ரம் (ஓம் நமோ நாராயணாய), த்வயம் (ஸ்ரீமந் நாராயண சரணௌ சரணம் ப்ரபத்யே ஸ்ரீமதே நாராயணாய நம:), சரம ச்லோகம் (ஸர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ, அஹம் த்வா ஸர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மாஸுச:)  என்பவற்றின் மிகச் சிறந்த விளக்கமாய் விளங்குகிறது.
  • தத்வ த்ரயம் எம்பெருமானாரின் ஸ்ரீபாஷ்யக் கருத்துக்களை (வேத வியாசரின் ப்ரஹ்ம ஸூத்ரத்துக்கு விளக்கம்) விளக்குவதால் குட்டி பாஷ்யம் என்றே புகழ் பெற்று விளங்குகிறது.  இது சித் (ஜீவாத்மா), அசித் (வஸ்து), ஈச்வரன் (எம்பெருமான், பரமாத்மா) எனும் மூன்று அடிப்படைக் கருத்துகளை விளக்குகிறது. இந்நூலின் சுருக்கமான விளக்கம் இணைய தலத்தில் காணலாம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/thathva-thrayam/ .
  • ஸ்ரீவசனபூஷணம் ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தின் முக்கியக் கோட்பாடுகளான பிராட்டியின் புருஷகாரத்வம் (பிராட்டி கருணையோடு சேதநர்களை எம்பெருமானிடம் கொண்டு சேர்ப்பித்தல்) பகவானின் உபாயத்வம் (எம்பெருமான் சேதனர்கள் தன்னை அடைவதற்குத் தானே வழியாய் இருக்கும் எளிமை), ஸ்ரீவைஷ்ணவ லக்ஷணம், ஸ்ரீவைஷ்ணவர் ஏற்றம், மற்றும் மிக முக்யமாக ஆசார்ய அபிமானம் (ஆசார்ய க்ருபை) என்பனவற்றை மிக விசதமாக விளக்குகிறது.

மாமுனிகள் பிள்ளை லோகாசார்யரின் இம்மூன்று க்ரந்தங்களுக்கும் மிக ஆழ்ந்த திவ்ய ஞானம் விரும்புவோர் நெஞ்சு களிக்கும் வகையில் விரிவான விபுலமான வ்யாக்யானம் ஸாதித்துள்ளார்.

இம்முன்னுரையோடு நாம் மாமுனிகளின்  முமுக்ஷுப்படி வ்யாக்யான அவதாரிகையை அனுபவிப்போம்.

முமுக்ஷுப்படி – பொது அறிமுகம்

ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் நித்ய ஸூரிகளால் சூழப்பட்ட பரமபதநாதன்

எல்லையற்ற இன்பநாடாகிய ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் திருமகள் கேள்வனாய் எழுந்தருளியுள்ள ஸர்வேச்வரனை (என்றும் ஸம்ஸாரத்தில் உழலாத) நித்யர்களும், (ஸம்ஸாரத்திலிருந்து விடுபட்ட) முக்தர்களும்  அநுபவித்துக் கொண்டுள்ளனர்.  இந்த ஆனந்த வேளையிலும் அவன், தன்னை அனுபவிக்க எல்லா வகையிலும் தகுதியும் உரிமையும் இருந்தும் அசத்தான நிலவுலகை நித்தியமாய் எண்ணி, நிரந்தரமான நித்ய விபூதியை இழந்து, அதை இழந்தோம் என்றும் அறியாமல் சரீரமே ஆத்மா என்றும், ஆத்மா தமதன்று ஈச்வரனது என்று அறியாமலும்   பிரளய காலத்தில் சிறகொடிந்த பறவைபோல் வெறும் அசத்தாய்க் கிடக்க இவர்களைக் கரை ஏற்ற வேணும் என்று உள்ளம் உருகியவனாய் அதற்கான செயலில் ஈடுபட்டான்.

  • முதலில் அவர்களுக்கு சரீரமும் இந்திரியங்களும் தந்தான். சரீரமும் இந்த்ரியமுமின்றி ஆத்மாவால் செயல் ஆற்ற முடியாது என்பதால் இவற்றை அருளியதே அவன் செய்த் முதல் க்ருபை.
  • பிறகு அந்த இந்திரியங்களையும்  சரீரத்தையும் தக்கபடி உபயோகிக்க பகவான் வேதங்களையும், அவற்றின் விரிவான விளக்கங்களாக ஸ்ம்ருதி, இதிஹாசம், புராணம் ஆகியவற்றைத் தந்தான். சாஸ்திரங்களைக் கற்றும் அவற்றின் உபதேச வழி நின்றும் பரமபதத்தில் எம்பெருமானை அடையலாம். வேதம் சில விசேஷ இயல்புகளை உடையது. அவை:
    • அபௌருஷேயம் – அவை ஒரு நபரால் இயற்றப்பட்டனவல்ல. அவை பகவானாலும் இயற்றப் பட்டனவல்ல. அவை நித்யமானதால். வேதத்தை முற்றாக அறிந்தவன் பகவான் ஒருவனே. ஒவ்வொரு ச்ருஷ்டியிலும் அவனே அவற்றை வெளியிடுகிறான். அநாதிகாலமாக ச்ருஷ்டி (படைப்பு), ஸ்திதி (காப்பு), லயம் (அழிப்பு) முடிவற்ற சக்ரமாக நடந்துகொண்டே இருக்கின்றன.
    • நித்யம் – அபௌருஷேயம் என்பதால் வேதங்கள் எப்போதும் உள்ளவை.
    • நிர்தோஷம் – குற்றமற்றவை. வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட யாவும் நிறைவானவை. ஏனெனில் அவை அபௌருஷேயம். தோஷம் மனிதர்களால் செய்யப்பட்டனவற்றுக்கு உண்டு. அவர்கள் ப்ரமம் (பிழை), வஞ்சகம் (ஏமாற்று வேலை), ப்ரமாதம் (அசட்டை), அசக்தி (ஆற்றலின்மை) எனும் குறைகள் நிறைந்தோர். அவர்களின் ஸத்வ ரஜஸ் தமோ குணங்களுக்கேற்ப சொல்லும் விஷயமும் அமையும். வேதத்துக்கு இக்குறை இல்லை.
    • ஸ்வத: ப்ரமாணம் – அவை தம்மைத் தாமே வெளிப்படுத்திக்கொள்ளுமவை. வேதத்தில் சொல்லப்பட்டதுக்கு அதுவே ப்ரமாணம் வேறொரு நிரூபணம் தேவை இல்லை.
  • இப்படிப்பட்ட சாஸ்த்ரங்களைக் கற்று அந்த நிபந்தனைகளைக் கடைப்பிடித்து மெய்ப்பொருள் காண்பது கடினம் என்பதால் சர்வேஸ்வரன் தானே ப்ரதம (முதல்) ஆசார்யனாக வந்து சாஸ்த்ர ஸாரார்த்ததை மிக ஸம்க்ஷேபமாகச் சுருக்கி அருளினான். இந்த ரஹஸ்யப் பொருள் எல்லா ரஹஸ்யங்களையும் காட்ட வல்லது. இது இவ்விஷயங்களை விளக்குகிறது:
    • ஸ்வரூபம் – ஜீவாத்மா, ஈச்வரனின் இயல்ப
    • உபாயம் – ஈச்வரனை அடையும் வழி
    • புருஷார்த்தம் – கைங்கர்யம் என்னும் இறுதி லக்ஷ்யம்

இந்த ரஹஸ்யங்களில் எம்பெருமான் திருமந்த்ரத்தை பதரிகாஸ்ரமத்தில் நாராயண ரிஷியாக, தனது அம்சமேயான நர ரிஷிக்கு உபதேசித்தான்.

அவன் விஷ்ணுலோகத்தில் தன் ப்ரிய மஹிஷியான ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மிக்கு த்வயத்தை உபதேசித்தான்.

 

அவன் சரம ச்லோகத்தை குருக்ஷேத்ர யுத்த களத்தில் தேர்த்தட்டில் க்ருஷ்ணனாக அர்ஜுனனுக்கு உபதேசித்தான்.

இப்படி எம்பெருமான் தானே ஆசார்யனாக வந்ததால் அவனை நாம் கூரத்தாழ்வானின்லக்ஷ்மீ நாத ஸமாரம்பாம்” எனும் தனியனில் மஹாலக்ஷ்மி நாதனை முதலாகக் கொண்ட குரு பரம்பரை என்று கொண்டாடுகிறோம்.

இம்மூன்று ரஹஸ்யங்களும் (சொல்) அளவில் சிறியன ஆயினும், அர்த்தத்தில் மிக ஆழ்ந்தவை. இவற்றை முறையாக, பரம்பரானுகதமான ஆசார்ய ச்ரேஷ்டர்கள்பால் கேட்க வேண்டும். அப்படிக் கேட்டு உணர்ந்தாலே உஜ்ஜீவனம் ப்ராப்தமாகும்.  ஆகவேதான் நம் பூர்வாசார்யர்கள் இவற்றை வகைப் படுத்தி, மிக நுணுகிய நோக்கத்தோடு க்ரந்த முறையாக்கி  வைத்தனர். இவ்வாசார்ய பரம்பரையில் வந்த பிள்ளை லோகாசார்யர் தம் பரம கருணையால் இந்தக் கோட்பாடுகளை இந்நூலில் அழகாக அமைத்திருக்கிறார்.

ஸ்ரீரங்கம் பிள்ளை லோகாசார்யர்

இந்நூலுக்கு முன்பே பிள்ளை லோகாசார்யர் ரஹஸ்யத்ரயத்தை மூன்று நூல்களில் விளக்கியுள்ளார். அவை யாத்ருச்சிக்கப்படி, ச்ரிய:பதிப் படி, பரந்த படி என்பன. யாத்ருச்சிகப்படி மிகச் சிறியது. பரந்தபடி மிகப் பெரிய க்ரந்தம். ச்ரியப்பதிப் படி மிக நீளமும் அன்றி, சிறியதும் அன்றி அளவாய் இருப்பினும் ஸம்ஸ்க்ருதமயமாய் அமைந்து வட மொழி அறிவின்றேல் அர்த்தம் தெரியாமல் இருக்கும். இக்குறைகள் ஒன்றுமின்றிக்கே பிள்ளை லோகாசார்யர் முமுக்ஷுப்படியை ஸாதித்தருளினார்,

ஆனதுபற்றியே முமுக்ஷுப்படி எல்லார் நோக்கிலும் உள்ளது. காலக்ஷேப க்ரந்தமாயும் உள்ளது,  மேலும் முன்புள்ள க்ரந்தங்களில் சொல்லாமல் விட்ட விஷயங்களும் இதிலுண்டு என்பதால் எல்லாரும் இதை ஆதரித்தனர்.

(த்வய மஹா  மந்த்ரத்தை விளக்கும்) த்வய ப்ரகரணத்துக்கு முன்னுரை

முதல் ரஹஸ்யமான திருமந்த்ரத்தை விளக்கியபின் பரம காருணிகரான பிள்ளை லோகாசார்யர் உபாயம் (வழி), உபேயம் (லக்ஷ்யம்), என்பன எவ்வாறு இரண்டாம் பதமான நம: பதம், மூன்றாம் பதமான நாராயணாய பதம் இவற்றிலிருந்து விரிவடைகின்றன என்று காட்டுகிறார்.

பிள்ளை லோகாசார்யர் முந்தின மூன்று ப்ரபந்தங்களிலும் திருமந்த்ரம் சரம ச்லோகம் த்வயம்  என்று வரிசைப்படுத்தி விளக்கியவர் இதில் த்வயத்தை சரம ச்லோகத்துக்கு முன் வைப்பானேன் எனில் பூர்வாசார்யர்களால் இரு முறைகளும் பின்பற்றப் பட்டுள்ளன. பெரியவாச்சான் பிள்ளை பரந்த ரஹஸ்யத்திலும், வாதிகேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயர் தம் ரஹஸ்ய த்ரய க்ரந்தங்களிலும் திருமந்திரம் த்வயம் சரம ச்லோகம் எனும் க்ரமம் மேற்கொண்டுள்ளனர்.

இவ்விரண்டு க்ரமங்களிலுமுள்ள கோட்பாடு யாது?

இரண்டு விளக்கங்கள் உள்ளன:

  1. இம்மூன்றும் மந்த்ர, விதி, அனுஷ்டான ரஹஸ்யங்கள் எனப்படுகின்றன. திருமந்த்ரம் – மனத்தால் நினைத்து த்யானிக்கப்படும் ஸ்வரூபம் தெரிவிக்கும் மந்த்ரம். சரம ச்லோகம் – விதி, எம்பெருமான் எல்லாவற்றையும் விடுத்து தன்னையே பற்றுமாறு விதிக்கும் ரஹஸ்யம். த்வயம் – அனுஷ்டான மந்த்ரம், எப்போதும் நினைத்து அர்த்தானுசந்தானம் நடக்கும் மந்த்ரம்,
  2. திருமந்த்ரம் இரு பகுதி, பிரணவம்(ஓம்காரம்), நமோ நாராயணாய (மந்த்ர சேஷம்). உபாயத்தை சொல்லும் நம: பதமும், உபேயத்தை (லக்ஷ்யம்) சொல்லும் நாராயணாய பதமும் த்வயத்தின் இரண்டு அடிகளில் தெரிவிக்கப்படுகின்றன. இவையே இரண்டு பகுதியாக இருக்கும் சரம ச்லோகத்தில் மேலும் விவரிக்கப் படுகிறது.

ஆகவே இரண்டு க்ரமங்களும் ஏற்கப்படுகின்றன,  முன் மூன்று ப்ரபந்தங்களிலும் திருமந்த்ரம் சரமச்லோகம் த்வயம் என்ற க்ரமத்தைப் பற்றினவர் இதில் திருமந்திரம் த்வயம் சரமஸ்லோகம் என்ற க்ரமத்தைப் பற்றினார்.

சரம ச்லோக ப்ரகரண அவதாரிகை  

மத்யம ரஹஸ்யம் த்வயத்தை விளக்கியபின் பிள்ளை லோகாசார்யர் சரம ச்லோகத்தை விளக்கத் தொடங்குகிறார்,

  • இதுவே அறுதி ரஹஸ்யம்
  • பஞ்சம வேதமான மஹா பாரதத்தின் முக்ய ஸ்தானமான கீதோபநிஷத்தின் மிக முக்யமான விஷயம்
  • இது த்வய  மஹா மந்த்ரத்தின் விரிவு
    • த்வயத்தின் முதல் வாக்யம் ஸ்ரீமந் நாராயணனின் திருவடித் தாமரைகளை உஜ்ஜீவனத்துக்குப் பற்றுவதைக் காட்டுகிறது. சரம ச்லோகத்தில் எம்பெருமானே இதை விதிப்பது முதல் பகுதி.
      • (கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களான) மற்ற உபாயங்களோடு ஸம்பந்தம் உறுதியாக விடப்பட வேண்டும்
      • பகவானையே (வழி) உபாயமாகப் பற்றுவது ஜீவாத்ம ஸ்வரூபம், அவனை அடைய வேறெதுவும் உபாயமன்று.  இவன் பற்றுதலும் உபாயமன்று.
    • த்வயத்தின் இரண்டாவது வாக்யம் ஸ்ரீமந் நாராயணனின் உகப்புக்காகவே தன்னலமற்ற, ப்ரதிபலன் எதிர்பாராத, கைங்கர்யத்தை வற்புறுத்துகிறது. நித்ய கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட, சேதனனுக்கு ஸம்ஸாரத்திலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்பதால் எம்பெருமானே இதிலுள்ள தடைகளையும் நீக்கி அருள் செய்கிறான்.

சரம ச்லோகத்தின் இவ்வர்த்தத்தை அறிந்துகொள்ளவே எம்பெருமானார் ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து திருக்கோஷ்டியூரில் நம்பிகள் திருமாளிகைக்குப் பதினெட்டு முறைகள் நடந்தார்.

நம்பிகள் இந்த ச்லோகத்தின் ஆழ்ந்த செம்பொருளையும் அதன் உயர்ந்த கௌரவத்தையும் மட்டுமே பெரிதாகக் கருதி, இதைப் பெறும் அளவு யோக்கியதை உள்ள அதிகாரி சேதனர் எவருமிலர் என்றெண்ணி இதை உபதேசியாதே இருந்தார். ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் ஆஸ்திக்யத்தையும் நம்பகத் தன்மையையும் சோதிக்கவே அவரைப் பதினெட்டு முறைகள் அலைக்கழித்து, யோக்யதை இல்லாதார்க்கு உபதேசியேன் என்று உறுதி மொழி பெற்றும், ஒரு மாஸம் உபவாசம் இருக்கப் பண்ணியும் இறுதியில் நம்பிகள் அவர்க்கு இந்த சரம ச்லோகார்த்தம் உபதேசித்தார்.

அர்த்தத்தின் ஆழமும் மேன்மையும் செம்மையும் கருதி, சரம ச்லோகத்தின் அர்த்தத்தை எம்பெருமானார்க்கு முன்பிருந்த பூர்வாசார்யர்கள் யாரும் அதைக் கற்க யோக்யதை உள்ளோர் வெகு சிலரே என்று கற்பியாதிருந்தனர்.  சரம ச்லோகார்த்தம் கற்க யோக்யதை (தகுதி) ஆவது:

  • சுத்த ஸத்வ குணத்தில் ஊன்றியிருத்தல்
  • எம்பெருமானிடம் முழுமையாய்ப் ப்ரேமம் கொண்டிருத்தல்
  • உலக இன்பங்களிலிருந்து முற்றாக விடுபட்டிருத்தல்
  • (வேதம் முதலிய) ப்ரமாணங்களை முழுக்க விசுவாசித்தல்
  • எம்பெருமான் பெருமைகளைக் கேட்ட மாத்திரத்தில் முற்றிலும் நம்புதல்
  • ஆஸ்திக அக்ரேஸராதல் – சாஸ்த்ரம் நம்புவோரில் தலைவர் ஆதல்
எம்பெருமானாரின் கருணைக்கு உகந்து திருக்கோட்டியூர் நம்பிகள் அவரை எம்பெருமானார் என்று அழைத்தல்

 

ஆனால் எம்பெருமானார் ஸம்ஸாரிகளின் துயரம் கண்டு பொறுக்கமாட்டாமல் கருணை பொங்கி அவர்கள் துயர் துடைக்க சரம ச்லோக அர்த்தத்தை வெளியிட்டருளினார். இப்படி வெளியிட்டது கண்டு உகப்பினால் அவரது ஆசார்யரான திருக்கோட்டியூர் நம்பிகள் அவரை “எம்பெருமானார்” என்று அழைத்துக் கொண்டாடினார்.

எம்பெருமானாரால் வெளியிடப்பட்டு, பூர்வாசார்யர்களால் மேலும் விளக்கப்பட்ட இதைப் பிள்ளை லோகாசார்யர் சேதனர் உஜ்ஜீவனத்தை எண்ணி மிக்க பெரும் கருணை மீதூர பல ப்ரபந்தங்களில் விளக்கி அருளினார். அதிலும் குறிப்பாக, மற்ற ப்ரபந்தங்கள் போல் அல்லாமல் இந்த ப்ரபந்தத்தில் பெண்ணும் பேதையும்கூட எளிதாக அறியும்படி ஸம்ப்ரதாயக் கொள்கைகளை எளிதாக விளக்கியுள்ளார்.

இவ்வாறு முமுக்ஷுப்படி வ்யாக்யான அவதாரிகையில் பிள்ளை லோகாசார்யரின் பரம காருணிகத்வத்தை மாமுனிகள் அழகாக விளக்கியருளுவதை நோக்கும்போது, நாமும் இக்கொள்கைகளை அறிந்து அவற்றின் வழி நடப்பதற்காக, விசதவாக் சிகாமணிகளான மாமுனிகள் எவ்வளவு கருணையோடு நமக்குத் தந்து உதவினார் என்பது வெளிப்படும். நம் பூர்வாசார்யர்களைச் சேவித்து நாமும் அவர்கள் அருளைப் பெறுவோமாக.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/10/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-mumukshuppadi.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பேயாழ்வார் – மூன்றாம் திருவந்தாதி அனுபவம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பூதத்தாழ்வார் – இரண்டாம் திருவந்தாதி அனுபவம்

நம்பிள்ளை அருளிய மூன்றாம் திருவந்தாதி வ்யாக்யானத்திற்கு அவரது அவதாரிகையின் இந்த நேரடித் தமிழாக்கம் ஸ்ரீ உவே எம் ஏ வேங்கட க்ருஷ்ணன் ஸ்வாமியின் அத்புதப் பதிப்பைத் தழுவியது. நம்பிள்ளையின் வ்யாக்யான ரஸாநுபவத்துக்கு இப்பதிப்பே பெருந்துணை.

நம்பிள்ளைதிருவல்லிக்கேணி

பொய்கை ஆழ்வார் பூதத்தாழ்வார் இருவரின் க்ருபா கடாக்ஷத்தால் பெரியபிராட்டியார் கேள்வனான எம்பெருமானின் திவ்ய தர்சனம் தமக்குக் கிட்டிட்டென்கிறார் பேயாழ்வார். எம்பெருமான் ரத்நாகரம் போலுளான், அதாவது பல நன் மணிகளும் முத்தும் பவழமும் நிறைந்த கடல் போல் எல்லா கல்யாண குணங்களும் நிறைந்துள்ளவன், இவ்வாறு எம்பெருமான் மற்றும் பிராட்டியின் தர்சனத்தால் வந்த ஆனந்த மிகுதியால், தம் மனம் நினைந்ததைச் சொன்னதால் அவர் பேயர் எனப்பட்டார்.  குலசேகர பெருமாளும் தம்மை, “பேயரே எனக்கு யாவரும் யானுமோர் பேயனே எவர்க்கும்…பேயனாய் ஒழிந்தேன் எம்பிரானுக்கே ” என்று லௌகிக நோக்குள்ளோர்க்குத் தாம் எம்பெருமானையே நினைத்திருப்பதால் வித்யாசமாகத் தெரிவதைச் சொன்னார்.

புஷ்பவல்லித் தாயார் – தேஹளீசப் பெருமாள் (திவ்ய தம்பதி)

பொய்கை ஆழ்வாரின் முதல் திருவந்தாதி எம்பெருமான் அருளிய மாசற்ற ஞானம் கனிந்த பக்தி வெளிப்பாடு. இது பர பக்தி. பூதத்தாழ்வார் இரண்டாம் திருவந்தாதி இறுதி பாசுரத்தில் அருளியது போல் “என்றன் அளவன்றால் யானுடைய அன்பு” என பரபக்தியின் இறுதி நிலை அது பரஜ்ஞானம் தொடங்கும் நிலை. இதன் அடுத்த நிலையே பரமபக்தி மூலம் பகவானை நேராகக் காணும் பகவத் ஸாக்ஷாத்காரம். பேயாழ்வார் இங்கே தான் எம்பெருமானைப் பிராட்டியுடன் சேர்ந்து அவனே காட்டக் கண்டு தரிசித்ததை விளக்குகிறார்.

பொய்கை ஆழ்வார் எம்பெருமானே நித்ய விபூதி லீலா விபூதி எனும் இரு விபூதிகளுக்கும் நாதன்  என நிறுவினார். பூதத்தாழ்வார் இந்த உடைமைகளை உடையவன் நாராயணனே என்றார். பேயாழ்வார் இத்தோடு அவனுக்கு ஸ்ரீ ஸம்பந்தமும் உள்ளதைக் காட்டினார்.  .

“வையம் தகளியா” என முதல் திருவந்தாதி ஞானத்தைக் காட்டியது. “அன்பே தகளியா” என இரண்டாம் திருவந்தாதி முதிர்ந்த ஞானத்தை, பரபக்தியைக் காட்டியது.  இந்த மூன்றாம் திருவந்தாதி அடுத்த நிலையான பகவத் ஸாக்ஷாத்காரத்தை விளக்குகிறது.

பொய்கை ஆழ்வார் சேஷி எம்பெருமான், அவனே நியந்தா எனக் காட்டினார். பூதத்தாழ்வார் சேஷன் எம்பெருமானிடம் கைங்கர்யம் பூண்டவன் என்ற தொண்டனின் நிலை காட்டினார். பேயாழ்வார் எம்பெருமானின் காக்கும் தன்மைக்கும் ஆத்மாவின் அடிமைத் தன்மைக்கும் காரணமான பிராட்டி ஸம்பந்தத்தை விளக்குகிறார். அதாவது, பிராட்டியே எம்பெருமானின் காக்கும் தன்மையை அவனுக்கு உணர்த்தியும் ஆத்மாவை எம்பெருமானிடத்தில் சரணடையச் செய்தும், இருவர் ஸ்வரூபத்தையும் நிலை நாட்டுகிறாள்.

தேவர்களுக்கு எம்பெருமான் கடலைக் கடைந்தபோது அவர்களுக்கு அமுது கிடைத்தாற்போல் பொய்கையார் பூதத்தார் முயற்சியில் விளக்கெரிய அமுதம் போன்ற திருமகளோடு கூடிய திவ்ய தம்பதி சேவை பேயாழ்வாருக்குக் கிடைத்தது.

இப்படி மூன்றாம் திருவந்தாதிக்கு வ்யாக்யான அவதாரிகை அமைந்துள்ளது.

மூன்றாம் திருவந்தாதிக்குக் குருகைக் காவலப்பன் அருளிய தனியனும் அதற்கு எளிய விவரணமும்:

பேயாழ்வார் – மயிலாப்பூர்

சீராரும் மாடத் திருக்கோவலூர் அதனுள்
காரார் கருமுகிலைக் காணப் புக்கு
ஓராத் திருக்கண்டேன் என்று உரைத்த சீரான் கழலே
உரைக் கண்டாய் நெஞ்சே உகந்து

என் நெஞ்சே! “அழகிய மாடங்கள் அமைந்த திருக்கோவிலூரில் கருமுகிலைக் காணச் சென்றேன். அளப்பரிய அழகுள்ள திருமகளோடு திருமாலைக் கண்டேன்” எனப் பாடிய சீர் பொருந்திய பேயாழ்வார் திருவடிகளையே நினைத்து உரைப்பாயாக.

இந்த அவதாரிகைகளின் சுருக்கம் – பரபக்தி, பரஜ்ஞானம், பரமபக்தி இவையே இம்மூன்று நிலைகள். நம்பிள்ளை அருளியபடி ஆழ்வார்கள் எல்லார்க்கும் இந்த எல்லா நிலைகளுமுண்டு எனினும் அருளிச் செயலின் முதல் மூன்று திவ்ய ப்ரபந்தங்களில் இந்நிலைகள் தெளிவாகின்றன.  நம்மாழ்வார் ஒவ்வொரு திவ்ய தேசத்தில் அர்ச்சாவதாரத்தில் ஓரொரு கல்யாண குணத்தை அனுபவித்தாலும் எல்லா அர்ச்சைகளிலும் இவ்வெல்லாக் குணங்களும் உண்டன்றோ!

நம்மாழ்வார் (காஞ்சி), நாயனார் (ஓவியம்), மாமுனிகள் (காஞ்சி)

அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் தம் “ஆசார்ய ஹ்ருதயம்” என்னும் அத்புத க்ரந்தத்தில் இம்மூன்று நிலைகளையும் சூர்ணிகை 233ல் மிக அழகாகக் காட்டுகிறார்:

இவை ஞான தர்சன ப்ராப்தி அவஸ்தைகள்.

பரபக்தி, பரஜ்ஞானம், பரமபக்தி  என்பது ஞானம் (எம்பெருமான் பற்றி சுத்த அறிவு), தர்சனம் , ப்ராப்தி (பிரிவு தரியாமை) என்னும் நிலைகள்.

மாமுனிகள் இதை  எம்பெருமானாரின் ப்ரார்த்தனையையும் அதற்கு எம்பெருமானின் பதிலையும் கொண்டு அழகாக விளக்கியுள்ளார். இதை சரணாகதி கத்யத்தில் எம்பெருமானார் “பரபக்தி, பரஜ்ஞான, பரமபக்தி ஏக ஸ்வபாவம் மாம் குருஷ்வ” – அடியேனுக்கு பர பக்தி , பர ஞானம்,பரம பக்தி நிறைய அருள்வாய்! என்று விண்ணப்பிக்கிறார்.

எம்பெருமான் அதற்கு “மத்ஜ்ஞான தர்சன ப்ராப்திஷு நிஸ்ஸம்சயஸ்ஸுகமாஸ்வ”  (ஒரு ஸந்தேஹமும் இல்லாமல் என்னைப் பற்றிய ஞானம், என் தர்சனம், என்னை அடையும் ப்ராப்தி இவற்றுடன் ஸ்ரீரங்கத்தில் ஸுகமாக இருப்பீராக) என்று பதிலளிக்கிறான்.

மாமுனிகள் மேலும் இந்த மூன்று நிலைகளைத் தெளிவாக விளக்கியுள்ளார்.

  • பரபக்தி – ஞானம் – எம்பெருமானோடிருக்கும்போது மகிழ்ச்சி, பிரிவில் துக்கம்.
  • பரஜ்ஞானம் – எம்பெருமானின் ஸ்வரூபம், குணம் இவற்றையே எப்போதும் உட்கண்ணால் கண்டு, நிலைத்திருப்பது.
  • பரமபக்தி – இந்த உள்மனக் காட்சியில் எப்போதும் இருந்து, பிரிவில் தரியாமல் அவனை உடனே அடைய விரும்புவது/த்வரிப்பது.

இவ்வாறு நம்பிள்ளை க்ருபையில் முதலாழ்வார்கள் அநுபவம் பெற்றோம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/10/aippasi-anubhavam-peyazhwar.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பூதத்தாழ்வார் – இரண்டாம் திருவந்தாதி அனுபவம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பொய்கை ஆழ்வார் – முதல் திருவந்தாதி அனுபவம்

பூதத்தாழ்வாரின் இரண்டாம் திருவந்தாதி வ்யாக்யானத்துக்கு நம்பிள்ளை அருளிச்செய்த அவதாரிகையின் நேரடித் தமிழாக்கம் இது. நம்பிள்ளை அருளிய மிக ஆச்சர்யமான வ்யாக்யானங்களைத் தேடிப்பிடித்து மிக எளிய விளக்கங்களோடு வெளியிட்டுள்ள ஸ்ரீ உ வே வேங்கடகிருஷ்ணன் ஸ்வாமியின் அளப்பரிய பரிச்ரமம் மிகவும் போற்றத தக்கது.

நம்பிள்ளைதிருவல்லிக்கேணி

முதல் திருவந்தாதியில் பொய்கை ஆழ்வார் எம்பெருமான் உபய (நித்ய, லீலா) விபூதிகளுக்கும் நாதனென அருளிச் செய்தார்.  இது கண்டு பூதத்தாழ்வார்  அவனே உண்மை ரக்ஷகன், ஞானம் கனிந்த நலனே பக்தி என உணர்ந்தார். முதல் திருவந்தாதி ஞானத்தில் மையங்கொண்டுள்ளது, இரண்டாம் திருவந்தாதி பக்தியில் நோக்குள்ளது.  இது பக்தியின் ப்ரவாஹம். பொய்கை ஆழ்வார்க்கு  பக்தியில்  ஈடுபாடில்லையோ எனில், அவ்வாறன்று; அவரும் பக்தியில் ஊன்றியவரே. இது பக்தியின் வெவ்வேறு நிலைகள்; ஒன்றில் காரணம், மற்றத்தில் கார்யம். எம்பெருமானின் நித்ய லீலா விபூதிகளை த்யானித்து இருக்கும் ஞான நிலை பொய்கை ஆழ்வாரது. பூதத்தாழ்வாரின் நிலை முதல் திருவந்தாதியில் கண்ட எம்பெருமானின் விபூதிகளால் மயங்கி ப்ரமிப்புற்ற பக்தி ப்ரவாஹம் இரண்டாம் திருவந்தாதியாக உருவெடுத்தது.

முதல் திருவந்தாதியில் எம்பெருமானே உபய விபூதி நாதன், ப்ரபஞ்சம் அனைத்திலும் அவன் வ்யாபித்துள்ளான் என்ற ஞானம் விளக்கப் பட்டது. இந்த ஞானம் அவனை அடைய வழி என்றும் காட்டப்பட்டது.  பொதுவாக, மார்க்கமும் (வழி) சென்றடையும் இலக்கும் வேறுவேறாகவே இருக்கும். ஆகவே எம்பெருமானே இலக்கு அவனை அடைய அவனே வழி என்பது எப்படிப் பொருந்தும்?  அவனே ப்ராப்யமும், ப்ராபகமும். ஏனெனில் அவன் ஸர்வ வ்யாபி. எல்லாம் செய்ய வல்லவன். ஆகவே அவனே உபாயம், உபேயம்; காரணம் மூன்று விதங்களாக இருக்கும் :

  • உபாதான காரணம் – இறுதி பொருளாக மாறும் அடிப்படைக் மூலப்பொருள். எடுத்துக்காட்டு – மண், பானை ஆகிறது. இதில் மண் உபாதானம் (மூல காரணம்). பானை கார்யம் (விளைவு).
  • நிமித்த காரணம் – இந்த மாற்றத்தைக் கொணரும் நபர்(கள்). இவ்வுதாரணத்தில் குயவன்.
  • ஸஹகாரி காரணம் – மாற்றம் கொணர்வதில் உதவும் உபகரணங்கள். இதில் குயவன் பயன்படுத்தும் தண்டு, சக்கரம்  இரண்டும் மண்ணைப் பானை ஆக்குவதில் உதவுவன.

ஸ்ரீமந் நாராயணன் – எல்லாக் காரணங்களுக்கும் மூல காரணம்

பொதுவாக இவ்வுலகில் இம்மூன்று காரணங்களும் வேறு வேறாகவே இருக்கக் காண்கிறோம். பகவான் ஸர்வ சக்தன் ஆனபடியால் அவனே மூன்று காரணங்களாயும் இருக்கிறான். (குறிப்பு: உபாதான காரணங்களான சித் அசித் (அறிவுள்ளன, அற்றன) இரண்டுமே பகவானின் இயல்புகளே. நிமித்த காரணம் – அவனது ஸங்கல்பம், விருப்பம், முடிவு, தீர்மானம். ஸஹகாரி காரணம் அவனது ஞானம், ஆற்றல்). பகவான் அந்தர்யாமியாய் எல்லாவற்றிலும் உள்ளுறைவதால், பூதத்தாழ்வார் அவன் சொத்தில் ஒருவராதலால் பகவானே அவனை அடைய உபாயம் ஆகவும் உளன் என்று கருதுகிறார்.

பொதுவானவற்றில் காணும் இயல்புகள் விசேஷமானத்திலும் காணலாகும். இதை எம்பெருமானார் கத்யத்தில் “அகில ஜகத் ஸ்வாமின்” என்று உலகங்கள் அனைத்துக்கும் ஸ்வாமியானவனே என்றவர், “அஸ்மத் ஸ்வாமின்!” என்ற விளி  வாயிலாக எனக்கு ஸ்வாமி ஆனவனே என்று விசேஷமாகக் குறித்தார். ஸாதனம் (வழி) பகவான் ஆனபடியால், அந்த ஞானம் முதிர்ந்ததும் அவன் தானே தன்னைத் தந்தருள்வான் எனும் பொறுமை அவசியம் வேண்டும். பரமேச்வர மங்களத்து ஆண்டான் நாதமுனிகள் சிஷ்யரான குருகைக் காவலப்பனிடம் சென்று, “ஜகத்துக்கும் ஈச்வரனுக்கும் உள்ள ஸம்பந்தம் யாது?” என்று வினவ, அப்பன்,” எந்த ஜகத்? எந்த உலகம்?” என்று திருப்பிக் கேட்க,  ஆண்டான் ஸமாஹிதராகிச் சென்றார்.  ப்ரபஞ்சம் எம்பெருமான் சரீரம், பகவான் அதில் உறையும் அந்தர்யாமி என்றதால் பொய்கை ஆழ்வார், “பதிம்  விச்வஸ்ய” என்ற ச்ருதி (தைத்திரீய உபநிஷத்) வாக்கியம் அறிந்தாராதலால் ஜீவனுக்குச் சரீரம் போல லோகத்துக்கு ஈச்வரன் என்றார்.  பூதத்தாழ்வாரின் இரண்டாம் திருவந்தாதி இந்த ச்ருதி தத்வத்தைக் காட்டுகிறது.

ஞான பக்திகளின் வெவேறு நிலைகளின் வெளிப்பாடு இப்ரபந்தங்கள் எனில் இவற்றை அருளியவர் ஒருவரே ஆகக் கூடாதோ? முதல் திருவந்தாதி பொய்கையாரது, இரண்டாம் திருவந்தாதி பூதத்தாரது, மூன்றாம் திருவந்தாதி பேயாழ்வாரது என்பானேன் எனில், த்ரிமுனி வ்யாகரணம் பாணினி வரருசி பதஞ்ஜலி என மூவரால் ஆனாலும் ஒன்றெனப்படுகிறது. ஜைமினியின் உபாசனை பற்றிய  பூர்வ மீமாம்சை பன்னிரு (த்வாதச) அத்தியாயங்களும், வியாசரின் ப்ரஹ்ம விசாரம் பற்றிய  உத்தர மீமாம்சைநான்கு (சதுர்) அத்தியாயங்களும் சேர்ந்தே சாஸ்திரம் எனப்படுகிறது. அதுபோல் இப்ரபந்தங்களும்.

முதல் திருவந்தாதியில் எம்பெருமான் விசித்திர ஞான சக்தியுக்தனாகவும் ஜகத் காரணனாகவும் சங்க சக்ர கதாதரனாகவும் விளங்குகிறான். இதுவும் அவனிடத்தில் பக்தியாலேயே ஆயிற்று. அந்த பக்தி வித்தும் அவனே விதைத்தான். அவன் அகில ப்ரபஞ்சங்களையும் ஸ்ருஷ்டித்து நடத்தினாப்போலே இந்த பக்தியையும் தானே ஆழ்வார் ஹ்ருதயத்தில் நட்டான் என்னக் கடவது – இரண்டும் அற்புதமான விஷயங்கள்.

பொய்கை ஆழ்வார்க்கு மட்டுமே  எம்பெருமான் பற்றிய ஞானமும் பக்தியும்  உண்டோ எனில் அங்கனன்றே ஆழ்வார்கள் எல்லார்க்குமுண்டே. அவ்வவ்வாழ்வாரும் தம் தாமுக்குண்டான அனுபவ விசேஷத்தை அந்தந்த திவ்ய ப்ரபந்தத்தில் அருளிச் செய்தார். அனைத்து ஆழ்வார்களும் ஒரே விஷயத்தையே அருளி உள்ளனர். இது ஆதி சேஷனுக்கு ஒரு கழுத்து, பல தலைகள் உள்ளது போலாம். அவர்கள் ஏக கண்டராய் ஒரே கருத்தைப் பலராய்ப் பேசுவர்.

இப்படி நம்பிள்ளை அருளிய இரண்டாம் திருவந்தாதி அவதாரிகை (அறிமுகம்/முன்னுரை) அமைந்துள்ளது.

இனி இப்ரபந்தத்துக்குத் திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த தனியன் விவரணம் சுருக்கமாகக் காணலாம்.

என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் இன்னமுதா
அன்பே தகளி அளித்தானை
நன்புகழ் சேர் சீதத்தார் முத்துக்கள் சேரும்
கடல் மல்லைப் பூதத்தார் பொன்னங்கழல்

இந்த ஸம்ஸாரத்தில் என் பிறவி தீர அன்பே தகளியா என்று அமுதம் போன்ற இரண்டாம் திருவந்தாதி அருளிய புகழ்சேர் முத்துகள் சேரும் கடற்கரை நகராகிய திருக்கடல்மல்லையில் அவதரித்த பூதத்தாழ்வார் திருவடிகளை இறைஞ்சி வணங்கினேன்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/10/aippasi-anubhavam-bhuthathazhwar.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பொய்கை ஆழ்வார் – முதல் திருவந்தாதி அனுபவம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

பொய்கை ஆழ்வாரின் முதல் திருவந்தாதி வ்யாக்யானத்துக்கு நம்பிள்ளை அருளிச்செய்த அவதாரிகையின் நேரடித் தமிழாக்கம் இது. நம்பிள்ளை அருளிய மிக ஆச்சர்யமான வ்யாக்யானங்களைத் தேடிப்பிடித்து மிக எளிய விளக்கங்களோடு வெளியிட்டுள்ள ஸ்ரீ உ வே வேங்கடகிருஷ்ணன் ஸ்வாமியின் அளப்பரிய பரிச்ரமம் மிகவும் போற்றத தக்கது.

நம்பிள்ளைதிருவல்லிக்கேணி

பொய்கை ஆழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் மூவரும் எம்பெருமானால் மயர்வற மதிநலம் அருளப்பெற்றவர்கள். ஸம்ஸாரத்தில் ஒருக்கால் இருந்து பரமபதம் சென்ற ஞானம் அருளப்பெற்ற முக்தாத்மாக்கள் மீண்டும் ஸம்ஸாரத்தில் வந்து இருந்தது போலே இவர்கள் இங்கு வாழ்ந்தது. பகவத் விஷய அனுபவத்தில் முதலில் இழிந்தவர்களும் இவர்களே. மற்ற ஆழ்வார்களைவிட இவர்கள் பகவதனுபவத்தில் மிகவும் ஈடுபட்டிருந்ததால் இவர்கள் நித்யஸூரிகளோடு ஒப்பக் கருதப்படுபவர்கள். நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழி 7-9-6ல் முதல் ஆழ்வார்களை “இன்கவி பாடும் பரம கவிகள்” என்கிறார். அதாவது பரமனைத் தம் இனிய கவிகளால் பாடினார் என்றபடி. திருமங்கை ஆழ்வார் தம் பெரிய திருமொழி 2-8-2ல் “செந்தமிழ் பாடுவார்” என்று சிறப்பிக்கிறார். இவர்கள் எம்பெருமானின் பரத்வம் முதல் அர்ச்சாவதாரம் வரை அனைத்து  நிலைகளிலும் மிக்க ஈடுபட்டுள்ளவர்கள் (http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-parathvadhi.html). இவர்கள் ஞானமும் பக்தியும் வெவ்வேறு நிலைகளிலும் விரிந்திருந்தது. ஆனாலும், எவ்வாறு வெள்ளப் பெருக்கு பல்வேறு திசைகளில் சென்றாலும், ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கில் (பள்ளத்தில்) நோக்காககச் செல்லுமோ அவ்வாறு இவர்கள் விபவத்தில் த்ரிவிக்ரமனிடமும், அர்ச்சையில் திருவேங்கடமுடையானிடமும் மிக ஆழங்கால் பட்டவர்கள்.

திருமங்கை ஆழ்வார் “ஆன் விடை ஏழ் அன்றடர்த்தார்க்கு ஆளானார் அல்லாதார் மானிடவர் அல்லர் என்றென் மனத்தே வைத்தேன்”  – என்று பெரிய திருமொழி 11.8.9 ல் மனிதராகப் பிறந்தாலும் ஏழு எருதுகளை அடக்கிய க்ருஷ்ணனிடம் ஈடுபடாதவர்களை மனிதராக மதியேன் என்று அருளிச் செய்தபடி எம்பெருமானிடம் அடிமைப் பண்பு பூணாதவரை முதலாழ்வார்கள் மனிதர்களாகக்கூட எண்ணுவதில்லை. “என் மனத்தே வைத்தேன்” – ஸர்வேச்வரன்  அபார காருணிகன் ஆகிலும் ஸ்வதந்த்ரன் என்பதால் இவர்களைக் கணிசியான். ஆனால் ஆழ்வார்கள் பரம காருணிகராதலால் இவர்களையும் கணிசித்துக் கருணை காட்டுவர். அப்படிப்பட்ட ஆழ்வார்களே இவர்களைக் கைவிட்டால் இவர்களின் அறிவின்மையும் தாழ்ச்சியும் தெளிவாக விளங்குகிறது.

குலசேகர ஆழ்வார் பெருமாள் திருமொழி 3-8ல் “பேயரே எனக்கு யாவரும் யானுமோர் பேயனே யவர்க்கும்” என்றருளிச் செய்கிறார். பகவத் விஷயத்தில் அந்வயமில்லாதார் அவர்கள் போன்றில்லாததால்  என்னை வியப்போடு பார்க்கிறார்கள், எனக்கும் அவர்களைப் பார்த்தால் வேறுபாடாய் இருக்கிறது.

இரண்டாம் திருவந்தாதிப் பாசுரம் 44ல் சாதித்தபடி, “சிறந்தார்க்கு எழுதுணையாம் செங்கண்மால் நாமம் மறந்தாரை மானிடராய் வையேன்”, இம்முதலாழ்வார்கள் பகவத் சிந்தை இல்லாதாரை பண்பட்டவராகவே எண்ணுவதில்லை. மானிடராய்ப் பிறந்தும்,  அறிவு பெற்றும் ஈச்வர சிந்தையின்றி இருப்பாரோடு வாழ்வதைவிடக் காட்டில் வாழ்வதே மேல் என நினைத்தனர்; எங்கும் ஓரிடத்தில் நில்லாது மாலை வேளைகளில் சென்று சேர்ந்த இடத்திலேயே இரவைக் கழித்து ஒருவர் மற்றவரை அறியாதே திரிந்திருந்தனர்.

திருக்கோவலூர் புஷ்பவல்லித் தாயாரும் தேஹளீசப் பெருமாளும்

முதலாழ்வார்கள்: திருக்கோவலூர்

எம்பெருமான் ஸங்கல்பத்தால் முதலில் பொய்கை ஆழ்வார் ஒரு மழையும் காற்றுமான இரவில் ம்ருகண்டு முனிவரின் ஆச்ரமத்தின் இடைகழியில் (ரேழி) நுழைகிறார்.  சற்று நேரம் சென்று பூதத்தாழ்வார் அவ்விடம் வந்து கதவைத்தட்ட, உள்ளிருந்த பொய்கையார், ”அடியேன் படுத்துள்ளேன், மேலும் இடம் இல்லை” என, வந்தவர்,  “இங்கு ஒருவர் படுக்கலாம் எனில் இருவர் அமரலாகும் அன்றோ; கதவைத் திறக்கலாமே” என்ன, உள்ளிருந்த பொய்கையார்,  “ பிறர் ஸ்வாசக் காற்றும் தம் மீது பட இசையாத இந்நிலவுலகில் இவ்வாறு பேசுமவர் பெரு ஞானியாதல் வேண்டும்” என்று எண்ணிக் கதவைத் திறக்க அவரும் உள்ளே வந்தார். இருவரும் தரையில் அமர்ந்தனர். அப்போது பேயாழ்வார் வந்து கதவைத் தட்ட இவர்கள் இருவரும், “உள்ளே இருவர் அமர்ந்து உள்ளோம். மேலும் இடம் இல்லை” என்ன, வெளியே இருந்தவர், “இருவர் அமரலாம் எனில் மூவர் நிற்கலாகாதோ!” என்ன இருவரும் கதவு  திறந்து அவரை உள்ளே விட மூவரும் சேர நின்றனர். அப்போது முதல் திருவந்தாதியில் (பாசுரம் 86) ஸாதித்தபடி “நீயும் திருமகளும் நின்றாயால்” எனலாம்படி பரமகாருணிகனான எம்பெருமான் பிராட்டியோடு தானும் வந்து நின்று அவர்களை நெருக்க, ஓர் ஆழ்வார், “இது என்ன வியப்பு! நாம் மூவர் என்றிருந்தோம். இப்போது மேலும் சிலர் நெருக்கினாப்போல் உள்ளதே. விளக்கேற்றி வந்தவர் யார் என்று காண்போம்” என்ன, பொய்கையார் எம்பெருமானே நிலம் வான் இரு உலகங்களுக்கும் ஒளி தருபவன் என அருள, பூதத்தார், அன்பு எனும் விளக்கு ஏற்ற, பேயாழ்வார் எம்பெருமான் ஸ்வரூபத்தை அவ்விளக்கில் கண்டு கொள்ள மூன்று நிலைகளும் ஒருவரிடத்திலேயே இருந்தது போல ஸாத்யமாயிற்று.

முதலில் நமக்கு விவேகம் (ஞானம்) தோன்ற, அந்த ஞானம் பக்தி/காதல் ஆகி திவ்ய தர்சன ப்ராப்தி ஹேதுவாகிறது. வ்யாகரணத்தில் பாணினி, வரருசி, பதஞ்ஜலி ஆகியோர் வ்யாகரண ஸூத்ரம் (மூலம்), வ்ருத்தி (சிற்றுரை), பாஷ்யம் (பேருரை) என வெவ்வேறாக எழுதினாலும் மூன்றுமே த்ரிமுனி வ்யாகரணம் (மூன்று முனிவர்கள் அருளிய இலக்கணம்) என்றானாப்போலே இங்கும் மூவரால் செய்யப்பட்ட கர்த்ருத்வ பேதம் தோன்றினாலும் இம்மூன்றும் ஒன்றே என்னலாவது.

பொய்கை ஆழ்வார், “எம்பெருமானைத் தவிர்ந்த யாவும் அவன் உடைமை, எம்பெருமானே நம்மை உடையவன்” என்ற உணர்வோடு திருவிளக்கமைக்க , பூதத்தார் அந்த ஞானத்தோடு வந்த அன்பினால் (பக்தி) திருவிளக்கிட, பேயாழ்வார் எம்பெருமானை ஸாக்ஷாத்கரித்து அநுபவித்தார். இப்படி மூவரும் முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் திருவந்தாதிகளால் தம் பகவத் தர்சன அநுபவத்தை தாம் அனுபவித்ததோடு நில்லாமல் நமக்கும் அருளிச் செய்கிறார்கள்.

தகளி என்பது மண்ணால் ஆன  அகல் விளக்கு. நெய் = நெய். விளக்கு = விளக்கு. ஜகத் என்பது உலகம். “ஸாவயவத்வாத் கார்யம்” என்றபடி எதற்குப் பகுதிகள் உண்டோ அது கார்யம் (விளைவு). கார்யம் என்று ஒன்று இருந்தால் அதற்குக் காரணம் ஒன்று இருக்க வேண்டும். விளைவுகள் வித விதமாய் வெவ்வேறாய் வியத்தகு பலவாய் உள்ளது போன்றே காரணமும் ஆற்றலும் அதிசயமும் மிக்கதாகவே இருக்க வேணும். இங்கு எம்பெருமான் சங்கமும் சக்கரமும் ஏந்தியவனாய்க் காட்டப் படுகிறான்.  இங்கு ஒரு கேள்வி எழும். பரப்ரஹ்மம் அநுமானத்தால் ஸ்தாபிக்கப்படும் எனும் அனுமான வாதத்தை எம்பெருமானார் கண்டிக்கிறார்; “சாஸ்த்ர யோனித்வாத்” என்ற ஸூத்ரத்தின்படி சாஸ்த்ர முகமாகவே ப்ரஹ்மத்தை நிரூபிக்க வேணும் என்கிறார். “ஆர்ஷம் தர்மோபதேசம் ச வேதசாஸ்த்ரவிரோதிநா யஸ்தர்க்கேண அநுஸந்தத்தே ஸ தர்மம் வேத நேதர:” என்றபடி ரிஷிகள் அறிந்து சொன்ன வேத நெறிப்படியும், ஸ்ம்ருதிகள் காட்டிய மேலோர் நெறியிலுமே நின்றோர் சொன்ன வழியே தர்மம், பிறருக்கு தர்மம் தெரியாது. ஆக, சாஸ்த்ரம் காட்டிய நெறியில் அனுமானம் இருந்தால் அது ஏற்கப்படும் என்றும் சாஸ்த்ரத்திற்கு விரோதமாக இருக்கும் அனுமானம் கண்டிக்கபடும் என்பதே கொள்கை.  ஆக இங்கே சாஸ்த்ரத்தை ஒட்டிய அனுமானத்தின் மூலம் ப்ரஹ்மம் நிருபிக்கப்ப்டுகிறது – இது ஏற்புடையதே. இது ஸ்ரீபாஷ்யம் தொடக்கத்திலேயே ஓதப்படுகிறது “ந்யாய அநுக்ருஹீதஸ்ய வாக்யஸ்ய அர்த்த நிச்சாயகத்வாத்” – ந்யாய சாஸ்த்ரத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட வாக்யங்களே உண்மைப் பொருளை நிலைநாட்ட வல்லன.

இவ்வாறு நம்பிள்ளையின் முதல் திருவந்தாதி வ்யாக்யான அவதாரிகை (முகவுரை) முடிகிறது.

முதல் திருவந்தாதிக்கு முதலியாண்டான் அருளிச்செய்த தனியனைச் சற்று நோக்குவோம். தனியன்கள் பொதுவாக க்ரந்த கர்த்தா, க்ரந்தம் இவற்றின் பெருமைகளை நன்கு காட்டும்.

திருவெக்கா – பொய்கை ஆழ்வார்

கைதை சேர் பூம்பொழில் சூழ் கச்சி நகர் வந்துதித்த
பொய்கைப் பிரான் கவிஞர் போரேறு
வையத்து அடியவர்கள் வாழ அருந்தமிழ் நூற்றந்தாதி
படிவிளங்கச் செய்தான் பரிந்து

இதன் எளிய விவரணம் – பொழில்களால் சூழப்பட்ட காஞ்சீ திருவெஃகா திவ்ய தேசத்தில் அழகிய மலரில் தோன்றிய கவிஞர்கள் தலைவர் பொய்கை ஆழ்வார் அந்தாதித் தொடையில் நூறு மிகச் சிறந்த தமிழ்ப் பாசுரங்கள் பாடித் தம் அன்பினால் இவ்வையகத்தில் திருமால்  அடியவர்களை உய்வித்தருளினார்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/10/aippasi-anubhavam-poigai-azhwar.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

தத்வ த்ரயம் – ஈச்வரன் – இறைவன் யார்?

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

தத்வ த்ரயம்

<< அசித் – வஸ்து ஆவது எது?

இதுவரை நாம் சித் அசித் இரண்டின் இயல்புகளைக் கண்டோம்.

இனி பூர்வர்கள் உபதேசித்தபடி ஈச்வர தத்வம் அறிவோம்  

சித் அசித் ஈச்வர தத்துவங்களை அறியும் நம் பயணத்தை, பிள்ளை லோகாசார்யரின் “தத்வத்ரயம்”நூலின் வழி, மாமுனிகள் வ்யாக்யானத் துணையோடு தொடர்வோம்.

அறிமுகம்

முதலில் எம்பெருமானின் ஸ்வரூபம் (தனித்த இயல்பு) விரிவாகச் சொல்லப்படுகிறது. அவன் மற்ற எல்லாப் பொருள்களினின்றும் வேறுபட்டிருக்கிறான் என்பது நிரூபிக்கப்படுகிறது.

ஸ்வரூபம் – உண்மை இயல்பு

  • இயல்பாகவே ஈச்வரன்
    • ஒரு தாழ்ந்த குணத்துக்கும் இருப்பிடமல்லன், எல்லா நல்ல இயல்புகளும் உறைவிடம்
    • அவன்
      • காலம் – நிகழ், இறந்த, எதிர் காலங்களால் கட்டுப்படாதவன்
      • இடம் – பரமபத மற்றும் ஸம்ஸார எல்லைகளால் கட்டுப்படாதவன். எங்கும் நிறைந்திருப்பவன்.
      • எல்லாப் பொருள்களுக்கும் ப்ரகாரியாக (ஆத்மாவாக) இருப்பவன்
    • முழு ஞானம், ஆனந்தத்துக்கு உறைவிடம் ஆனவன்
    • ஞானம் பலம் போன்ற எண்ணிறந்த கல்யாண குணங்களுக்கு இருப்பிடமானவன்
    • ச்ருஷ்டி ஸ்திதி ஸம்ஹாரம் யாவும் நடத்துபவன்
    • பகவத் கீதை 7.16ல் சொன்னதுபோல் நால்வகைப் பட்ட அடியார்களுக்குப் புகலாய் இருப்பவன்
      • ஆர்த்தன் – துன்புற்றவன்
      • அர்த்தார்த்தி – புதிய செல்வம் வேண்டுபவன்
      • ஜிஞ்ஞாஸு – கைவல்யம் வேண்டுபவன்
      • ஞாநி – உண்மை அடியான்
    • நான்கு புருஷார்த்தங்களான தர்மம் அர்த்தம் காமம் மோக்ஷம் நான்கும் தரவல்லவன்
    • பல திவ்ய ரூபங்களை உடையவன்
    • ஸ்ரீதேவி பூதேவி நீளாதேவி மூவரின் காதல் மணாளன்
  • எல்லா உயிர்வாழிகளின் அந்தர்யாமியாய் இருப்பினும் அவற்றின் கர்மங்களால் பாதிக்கப் படாதவன், தனி ஆத்மா அந்த சரீரத்தின் மாற்றங்களால் பாதிக்கப் படாதது போல்.

அவனது கல்யாண குணங்கள்

  • அவனது தலையாய திவ்ய கல்யாண குணங்கள்:
    • நித்யம் – எப்போதும் உள்ளவை
    • எண்ணற்றவை – அவை கணக்கிலடங்கா அனந்த கல்யாண குணங்கள்
    • எல்லை அற்றவை – ஒரோ குணமுங்கூட முழுதாக அறியமுடியாதது
    • அகாரணமானவை – அவன் கல்யாண குணங்கள் நிர்ஹேதுகமானவை யாதொரு வெளிக் காரணம்/தூண்டுதலால் வருவதன்று
    • குறையற்றது
    • எம்பெருமான் தனக்கு ஒப்பாரும் மிக்காரும் இன்றி இருப்பதால் இக்குணங்களும் தன்னிகரற்றவை
  • கல்யாண குணங்களின் மூவகை:
    • தன்னிடம் பற்றுள்ளவர் தன அடியார்திறத்து
      • வாத்சல்யம் – தாய்ப் பாசம்

திருவேங்கடமுடையான் எப்போதும் வாத்சல்யத்துக்குப் புகழப்பெறுபவன்

      • சௌசீல்யம் – பெருந்தன்மை

ஸ்ரீராமன் குகன், ஹநுமாநாதி களோடு புரையறக் கலந்து பழகியதால் அவன் சௌசீல்யத்துக்குப் புகழப்படுகிறான்

      • ஸௌலப்யம் – எளிமை

கண்ணன் எம்பெருமான் ஸௌலப் யத்துக்குப் புகழப்படுகிறான்

      • மார்தவம் – திருமேனியும் திருவுள்ளமும் மிக ம்ருதுவானவை
      • ஆர்ஜவம் – நேர்மை
    • தன்னை விரும்பாதவர் தன்னடியார் பக்கல் விருப்பற்றவர் பால் காட்டும் குணங்கள்:
      • சௌர்யம் – வீரம்/துணிவு
      • வீர்யம் – ஆற்றல்/சக்தி
    • எல்லார்க்கும் பொதுவாய்க் காட்டும் குணங்கள்:
      • ஞானம் – எல்லாம் தெரிந்திருத்தல்
      • சக்தி – ஆற்றல்
      • பலம் – வலிமை, எதையும் தாங்கும் பலம்
      • ஐச்வர்யம் – கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றல்
      • வீர்யம் – தன்னுள் யாதொரு மாற்றமுமின்றி எல்லாவற்றையும் நடத்துதல்
      • தேஜஸ் – எதையும் தானே தனியாய் நிர்வகித்தல்
  • கல்யாண குணங்கள், அவற்றின் இலக்குகள்
    • ஞானம் – தாம் அஜ்ஞர்  என்றுள்ளார்க்கு உதவுவது
    • சக்தி – ஆற்றல் – தாம் பலவீனர்/ஆற்றலற்றோர் என்றுள்ளார்க்கு உதவுதல்
    • க்ஷமை – மன்னிக்கும் குணம் – தாம் தவறுசெய்தோம் என வருந்துவோர்க்கு உதவுவது
    • க்ருபை – துன்புற்றிருப்போம் என்றிருப்போர்க்கு உதவுவது
    • வாத்சல்யம் – தாய்மை கூடிய பொறுமை; தவறு செய்தோம் என்றிருப்போரைப் பொறுத்தல்
    • சீலம் – பெருந்தன்மை – தாம் தாழ்ந்தோர் என்றிருப்போரை உத்தரிக்க அருள்தல்
    • ஆர்ஜவம் – நேர்மை – தாம் நேர்மையற்றவர் என்றிருப்போரைக் காத்தல்
    • ஸௌஹார்த்தம்=நாம் நல்லோம் அல்லோம் என்றிருப்போரையும் காக்கும் இயல்பு
    • அவனது மார்தவம் – தன் பிரிவைத் தாங்க மாட்டாத ப்ரபன்னர்களுக்கு உதவும் மென்மை
    • ஸௌலப்யம் – தன்னைக் காண விரும்பும் அடியார்க்கு உதவும் இயல்பு
    • இப்படி மேலும் pala.
  • அவன் குணங்களின் வடிவுகள்
    • ஜீவாத்மாக்களின் துன்பங்கள் பற்றி  எப்போதும் சிந்தித்து அவர்களுக்கு ஹிதமே எண்ணியவாறிருக்கிறான்
    • அவர்கள் துயருறும்போதெல்லாம் உடனிருந்து உதவுகிறான்
    • தன்னிடம் சரண் புக்கோர்க்கு
      • பிறப்பு, அறிவு, செயல் (ஜன்ம ஞான கர்ம) இவற்றால் வரும்  அவர்கள் குறைகளைக் கருதான்
      • தம்மைத் தாமோ அல்லது பிறரோ காக்க இயலாதபோது தானே சென்று காப்பான்
      • ஸாந்தீபனி ரிஷி விஷயமாகவும் (மாண்ட அவர் மகனை மீட்டது போல்) ப்ராஹ்மணர் விஷயமாகவும் (பரமபதத்துக்கு ஸ்ரீதேவி கொண்டு சென்ற  அவர் பிள்ளைகளைக் கண்ணன் எம்பெருமான் மீட்டுத் தந்து அங்குள்ளார்க்குத் தன க்ருஷ்ண விக்ரஹம் காட்டியது  போல்) நடத்தியது போல் ஆச்சர்யச் செயல்களை செய்கிறான்
      • அவன் தன்னை அவர்களுக்குப் பூர்ணமாகக் கொடுத்தருள்கிறான்
      • அவர்களுக்கு உபகரித்து, தன் தேவை பூர்த்தி ஆனதுபோல் மகிழ்கிறான்
      • தான் செய்த பேருதவிகளை நினையாதே, அவர்களின் சிறு நிறைகளையும் பெரிதாக எண்ணி அவர்களின் அநாதி கால ஸாம்ஸாரிக நசைகளைக் களையறுக்கிறான்
      • தன் பெண்டு பிள்ளைகளின் குற்றங்களை மறக்கும் மனிதர்களைப்  போல் அவர்களின் அபசாரங்களைக் காணாது விடுகிறான்
      • சரணாகதனின் பிழைகளைப் பிராட்டியே சுட்டினாலும் அவற்றைத் தள்ளுகிறான்
      • அன்புக்குரியவளின் வேர்வை நாற்றம் விரும்பும் காமுகன் போல்  அவர்களின் பிழைகளை விரும்பி ஏற்கிறான்
      • அவர்களைப் பிரியில், சரணாகதர்களைவிடத் தான் துயர் உறுகிறான்
      • அப்போதீன்ற  கன்றை நக்கி அரவணைக்கும் தாய்ப்பசு முன்னீன்ற கன்றைத் தள்ளுமா போலே  அவன் புதிய சரணாகதனை ஏற்றுப்  பிராட்டியையும் பழவடியார்களையும் விலக்குகிறான்.

காரணத்வம் – ஈச்வரனே யாவற்றுக்கும் முதற் காரணம்

முதல் பிறப்பாளனான ப்ரம்மன் ஸ்ரீ மஹாவிஷ்ணுவின் நாபிக் கமலத்தில் தோன்றுதல்

  • பகவானே எல்லா உலகங்களுக்கும் காரணன்
  • சிலர் அணுவே காரணம் என்பர்
  • இது ப்ரத்யக்ஷத்துக்கும் சாஸ்த்ரத்துக்கும் விரோதிப்பதால் இது முதல் காரணம் ஆகாது
  • பிறர்  சிலர் ப்ரக்ருதி முதல் காரணம் என்பர்
  •  ப்ரக்ருதிக்கு ஞானம் இல்லாமையாலும், பகவான் தலையீடின்றி மாற்ற இயலாததாலும் ப்ரக்ருதி காரணம் ஆக முடியாது
  • பத்த சேதனர்கள் (கர்மாதிகளால் கட்டுண்ட) ப்ரம்ம ருத்ராதிகள் முதல் காரணர் ஆகார்
  • அவர்கள் கர்மங்களுக்குக் கட்டுண்டு க்லேசப்படுவதால் அவர்கள் காரணர்கள் ஆகார்
  • ஆகவே ஈச்வரன் ஒருவனே முதல் காரணன்
  • .அவன் அஞ்ஞானம், கர்மம் ஆகியவற்றாலன்றி, தன் இச்சை மற்றும் ஸங்கல்பத்தால் காரணன் ஆகிறான்
  • அவன் இச்சையாலேயே ச்ருஷ்டி ஸ்திதி ஸம்ஹாரங்கள் நிகழ்வதால் அவனுக்கு இதில் யாதொரு துயரும் இல்லை
  • இந்நிகழ்வுகள் யாவுமே அவன் லீலை (விளையாட்டு).
  • ஸம்ஹாரத்தில் அவன் லீலை தடைபடுமோ எனில் படாது அதுவும் அவன் விளையாட்டே என்பதால். மாமுனிகள் இதற்கு அழகிய த்ருஷ்டாந்தமாக குழந்தைகள் தாம் கட்டும் மணல் வீட்டைத் தாமே விளையாட்டின் இறுதியில் அழிப்பதைக் காட்டியருளுகிறார்
  • தன் சரீரத்தையே அவன் பிரபஞ்சமாக மாற்றுவதால், அவனே உபாதான காரணம். மூன்று காரணங்கள் உள – உபாதான காரணம் (காரணப் பொருள்), நிமித்த காரணம் (செய்யும் உபகரணம்/கருவி), சஹகாரி காரணம் (துணைக் காரணம்). உதாரணத்துக்கு – பானை செய்வதில், மணலும் களிமண்ணும் உபாதான காரணம், குயவன் நிமித்த காரணம், தண்டும் சக்கரமும் ஸஹகாரி காரணம்.
  • ச்ருஷ்டியில் அவன் திருமேனிக்கு ஒரு மாற்றமும் இல்லையாதலால் அவன் நிர்விகாரன் எனப்படுகிறான் (“அவிகாராய”).
  • அவனது சரீரம் (சித்தும் அசித்தும்) மட்டுமே மாற்றங்களுக்குட்படுகின்றன. ஒரு சிலந்தி தன் வாய் எச்சிலாலேயே வலையைப் பின்னி, பின் தானே அதை விழுங்கும். ஒரு சிலந்திக்கு இது கைகூடுமாகில் ஸர்வஞ்ஞனுக்கு என்ன கஷ்டம்!

ச்ருஷ்டி, ஸ்திதி, ஸம்ஹாரம்

அவன் தானே இவ்வெல்லாவற்றையும் நியமித்து நடத்துகிறான். (சமஷ்டி ச்ருஷ்டி ஆகிய பஞ்ச பூத ச்ருஷ்டி வரை தானே நேரே செய்து, வ்யஷ்டி ச்ருஷ்டி ஆகிய பல்வேறு படைப்புகளைத் தன் ஆணைக்குட்பட்டோரைக் கொண்டு அவர்களின் அந்தர்யாமியாய் நடத்துகிறான்.

ச்ருஷ்டி(படைப்பு)

  • ச்ருஷ்டி ஆவது:
    • ஸூக்ஷ்ம வஸ்துக்களை ஸ்தூல வஸ்துக்களாக மாற்றுவது
    • ஜீவாத்மாக்களுக்கு சரீரமும் புலன்களும் தருவது
    • ஜீவாத்மாக்கள் ஞாநத்தை விரிவுபடுத்துவது
  • ச்ருஷ்டியில்  பிரம்மன், ப்ரஜாபதி, காலம் மற்றும் அனைத்து வஸ்துக்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் உள்ளுறையும் ஆத்மாவாய் இருந்து நடத்துவான்
  • ச்ருஷ்டி ரஜோ குணம் (உணர்வு மிகுதி) எனும் நிலையில் நடத்துவான்

ஸ்திதி (இருப்பு)

  • ஸ்திதி (இருப்பு)
    • நெல்லையும் அரிசியையும் நீர் மூலம் பிழைப்பிப்பதுபோல் அவன் ஜீவர்களை அவர்களுள் தான் உறைந்து தன ஸௌஹார்த்தத்தால் உதவி செய்து காக்கிறான்.
  • ஸ்திதி
    • விஷ்ணு முதலான பல அவதாரங்களால் செய்கிறான்
    • மநு, ரிஷிகள் பிறரால் சாஸ்த்ரங்கள் தந்தான்
    • ஜீவாத்மாக்களை நல்  வழிப் படுத்துகிறான்
    • எப்போதும் அந்தர்யாமியாய் எல்லாருள்ளும்  இருக்கிறான்
  • ஸ்திதி ஸத்வ குண செயல்பாடு

ஸம்ஹாரம் (அழித்தல்)

  • ஸம்ஹாரம்
    • ஜீவாத்மாக்கள் பொருள் ஆசைகள்/பற்றுதல்களைக் குறைக்க அவர்களை ஸூக்ஷ்ம நிலைக்குக் கொண்டு செல்வது . கட்டுப்படாத மகனைச் சிறையிட்டுத் தந்தை காப்பது போல இது.
  • ருத்ரன், அக்னி, காலம் இவற்றின் அந்தர்யாமியாய் இது செய்கிறான்
  • ஸம்ஹாரம் தமோ (அஞ்ஞானம்) நிலையில் நடக்கிறது..

ச்ருஷ்டியில் பகவானின் மிக உயர்ந்த இயல்புகள்

  • ச்ருஷ்டியில் சிலர் இன்பமாயும் சிலர் துன்பமாயும் இருத்தல் பகவானின் பக்ஷபாதம் கடும் இயல்பைக் காட்டாதோ? எனில்
  • அவ்வாறன்று. ஒவ்வொருவரும் தன கர்ம வினைக்குத் தக்கவே உடல் பெறுவதால் அவர்களை நிலையில் உயர்த்தி மெல்ல நல்ல நிலைக்குச் செலுத்தும் முயற்சி எப்போதும் நடப்பதால் எம்பெருமானிடம் பக்ஷ பாதமோ கடுமையோ இல்லை
  • நம்மாழ்வார் திருவொய்மொழி 3.2.1.ல் சொன்னாற்போல பகவான் ச்ருஷ்டி ஸ்திதி ஸம்ஹாரங்களை திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தோடு செய்கிறான்.

பகவானின் வெவ்வேறு வடிவங்கள்

  • எம்பெருமான் வடிவங்கள்
    • அவன் குணம், ஸ்வரூபத்தைப் பார்க்கிலும் இனிமையானவை
    • நித்யம் – எப்பொழுதும் உருவத்துடன் இருக்கிறான்
    • ஒரே மாதிரியானவை – அவற்றுக்கு மூப்பு முதலியன கிடையாது
    • தூய நல்லியல்பினால் ஆன புனித பஞ்சோபநிஷத் மயமானது
    • ஆத்மாவின் ஞானத்தை மறைக்கும் மாமிச சரீரம் போலல்லாமல் அவன் ஸ்வரூபத்தை வெளியிடும் திவ்ய உருவங்கள்
    • எப்போதும் ஒளிர்வது
    • அழகு, மென்மை போன்ற திவ்ய இயல்புகளின் இருப்பிடம்
    • யோகிகளின் த்யானத்துக்கு விஷயம்
    • மற்றெல்லாவற்றிலுமுள்ள நம் பற்றுதலை நீக்குமவை
    • நித்ய ஸூரிகளும் முக்தாத்மாக்களும் அநுபவிப்பவை
    • நம் துயர்களை அறுக்குமவை
    • எல்லா அவதாரங்களும் அடிவேர்
    • எல்லார்க்கும் புகல்
    • எல்லாவற்றுக்கும் உறையுள்
    • சங்க சக்ர ஹார மாலாதிகளால் அழகு படுத்தப்பட்டவை
  • பகவான் ஸ்வரூபம் ஐந்து நிலைகளில் உள்ளது:
    • பரத்வம் – பரம பதத்தில் உள்ள நிலை
    • வ்யூஹம் – இவ்வுலகைக் கணிசிக்கும் நிலை
    • விபவம் – எம்பெருமானின் எண்ணற்ற அவதாரங்கள்
    • அந்தர்யாமி – அனைத்து சேதன அசேதனங்களில் அந்தர்யாமியாய் இருப்பவன்
    • அர்ச்சை – கோயில்கள் மடங்கள் இல்லங்களில் வழிபடப்படும் எண்ணற்ற திருவுருவங்கள்
    • இவை சுருக்கமாகக் காணலாம் இவ்விணையப் பதிவில் – http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-parathvadhi.html.

பரத்வம்

  • பரமபதம் எல்லையற்ற இன்பமும் மங்கலமும் நிறைந்த கால தத்வம் ஆட்சி செய்யாத இடம். ஸம்ஸாரத்தில் நாம் விரும்பினாலும் இல்லையென்றாலும் காலம் நம்மைக் கட்டுப் படுத்தி ஒவ்வொன்றையும் மாற்றுகிறது.
  • பரமபதத்தில் எல்லாமே திவ்யம்
  • அங்குப் ப்ரதானம் ஸ்ரீ பூ நீளா தேவிகளோடுள்ள எம்பெருமானே
  • நித்ய ஸூரிகள் (எப்போதும் தளை அறுந்தவர்கள்), முக்தாத்மாக்கள் (முன்பு சம்சாரத்திலிருக்குது இப்போது தளை அறுந்தவர்கள்) அனுபவத்துக்காக அவன் அங்கு எப்போதும் உளன்
  • அவனது ஞானம் பலம் முதலான அனைத்துக் கல்யாண குணங்களும் அங்கே பரிமளிக்கும்

வ்யூஹம்

க்ஷீராப்தி  நாதன் – வ்யூஹ வடிவங்களின் ப்ரதிநிதி

  • பகவான் ஏற்றுக்கொண்ட வடிவங்கள்
    • ச்ருஷ்டி ஸ்திதி ஸம்ஹாராதிகளால் லோக க்ரமம் காக்க
    • சம்சாரத்தில் ஜீவர்களை வழி நடத்திக் காக்க
    • த்யானம் செய்வோர் த்யான விஷயமாக இருக்க
  • பர  வாஸுதேவன் வ்யூஹ வாஸுதேவனாக விரிகிறான்
  • வ்யூஹ வாஸுதேவன் ஸங்கர்ஷணன், ப்ரத்யும்னன், அநிருத்தன் என மேலும் மூன்று வடிவங்கள் மேற்கொள்கிறான்
  • ஸங்கர்ஷணன்
    • ஞானம் (அறிவு), பலம்(எல்லாவற்றையும் தாங்கும் சக்தி) இவனில் மேம்பட்டுத் தோன்றும்
    • இவன் ஜீவர்களின் தலைவனாய் ஆத்மாவுக்கும் வஸ்துவுக்கும் (ப்ரக்ருதிக்கும்) வேறுபாடுகள் விளைத்து ஒவ்வொரு வடிவுக்கு நாம ரூபங்கள் தரும் க்ரமத்தைத் தொடங்குகிறான்
    • வேதம் வேதாந்தம் என சாஸ்த்ரங்களையும் தந்து ஸம்ஹாரத்தைத் தலைமை தாங்கி நடத்துகிறான்
    • பின்னர் அவனே பிரத்யும்னனாக விரிகின்றான்
  • ப்ரத்யும்னன்
    • ஐச்வர்யம் (ஆளுமை/செல்வம்), வீர்யம் (அதிகாரம்) இவை இவனது பிரதான அடையாளங்கள்
    • இவனே மனஸ் தத்வத்தைக் கட்டுப் படுத்துகிறான்
    • இவன் பொறுப்புகள்
      • சரியான தர்ம நியாயங்களை வெளியிடுதல்
      • (ப்ராஹ்மண க்ஷத்ரிய வைச்ய சூத்ரராகிய) நால் வர்ணத்து மனிதரைப் படைத்தல்
      • (எம்பெருமானிடம் இட்டுச்செல்லும் நல்லியல்பான) ஸாத்விகம் கொண்டோரைப் படைத்தல்
  • அநிருத்தன்
    • சக்தி(ஆற்றல்) தேஜஸ் (எதையும் தனியே சமாளிக்கும் ஸாமர்த்யம்) இவை இவனது விசேஷ குணங்கள் .
    • இவன் பொறுப்புகள்
      • உண்மை ஞானம் தருதல்
      • காலம், மற்றும் நல்லதும் கேட்டதும் கலந்த அஞ்ஞானம் இவற்றுக்குப் பொறுப்பு

விபவம்

தசாவதாரம் – பத்து முக்ய அவதாரங்கள்

  • பகவானின் அவதாரங்கள் எண்ணிறந்தன
  • அவதாரங்கள்
    • முக்ய அவதாரங்கள்
      • மோக்ஷம் விரும்பும் முமுக்ஷுக்களுக்கு இவை முக்ய உபாஸனைக்குப் பொருளாவன
      • பகவான் தானே மத்ஸ்ய கூர்ம வராஹாதிகளாய் இறங்கி வந்தான்
      • பரமபதத்தில் போலே இவையும் பஞ்சோபநிஷத் மயமானவை .
      • பரமபதம் போலே  இவற்றிலும் அவன் தன்  குண பூர்த்தியைக் காட்டினான்
      • ஒரு திரியில் ஏற்றிய விளக்கு அத்திரியைவிட ஒளிர்வதுபோல் இவ்வவதாரங்களும் பரத்வத்தைப் பார்க்கிலும் ஒளிமயமானவை
    • கௌண அவதாரங்கள்
      • கௌணம் ஆவது அவன் தன் ஸ்வரூபம் (இயல்பு). அல்லது சக்தி (ஆற்றல்) இவற்றை ஒரு குறிப்பிட்ட லக்ஷ்யத்துக்காக ஜீவாத்மாக்களுக்குத் தருவது
      • இவை முக்யமாகக் கருதப் படவில்லை, குறிப்பிட்ட நோக்கத்துக்காக வந்ததால்  முமுக்ஷுக்களுக்கு உபாஸ்யமுமன்று
      • இரண்டு வகைகள்
        • ஸ்வரூபாவேசம்: பகவான் தன் இயல்பை ஜீவாத்மாக்களுக்குத் தந்து தன திவ்ய வடிவில் வருவது, உதாரணம்: பரசுராமன் போன்றோர்
        • சக்தி ஆவேசம் – பகவான் தன ஆற்றல்களை மட்டும் ஜீவர்களுக்குக் குறிப்பிட்ட நோக்கங்களுக்காகத் தருதல். உதாரணம்: ப்ரம்மன், சிவன், வ்யாஸன் போன்றோர்.
  • அவன் தன் இச்சையை முன்னிட்டே பல்வேறு அவதாரங்கள் செய்கிறான்
  • பகவானே இவ்வவதாரங்களின் லக்ஷ்யத்தை விளக்குகிறான் பகவத் கீதை 4.8ல்:
    • பரித்ராணாய ஸாதூனாம் – தனது அடியார்களைக் காக்க
    • விநாசாய ச துஷ்க்ருதாம் – தீயவர்களை ஒழிக்க
    • தர்ம ஸம்ஸ்தாபநார்த்தம் – தர்மத்தை நிலை நாட்ட
  • ரிஷி சாபம் முதலியவற்றால் பகவான் பிறக்கிறான் என்று சொல்வதெல்லாம் ஒரு உபசார வழக்கு, அவனது இச்சையாலேயே பிறக்கிறான்

அந்தர்யாமி

  • அந்தர்யாமி ஆவது எல்லா உயிர்கள் பொருள்களிலும் உள் நின்று அவற்றை நியமித்து நடத்துதல்
  • ஜீவாத்மாக்கள் செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் அவனும் உடன் சென்று வழி நடத்துகிறான்
  • பகவானை த்யானிக்க விழைவோர்க்கு அவன் தன திவ்ய வடிவில் திவ்ய மஹிஷிகளோடு இதயத்தில் தோன்றுகிறான்
  • அவர்கள் நெஞ்சில் எப்போதும் நின்று ஜீவாத்மாக்களை அவன் ரக்ஷிக்கிறான்

அர்ச்சை

ஆழ்வார்களால் மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்ட நூற்றெட்டு திவ்ய தேசங்கள்

  • இவை எம்பெருமானின் வெவ்வேறு திருக்கோலங்களின் எல்லை நிலமாகக் கட்டப்படுள்ளன
  • பொய்கை ஆழ்வார் முதல் திருவந்தாதி நாற்பத்து நான்காம் பாசுரத்தில் தன் அடியார் விழையும் எந்தத் திருக்கோலத்தையும் எம்பெருமான் ஏற்றுக்கொள்வதாக அருள்கிறார்.
  • மற்ற வடிவங்கள் போலன்றி அர்ச்சாவதாரம் எல்லா இடங்களிலும் எல்லாக் காலங்களிலும் எல்லார்க்கும்  உண்டு.
    • சில இடங்கள் (க்ஷீராப்தி, பரமபதம் போன்றன போல்வன)
    • சில காலங்கள் (த்ரேதா, துவாபர போன்ற யுகங்கள்)
    • சில அதிகாரிகள் (ராமாவதாரத்தில் தசரதன் போல்) என பர வ்யூஹ விபவ அவதாராதிகள் இருக்கும்
  • தன் நிர்ஹேதுக க்ருபையால் அடியார் பிழைகளைக் கணிசிப்பதில்லை
  • அவன் தன் செயல்கள் (ஸ்நானம் பானம் ஆஹாரம் சயனம்) அனைத்துக்கும் தன் அடியார்களையே நம்பியுள்ளான்
  • திவ்யதேசம், அபிமான க்ஷேத்ரம், கிராமக் கோயில்கள், மடங்கள், இல்லங்கள் யாவற்றிலும் குடி கொண்டுள்ளான்
  • அர்ச்சாவதாரத்தின் முழு இயல்புகள்
    • தன்  மீது ருசியும் பற்றும் விளைவிக்கிறான் .
    • எல்லாத் திருக்கல்யாண குணங்களின் இருப்பிடமாயும் இருந்து சௌசீல்யம், வாத்சல்யம், சௌலப்யம், ஆகியவற்றைக் கண்காணக் காட்டுகின்றான். பரமபதத்தில் அனைவரும் சுத்த ஸ்வரூபத்துடன் இருப்பதால் இக்குணங்கள் அடங்கி உள்ளன.
    • ஜன்மம் ஞானம் இவற்றைக் கருதாது யாவர்க்கும் புகல் ஆகிறான்
    • ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் கூறினாப்போல் அவனே மிகவும் விரும்பாத தக்கவன். இவ்விஷயத்தை நாம் ஏற்கனவே அனுபவித்துள்ளோம் –  http://ponnadi.blogspot.in/p/archavathara-anubhavam.html.
  • அர்ச்சையில் அவன் பெருந்தன்மை
    • அவனே எல்லார்க்கும் தலைவனாய் அவர்கள் அவனைச் சார்ந்திருப்பினும், தான் தன் பக்தர்கள் கையை எதிர்பார்த்திருக்கிறான்
    • விக்ரஹ வடிவில்
      • தான் எல்லாமும் அடியார் மூலமே அறிவதால் அஞ்ஞன்  போல் உள்ளான்
      • அன்ன பான சயனாதிகளுக்கு அடியாரையே எதிர் பார்ப்பதால் அசக்தன் போல் உள்ளான்
      • இப்படி ஸர்வப்ரகாரத்தாலும் அடியாரையே நம்பியுள்ளான்
    • ஆகிலும் அடியார் பால் கொண்ட நிர்ஹேதுக அளப்பரிய காதலால் அவர்கள் நன்மையையே கருதி அவர்களுக்கு வேண்டியது முடித்துத் தன் வாத்சல்யம் என்னும் குணத்தை ப்ரகாசமாக வெளியிடுகிறான்

முடிவுரை

சித் அசித் ஈச்வரன் என மூன்று தத்துவங்களையும் ஓரளவு கண்டோம். இது மிகவும் கடினமான விஷயம். நாம் கடலில் ஒரு துளியையே கண்டுள்ளோம் – குட்டி பாஷ்யம் எனப்படும் பிள்ளை லோகாசார்யரின் தத்வ த்ரயம், அதற்கு மாமுனிகள் அருளிய வ்யாக்யானம் – இவற்றில் அனுபவிக்கத்தக்க பல விஷயங்கள் உள்ளன. நாமும் நம் ஸ்ரீமந்நாராயணன் ஆழ்வார்கள்  ஆசார்யர்களை நமக்கு இப்படிப்பட்ட க்ரந்தங்களை அளித்ததற்குக் கொண்டாடுவோம்

ஸ்ரீ பெரும்பூதூர் – பிள்ளை லோகாசாரயர், மணவாளமாமுனிகள்

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் லோகாசாரயர்  ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://ponnadi.blogspot.in/2013/03/thathva-thrayam-iswara-who-is-god.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

தத்வ த்ரயம் – அசித் – வஸ்து ஆவது எது?

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

தத்வ த்ரயம்

<< சித் – நான் யார்?

  • முந்தைய கட்டுரையில் நாம் சித் தத்வத்தின் இயல்பைப் பார்த்தோம் (https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/2017/09/26/thathva-thrayam-chith-who-am-i/) .
  • இப்போது நம் பயணத்தைத் தொடர்ந்து “தத்வத்ரயம்” எனும் பிள்ளை லோகாசார்யரின் சென்னூலின் மூலமாகவும் அதற்கு மணவாள மாமுனிகள் அருளிய சிறப்பான வ்யாக்யானம் மூலமாகவும் சித் அசித் ஈச்வரன் எனும் மூன்று தத்துவங்களை அறிவோம்.

ஆசார்யர்கள் உபதேசம் மூலம் அசித் (வஸ்து) தத்வம் அறிந்து கொள்ளுதல்

முகவுரை

  • அசித் அறிவற்றது. மாற்றம், பரிணாமத்துக்குரியது
  • அதற்கு ஞானம் இல்லாததால் அது பிறர் பயன்பாட்டுக்கே இருக்கிறது
  • அறிவுள்ள மாற்றங்களற்ற சித்தைப் போலன்றி அசித் மாற்றங்களுக்குட்பட்டதாய் இருக்கிறது
  • அசித் மூவகைப் படும்:
    • சுத்த ஸத்வம் – ராஜஸம் (கோபதாபங்கள்), தாமஸம் (அறியாமை/அஞ்ஞானம்) கலவாத நல்லியல்பு
    • மிச்ர ஸத்வம் ராஜசமும் தாமஸமும் கலந்த நல்லியல்பு
    • ஸத்வ சூந்யம் – கால தத்வம். இது ஸத்வம் ராஜஸம் தாமஸம் எதுவுமற்றது

சுத்த ஸத்வம் (தூய நல்லியல்பு)

பரம பதம்-திவ்ய வஸ்துக்களால் ஆன மண்டபங்களும் பொழில்களும் நிறைந்த, ஸ்ரீமந் நாராயணனின் திவ்ய ஆஸ்தாநம்

 

  • ரஜஸ்ஸும், தமஸ்ஸும் கலவாத தூய சுத்த ஸத்வம் இது. பரமபதத்தில் இருப்பவைகளைப் பற்றியே இப்பகுதி.
  • இயல்பாகவே இது
    • நித்யமானது
    • ஞானம் ஆனந்தம் இரண்டின் மூல ஆதாரம்
    • கர்ம வச்யரான மனிதர்களால் அல்லாமல் பகவானின் இச்சாதீனமாக நிர்மாணமான கோபுரங்கள்/மண்டபங்கள் நிறைந்தது
    • அளவற்ற ஒளி/தேஜஸ் கொண்டது
    • நித்யர், முக்தர்களாலும் ஏன் பகவானாலும் அளவிட முடியாதது. அவ்வாறெனில் எம்பெருமானின் ஸர்வஞத்வத்துக்குக் குறைவு வாராதோ எனும் ஸம்சயத்துக்கு மாமுனிகள் அழகாக ஸமாதானம் கூறுமுகமாக எம்பெருமானும் இதன்  மஹிமையை அளப்பரியது என அறிவான் என்றார்.
    • மிக அத்புதமானது
  • சிலர் இது ஸ்வயம் ப்ரகாசம் (தானே ஒளி விடக்கூடியது) என்பர், சிலர் அவ்வாறு அன்றென்பர். இப்படி இரு கருத்துகளுண்டு.
  • ஒளி விடக்கூடியதென்னும் கருத்து வலிது. ஆகில் அது தன்னை நித்யர் முக்தர் ஈச்வரனுக்கு காட்டிக் கொடுக்கும். ஸம்ஸாரிகளுக்குத் தெரியாது.
  • இது ஆத்மாவிலிருந்து வேறுபட்டது. ஏனெனில்
    • இதற்குத் தன்னைத் தெரியாது
    • இது பல வடிவுகளில் மாறும்
  • இது ஞானத்தினின்று வேறுபட்டது ஏனெனில்
    • பிறர் உதவியின்றி வெவ்வேறு வடிவங்களை மேற்கொள்கிறது (ஞானம் உருவம் மேற்கொள்வதில்லை)
    • தன்மாத்திரைகளை (ஒலி ஸ்பர்சம் வடிவம் ருசி/சுவை மணம்) கிரஹிக்கும் ஞானம் போலன்றி இது நுண் உணர்வுகளின் இருப்பிடம்

மிச்ர ஸத்வம் (தூய்மையற்ற நல்லியல்பு)

  • ஸ்வாபாவிகமாகவே இது
    • ஸத்வம் ரஜஸ் தமஸ்ஸுகளின் கலவை ஆகும்
    • ஜீவாத்மா முழு ஞானமும் ஆனந்தமும் உறாமல் தடுக்கும் திரை
    • ஜீவாத்மாவுக்கு முரண்பட்ட ஞானம் ஏற்படும் மூலாதாரம்
    • நித்யம்
    • ஈச்வரனின் லீலைகளில் ஓர் உபகரணம்
    • தனக்குள்ளும், பிரவற்றோடும் வேறுபட்டு தன் ஸ்வரூபத்துக்கேற்ப  (அவ்யக்தமாயும் வ்யக்தமாயும் ச்ருஷ்டி ஸம்ஹார காலங்களில்) இருக்கும்.
    • ப்ரசித்தமான பெயர்கள்
      • ப்ரக்ருதி – மாறுதல்கள் மூலமாய் இருப்பதால்
      • அவித்யை – உண்மை ஞானத்துக்கு மாறுபட்டிருப்பதால்
      • மாயா – மாறுபட்ட வேறுபட்ட விசித்ர விஷயங்களாக இருப்பதால்
  • நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழி 10.7.10ல் அருளிச் செய்தவாறு அசித் தத்துவங்கள் உள்ளன
    • பஞ்ச தன்மாத்திரைகள் –  சப்த (ஒலி), ஸ்பர்ச (தொடுவுணர்வு), ரூப (பார்வை), ரஸ (சுவை), கந்தம் (நாற்றம்)
    • பஞ்ச ஞானேந்த்ரியங்கள் – அவற்றை அறியும் ச்ரோத்ர (செவி), த்வக் (சருமம்), சக்ஷுர் (கண்கள்), ஜிஹ்வா (நாக்கு), க்ராண(காதுகள்) எனும் அறிவுப் புலன்கள்
    • பஞ்ச கர்மேந்த்ரியங்கள் – வாக் (வாய்), பாணி (கைகள்), பாத(கால்கள்), பாயு (மலத்துவாரங்கள்), உபஸ்த (இனப்பெருக்க உறுப்புகள்)
    • பஞ்ச பூதங்கள் – ஆகாசம் (வெளி), வாயு (காற்று), அக்னி (நெருப்பு), ஆப/ஜலம் (நீர்), ப்ருத்வி (நிலம்)
    • மனஸ் – மனம்
    • அஹங்காரம்
    • மஹான் – வஸ்துவின் திரண்ட உரு நிலை
    • மூலப்ரக்ருதி – வஸ்துவின் உருவிலா நிலை
  • இவற்றுள் அடிப்படைப் பொருளான மூலப்ரக்ருதி குணங்களின் கூட்டரவால் வெவ்வேறு நிலைகளை எய்தும்
  • குணங்கள் ஸத்வம் (நல்லியல்பு), ரஜஸ் (உணர்ச்சிப்பெருக்கு), தமஸ் (அறியாமை) என மூவகை
  • ஸத்வம் ஆனந்தம் மகிழ்ச்சிகளைத் தூண்டும்
  • ரஜஸ் பற்றுதல், பொருளாசைகளை விளைக்கும்
  • தமஸ் முரண்பட்ட ஞானம், அறியாமை, மறதி , சோம்பலை விளைக்கும்
  • இம்மூன்று இயல்புகளும் ஸமமாய் உள்ளபோது வஸ்து உருவற்ற நிலையில் இருக்கும்
  • இம்மூன்று இயல்புகளும் ஸமமற்ற நிலையில் உள்ளபோது வஸ்து உருவ நிலையில் இருக்கும்
  • வஸ்துவின் முதல் உருவான நிலை மஹான்
  • மஹானிலிருந்து அஹங்காரம் பிறக்கிறது
  • பின்னர் மஹான், அஹங்காரங்களிலிருந்து தன்மாத்ரைகள், ஞானேந்த்ரியங்கள், கர்மேந்த்ரியங்கள் தோன்றும்.
  • பஞ்ச தன்மாத்ரைகள் பஞ்ச பூதங்களின் ஸூக்ஷ்ம நிலை
  • எம்பெருமான் இவ்வேறுபட்ட மூலகங்களைக் கலந்து ப்ரபஞ்சத்தை சிருஷ்டி செய்கிறான்
  • பகவான் தன் ஸங்கல்பத்தால் ப்ரபஞ்சம் ஆகிய கார்யத்தை இம்மூலகங்களாகிய காரணத்தை இட்டு மாற்றுவதாகிய ஸ்ருஷ்டியைச் செய்கிறான்
  • ப்ரபஞ்சத்திலுள்ள அனைத்து உயிர்வாழிகளையும் பகவான் ப்ரஹ்மா ப்ரஜாபதி போன்ற பிற உயிர் வாழிகளுக்குத் தான் அந்தர்யாமியாக இருந்து கொண்டு ஸ்ருஷ்டி செய்கிறான்
  • கணக்கற்ற ப்ரபஞ்சங்கள் உள
  • இவை யாவும் ஒரு சேரவும் அநாயாஸமாகவும் அவன் ஸங்கல்பத்தால் ஸ்ருஷ்டி செய்யப்படுகின்றன
  • பல்வேறு பிரமாணங்களை உதாஹரித்து மாமுனிகள் பதினான்கு தளங்களாக, அண்ட கோளங்கள் உள எனக் காட்டுகிறார்

லீலா விபூதி அமைப்பு (ஸம்ஸாரம் – இவ்வுலகு)

  • கீழ் ஏழு நிலைகள்
    • மேலிருந்து அவை அதலம், விதலம், நிதலம், கபஸ்திமத்(தலாதலம்), மஹாதலம், சுதலம், பாதாலம் எனப்படும்
    • இவற்றில் ராக்ஷஸர், பாம்புகள், பறவைகள் முதலியன உள
    • ஸ்வர்கத்தினும் அதிகமாக இன்பம் பயக்கும் மண்டப மாட கூட கோபுரங்கள் இங்கு உள
  • ஏழு மேல் நிலைகள்
    • பூலோகம் – மனிதர் விலங்கினம் பறவைகள் வாழிடம். இவை ஏழு த்வீபங்களாய் உள. நாம் இருப்பது ஜம்பூ த்வீபம்.
    • புவர் லோகம் – கந்தர்வர் (தேவ இசைக்கலைஞர்) வாழிடம்
    • ஸ்வர்க லோகம் – பூலோகம் புவர்லோகம் ஸ்வர்க்க லோகம் மூன்றையும் இயக்கும் இந்த்ரன் தன் மக்களோடுள்ள இடம்
    • மஹர்  லோகம் – ஏற்கெனவே இந்த்ர பதம் வகித்தோரும் இனி வகிக்க இருப்போரும் இருக்குமிடம்
    • ஜன லோகம் – ஸனக ஸநந்தன ஸநத்குமார ஸநாதனாதி ப்ரஹ்ம குமாரர்கள் இருக்குமிடம்
    • தப லோகம் – ப்ரஜாபதிகள் எனும் ஆதி மூல புருஷர்கள் இருக்குமிடம்
    • ஸத்ய லோகம் – ப்ரஹ்மா விஷ்ணு சிவன் தம் அடியார்களோடு வாழுமிடம்
  • ஒவ்வொரு ப்ரபஞ்சமும் பதினான்கு அடுக்குகளால் ஆகி ஏழு ஆவரணங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது
  • ஞானேந்த்ரியங்கள் ஸூக்ஷ்மங்களை உணர்கின்றன, கர்மேந்த்ரியங்கள்  ஸ்தூலங்களை உற்றுணர்ந்து செயல்பாடுகளில் இழிகின்றன.
  • மனம் இவை எல்லாவற்றிலும் உடன் இருந்து பொதுவாய் உதவுகிறது.

  • பஞ்சீ கரணம் எனும் வழியால் பகவான் வெவ்வேறு மூலப் பொருள்களை இயக்கி நாம் காணும் ப்ரபஞ்சத்தை நாம் இப்போது காணும் வகையில் சமைக்கிறான்

ஸத்வ சூன்யம் – காலம்

  • இயற்கையில், காலம்
    • வஸ்துக்களை ஸூக்ஷ்ம தசையிலிருந்து ஸ்தூல தசைக்கு  நிலை மாற்றுவதில் ஒரு க்ரியா ஊக்கியாய் உள்ளது
    • வெவ்வேறு அளவுகளில் நாள் கிழமை பக்ஷம் திங்கள் என அமைகிறது
    • நித்யம். இதற்கு ஆரம்பம் முடிவு இல்லை
    • எம்பெருமானின் லீலைகளில் உதவுகிறது
    • இது எம்பெருமானின் திருமேனியின் ஒரு வடிவும் ஆகும்
  • மாமுனிகள் நடுவில் திருவீதி பிள்ளை பட்டரை உதாஹரித்து கால அளவைகளின் விவரங்கள் தந்தருள்கிறார்
    • நிமிஷம் – க்ஷணம் – ஒரு வினாடி – கண்ணை ஒரு முறை இமைக்கும் நேரம்
    • பதினைந்து நிமேஷங்கள் – ஒரு காஷ்டா
    • முப்பது காஷ்டா- ஒரு காலம்
    • முப்பது காலம் – ஒரு முஹூர்த்தம்
    • முப்பது முஹூர்த்தம் – ஒரு திவசம் (நாள்)
    • முப்பது திவசங்கள் – இரண்டு பக்ஷங்கள் – ஒரு மாஸம்
    • இரண்டு மாஸங்கள் – ஒரு ருது ஒரு பருவம்
    • மூன்று ருதுகள் – ஓர் அயனம் – 6 மாஸங்கள் உத்தராயணம், 6 மாஸங்கள் தக்ஷிணாயனம்
    • இரண்டு அயனங்கள் – ஒரு ஸம்வத்ஸரம், வருஷம், ஆண்டு
    • முந்நூற்றறுபது மானிட ஸம்வத்ஸரங்கள் – ஒரு தேவ ஸம்வத்ஸரம்
  • சுத்த ஸத்வம் மிச்ர ஸத்வம் ஆகியவை இரண்டும் இன்புறத்தக்க விஷயங்களாகவும் இன்பத்துக்கு இருப்பிடமாகவும் இன்பத்தத்தைத் தருவிக்கும் உபகரணங்களாகவும் உள்ளன.
  • சுத்த ஸத்வம் (தெய்வீக வஸ்து) மேலும் . பக்கங்களிலும்   எல்லையற்றது, கீழ்ப்புறம் எல்லையுள்ளது, பரமபதம் முழுதும் வ்யாபித்துள்ளது
  • மிச்ர தத்வம் மேற்புறம் எல்லையுள்ளது கீழும் பக்கங்களும் எல்லையின்றி ஸம்ஸாரமாய் விரிந்துள்ளது.
  • கால தத்வம் எங்கும் (பரமபதம், பிரபஞ்சம் இரண்டிலும்) வ்யாபித்துள்ளது
  • காலம் பரமபதத்தில் நித்யம், ஸம்ஸாரத்தில் தாற்காலிகம் என்பர். மாமுனிகள் “தத்வ த்ரய விவரணம்” எனும் நூலில்  பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸாதித்ததை  உதாஹரித்து “காலம் பரமபதம் ஸம்ஸாரம் இரண்டிலும் நித்யம்” என்பர். ஆசார்யர்கள் சிலர் வேறுபட ஸாதிப்பதுண்டு. ஸம்ஸாரம் ஸதா மாறுபடுவதால் காலமும் தாற்காலிகம் என்பர்.
  • சிலர் காலம் இல்லை என்பர். அது ஏற்புடைத்தன்று.

முடிவுரை

இவ்வாறு ஓரளவு அசித் (வஸ்து ) தத்வம் மூவகை – சுத்த ஸத்வம் – பரமபதம். மிச்ர தத்வம் – ஸம்ஸாரம் – இவ்வுலக வஸ்துகள், ஸத்வ சூன்யம் – காலம் எனக் கண்டோம். இவ்விஷயங்களை மிகவும் ஆழ்ந்த அர்த்தங்களை உட்கொண்டவை. இவற்றை ஆசார்யர் திருவடியில் மேலும் கேட்டு உஜ்ஜீவிப்பது. க்ரந்த காலக்ஷேபமாக ஆசார்யரிடம் கேட்டாலே தெளிந்த ஞானம் உண்டாம்.

அடுத்து ஈச்வர தத்வம் அநுபவிப்போம்.

பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்
ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://ponnadi.blogspot.in/2013/03/thathva-thrayam-achith-what-is-matter.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org