ஆழ்வார்திருநகரி வைபவம் – மணவாள மாமுனிகள் சரித்ரமும் வைபவமும்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஆழ்வார்திருநகரி வைபவம்

<< நம்மாழ்வார் உலா

ஆழ்வார்திருநகரி திவ்யதேசத்தைத் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை புனர் நிர்மாணம் செய்து ஆதிநாதர், ஆழ்வார் மற்றும் எம்பெருமானாருக்கு நித்ய கைங்கர்யம் நன்றாக நடக்கும்படி ஏற்பாடு செய்ததை அனுபவித்தோம். இவ்வாறு திருவாய்மொழிப் பிள்ளை ஆழ்வார்திருநகரியில் இருந்து கொண்டு நம் ஸம்ப்ரதாயத்தை நன்றாக நடத்தி வந்தார்.

அக்காலத்தில் ஆழ்வார்திருநகரியில் ஐப்பசி திருமூல நன்னாளில் ஆதிசேஷனுடைய அம்சமான எம்பெருமானார் தாமே இந்நிலவுலகில் திகழக் கிடந்தான் திருநாவீறுடைய பிரான் என்ற மஹனீயருக்குத் திருக்குமாரராய் அவதரித்தார். பிறந்த குழந்தையின் தெய்வீகத் தேஜஸ்ஸைக் கண்ட பெற்றோர், இக்குழந்தைக்கு அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் என்று ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருநாமத்தையே சூட்டினர். சிறு வயதில் தன்னுடைய மாதாமஹரின் (தாயின் தகப்பனார்) ஊரான சிக்கில் கிடாரத்தில், நாயனார், வளர்ந்து வந்தார். தக்க காலங்களில் வைதீக ஸம்ஸ்காரங்களைப் பெற்று, தன்னுடைய தந்தையாரிடத்திலேயே சாஸ்த்ரங்களைக் கற்று வந்தார். பிற்பாடு இவருக்குத் திருக்கல்யாணமும் நடந்து, தன்னுடைய தந்தையாரிடத்திலேயே அருளிச்செயல் மற்றும் ரஹஸ்யார்த்தங்களைக் கேட்டு ஞான பக்தி வைராக்ய நிதியாகத் திகழ்ந்தார், இவருடைய தகப்பனார் திருநாட்டுக்கு எழுந்தருள இவர் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் பெருமையைக் கேட்டறிந்து, ஆழ்வார்திருநகரியை வந்தடைந்து திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் திருவடிகளைத் தமக்குத் தஞ்சமாகப் பற்றினார்.

திருவாய்மொழிப் பிள்ளையும், இவருடைய விசேஷமான தன்மைகளைக் கண்டு ஆனந்தமடைந்து இவருக்கு நம் ஸம்ப்ரதாய தாத்பர்யங்களை உபதேசித்து, எம்பெருமானாரையே புகலாகக் காண்பித்து, அந்த எம்பெருமானார் ஸந்நிதியிலேயே நித்ய கைங்கர்யம் பண்ணிக்கொண்டிருக்குமாறு இவரை நியமித்தார். இவரும் எம்பெருமானாரிடத்தில் அதீதமான அன்பு கொண்டு கைங்கர்யங்களைச் செய்து வந்து, யதீந்த்ர ப்ரவணர் என்ற திருநாமத்தையும் பெற்றார்.

திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் கடைசிக் காலத்தில் “நம் ஸம்ப்ரதாயத்தை நன்றாக வளர்க்கக் கூடியவர் யார் உளர்?” என்று வருத்தப்பட, அப்பொழுது நாயனார், “அடியேன் அப்படியே செய்கிறேன்” என்று சொல்ல, திருவாய்மொழிப் பிள்ளை “வெறுமனே சொன்னால் போதாது, சபதமிட்டுக் கொடும்” என்று சொல்ல, நாயனாரும் அப்படியே செய்ய, திருவாய்மொழிப் பிள்ளையும் உளமகிழ்ந்து அதை ஏற்றுக்கொண்டார். பின்பு திருவாய்மொழிப் பிள்ளை நாயனாரிடத்தில் “ஸம்ஸ்க்ருத சாஸ்த்ரத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருக்காமல் திருவாய்மொழி முதலான ப்ரபந்தங்களையே நன்றாக ப்ரசாரம் செய்யவும்” என்று ஆணையிட்டு, அதற்குப் பிறகு திருநாட்டுக்கு எழுந்தருளினார். நாயனாரும் அவருடைய சரம கைங்கர்யங்களைச் செவ்வனே செய்து முடித்தார்.

அந்த ஸமயத்தில் வானமாமலை திவ்யதேசத்தைச் சேர்ந்த அழகிய வரதர் நாயனாரிடத்தில் சிஷ்யராகி, வெகு விரைவில் ஸந்யாஸ ஆச்ரமும் ஸ்வீகரித்து, வானமாமலை ஜீயராகி, நாயனாரைப் பிரியாமல் இருந்து கைங்கர்யம் செய்து வந்தார். அவரைத் தொடர்ந்து மேலும் பலரும் நாயனாருக்கு சிஷ்யர் ஆனார்கள்.

நாயனார் ஸம்ப்ரதாய பரிபாலனம் பண்ண ஸ்ரீரங்கத்துக்குச் செல்லலாம் என்று திருவுள்ளத்தில் கொண்டு ஆழ்வாரிடத்தில் அதற்கு அனுமதி கோரினார். ஆழ்வாரும் அனுமதிக்க அவர் ஸ்ரீரங்கம் சென்றடைந்தார். பெரிய பெருமாள் அவர் வரவை மிகவும் ஆனந்தமாக ஒரு உத்ஸவத்தைப் போலே கொண்டாடி, அவரை திருவரங்கத்திலே நித்யவாஸமாக இருக்கும்படி ஆணையிட்டார். நாயனாரும் அங்கே இருந்து கொண்டு ரஹஸ்ய க்ரந்தங்கள் முதலியவைகளை எல்லாம் மீட்டு சரிசெய்து ஏடுபடுத்தி, காலக்ஷேபங்களையும் நடத்தி வந்தார். திருவாய்மொழிக்கு நம்பிள்ளை அருளிய ஈடு வ்யாக்யானத்தில் நிபுணராக இருந்ததால் ஈட்டுப் பெருக்கர் என்ற திருநாமத்தைப் பெற்றார்.

திருவேங்கடமுடையானை மங்களாசாஸனம் செய்ய எண்ணி வழியில் பல திவ்யதேசங்களை மங்களாசாஸனம் செய்து, திருமலையை அடைந்து, திருவேங்கடமுடையான் மற்றும் அங்கிருந்த பெரியோர்களின் அன்புக்குப் பாத்திரமானார். பெருமாள் கோயில் (காஞ்சீபுரம்) எழுந்தருளி அங்கே தேவப்பெருமாளை மங்களாசாஸனம் செய்து, ஸ்ரீபெரும்பூதூரில் எம்பெருமானாரை மங்களாசாஸனம் செய்து, பிறகு திருவெஃகாவில் கிடாம்பி நாயனாரிடம் ஸ்ரீபாஷ்யம் காலக்ஷேபம் கேட்டார். அக்காலத்தில் இவரின் தேஜஸ்ஸையும் ஞானத்தையும் கண்டு கிடாம்பி நாயனார் இவரை “தேவரீரின் நிஜ ஸ்வரூபத்தைக் காட்டவும்” என்று கேட்க நாயனாரும் ஆதிசேஷ ஸ்வரூபத்தை அவருக்குக் காட்டினார். அதற்குப் பிறகு ஸ்ரீரங்கம் திரும்பி நம் ஸம்ப்ரதாயத்தைச் சிறந்த முறையில் வளர்த்து வந்தார்.

நாயனாருக்கு ஒரு ஸமயத்தில் கைங்கர்யத்துக்கு இடையூராக ஒரு தீட்டு வர, அப்பொழுது நாம் இனி எல்லாவற்றையும் துறந்து ஸந்யாஸ ஆச்ரமம் ஸ்வீகரிப்போம் என்று திருவுள்ளத்தில் கொண்டு, தன்னுடன் வாசித்த, முன்பே ஸந்யாஸியாக இருந்த சடகோப ஜீயரிடம் ஆச்ரம ஸ்வீகாரம் செய்து கொண்டு பெரியபெருமாள் திருமுன்பே சென்று சேவிக்க, பெரியபெருமாளும் இவரை “அழகிய மணவாள மாமுனிகள்” என்று அழைத்து, இவருக்குப் பல்லவராயன் மடத்தை இருப்பிடமாக அளித்து, எல்லா மரியாதைகளையும் செய்தார். மாமுனிகளும் வானமாமலை ஜீயரைக் கொண்டு மடத்தைப் புனர் நிர்மாணம் செய்து, திருமலை ஆழ்வார் காலக்ஷேப கூடத்தையும் கட்டி, அம்மடத்தில் இருந்துகொண்டு ஸம்ப்ரதாயத்தைச் சிறந்த முறையில் வளர்த்து வந்தார். ஸ்ரீரங்கம் மற்றும் பல இடங்களில் இருந்து பல ஆசார்ய புருஷர்களும், வித்வான்களும் பெருமளவில் வந்து குவிந்து இவரிடம் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் பெற்று இவருக்கு சிஷ்யர் ஆனார்கள்.

மாமுனிகள் ஸம்ஸ்க்ருத ப்ரபந்தங்கள், தமிழ் ப்ரபந்தங்கள், ரஹஸ்ய க்ரந்த வ்யாக்யானங்கள் என்று பலவற்றை அருளிச்செய்தார். ஸ்ரீரங்கத்தில் விட்டுப்போன கைங்கர்யங்கள், ஸ்தலத்தார் மரியாதைகள் ஆகியவற்றை மீண்டும் ஏற்படுத்தினார். தன்னுடைய சிஷ்யர்களைக் கொண்டு பல திவ்யதேசங்களில் பல கைங்கர்யங்கள் நடக்கும்படிச் செய்தார். வானமாமலை ஜீயரைக் கொண்டு பாரத தேசமெங்கும் யாத்ரை செய்வித்து நம் ஸம்ப்ரதாயத்தை ஸ்தாபித்தார். இப்படிப் பல பெருமைகளுடன் ஸ்ரீரங்கத்தில் எம்பெருமானாரைப் போலே பெருமதிப்புடன் வாழ்ந்து வந்தார்.

பெரியபெருமாள் இவரின் பெருமைகளுக்கு முடிசூட்டும் வகையில், இவரைக் கொண்டு பத்து மாத காலம், தன் உத்ஸவங்களையெல்லாம் நிறுத்தி, ஈடு வ்யாக்யானத்தைச் சொல்லுமாறு பணித்தார். இவரும் எம்பெருமானின் ஆணையைச் சிரமேற்கொண்டு எம்பெருமான், நாய்ச்சிமார்கள், ஆழ்வார்கள், ஆசார்யர்கள் வீற்றிருந்து கேட்கும்படி, ஸ்ரீரங்கத்துவாஸிகள் ஆழமாக அனுபவிக்கும்படி திருவாய்மொழியின் அர்த்தங்களை மிக விரிவாக எடுத்துரைத்தார். காலக்ஷேபத்தின் சாற்றுமுறை தினமான ஆனி திருமூலத்தன்று, பெரியபெருமாள் தாமே ஒரு அர்ச்சகப் பிள்ளையாகத் தோன்றி, இவருக்கு மிக விசேஷமான “ஸ்ரீசைலேச தயாபாத்ரம் தீபக்த்யாதி குணார்ணவம் | யதீந்த்ர ப்ரவணம் வந்தே ரம்யஜாமாதரம் முனிம் ||” என்ற தனியனை ஸமர்ப்பித்தார். இந்தத் தனியனை எப்பொழுது ஸேவாகாலம் நடந்தாலும் முதலிலும் முடிவிலும் ஸேவிக்கும்படி ஆணையிட்டார்.

இப்படிப்பட்ட பெருமைகளை உடைய மாமுனிகள் திருமேனி தளர்ந்து திருநாட்டுக்கு எழுந்தருளினார். அவரின் சரம கைங்கர்யங்கள் மிக ஆச்சர்யமாக அவருடைய சிஷ்யர்களால் நடத்தப்பட்டன.

சிஷ்யர்கள் : அஷ்ட திக் கஜங்கள் : பொன்னடிக்கால் ஜீயர் ,கோயில் அண்ணன் , பத்தங்கி பரவஸ்து பட்டர்பிரான் ஜீயர், திருவேங்கட ஜீயர், எறும்பியப்பா , அப்பிள்ளை , அப்பிள்ளார் , பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணா. நவ ரத்னங்கள் : ஸேனை முதலியாண்டான் நாயனார், சடகோப தாஸர் (நாலூர் சிற்றாத்தான்), கந்தாடை போரேற்று நாயன், ஏட்டூர் சிங்கராசாரியார், கந்தாடை அண்ணப்பன், கந்தாடை திருக்கோபுரத்து நாயனார், கந்தாடை நாரணப்பை , கந்தாடை தோழப்பரப்பை, கந்தாடை அழைத்து வாழ்வித்த பெருமாள். மணவாள மாமுனிகளுக்கு பல திருவம்சங்களிலிருந்தும், திருமாளிகையிலிருந்தும் மற்றும் திவ்ய தேசங்களிலிருந்தும் மேலும் பல சிஷ்யர்கள் இருந்தார்கள்.

பரமபதித்த இடம் : திருவரங்கம்

அருளிச் செய்தவை : தேவராஜ மங்களம், யதிராஜ விம்சதி, உபதேச ரத்தின மாலை, திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி , ஆர்த்தி பிரபந்தம்.

வ்யாக்யானங்கள் : முமுக்ஷுப்படி, தத்வத்ரயம், ஸ்ரீ வசனபூஷணம் , ஆசார்ய ஹ்ருதயம் , பெரியாழ்வார் திருமொழி (பெரியவாச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யானங்களிலிருந்து கரையானுக்கு இரையான பகுதிக்கு மட்டும் ) , இராமானுச நூற்றந்தாதி . ப்ரமாணத் திரட்டு (ஒரு கிரந்தத்தைச் சார்ந்த அனைத்து ச்லோகங்கள் மற்றும் சாஸ்த்ர வாக்கியங்களைத் திரட்டுதல்) : ஈடு 36000 படி, ஞான ஸாரம், ப்ரமேய ஸாரம் , தத்வ த்ரயம் , ஸ்ரீ வசன பூஷணம்.

மணவாளமாமுனிகளின் தனியன்:

ஸ்ரீசைலேச தயா பாத்ரம் தீபக்த்யாதி குணார்ணவம் |
யதீந்த்ர ப்ரவணம் வந்தே ரம்ய ஜாமாதரம் முநிம் ||

திருவாய்மொழிப்பிள்ளையின் திருவருளுக்கு இலக்கானவரை, ஞானம் பக்தி வைராக்யம் போன்றவைகளின் கடலை, எம்பெருமானார் மீது பெருத்த மையல் உடையவரான அழகிய மணவாளமாமுனிகளை அடியேன் (அரங்கநகரப்பன்) வணங்குகிறேன் .

மணவாளமாமுனிகளின் வாழிதிருநாமம்:

இப்புவியில் அரங்கேசர்க்கு ஈடளித்தான் வாழியே
எழில் திருவாய்மொழிப்பிள்ளை இணையடியோன் வாழியே
ஐப்பசியில் திருமூலத்தவதரித்தான் வாழியே
அரவரசப்பெருஞ்சோதி அனந்தனென்றும் வாழியே
எப்புவியும் ஸ்ரீசைலம் ஏத்தவந்தோன் வாழியே
ஏராரு மெதிராச ரெனவுதித்தான் வாழியே
முப்புரிநூல் மணிவடமும் முக்கோல்தரித்தான் வாழியே
மூதரிய மணவாளமாமுனிவன் வாழியே

(திருநாள்பாட்டு – திருநக்ஷத்ர தினங்களில் சேவிக்கப்படுவது)

செந்தமிழ்வேதியர் சிந்தைதெளிந்து சிறந்து மகிழ்ந்திடு நாள்
சீருலகாரியர் செய்தருள் நற்கலை தேசுபொலிந்திடு நாள்
மந்த மதிப் புவி மானிடர் தங்களை வானிலுயர்த்திடு நாள்
மாசறு ஞானியர் சேர் எதிராசர் தம் வாழ்வு முளைத்திடு நாள்
கந்த மலர்ப் பொழில் சூழ் குருகாதிபன் கலைகள் விளங்கிடு நாள்
காரமர் மேனி அரங்க நகர்க்கிறை கண்கள் களித்திடு நாள்
அந்தமில் சீர் மணவாளமுனிப் பரன் அவதாரம் செய்திடு நாள்
அழகு திகழ்ந்திடும் ஐப்பசியில் திருமூலமதெனு நாளே

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஆழ்வார்திருநகரி வைபவம் – நம்மாழ்வார் உலா

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஆழ்வார்திருநகரி வைபவம்

<< நம்மாழ்வார் சரித்ரமும் வைபவமும்

ஆழ்வார்திருநகரி மற்றும் நம்மாழ்வாரின் வரலாற்றில் நம்மாழ்வாரின் உலா ஒரு மிக முக்யமான விஷயமாக அறியப்படுகிறது. இதைப் பற்றி இங்கே சிறிது அனுபவிக்கலாம்.

சென்ற கட்டுரையில் நம்மாழ்வார் ஸ்ரீ ராமானுஜரின் அவதாரத்தையும் பவிஷ்யதாசார்யர் திருமேனியையும் மதுரகவி ஆழ்வாருக்குக் காட்டிக்கொடுத்ததை அனுபவித்தோம். ஸ்ரீ ராமானுஜரின் அவதாரத்துக்கு முன்பு ஸ்ரீமந் நாதமுனிகள் தொடக்கமான ஆசார்யர்கள் இந்நிலவுலகில் அவதரித்து நம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தை வளர்க்கத் தொடங்கினார்கள். ஸ்ரீமந் நாதமுனிகள் நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு, நம்மாழ்வாரையும் அவர் பாசுரங்களையும் தேடி ஆழ்வார்திருநகரிக்கு வந்து, நம்மாழ்வாரை ஞானக் கண்ணால் தரிசிக்கும் பாக்யத்தைப் பெற்றார். நேரே அவரிடத்தில் இருந்து அவருடைய நான்கு ப்ரபந்தங்களையும், மற்றைய ஆழ்வார்களுடைய ப்ரபந்தங்களையும், அர்த்தத்துடன் பெற்றார். நம்மாழ்வாருக்கு சிஷ்யராகி ஆசார்ய பரம்பரையில் அவருக்கு அடுத்த ஸ்தானத்தையும் பெற்றார். ஸ்ரீமந் நாதமுனிகளின் சிஷ்யர்களுள் ஒருவரான குருகைக் காவலப்பன், இதே ஆழ்வார்திருநகரியில் அவதரித்தவர்.

ஸ்ரீமந் நாதமுனிகளுக்குப் பிறகு உய்யக்கொண்டார், மணக்கால் நம்பி, ஆளவந்தார், பெரிய நம்பி என்று குரு பரம்பரை நன்றாக வளர்ந்தது. அதற்குப் பிறகு ஆதிசேஷன் அவதாரமாக ஸ்ரீ ராமானுஜர் என்கிற எம்பெருமானார் இவ்வுலகில் அவதரித்து, ஆசையுடையோர்க்கெல்லாம் மோக்ஷம் கிடைக்கும் நல்வழியைக் காட்டினார். எம்பெருமானார் தன்னை மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் (நம்மாழ்வாரின் திருவடிகளைப் பணிந்து மேன்மை பெற்றவன்) என்றே கருதிக் கொண்டார். தன்னிடத்திலே அவருக்கு இருந்த அளவு கடந்த பக்தியைக் கண்ட ஆழ்வார், ஆழ்வார்திருநகரியில் தன் திருவடி நிலையாக இருக்கும் பாக்யத்தை அவருக்கு அருளி, தன்னுடைய திருவடி நிலைகள் மற்ற இடங்களில் மதுரகவிகள் என்று அழைக்கப்பட்டாலும் ஆழ்வார்திருநகரியில் ‘ஸ்ரீ ராமானுஜம்’ என்றே அழைக்கப்படும் என்று அருளினார்.

எம்பெருமானார் காலத்துக்குப் பிறகு எம்பார், பட்டர், நஞ்சீயர், நம்பிள்ளை, வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை, பிள்ளை லோகாசார்யர் என்று ஓராண் வழியாக நம் ஸம்ப்ரதாயம் மேன்மேலும் வளர்ந்தது. பிள்ளை லோகாசார்யரின் இறுதிக் காலத்தில் பாரதத்தின் தெற்குப் பகுதிக்கு அந்நியப் படையெடுப்பகளின் மூலம் பேராபத்து ஏற்பட்டது. நம் ஸம்ப்ரதாயத்தின் தலைமைப் பீடமான ஸ்ரீரங்கம் அந்நியர்களால் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டது. அக்காலத்தில் பிள்ளை லோகாசார்யர் பெரிய பெருமாளுக்கு முன்பு கல் சுவர் எழுப்பி அவரைப் பாதுகத்து, நம்பெருமாளை எழுந்தருளப் பண்ணிக்கொண்டு தெற்கு நோக்கி, பாதுகாப்பான இடம் தேடிச் சென்றார். பிள்ளை லோகாசர்யர் மதுரைக்கு அருகில் யானைமலையின் பின்புறத்தில் ஜ்யோதிஷ்குடி (கொடிக்குளம்) என்ற இடத்தை அடைந்த பிறகு வயோதிகத்தினால் திருமேனி தளர்ந்தார். திருமலை ஆழ்வார் என்ற தன்னுடைய சிஷ்யர் நம்முடைய ஸம்ப்ரதாயத்தைப் பிற்காலத்தில் தலைமை ஏற்று நடத்துவார் என்பதை அருளிச்செய்து பின்பு பரமபதத்தை அடைந்தார்.

அதற்குப் பிறகு நம்பெருமாள் அங்கிருந்து புறப்பட்டு கேரளாவில் கோழிக்கோட்டைச் சென்று அடைந்தார். அதே ஸமயத்தில் நம்மாழ்வாரும் ஆழ்வார்திருநகரியில் இருந்து புறப்பட்டு கோழிக்கோட்டை அடைந்தார். இதிலிருந்து பல ஆண்டுகள் ஆழ்வாரும் ஆழ்வார்திருநகரியை விட்டு வெளியில் எழுந்தருளியிருந்தார். ஆழ்வார் கோழிக்கோட்டை அடைந்தவுடன் நம்பெருமாள் அவரை மிகவும் ஆசையுடன் வரவேற்று தன்னுடன் ஏகாஸனத்தில் அமர்த்திக்கொண்டார். அங்கிருந்த போத்திமார்களும் நம்பூதிரிகளும் நம்பெருமாளுக்கும் நம்மாழ்வாருக்கும் மிகவும் ஆசையுடன் கைங்கர்யம் செய்தார்கள். அங்கிருந்து புறப்பட்டு நம்பெருமாளும் நம்மாழ்வாரும் திருக்கணாம்பி என்ற க்ஷேத்ரத்தை வந்தடைந்தார்கள். அங்கே சில காலம் இருந்த பின்பு நம்பெருமாள் அங்கிருந்து விடைபெற்றுச் சென்றார். அங்கிருந்த கைங்கர்யபரர்கள் ஆழ்வாரையும் இன்னும் மேற்கு நோக்கி அழைத்துச் சென்று பாதுகாப்பாக இருத்தலாம் என்று எண்ணி அவ்வாறே செய்ய, ஒரு ஆழமான மலைச்சரிவைக் கண்டு, இங்கேயே ஆழ்வாரைப் பாதுகாப்பாக எழுந்தருளப்பண்ணலாம் என்றெண்ணி ஒரு பேழையில் வைத்து, மலைச்சரிவிலே இறக்கி அங்கே வைத்தார்கள்.

அங்கிருந்து வரும் வழியில் அந்தக் கைங்கர்யபரர்களிடம் இருந்த ஆழ்வாரின் திருவாபரணங்களைத் திருடர்கள் கொள்ளையடித்துச் சென்றனர். அந்தக் கைங்கர்யபரர்களில் ஒருவரான தோழப்பர் என்பவர், மதுரைக்குச் சென்று, அங்கே ராஜாவின் ஸபையில் மூத்த மந்திரியாக இருந்த திருமலை ஆழ்வாரின் உதவியை நாடினார். இவரே பிள்ளை லோகாசார்யரின் பிரியமான சிஷ்யர் மற்றும் பிள்ளை லோகாசார்யராலே நம் ஸம்ப்ரதாயத்துக்கு ஒரு சிறந்த ஆசார்யனாக வருவார் என்று காட்டப்பட்டவர். அவரும் நடந்த விஷயங்களைக் கேட்டு, கேரள நாட்டு ராஜாவுக்கு உதவி கேட்டு ஒரு செய்தி அனுப்பி, அத்துடன் தன்னுடைய அந்தரங்க ஸேவகர்களையும் ஆழ்வாரை மீட்டெடுக்க அனுப்பி வைத்தார். கேரள ராஜாவும் அச்செய்தி கண்டு, தன் படையையும் உடன் அனுப்ப, அனைவரும் தோழப்பர் தலைமையில் பல கைங்கர்யபரர்களுடன், ஆழ்வாரை மீட்டெடுக்கச் சென்றனர். ஆழ்வார் இருந்த இடத்தை ஒரு கருடபக்ஷி அடையாளம் காட்ட, அந்த ஆபத்தான மலைச்சரிவில், தோழப்பர் தாமே ஒரு சங்கிலிப் பலகையில் அமர்ந்து கீழே இறங்கினார். ஆழ்வார் இருந்த பேழையைக் கண்டு அதைப் பலகையில் வைத்து மேலே அனுப்பினார். இரண்டாம் முறை பலகை இறக்கப்பட, தோழப்பர் அதில் ஏறி அமரும்பொழுது தடுமாறிக் கீழே பள்ளத்தில் விழுந்து பரமபதத்தை அடைந்தார். தோழப்பரின் திருக்குமாரர் அதைக் கண்டு கதறி அழ, ஆழ்வார் தாமே அவருக்குத் தந்தையாக இருப்போம் என்று சொல்லித் தேற்றி, அவருக்கு ஆழ்வார் ஸந்நிதியில் அனைத்து மரியாதைகளும் கொடுக்கும்படி ஆணையிட்டார். பிற்பாடு ஆழ்வார் மீண்டும் திருக்கணாம்பியை வந்தடைந்தார். நடந்த ஆச்சர்யமான விஷயங்களைக் கேட்ட திருடர்களும் மனம் திருந்தி ஆழ்வாரின் திருவாபரணங்களை ஆழ்வாரிடமே ஸமர்ப்பித்தனர். திருமலை ஆழ்வாரும் நம்மாழ்வாரைத் திருக்கணாம்பியில் வந்து மிகவும் அன்புடன் தொழுதார்.

ramanujar-srisailesa-mamunigal

மதுரைக்குத் திரும்பிய திருமலை ஆழ்வாரைப் பிள்ளை லோகாசார்யரின் முக்யமான சிஷ்யர்களில் ஒருவரான கூரகுலோத்தம தாஸர் சந்தித்து, அவருக்கு ஆசார்ய ஸம்பந்தத்தை நினைவூட்டி, நல்ல உபதேசங்களைச் செய்து, ராஜ்யத்தைத் துறந்து ஆழ்வாருக்கே அடிமை என்னும் நிலைக்குக் கொண்டுவந்தார். கூரகுலோத்தம தாஸர், விளாஞ்சோலைப்பிள்ளை, நாலூராச்சான் பிள்ளை ஆகியோரிடத்திலே நம் ஸம்ப்ரதாயத்தின் ஆழ்பொருள்களை எல்லாம் கற்றுத் தேர்ந்து, பிள்ளை லோகாசார்யரின் திருவுள்ளப்படி, நம் ஸம்ப்ரதாயத்தின் தலைமை ஆசார்யாக ஆனார். திருமலை ஆழ்வாரும் ஆழ்வாரை ஆழ்வார்திருநகரியில் மீண்டும் எழுந்தருளப்பண்ண எண்ணி, அங்கே சென்று பார்த்தபோது , அங்கே ஊர் முழுதும் காடுமண்டிக் கிடந்தது. காட்டை வெட்டி, நாடாகச் சீரமைத்து, பின்பு ஆழ்வாரை ஆழ்வார்திருநகரிக்கு எழுந்தருளப்பண்ணி, ஆதிநாதர் ஆழ்வார் கோயிலை புனருத்தாரணம் செய்தார். அக்காலத்தில் திருப்புளியாழ்வார் அடியில் புதைந்து கிடந்த பவிஷ்யதாசார்யன் (எம்பெருமானார்) திருமேனி இவருக்குக் கிடைக்க, அதை ஊரின் மேற்குப் பகுதியில் ராமானுஜ சதுர்வேதி மங்கலம் அமைத்து, ஒரு கோயிலைக் கட்டி, அங்கே எழுந்தருளப்பண்ணி, ஆதிநாதர் ஆழ்வார் கோயிலிலும், எம்பெருமானார் கோயிலிலும் கைங்கர்யங்கள் செவ்வனே நடக்கும்படிச் செய்தார். ஆழ்வாரிடத்திலும் திருவாய்மொழியிலும் கொண்ட அதீத பக்தியினால், சடகோப தாஸர் என்றும் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை என்றும் சிறப்புத் திருநாமங்களைப் பெற்றார். இன்றளவும் இவர் வம்சத்தவர்கள் இங்கும் இதைச் சுற்றியுள்ள திவ்யதேசங்களிலும் விடாமல் கைங்கர்யம் செய்து வருகின்றனர்.

இந்தச் சரித்ரத்தை நாம் “நம்மாழ்வார் உலா” என்று கருதலாம் என்று பெரியோர்கள் சொல்லுவார்கள்.

ஆழ்வார்திருநகரியில் அவதரித்து பிற்காலத்தில் ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கே ஆசார்யனான மணவாள மாமுனிகள் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையைத் தனக்கு ஆசார்யனாகக் கொண்டு முதன் முதலில் ஆழ்வார்திருநகரியிலேயே கைங்கர்யம் செய்து வந்தார். இவருடைய சரித்ரத்தையும் வைபவத்தையும் அடுத்த பதிவில் அனுபவிக்கலாம்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org

ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org