Author Archives: sarathyt

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி – முக்கியக் குறிப்புகள்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி

<< அன்றாடம் அனுஷ்டிக்கவேண்டியவை

ஸ்ரீவைஷ்ணவ விஷயங்களுக்கான ஒரு பட்டியல்

நமக்கு ஸ்ரீவைஷ்ணவ விஷயமாக படிப்பதற்குரியன பல மொழிகளில் உள்ளன. அவற்றை இங்கு தொகுத்துத் தருகிறோம்:

பொதுவான இணைப்புகள்:

  • http://koyil.org/?page_id=1205 – ஸ்ரீவைஷ்ணவ இணைய தளங்கள்
  • http://acharyas.koyil.org – குரு பரம்பரை இணைய  தளம் – ஆழ்வார்கள்/ஆசார்யர்கள் வைபவங்கள்/சரித்திரங்கள் ஆங்கிலம், தமிழ், கன்னடம், தெலுங்கு, மலையாளம், ஹிந்தியில்
  • http://divyaprabandham.koyil.org – திவ்யப் ப்ரபந்த இணைய தளம் – பலமொழிகளில் திவ்ய ப்ரபந்தங்கள்
  • http://pillai.koyil.org/ – ஸ்ரீவைஷ்ணவ சிறார் மற்றும் கல்வி இணைய தளம்
  • http://githa.koyil.org – பகவத் கீதை மற்றும் கீதை தொடர்பான கட்டுரைகள்
  • http://srivaishNavagranthams.wordpress.com – ஆங்கிலம், தமிழ், தெலுங்கு, ஹிந்தியில் ஸம்ப்ரதாயம் தொடர்புள்ள விஷயங்கள்
  • http://ponnadi.blogspot.in – நம் ஸம்ப்ரதாயம் பற்றிப் பல கட்டுரைகள் ஆங்கிலத்தில்

விசேஷ இணைப்புகள்

இத்தோடு இத்தொடர் முடிவுறுகிறது, தங்கள் கேள்விகள், கருத்துகள் யோசனைகளை அனுப்பலாம் இந்த முகவரிக்கு – sarathy.thothathri@gmail.com.

ஸ்ரீமதே ரம்ய ஜாமாத்ரு முநீந்த்ராய மஹாத்மநே |
ஸ்ரீரங்க வாசினே பூயாத் நித்ய ஸ்ரீர் நித்ய மங்களம் ||

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://ponnadi.blogspot.in/2016/01/simple-guide-to-srivaishnavam-references.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி – அன்றாடம் அனுஷ்டிக்கவேண்டியவை

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி

<<  தவிர்க்கப்படவேண்டிய அபசாரங்கள்

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் அறிந்து கொண்டு அனுஷ்டிக்க வேண்டிய நித்யானுஷ்டான க்ரமங்கள்:

 

  1. வர்ண, ஆச்ரம, ஞான பேதமின்றி ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் யாவரையும் மதிப்போடு நடத்த வேண்டும். இதுவே எம்பெருமான் நம்மிடம் முதன்மையாக எதிர்பார்ப்பது,
  2. அஹங்கார மமகாரங்களோ பொருள்கள் மீது ஆசையோ இன்றி எளிமையாக வாழ்தல் அவசியம். நம் ஆத்மா அணு அளவில் உள்ளது. ஆனால் எம்பெருமான் விஷயங்கள் யாவும் அளவிறந்தன! நாம் எம்மாத்திரம்!
  3. ஸ்வாசார்யரோடு எப்போதும் தொடர்பில் இருத்தல் அவச்யம். இயன்ற அளவு ஆசார்யரின் திருமேனி, நிதி, லௌகிகத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வது சிஷ்யர் கடமை.
  4. ஸ்நானம், ஊர்த்வ புண்ட்ர தாரணம், ஸந்த்யா வந்தனம் இத்யாதி வர்ண, ஆச்ரமத்துக்குப் பொருந்திய நித்ய கர்மங்களை விடாது செய்ய வேண்டும். இதுவே அந்தர்/பஹிர் சுத்தி தந்து, மனோ திடமும் ஞான விகாசமும் தரும்.
  5. வெட்கமோ அச்சமோ இன்றி எப்போதும் ஊர்த்வ புண்ட்ர தாரணம் (திருமண்/ஸ்ரீ சூர்ணம்) அவச்யம் செய்யவேண்டும். நம் பகவானுக்கு நாம் அடிமை என்பதான இதில் துணிவு மற்றும் பெருமை அடைய வேண்டும்.
  6. பெருப்பெருத்த ஆசார்யர்களின் மரபில் வந்த நாம் சிறிதும் லஜ்ஜை இன்றி, நம் மரபு, வர்ணம் மற்றும் ஆச்ரமத்துக்குத் தக்க வேஷ்டி (கச்சம்), புடைவை (மடிசார்) அணிய வேண்டும்..
  7. எப்போதும் எம்பெருமான் ஆழ்வார் ஆசார்யர்களையே தொழுது, இந்த்ர, ருத்ரபரிவார, அக்னி, வருணன், நவக்ரஹாதிகளைத் தொழுவதை விட வேண்டும். எம்பெருமானுக்கும் ஜீவனுக்கும் பதி/பத்னி ஸம்பந்தமாதலால் ஆசார்யர்கள் தேவதாந்தர பஜனம் அறவே கூடாதென்றனர்.
  8. எம்பெருமான் பரம க்ருபையோடு அல்பர்களாகிய நம் இல்லங்களில் வந்து வசிப்பதால் நித்ய திருவாராதனம் அவசியம் என்று பூர்வர்கள் நமக்குக் காட்டினர். இல்லத்துப் பெருமாளைத் திருவாராதனம் செய்யாதிருப்பது அவனை உதாசீனம் செய்வதாம். இது மிகப் பெரும்பாவம், நம்மை நாசத்தில் தள்ளும். நாம் யாத்திரை செய்யும்போதும் எம்பெருமானை உடனே எழுந்தருளப்பண்ணிக் கொண்டு செல்ல வேண்டும், அப்படி இயலாவிடில் அவன் திருவாராதனம் தடை இன்றி விடாமல் நடக்க, தக்க ஏற்பாடாவது செய்தே தீர வேண்டும். இதை இந்த இணைய தலத்தில் விரிவாகப் பார்க்கவும்: http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-thiruvaaraadhanam.html.
  9. வர்ண, ஆச்ரம விதிக்குட்பட்ட சாஸ்த்ர மர்யாதையான ஆகாரமே உட்கொள்ள வேண்டும். அதுவும் எம்பெருமானுக்குக் கண்டருளப் பட்ட பிரசாதமாய் இருக்க வேண்டும். பிரசாதமல்லாதவற்றை ஏற்கலாகாது. இந்த இணைய தளத்தில் ஆகார நியமங்கள் பற்றிப் பார்க்கவும்: http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-aahaara-niyamam_28.html , http://ponnadi.blogspot.in/2012/08/srivaishnava-ahara-niyamam-q-a.html.
  10. ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸஹவாஸத்தை நாடவும்.அவர்களோடு அர்த்தமுள்ள பகவத் விஷயமான ஸம்பாஷணைகள் நல்வாழ்சிக்கு உதவும்.
  11. திவ்ய தேசங்கள், ஆழ்வார்/ஆசார்யர்கள் அவதார ஸ்தலங்கள், அபிமான ஸ்தலங்கள் நமக்கு மிக முக்யம். அங்கு கைங்கர்யம் செய்ய ப்ராப்தம் இல்லையேல் அடிக்கடி சென்று சேவித்து வருதலும் பிற்காலத்தில் அவ்வாறு வாழ்வதற்கு முயற்சி செய்தலும் நன்மை பயக்கும்.
  12. ஸ்ரீவைஷ்ணவருக்கு திவ்ய ப்ரபந்தங்கள் உயிர்நாடி. பாசுரங்களைக் கற்றலும், பூர்வாசார்ய வ்யாக்யானங்களை அறிதலும்,  அறிந்து அதன்படி வாழ்வில் நடத்தலும் மிக முக்கியம். இத்தால் லௌகிக வாழ்வில் பற்றின்மை வரும், எம்பெருமானிடமும் அவன் அடியாரிடமும்  ஆசை வளரும்.
  13. நமக்கு நம் பூர்வாசார்யர்களின் வாழ்க்கை வைபவங்களே வழிகாட்டியும் ஆதர்சமும் ஆகும். எல்லாப் பொருள்களிடத்தும் எவ்வாறு கருணையோடும் மரியாதையோடும் வாழவேண்டும் என அவர்கள் காட்டியுள்ளனர். இன்றைய வாழ்வியல் குழப்பங்களுக்கு அங்கே விடைகள் உண்டு.
  14. பூர்வாசார்ய க்ரந்தங்களை அடிக்கடி சேவிப்பது அவச்யம். இவையே நமக்குக் கிடைத்துள்ள அழியாப் பெருநிதி. வேதாந்தம், திவ்யப்ரபந்தம் , ஸ்தோத்ர க்ரந்தங்கள், சரித்ரங்கள் என்னும் பல வடிவில் உள்ள  இவற்றில் ஒருமுறை அவகாஹித்தால் நம்மால் மீண்டு எழ முடியாத இனிமை இவற்றிலுண்டு. மேலும் விவரங்களுக்கு நம் இணைய தளம் பார்க்கவும்: http://koyil.org/index.php/portal/ .
  15. மூலமும் வ்யாக்யானங்களுமான காலக்ஷேபங்கள்/சொற்பொழிவுகள் கேட்டல் அவசியம். அப்போதுதான் பூர்வாசார்யர்கள் திருவுளக் கருத்து நமக்குத் தெளிவாகும். இப்போது இவை குறுந்தகடுகளாகக் கிடைக்கின்றன. இணைய தளங்களில் உள்ளன. குறுந்தகடுகளிலோ, இணைய தளத்திலோ கேட்டாலும் க்ரமமான ஆடை அணிந்து பணிவுடன் (நேரில் கேட்பது போல) இவற்றைக் கேட்கவேண்டும்.
  16. “கைங்கர்யம் இன்றேல் கிங்கரத்வம் இல்லை” என்னும் சாஸ்த்ரம் கூறுகிறது. ஆகவே ஸ்ரீமந் நாராயணன், ஆழ்வார்கள், ஆசார்யகள் விஷயமாக ஏதாவதொரு கைங்கர்யம் சரீரத்தால்/பணத்தால்/புத்தியால் அவசியம் நடக்க வேண்டும். இதுவே பகவான், பாகவதர் இருவரிடமும் நம்மை வைக்கும்.
  17. எம்பெருமான், ஆழ்வார், ஆசார்யர்கள் பற்றிய விஷயங்களை ஸஹ ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடு பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும். இவ்வாறு பகிர்வது கேட்பவர்களுக்கும் சொல்லுபவர்களுக்கும் ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கும். நம் பூர்வர்களும் தங்களின் பல உபதேச க்ரந்தங்களின் வாயிலாக இவ்வாறு ஞானத்தைப் பகிர வேண்டியதின் அவச்யத்தை எடுத்துக் காட்டியுள்ளார்கள். இவற்றைத் தக்கார் துணையோடு பயிலவேண்டும்.
  18. இறுதியாக, ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபானுகுணமான பரமபத ப்ராப்திக்கு மிக்க ஆசையோடிருக்க வேண்டும். ஆழ்வார்களும் ஆசார்யர்களும் இருக்கும் நாள் வரை எம்பெருமானுக்கும் அடியார்க்கும் இங்கே தொண்டு செய்து, பின்பு பரமபதத்திலும் கைங்கர்யம் அன்றோ விரும்பி வேண்டிப் பெற்றார்கள்!

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://ponnadi.blogspot.in/2016/01/simple-guide-to-srivaishnavam-important-points.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி – தவிர்க்கப்படவேண்டிய அபசாரங்கள்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி

<< அர்த்த பஞ்சகம்

சாண்டிலி-கருடன் சம்பவம் ……சாண்டிலி ஒரு திவ்ய தேசத்தில் வசிக்காமல் தனி இடத்தில இருப்பதைப் பற்றி நினைத்த மாத்திரத்தில் கருடாழ்வாரின் சிறகுகள் எரிந்து கருகி உதிர்ந்தன.

ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் தவிர்க்கவேண்டிய அபசாரங்கள் (க்ரூர செயல்கள், தவறான நடவடிக்கைகள்) பற்றிப் பார்ப்போம்.

ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு சாஸ்த்ரமே  ஆதாரம். நம் ஒவ்வொரு நடவடிக்கைக்கும் நாம் சாஸ்த்ரத்தையே நம்புகிறோம்.  சாஸ்த்ரம் என்பது செய் என்று விதிப்பதும், செய்யாதே என்று தடுப்பதும் ஆகும். அதாவது விதி, நிஷேதம். சாஸ்த்ரங்கள் நம்மை நித்ய கர்மானுஷ்டானங்கள் செய்ய விதிக்கின்றன, அவ்வப்போது விசேஷமாக நைமித்திக கர்மங்களையும் விதிக்கின்றன. பொய், களவு, பிறர் பொருள்மேல் ஆசை, ஹிம்ஸை இவற்றை நிஷேதிக்கின்றன. நம் பூர்வாசாரோர்கள் இவற்றைத் தொகுத்து நமக்கு வழங்கியுள்ளனர்.

ஸ்ரீ வசன பூஷண  திவ்ய சாஸ்த்ரத்தில் ஸூத்ரம் 300 முதல் 307 வரை பிள்ளை லோகாசார்யர் இந்த நான்கு விஷயங்களைச் செய்ய ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் அசக்தராயிருக்க வேண்டும் என்கிறார்:

  • அக்ருத்ய கரணம் – சாஸ்த்ரம் கூடாதென்பதைச் செய்தல்.
  • பகவதபசாரம் – எம்பெருமான் விஷயமான அபசாரங்கள்
  • பாகவத அபசாரம் – அடியார்கள் விஷயமான அபசாரங்கள்
  • அஸஹ்ய அபசாரம் – ஒரு காரணமுமின்றி பகவான் பாகவதர் இருவர் திறத்தும் அபசாரப்படுதல்

இவை ஒவ்வொன்றையும் விரிவாகப் பார்ப்போம்:

சாஸ்த்ரம் பொதுவாக நம்மை வேண்டாவென்று தடுப்பன:

  • பர ஹிம்ஸை – தேவையின்றி புள் பூண்டாதி உயிர் வாழிகளைக் கூடத் துன்புறுத்தலாகாது
  • பரஸ்தோத்ரம் – எம்பெருமான் நமக்கு அவனையும் அடியாரையும் புகழவே பேச்சு ஆற்றல் தந்துளன்; அதை அவைஷ்ணவப் புகழ்ச்சியில் வீணாக்கக் கூடாது.
  • பரதார பரிக்ரஹம் – பிறர் மனைவியரை ஒருக்காலும் தவறான நினைவோடு மனதாலும் நினைக்கலாகாது.
  • பரத்ரவ்ய அபஹாரம்: தாமே மனமுவந்து பிறர் தருவதை ஏற்பதை விட்டு, பிறர் பொருளை ஒருபோதும் களவில் கொள்ளக் கூடாது.
  • அஸத்ய கதனம்: உண்மைக்கும்/வாஸ்தவத்துக்கும் புறம்பானதும், எவ்வுயிருக்கும் உதவாததுமான செயலைச் செய்யக் கூடாது.
  • அபக்ஷ்ய பக்ஷணம்: இயற்கையான தோஷம், கொடுப்பவர் குறை, விசேஷக் குறைபாடு எனும் ஸ்வாபாவிக/ஆச்ரயண/நிமித்த தோஷங்கள் உள்ள உணவை உண்ணக் கூடாது. (http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/SrIvaishNava-AhAra-niyamam_28.html)
  • இதேபோல் மநு ஸ்ம்ருதி இத்யாதிகளில் கூறப்பட்டுள்ள நிபந்தனைகள் கவனித்துக் கைக்கொள்ள வேண்டும்.

ஸாமான்ய சாஸ்த்ர விதி நிஷேதங்களை அவசியம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் முதலில் கைக்கொள்ளவேண்டும்.

பகவத் அபசாரம்

பிள்ளை லோகாசார்யர் அடுத்த நிஷேத விஷயமாக பகவதபசாரத்தை விளக்குகிறார். இதை அவர் வெகு விரிவாக விளக்குகிறார், மாமுநிகளும் இதற்கு மிக விபுலமாக வ்யாக்யானம் சாதித்துள்ளார்.

  • எம்பெருமானை தேவதாந்தரங்களோடு நினைப்பது – பிரமன், சிவன், இந்த்ரன், வருணன், அக்நி ஆதிகளை நியமித்து நடத்தும் சர்வேச்வரனான எம்பெருமானை அவர்களுக்கு சமமானவனாக நினைப்பது ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு அடுக்காது. அவனே அவர்தம் அந்தர்யாமி. அவனுக்கு இணையானவரோ ஒப்பானவரோ மிக்காரோ எவரும் இலர். எனவே நாம் அவர்களோடு எவ்வுறவும் கொள்ளலாகாது.
  • ஸ்ரீ ராம க்ருஷ்ணாத்யவதாரங்களை மானிடப் பிறவி என்றோ அல்லது உயர் மானிடர் என்றோ எண்ணுவது – எம்பெருமான் பரமபதத்தில் உள்ளபடியே அனைத்துக் கல்யாண குணங்களும் சக்தியும் கொண்டே அவதரிக்கிறான். தன் லீலையால் ஒரு கர்பத்தில்  வாசம் செய்து பிறக்கிறான், ஒரு நாளில் பிறக்கிறான், பிறந்து வனவாசம் முதலியன செய்து, நம்மை விபவத்தில் ரக்ஷிக்கிறான். ஆனால் அவனை எந்தக் கர்மமும் பாப புண்யமும்  தொடுவதில்லை. அவனுக்கு இவை கர்மமடியாக அன்று அவனது இச்சை அடியாக லோக ரக்ஷணார்த்தமாக அவனே ஏறிட்டுக்கொண்டவை. ஆகவே நாம் அவனையும் பிறர் போலக் கருதிவிடக் கூடாது.
  • வர்ணாச்ரமக் கட்டுகளை அவமதித்தல் – வர்ண, ஆச்ரம விதிகளை ஒழுங்காகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். “ச்ருதி ஸ்ம்ருதிர் மமைவாக்ஞா ….. ஆக்ஞா சேதி மம த்ரோஹி மத்பக்தோபி ந வைஷ்ணவ” என எம்பெருமானே சொல்லியிருப்பதால். ச்ருதியும் ஸ்ம்ருதியும் சொன்னவை, என் ஆணைகள், அவற்றைமீறியோர் எனக்கு த்ரோஹம் செய்வோர், அவர்கள் என் அடியார் ஆயினும் வைஷ்ணவர் ஆகார் என்கிறான். இவ்விஷயத்தை விவரிக்கையில் மாமுநிகள்  நான்காம் வருணத்தோர் திருவாராதனம் செய்யும்போது வைதிக  மந்த்ரங்களைச் சொல்வது, சன்யாசிகள் பாக்கு உண்பது போன்றவற்றை உதாஹரிக்கிறார்.
  • அர்ச்சா மூர்த்திகளை மதிப்பிடுவது – அர்ச்சா மூர்த்திகளை அடியார் அன்பினால் சமர்ப்பிக்கிறார்கள்; அவற்றை எந்தப் பொருள் கொண்டு செய்தனர் என்று ஆய்வதும், இது தங்கத்தால் ஆனது எனவே மதிப்பு மிக்கது, வெறும் காகிதப் படம் எனவே மதிப்பற்றது என்பன போல் சொல்வது தகாது.
  • ஜீவாத்மாவை ஸ்வதந்த்ரனாக நினைத்தல் – பகவத் ஸங்கல்பத்தை நினையாதே நமக்கு ஸ்வாதந்த்ரியம் உண்டென்று நினைத்தல் மிகப் பெரிய அபசாரம், இதனாலேயே நமக்கு எல்லாப் பாபம்களும் வந்து சேர்கின்றன. சாஸ்த்ரம் இதையே மிகப் பெரிய திருட்டு/களவு என்று சொல்கிறது. ஜீவாத்மா பரமாத்வாவின் ஏவலில் இருப்பவன் என்று உணர வேண்டும்.
  • பகவத் த்ரவ்யம் அபஹரித்தல்: எம்பெருமானின் போகம்(பிரசாதம்), திருவாபரணம் போன்றவற்றைத் திருடுவது.
  • இப்படித் திருடுவோருக்கு உதவுவது.
  • திருடியவற்றைப் பெற்றுக்கொள்ளல்/திருட உதவுதல்/நாம் விரும்பிக் கேட்கவில்லை அவர்களே தந்தார்கள் என்று இவற்றைப் பெறுதல்/ இவை யாவுமே எம்பெருமானுக்கு உடன்பாடல்ல.
  • இதுபோல் சாஸ்த்ரம் மறுத்த பல செயல்கள்.

பாகவத அபசாரம்

மற்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களைத் தன்னிலும் கீழாக நினைப்பது அடிப்படைக் குற்றம். தன்னைப் பிறர்க்கெல்லாம் தாழ்வாக நினைப்பதே நன்னெறி. இப்பகுதியில் பிள்ளை லோகாசார்யர், அர்த்த காமங்களால் நம் நெஞ்சில் எழும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ விரோதமே பாகவதாபசாரம் என்று வெகு சுருக்கமாகக் கூறினாலும், சூத்ரங்கள் 190 முதல் 207 வரை இதை வெகு விரிவாக விளக்கியருளுகிறார். இவற்றின் சாரம்:

பாகவதாபசாரம் நிகழ்வுகள் சில:

  • சில ஸ்ரீவைஷ்ணவ சின்னங்கள் ஊர்த்வ புண்ட்ரம், ஆடைகள் இருப்பினும் பாகவதாபசாரம் செய்பவர்கள் மடித்த புடைவை காற்றடித்தவாறே வெறும் சாம்பலாய்ப் பறப்பதுபோல வெறும் புறத் தோற்றம் மட்டும் காட்டியிருப்பர்கள்.
  • எம்பெருமானின் வராஹ ந்ருசிம்ஹ ராம க்ருஷ்ணாத்யவதாரங்கள் ப்ரதானமாக அவனால் தன் அடியார் படும் இன்னல்களைத் தாங்க முடியாமல் ஹிரண்யாக்ஷ ஹிரண்ய ராவணாதிகளை முடிக்கவே இந்நிலவுலகில்  தோன்றின. அவன் தானே கீதா சாஸ்திரத்தில் நான்காம் அத்யாயத்தில் “யதா யதா”, “பரித்ராணாய ஸாதூநாம்”, “பஹூனி மே வ்யதீதானி”, “அஜோபிஸந்”, ”ஜந்ம கர்ம ச மே திவ்யம்”  எனும் ச்லோகங்களில் அவதார ரஹஸ்யத்தை நாம் எம்பெருமானின் திருவாக்கிலேயே அறிகிறோம். எம்பெருமானார் தம் கீதா பாஷ்யத்திலும், வேதாந்தாசார்யர் தம் தாத்பர்ய சந்த்ரிகையிலும் இவற்றை விரிவாக வ்யாக்யாநித்துள்ளனர்.
  • பாகவதாபசாரமும் பிறப்பினால் பாகுபடுத்துவது/குலம் பிறப்பு அறிவு செல்வம் உணவு உறவினர் இருப்பிடம் செயல்கள் இவற்றிற்காக அவமதிப்புச் செய்வது எனப் பலவகையாகும்.

இவற்றில் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களைப் பிறப்பின் அடிப்படையில் வேறுபடுத்துவது/அவமதிப்பது மிகக் கொடூரமாகும். அர்ச்சா மூர்த்தி எம்பெருமானை எப்பொருளால் செய்யப்பட்டது என்று ஆய்வதைவிட இது மிகக் கொடுமை (இது தன தாயின் பாதிவ்ரத்யத்தை ஐயுறுவதோடொக்கும் என்பது முன்பே விளக்கப்பட்டுள்ளது).

இவற்றில் எந்த ஒரு குற்றம் நடந்தாலும் அதுவே பாகவதபசாரத்துக்குப் போதும். ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களோடு நம் வ்யவஹாரங்கள் எப்படி இருத்தல் வேண்டுமென நம் பூர்வர்கள் உறுதியான நிலையை நியமித்துள்ளனர். அவர்கள் இவ்விஷயத்தில் எப்போதும் எச்சரிக்கையாக இருந்தனர். ஆசார்யர்கள் தம் சிஷ்யர்களை மிக்க மதிப்போடு நடத்தினர். இன்று நாம் காண்பது முழுமொத்த  வீழ்ச்சியாக உள்ளது. சிஷ்யர்களே தம் ஆசார்யர்களுக்கு, “அவருக்கு என்ன தெரியும்?”, “அவருக்குப் பணம் போதும் என்றால் நான் எப்படி மதிப்பது?” என்றுள்ள விபரீதம் நாம் காண்பது. ஆத்மோஜ்ஜீவனத்தில் ஆசார்யர் சிஷ்யரையும்  ஆசார்யரை எம்பெருமானும் வழிநடத்தக் கடவர்கள்.

இவ்விடத்தில் பாகவத அபசாரத்தின் விளைவுகள் நன்கு விவரிக்கப்படுகின்றன.

  • இங்கு த்ரிசங்கு சரிதம் உதாஹரிக்கப்படுகிறது. அவன் சரீரத்தோடே ஸ்வர்காரோஹணம் செய்ய விரும்பித் தன ஆசார்யர் வசிஷ்டரையும் பின் அவர் புதல்வர்களையும் வேண்ட, அவர்கள் மறுக்கவும் வெகுண்டவனை வஸிஷ்ட குமாரர்கள் நாய் உண்ணும் சண்டாளனாகச் சபிக்கவும் அவன் ப்ரஹ்ம ஞாநத்துக்குக் குறிப்பாயிருந்த யக்ஞோபவீதமே  தோல் மாலை ஆயிற்று.  ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உயர் நிலையில் இருப்பதால் அவர்கள் மிகத் தூய்மையாய் இருக்கவே எதிர்பார்க்கப்படுவதால், அவர்கள் பாகவதாபசாரம் செய்தால் தண்டனையும் மிகுதி. சாமாந்யன் லஞ்ச ஊழலில் பெறும் இழிவைவிடப் ப்ரதான மந்த்ரி பெறும் இழிவுபோலே.
  • தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார், “தமர்களில் தலைவராய சாதி அந்தணர்களேலும்” என்று, காயத்ரி ஜபாதிகள் செய்து வேதமோதுவோன் ஆகிலும் ஒருவன், பகவத் சம்பந்த ஞாநம் ஒன்றொழிய வேறு அறியாத ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவனிடம் அபசாரப்பட்டால் உடனே சண்டாளனாவான் என்றார்.  இங்கே நாம் ஒருவர் பல அபசாரங்கள் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடம் செய்தும், அவர்கள் உருவத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லையே என்று எண்ணக் கூடாது – இந்த மாற்றம் மனதளவைல் முதலில் ஆகி விடும்.
  • பரம பாகவதையான சாண்டிலி திவ்ய தேச வாசம் விடுத்து ஏகாந்தத்தில் இருப்பானேன் என அவளைப் பற்றிக் குறையாக நினைத்த மாத்திரத்தில் கருடாழ்வானின் சிறகுகள் எரிந்து, கருகிச் சாம்பலாயின.
  • பிள்ளைப் பிள்ளையாழ்வான் தொடர்ந்து பாகவதாபசாரம் செய்யவும். கூரத்தாழ்வான் அவரைப் பலகாலும் ஸதுபதேசத்தால் திருத்தினார்.

இறுதியாக ஒரு விஷயம் – அதாவது ஞானம் அநுஷ்டானம் எவ்வளவிருந்தாலும் ஆசார்ய சம்பந்தத்தாலேயே மோக்ஷம் வருமாபோலே, எவ்வளவு ஞாநம் அநுஷ்டானம் இருப்பினும் பாகவதாபசாரம் ஒன்றே நம்மை மிகக்கீழே தள்ளிவிடும்.

அஸஹ்யாபசாரம்

அஸஹ்ய எனில், காரணமற்ற என்று பொருள். எம்பெருமானிடமும் ஆசார்யரிடமும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடமும் நாம் யாதொரு காரணமுமின்றி அபசாரப்படுகிறோம்.

  • பகவத் விஷயத்தில் – எம்பெருமான் அவனுக்கு ஒரு தீங்கும் செய்யாதிருந்தும், ஹிரண்ய கசிபு எம்பெருமானைப் பற்றிக் காதால் கேட்கவும் விரும்பிற்றிலன்.
  • ஆசார்ய விஷயத்தில் – அவர் ஆணைகளை அநுசரியாமை, அவர் கற்பித்த ஞானத்தைத் தகாதவர்க்குப் பொருள் புகழ் கருதிப் புகட்டல்.
  • பாகவதர் விஷயத்தில் – ஸ்ரீவைஷ்ணவர் திறத்தில் அஸூயையோடிருத்தல்.

இவ்வோவ்வோரபசாரமும் ஒன்றைவிட ஒன்று க்ரூரமாய் இருக்கும்…அதாவது பகவதபசாரம் (தடுக்கப்பட்ட) அக்ருத்ய கரணத்தைவிடக் க்ரூரம்; பாகவதாபசாரம் பகவதபசாரத்தைவிடக் க்ரூரம்; அஸஹ்யாபசாரம் பாகவதாபசாரத்தைவிடக் க்ரூரம்.

நம் பூர்வாசார்யர்கள் சாஸ்த்ர மர்யாதையோடு எந்த அபசாரமும் இராமல் அஞ்சியிருந்தனர். குரு பரம்பரை வைபவத்தில் ஒவ்வோர் ஆசார்யரும் தம் அந்திம தசையில் தம் சிஷ்யர்கள், ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அனைவரையும் அழைத்து தாம் செய்திருக்கக் கூடிய அபசாரங்களுக்கு, அவ்வாறு செய்யாதபோதும், க்ஷமை ப்ரார்த்தித்தார்கள் என்று காண்கிறோம். அது அவர்தம் சீரிய விநயம்.

இதை நாம் நன்குணர்ந்து நம்  வாழ்வில் கடைப் பிடிக்க வேண்டும். ஞானத்துக்கு ஏற்றம் அனுஷ்டானம். அநுஷ்டானம் இல்லாத ஞாநம் அஞ்ஞானமே.

ஞானத்தைப் பிறரோடு பகிர்ந்தால் அபசாரம் என்று பூர்வர்கள் இருந்தனர் என்று எண்ணலாகாது. அவ்வாறாயின் நமக்கு அவர்களிடமிருந்து கணக்கற்ற சாஸ்த்ர விளக்கமான நம் வாழ்சிக்கு வழிகாட்டும் திவ்ய க்ரந்தங்கள் கிடைத்திருக்குமா? அவற்றை வாசித்து அவர்தம் நல்லியல்புகள் நமக்கும் ஏற்பட அன்றோ அவை உள்ளன.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://ponnadi.blogspot.com/2015/12/simple-guide-to-srivaishnavam-apacharams.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி – அர்த்த பஞ்சகம் – ஐந்து அடிப்படைக் கோட்பாடுகள்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி

<< தத்வ த்ரயம்

இறுதிப் பொருளாக அடையப்படவேண்டிய பகவானின் ஆறு நிலைகள் – பரத்வம் (பரமபதத்தில் உள்ளபடி), வ்யூஹம் (திருப்பாற்கடலில் உள்ளபடி), விபவம் (ராம க்ருஷ்ணாத்யவதாரங்கள்), அந்தர்யாமி (ஒவ்வொரு ஜீவாத்மாவினுள்ளும் இருக்கும் நிலை), அர்ச்சை (இல்லங்களிலும் கோவில்களிலும் எழுந்தருளியுள்ள மூர்த்தி), ஆசார்யன்.

மிக்க இறை நிலையும் மெய்யாம் உயிர்நிலையும்
தக்க நெறியும் தடையாகித் தொக்கியலும்
ஊழ்வினையும்  வாழ்வினையும் ஓதும் குருகையர்கோன்
யாழினிசை வேதத்தியல்

……பட்டர் அருளிய திருவாய்மொழித் தனியன்

ஆழ்வார் திருநகரித் தலைவரான நம்மாழ்வார், இனிய இசையில் ஐந்து உறுதிப் பொருள்களை  அருளிச் செய்தார்: பரம்பொருளான ஸ்ரீமன் நாராயணனின்  பரமாத்ம ஸ்வரூபம், நித்யமான ஜீவாத்ம ஸ்வரூபம், எம்பெருமானை ஜீவன் அடையத் தக்க வழியான  உபாய ஸ்வரூபம், அடைவதில் இருக்கும் கர்மம் முதலான தடைகளான விரோதி ஸ்வரூபம், அடையப்படும் இறுதிப் பலனான கைங்கர்யம் உபேய (பல) ஸ்வரூபம்.

சுருக்கமாக, அர்த்த பஞ்சகம் எனில் ஐந்து உறுதிப் பொருள்கள், அறிய வேண்டிய புருஷார்த்தங்கள் என்று பொருள். பிள்ளை லோகாசார்யர் இவற்றை நாம் எளிதில் அறிந்துகொள்ளும் வண்ணம்  அழகாக (ஆசார்யன் மூலமாக அறிய வேண்டிய) ரஹஸ்ய க்ரந்தமாக மிக்க கருணையோடு  அருளிச் செய்துள்ளார்.

அவர் திருவுள்ளப்படி இவை:

    • ஜீவாத்மா (ஆத்மா) ஐவகையினர்:
        • நித்ய ஸூரிகள் – ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆகிய பரமபதம் அடைந்து அவ்விடத்தில் எப்போதும் வசிக்கும் வைகுண்ட வாசிகள்
        • முக்தாத்மாக்கள் – வைகுண்டம் சென்று சேரும் தளைகள் நீங்கிய ஆத்மாக்கள்
        • பத்தாத்மாக்கள் – உலகியலில் ஸம்ஸாரத்தில் கட்டுண்டுழலும் ஆத்மாக்கள்
        • கேவலர்கள் – ஸம்ஸாரத் தளைகளிலிருந்து விடுபட்டு, பகவத் கைங்கர்யமாகிற பெரும் பேற்றில் ஆசையின்றி மிகத் தாழ்ந்ததான ஆத்மானுபவம் எனும் கைவல்ய மோக்ஷம் பெற்ற கேவலர்கள்
        • முமுக்ஷுக்கள் –  ஸம்ஸாரத்தில் இருக்கும், பகவத் கைங்கர்யப் பேற்றினை விரும்பி வேண்டிக் கிடக்கும் ஆத்மாக்கள்.
    • ப்ரஹ்மம், பரமாத்மா, இறைவன். இவனது ஐந்து நிலைகள்:
        • பரத்வம் – பரம பதத்திலுள்ள மிக உயர்ந்த நிலை
        • வ்யூஹம் – க்ஷீராப்தியில் உள்ள ஸங்கர்ஷண, ப்ரத்யும்ன, அநிருத்தாதி ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதி ஸம்ஹாராதிகள் செய்யும் நிலைகள்
        • விபவம் – ராம க்ருஷ்ணாதி அவதாரங்கள் (பல)
        • அந்தர்யாமித்வம் – அவனே உள்ளுறையும் பரமனாக ஒவ்வோர் ஆத்மாவுக்குள்ளும்  இருத்தல்
    • புருஷார்த்தம் – புருஷனால் விரும்பப்படுபவை:
      • தர்மம் – எல்லா ஜீவர்களின் மங்களம் பொருட்டும் செய்யப்படும் கர்மங்கள்
      • அர்த்தம் – சாஸ்த்ரம் விதித்தபடி பொருள் ஈட்டி அதை சாஸ்த்ரோக்தமாகச் செலவிடுவது
      • காமம் – உலக இன்பங்கள் அநுபவித்தல்
      • ஆத்மாநுபவம் – தன்னைத் தானே அனுபவிக்க ஸம்ஸாரத்தில் இருந்து விடுபட்ட நிலை
      • பகவத் கைங்கர்யம்: இதுவே பரம புருஷார்த்தம். யாவச் சரீர பாதம் (சரீரம் இருக்கும் வரை) இங்கு எம்பெருமானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்து, சரீரம் வீழ்ந்தபின் பரமபதத்தில் சென்று அவனுக்கு நித்ய கைங்கர்யம் செய்தல்
    • உபாயம் – வழி –  ஐந்து வகை உண்டு:
      • கர்ம யோகம் – யாகம் (வேள்வி), தானம்(ஈகை), தபஸ் (தவம்) முதலியவற்றால் ஆத்ம ஞாநம் பெறல். இது ஞான யோகத்துக்கு உபாங்கம். உலகியலில் நோக்குள்ளது.
      • ஞான யோகம் – கர்ம யோகத்தால் பெற்ற ஞானத்தை உபயோகித்து ஹ்ருதய சுத்தியோடு பகவானை த்யானித்துத் தன ஹ்ருதயத்தினுள்ளே அவனையே சிந்தித்து எப்போதும் அவனுள் ஆழ்தல். இது கைவல்யத்தில் சேர்க்கும்.
      • பக்தி யோகம் – ஞான யோகத்தின் உதவியோடும் இடையறாத ஈச்வர த்யானத்தாலும் மலங்கள் அறுத்து எம்பெருமானின் உண்மை நிலையை அறிந்து இருத்தல்.
      • ப்ரபத்தி – எல்லாவற்றிலும் எளிதும், இனிமையானதும் எம்பெருமானிடம் சேர்ப்பது. ஒரு முறையே செய்யப்படுவது. பின் செய்வன எல்லாம் இதை நமக்கு நினைவுபடுத்திக் கொள்வதவ்வளவே. கர்ம, ஞான, பக்தி யோகங்கள் செய்ய அசக்தர்க்கும், அவற்றை அனுஷ்டிப்பது ஸ்வரூப விரோதம்/ஸ்வரூப நாசம் என்றிருப்போர்க்கும் எம்பெருமானே யாவும் என்றிருக்கும்  இதுவே நெறி.  இதில் இரு வகை: ஆர்த்த ப்ரபத்தி இனி ஒருக் கணமும் எம்பெருமானை விட்டிருக்கலாகாது என ஸம்ஸாரத்தில் அடிக்கொதிப்பு ஏற்பட்டுத் தவிப்பது; த்ருப்த ப்ரபத்தியாவது ஸம்ஸாரம் கொடிது ஆகிலும் எம்பெருமான் விட்ட வழி என அவன் அருளையே எதிர் நோக்கி பகவத் பாகவத ஆசார்ய கைங்கர்யம் செய்து இருத்தல்.
      • ஆசார்ய அபிமாநம்:- இவ்வொன்றையும் அனுஷ்டிக்க இயலாதோர்க்குக் கருணையே வடிவெடுத்த ஆசார்யன், தம் கை தந்து, பூர்வாசார்யர்கள் காட்டிய நெறியில் சிஷ்யனைப் புருஷகாரம் செய்து மந்த்ரோபதேசம் முதலியவற்றால் வழி நடத்தி, பயனன்றாகிலும் பாங்கல்லராகிலும் செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணிகொண்டருள்தல். குறிப்பு: இங்கே நாம் எம்பெருமானாரையே நம்மை ஸம்ஸாரத்தில் இருந்து மீட்டெடுத்து உஜ்ஜீவித்து அருளும் உத்தாரக ஆசார்யனாகவும், நம்முடைய ஸமாச்ரயண ஆசார்யனை எம்பெருமானாரிடம் நம்மைச் சேர்க்கும் உபகாரக ஆசார்யனாகவும் எண்ணுவது பொருந்தும். நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் பற்பல ஆசார்யர்கள் எம்பெருமானார் திருவடியே தஞ்சம் என்பதைப் பல இடத்திலும் எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர். இது பற்றி மேலும் அறிய http://ponnadi.blogspot.in/p/charamopaya-nirnayam.html பார்க்கவும். மணவாள மாமுநிகள் ஆர்த்தி பிரபந்தத்திலே எம்பெருமானாரை ஸர்வவித பந்துவாகக் கொண்ட வடுக நம்பியை உதாஹரித்து இதைக் காட்டியுள்ளார்.
    • விரோதிகள் – உஜ்ஜீவனத்துக்குத் தடைகளாய் வருவன.இவை ஐந்து:
      • ஸ்வரூப விரோதி – சரீரத்தை ஆத்மா என மயங்குதல், எம்பெருமானை விட்டுப் பிறர்க்கும் அடியனாய் இருத்தல்.
      • பரத்வ விரோதி – தேவதாந்தரங்களையும் பெரிதாக எண்ணி அவற்றை எம்பெருமானொடொக்க நினைத்தல், வணங்கல்; அவதாரங்களை மானிடப் பிறப்பாய் மயங்குதல்; அர்ச்சாவதார எம்பெருமானுக்கு முழு சக்தி உண்டென்று நம்பாதிருத்தல்.
      • புருஷார்த்த விரோதி – பகவத் கைங்கர்யம் தவிர இதர விஷயங்களில் பற்றோடு ஏங்கி இருப்பது.
      • உபாய விரோதி – ப்ரபத்தி மிக எளிதாகையால் பேற்றுக்கு உதவ வல்லதன்று எனப் பிற சாதனங்களை உபாயம் என மயங்குதல்.
      • ப்ராப்தி விரோதி – ஆத்மாவின் அபிலாஷையாகிய ஈச்வர ப்ராப்தியை உடனே தடுக்கும் விரோதி நம் சரீரம். இது உள்ளவரை பகவத் ப்ராப்தி நடவாது. மேலும் பாபங்கள், பகவதபசாரம், பாகவதபசாரம், அஸஹ்யாபசாரம்  முதலியவை.

லோகாசார்யர், அர்த்த பஞ்சக ஞானம் பெற்றபின் ஒரு முமுக்ஷுவின் அன்றாட வாழ்வியல் எப்படி இருக்க வேண்டும் என அத்புதமாக ஸாதித்துள்ளார்:-

எம்பெருமான் முன்பே வினயமும், ஆசார்யன் முன்பே அறியாமையும், ஸ்ரீவைஷ்ணவர் முனே அவரையே நம்பியுள்ள சார்பு விச்வாசமும், தன் உடைமை யாவும் ஆசார்ய ஸமர்ப்பணையாயும், தன் உடலைப் பாதுகாக்கும் அளவுக்குத் தேவையான செல்வத்தை மட்டும் கொண்டவனாகவும், தனக்கு உய்வளித்த ஆசார்யன் பால் பக்தியும் நன்றியுமுள்ளவனாயும் இருக்க வேண்டும்.

இஹலோக ஐச்வர்யங்கலில் நிரபேக்ஷையும் ஈச்வர விஷயத்தில் அபேக்ஷையும் ஆசார்ய விஷயத்தில் ஆசையும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் பக்கல் அன்பும் ஸம்ஸாரிகள்  பால் வ்யாவ்ருத்தியும் (அவர்களிடமிருந்து வேறுபட்டு இருக்கும் நிலை) வேண்டும்.

பேற்றில் ஆசையும், உபாயத்தில் விசுவாசமும், விரோதிகள் விஷயத்தில் பயமும், சரீரத்தில் வெறுப்பும் பற்றின்மையும், சரீரம் அநித்யம் என்னும் உறுதியும், பாகவதர்பால் பக்தியும் வேண்டும்.

இப்படி இவற்றை அறிந்து அனுஷ்டானத்தில் நிலையாய்  இருக்கும் ப்ரபன்னனை எம்பெருமான் தன் தேவியர்களையும்விட நேசிக்கிறான்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://ponnadi.blogspot.com/2015/12/artha-panchakam.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி – தத்வ த்ரயம்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி

<< ரஹஸ்ய த்ரயம்

மூன்று தத்வங்கள் – ஒரு சுருக்கம்

தத்வங்கள் சித், அசித், ஈச்வரன் என மூன்றாகப் பகுக்கப் படுகின்றன.

பரமபதமாகிய நித்ய விபூதியிலும், ஸம்ஸார மண்டலமாகிய இந்த லீலா விபூதியிலுமுள்ள கணக்கற்ற ஜீவாத்மாக்கள் சித். ஞானத்தால் ஆனவையும், ஞானமுள்ளனவும் சித் ஆகும். ஞானம் என்பது ஆனந்தமானதால், ஞானமுள்ள சித் தூய ஞானத்திலுள்ளபோது ஆனந்தமாயுள்ளது. இந்த சித், எப்போதும் விடுதலையாகிக் கட்டுகள் தளைகளில்லாத நித்ய ஸூரிகள், முன் ஸம்ஸாரத்தில் கட்டுண்டிருந்து இப்போது விடுதலையாகி இருக்கும் முக்தர்கள், இப்போது ஸம்ஸாரத்தில் கட்டுண்டு துன்புற்றுழலும் பத்தர் என மூவகையினர். இதில் பத்தர், தளையிலிருந்து விடுபட விரும்பும் முமுக்ஷுக்கள் என்றும், தளையில் இன்புதுன்புகளை அநுபவித்துக் கிடக்கும் புபுக்ஷுக்கள் என்றும் இரு வகை. முமுக்ஷுக்களில், கைவல்யம் எனும் சுய இன்பம்தேடும் கைவல்யார்த்திகள் என்றும், எப்போதும் வேறு பயன் கருதாது இறைப்பணியே பலன் என்றுள்ள கைங்கர்யார்த்திகள் என்றும் இருவகை. மேலும் அறிய http://ponnadi.blogspot.com/2013/03/thathva-thrayam-chith-who-am-i5631.html பார்க்கவும்.

அறிவற்ற அனைத்துப் பொருள்களும், நம் புலன்களுக்கு உட்பட்டு உணரப்படுவனவும் அசித். ப்ரளயத்தில் இவை உரு மாய்ந்து கிடந்து, ஸ்ருஷ்டி காலத்தில் உருவுள்ளனவாகும். இவை நித்ய விபூதி லீலா விபூதி இரண்டிலுமுண்டு. பொருளியல் உலகில் இவை அறியப்படுவனவாகவும், ஆத்மீக விஷயங்களில் அறிய உதவுபவையாவும் உள்ளன. அசித், பரமபதத்தில் மட்டுமே காணப்படும் அப்பழுக்கற்ற நல்லனவான சுத்த ஸத்வம்,  இம்மண்டலத்தில் காணும் நன்மை தீமைகள் கலப்பான மிச்ர ஸத்வம், நற் கலப்பே அற்ற ஸத்வ சூந்யம் (காலம்) என்று பகுக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் அறிய http://ponnadi.blogspot.com/2013/03/thathva-thrayam-achith-what-is-matter.html பார்க்கவும்.

ஈச்வரன் ஸ்ரீமன் நாராயணன். ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மித் தாயாருடன் கூடிய அவனே பரம்பொருள். பகவான் எனும் சொல், ஞாநம் (அறிவு), பலம் (வலிமை), ஐச்வர்யம் (ஆளுமை), வீர்யம் (துணிவு), சக்தி (ஆற்றல்), தேஜஸ் (பொலிவு) எனும் ஆறு குணங்களையுடையவன் என்று பொருள்படும். ஈஸ்வரன் எண்ணற்ற திருக்கல்யாண குணங்களை உடையவன். அவன் தாழ்ந்த குணங்கள் எதுவுமற்றவன். எல்லா சித் அசித்துகளும் அவனையே ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளன. அவனே அவற்றின் ஜீவனையும், அவற்றைத் தாங்கி நிற்பவனாயும் உள்ளான். மேலும் அறிய http://ponnadi.blogspot.com/2013/03/thathva-thrayam-iswara-who-is-god.html பார்க்கவும்.

இம்மூன்றனுக்கும் சில ஒற்றுமைகளுமுண்டு:

  • ஈச்வரனும் சித்தும் அறிவுள்ளவர்கள்
  • சித் அசித் இரண்டுமே ஈச்வரனின் உடைமைகள்
  • ஈச்வரன் அசித் இரண்டுமே சித்தைத் தம் இயல்பினவாக்க வல்லன. அதாவது சித் – ஜீவாத்மா உலகியல் இன்பத்தில் மூழ்கினால் அவன் அவற்றின் இயல்புகளை ஏற்கிறான்; அவ்வாறன்றி பகவத் விஷயத்தில் ஊன்றினால் பாகவதனாக, உலகியல் மாசுகள் நீங்கி தளைகள் அறுபட்டுப் பேரின்பம் எய்தவனாகிறான்.

இம்மூன்றனுள்ளும் உள்ள வித்யாசங்கள்:

  • ஈச்வரனின் தனிச்சிறப்பியல்பாவது அவன் யாவற்றினும் மேம்பட்டவன், எல்லாவற்றிலும் எப்போதும் எல்லா வகையிலும் உள்ளவன்.
  • சித்தின் சிறப்பாவது ஈச்வர கைங்கர்யத்திலேயே தான் எப்போதும் இருக்கவேண்டும் எனும் ஞாநம் உள்ளவன்.
  • அசித்தாவது எவ்வகை அறிவுமின்றி, எப்போதும் பிறர் அனுபவத்துக்கான கருவியாயே இருத்தல்.

இவ்வரும் பொருள்கள் யாவும் பிள்ளை லோகாசார்யரின் தத்வ த்ரயம் நூலில் மிகச் செழுமையாக விளக்கப் பட்டுள்ளன. மேலும் அறிய http://ponnadi.blogspot.in/2013/10/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-tattva-trayam.html பார்க்கவும்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://ponnadi.blogspot.in/2015/12/thathva-thrayam-in-short.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி – ரஹஸ்ய த்ரயம்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி

<< திவ்யப்ரபந்தமும் திவ்ய தேசங்களும்

பஞ்ச ஸம்ஸ்காரத்தின் ஒரு பகுதியாக மூன்று மந்த்ரங்கள் ஆசார்யனால் சிஷ்யனுக்கு உபதேசிக்கப் படுகின்றன:

  • திருமந்த்ரம்

ஓம் நமோ நாராயணாய

எம்பெருமானின் இருஅவதாரங்களில் நாராயண ரிஷி நர ரிஷிக்கு பத்ரிகாச்ரமத்தில் உபதேசித்தது. எம்பெருமானின் உடைமையான ஜீவாத்மா எம்பெருமானின் உகப்புக்காகவே இருத்தல் வேண்டும். எல்லார்க்கும் தலைவனான நாராயணனுக்கே கைங்கர்யம் செய்தல் வேண்டும் என்பது இதன் எளிய பொருள்.

  • த்வயம்

ஸ்ரீமந் நாராயண சரணௌ சரணம் ப்ரபத்யே |
ஸ்ரீமதே நாராயணாய நம: ||

எனும் ஈரடியுள்ள மந்த்ரம் விஷ்ணுலோகத்தில் எம்பெருமான் நாராயணனால் மஹாலக்ஷ்மித் தாயாருக்கு உபதேசிக்கப் பட்டது.

ஸ்ரீமஹாலக்ஷ்மித் தாயாரின் பதியான ஸ்ரீமன் நாராயணனின் தாமரைத் திருவடிகளில் சரணம் புகுகின்றேன், அத்தாயாருக்கும் எம்பெருமானுக்குமே சுய நலமற்ற கைங்கர்யம் செய்யக் கடவேனாக என்பது இதன் எளிய பொருள்.

  • சரம ச்லோகம்

பகவத் கீதையின் ஒரு பகுதியான

ஸர்வ தர்மாந் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ |
அஹம் த்வா ஸர்வபாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மா ஸுச ||

எனும் ச்லோகம் அர்ஜுனனுக்கு க்ருஷ்ணனால் மஹா பாரதப் போர்க்களத்தில் அவன் மனம் கலங்கியபோது உபதேசிக்கப்பட்டது. எல்லா உபாயங்களையும் கைவிட்டு என் ஒருவனையே சரணமாகப் பற்று, உன் பாபங்களினின்றும்  உன்னை விடுவித்து உன்னை ரட்சிப்பேன் கவலையற்றிருப்பாயாக என்பது  இதன் சுருக்கமான பொருள்.

த்வய மஹா மந்த்ரப் பொருளை வ்யாக்யாநிக்கத் தொடங்கும்போது, முமுக்ஷுப்படியில், மாமுனிகளால் இம்மூன்று ரஹஸ்யங்களுக்குமுள்ள இருவகைத் தொடர்புகள் விளக்கப்படுகின்றன:

  • விதி – அனுஷ்டானம் – திருமந்த்ரம் ஜீவனுக்கும் பரமனுக்குமுள்ள உறவைக் காட்டுகிறது. சரம ச்லோகம் ஜீவனை எம்பெருமானிடம் சரண் அடையக் கட்டளை இடுகிறது. இவ்வாறு சரண் புக்க ஜீவன் எப்போதும் நினைந்து, சொல்லிக் கொண்டிருக்க வேண்டியதே  த்வய மஹா மந்த்ரம்.
  • விவரண – விவரணி – ப்ரணவம் திருமந்த்ரத்தில் நமோ நாராயணாய என்பதால் விளக்கப் படுகிறது. த்வய மஹா மந்த்ரம் திருமந்த்ரத்தை விளக்குகிறது.  சரம ச்லோகம் அதை மேலும் விளக்குகிறது.

இம்மூன்றிலும், த்வயமே ஆசார்யர்களால் மிகவும் அபிமாநிக்கப் பட்டதும், ஓயாது உள்ளப் பட்டதுமாம். இது மந்த்ர ரத்னம் எனப்பட்டது. இதுவே மஹாலக்ஷ்மித் தாயார் புருஷகாரம் செய்யும் வைபவத்தை ஸ்பஷ்டமாகச் சொல்கிறது. தேவராஜ குரு என்னும்எறும்பியப்பா வர வர முனி தின சர்யையில் அருளிய படி, எம்பெருமானும் பிராட்டியும் சேர்ந்த சேர்த்தியில் நித்ய கைங்கர்யப் ப்ரார்த்தனை இதிலேயே உண்டு:

மந்த்ர ரத்ந அநுசந்தான ஸந்தத ஸ்புரிதாதரம் |
ததர்த்த தத்த்வ நித்யாந் ஸந்நத்த புலகோத்கமம் ||

மாமுனிகளின் திருவதரங்கள் (உதடுகள்) த்வய மஹா மந்த்ரத்தை உச்சரித்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. அவரின் உள்ளமோ த்வயத்தின் அர்த்தமான திருவாய்மொழியையே நினைத்துக் கொண்டிருப்பதால், அவரின் திருமேனியில் மயிர்க்கூச்செரிதல், கண்களில் கண்ணீர் பெருகுதல் போன்ற மாற்றங்கள் வெளிப்படுகின்றன என்பது இந்தச் ச்லோகத்தின் சுருக்கமான பொருள். நாம் இங்கு நினைவில் கொள்ளவேண்டியது ஒன்று உள்ளது – குரு பரம்பரா த்யான பூர்வகமாகவே (அஸ்மத்குருப்யோ நம: … ஸ்ரீதராய நம: என்ற குரு பரம்பரா மந்த்ரத்தைக் கூறிய பின்னே) த்வயத்தை அநுஸந்தித்தல் வேண்டும்.

அஷ்ட ச்லோகி அருளிய பட்டர் முதலாக, பரந்த ரஹஸ்யம் அருளிய பெரியவாச்சான் பிள்ளை, ஸ்ரீயப் பதிப் படி/யாத்ருச்சிகப் படி/பரந்த படி/முமுக்ஷுப்படி ஆகியவற்றில் பிள்ளை லோகாசார்யர், அருளிச் செயல் ரஹஸ்யத்தில் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார், முமுக்ஷுப்படி முதலான ரஹஸ்ய வ்யாக்யானங்களில் மணவாள மாமுநிகள் ஈறாக ரஹஸ்ய  த்ரய விளக்கங்களிலேயே ஊன்றியிருந்தனர் நம் பூர்வர்கள் என்பது முக்யமாகக் குறிக் கொள்ளத் தக்கது.

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு ஜீவாதுவான தத்த்வ த்ரயமும் அர்த்த பஞ்சகமுமே ரஹஸ்ய  த்ரய விளக்கமெனில் நன்றாம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://ponnadi.blogspot.in/2015/12/rahasya-thrayam.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி – திவ்யப்ரபந்தமும் திவ்ய தேசங்களும்

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – எளிய வழிகாட்டி

<< குரு பரம்பரை

நம் குரு  பரம்பரையின் பெருமைகளை அநுபவித்தபின் திவ்ய ப்ரபந்தங்கள் திவ்ய தேசங்களின் ப்ரபாவம் அனுபவிக்கப் ப்ராப்தம்.

 

ஸ்ரீமன் நாராயணன், பரமபதத்தில் ஸ்ரீதேவி (ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி), பூ தேவி, நீளாதேவி மற்றும் நித்ய ஸூரிகளுடன்

ஸகல கல்யாண குணகணங்கள் கூடிய எம்பெருமான் ஸ்ரீமன் நாராயணன் தன் திவ்ய நிர்ஹேதுக க்ருபை அடியாகச் சில ஜீவாத்மாக்களை ஆழ்வார்களாக அனுக்ரஹித்துத் தன்பால் பக்தி பாரவச்யர்களாய்ப் பண்ணிப் போந்தான்.

நிரங்குச ஸ்வதந்த்ரனாக நித்யர்கள் மற்றும் முக்தர்களின் தலைவனுமாக இருந்தான் ஆகிலும் அவனுக்கும் ஒரு மன வருத்தம் இருந்தது. அவனது மன வருத்தம் யாதெனில், தன் மக்கள் லீலா விபூதியில் சிக்கித் துன்புற்று உழல்கிறார்களே என்பது பற்றியேயாம். இங்கே ஒரு கேள்வி எழும் – ஸர்வேச்வரனுக்குத் துன்பம் என்று உண்டு என்பது ஒரு தோஷமாகி விடுமே – அவன் ஸத்ய காமனாகவும் ஸத்ய ஸங்கல்பனாகவும் இருப்பதால் அவனே அத்துன்பத்தைப் போக்கிக் கொள்ளலாமே என்பதே அக்கேள்வி.இதற்கு நம் ஆசார்யர்கள் அழகான விளக்கம் அளித்துள்ளார்கள் – அதாவது, எல்லா சக்திகளும் படைத்த ஒரு தந்தை எவ்வாறு தான் தன் ஒரு குழந்தையுடன் இருக்கும் போதும் தன்னைப் பிரிந்திருக்கும் மற்றொரு குழந்தைக்காக வருத்தப்படுவானோ, அது போலவே பகவானும் தன்னைப் பிரிந்திருக்கும் ஜீவாத்மாக்களுக்காக பல முயற்சிகளை எடுக்கிறான். இவ்வாறு அவன் வருந்துவதை ஒரு சிறந்த கல்யாண குணமாகவே கொண்டாடுகின்றனர்.  இவ்வாறு மயங்கித் துன்புற்று உழலும் ஜீவாத்மாக்களின் நன்மையைக் கருதியே எம்பெருமான் ஸ்ருஷ்டி காலத்தில் அவர்களுக்குக் கரையேறும் பொருட்டுக் கரண களேபரங்கள் தந்தும், சாஸ்த்ரங்கள் தந்தும் தன்னைக் காட்டியும், ராம க்ருஷ்ணாதி அவதாரங்கள்  செய்தும் அவர்களுக்கு அநுஷ்டித்துக் காட்டியும் திருந்தாததால் தன் மேன்மையையும் ரக்ஷகத்வத்தையும் உணர்த்த அவர்களிலேயே சிலரைத் தேர்ந்து, மானைப் பயிற்ற மானைப் போலேயும், யானையைப் பிடிக்க யானையைப் போலேயும் ஜீவர்களை உத்தரிப்பிக்க ஜீவர்களையே உபாயமாகக் கொண்டான்.  அங்ஙனம் கொள்ளப் பட்டவர்களே ஆழ்வார்களும் ஆசார்யர்களும் ஆவர். இவர்கள் பாரத தேசத்தில் வெவ்வேறு திவ்ய தேசங்களில் அவதரித்தமையை வேத வ்யாசர் போன்ற ரிஷிகள் முன்கூட்டியே ஸ்ரீமத் பாகவதம்  போன்ற நூல்களில் தெரிவித்தனர் என்பதும் நாம் அறிந்ததே.

Azhwars

ஆழ்வார்கள்

ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீமன் நாராயணனின் திவ்ய கல்யாண குணங்களைத் தீந்தமிழில் பாடினர். இவை சுமார் நான்காயிரம் பாசுரங்களாகும். இப் பாசுரங்களின் தொகுப்பே நாலாயிர திவ்யப் ப்ரபந்தம் எனப் போற்றப்படுகிறது. திவ்யம் எனில் தெய்வீகத் தன்மை பொருந்தியது, ப்ரபந்தம் எனில் இலக்கியம். ஆக எம்பெருமானின் திவ்ய குணங்களைப் பாடுவது திவ்யப் ப்ரபந்தம்.இவை எம்பெருமான் எழுந்தருளியுள்ள 108 திவ்ய தேசங்களைப் பாடுகின்றன. பாடியவர்கள் திவ்ய சூரிகள், பாட்டு திவ்ய ப்ரபந்தம், பாடப்பெற்ற திருவரங்கம் திருமலை காஞ்சீபுரம்,திருவல்லிக்கேணி ஆழ்வார் திருநகரி போன்ற தலங்கள் திவ்ய தேசங்கள். இவற்றில் ராம க்ருஷ்ணாத்யவதாரப் பெருமைகளும், பரம பதத்தில் உள்ள பரத்வப் பெருமையும், க்ஷீராப்தியிலுள்ள வ்யூஹப் பெருமையும் அவரவர் உள்ளே அந்தராத்மாவாய் இருந்து ரக்ஷிக்கும் அந்தர்யாமிப் பெருமையும் சேர்த்தே பாடப் பெற்றுள்ளன. இவற்றில் எல்லாவற்றையும்விட நம் கண் காண வந்து நம்மை ரக்ஷிக்கும் திவ்ய தேசத்து அர்ச்சா விக்ரஹங்களே நம் ஆழ்வார்களுக்குப் பெருவிருந்தானது, அதுவே நம் ஆசார்யர்களின் உயிர்நாடியாயும் இருந்தது.

திவ்ய ப்ரபந்தம் வேத/வேதாந்தச் செம்பொருளை எளிய இனிய தீந்தமிழில் நமக்குக் கொடுக்கிறது. ஆழ்வார்கள் இவற்றை அருளிச் செய்த பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின், ஸ்ரீமன் நாதமுனிகள் தொடக்கமாக மணவாள மாமுனிகள் ஈறான நம் ஆசார்யர்கள் இவற்றில் தோய்ந்தும் ஆய்ந்தும் ஸ்ரீமன் நாராயணனின் பரத்வத்தையும் ரக்ஷகத்வத்தையும் நமக்கு மிகத் தெளிவாகக் காட்ட இவைபோன்று வேறில்லை என்று அறுதியிட்டு நமக்காக இவற்றை ப்ரசாரம் செய்தும் வ்யாக்யானித்தும் நமக்குப் பேருபகாரம் செய்தனர். அவர்கள் தம் முழு வாழ்க்கையையும், வித்யாப்பியாசத்தையும் இச்செம்பொருள் பற்றிய சிந்தனையிலேயே செலவிட்டனர் எனில் மிகை அன்று.

azhwar-madhurakavi-nathamuni

நம்மாழ்வார், தம் இருபுறங்களிலும் மதுரகவிகள், நாத முநிகளுடன் (காஞ்சீபுரம்)

ஆழ்வார்களுக்குப் பின் திவ்ய ப்ரபந்தங்கள் ப்ரசாரமின்றி மறைந்துபோன ஓர் இருண்ட காலம் இருந்தது. அப்போது எம்பெருமான் திருவருளால் ஸ்ரீமன் நாதமுநிகள் தோன்றி, பல இன்னல்களுக்கிடையே ஆழ்வார் திருநகரியைத் தேடிக்கண்டுபிடித்து, அங்குச் சென்று மதுரகவி ஆழ்வார் க்ருபையால் நம்மாழ்வாரை ஸாக்ஷாத்கரித்து நாலாயிரம் பாசுரங்களையும் அவரிடமிருந்து அவற்றின் அர்த்தத்தோடேயே உபதேசமாகப் பெற்று, அவற்றை நாலாயிரம் பாசுரங்களையும் வகைப் படுத்தித் தொகுத்து, இவற்றைத் தமக்குபகரித்தருலிய மதுரகவிகளுக்கு க்ருதஜ்ஞதாநுசந்தானமாக நம்மாழ்வாரிடம் ஈச்வர விச்வாசம் கொண்டிருந்த அவரது “கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு” பிரபந்தத்தை நாலாயிரத்தில் சேர்த்துத் தம் சிஷ்யர்களுக்குப் பண்ணோடு உபதேசித்தருளினார்.

 

Ramanuja_Sriperumbudur

ஸ்ரீ ராமாநுஜர்

ஆதிசேஷனின் அவதாரமாகக் கருதப்படும் ஸ்ரீ ராமானுசருக்கு இவை யாவும் பூர்வாசார்யர்கள், முக்யமாக ஸ்ரீ யாமுநாசார்யர்  திருவுளப்படியே க்ரமேண அடைவே வந்து சேர்ந்தன. சமூகத்தின் எல்லாப் பகுதியினரும் இவற்றை அறிந்து உய்தி பெறவேண்டும் எனும் பெருங்கருணை கொண்ட மனத்தராய் இருந்ததால் திருவரங்கன் திருவருளால் இந்த ஸம்ப்ரதாயமும் எம்பெருமானார் தரிசனம் என்றே பேர் பெற்றது. அவரே திவ்யப் ப்ரபந்தத்தில் ஒரு பகுதியான திருவரங்கத்தமுதனாரின் இராமானுச நூற்றந்தாதியில் இத்தகு மேன்மை மிக்க ஸம்ப்ரதாய ஸ்தாபனம் செய்தமையால் ப்ரபன்ன காயத்ரி என அனைவரும் தினமும் அனுசந்திக்கத் தக்க க்ரந்தத்தால் போற்றப்படுகிறார்.

nampillai-goshti1

நம்பிள்ளை காலக்ஷேப கோஷ்டி

இவ்வாசார்ய பரம்பரையில் எம்பெருமானார், எம்பார், பட்டர், நஞ்சீயர்க்குப் பின் வந்த மஹாசார்யர் நம்பிள்ளையேயாவார். இவர் தம் காலம் முழுவதும் ஸ்ரீ ரங்கத்தில் எழுந்தருளியிருந்து ஸம்ப்ரதாய ஸம்ரக்ஷணம் செய்தவர். இவர் காலத்திலேயே திருவரங்கத்தில் நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தம் மற்றும் அதன் வ்யாக்யானங்களுக்கும் இவரது அர்த்த புஷ்டியும் நயமும் சுவையும் மிக்க விரிவுரைகளால் மிகப் பெரும் மதிப்பும் கௌரவமும் கூடின. இவரது சிஷ்யர்கள் சம்பிரதாய இலக்கியத்துக்குப் பெரும் பணிகள் ஆற்றினர். நாலாயிரத்துக்கும் வியாக்யானம் அருளிய வ்யாக்யானச் சக்ரவர்த்தி பெரியவாச்சான் பிள்ளை இவரது சிஷ்யரே. இவரது திருவாய்மொழிப் பேருரையை ஏடு படுத்தி இன்றளவும் ஈடு முப்பத்தாறாயிரப் படி என நம்மனோர் அநுபவிக்கத் தந்த வள்ளல் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையும் இவர் சிஷ்யரே.

pillailokacharya-goshti

பிள்ளைலோகாசார்யர் காலக்ஷேப கோஷ்டி

நம்பிள்ளைக்குப் பின், ஸத் ஸம்ப்ரதாய ப்ரவர்த்தகராகப் பிள்ளை லோகாசார்யர் எழுந்தருளியிருந்து அதற்கு முன்பில்லாதபடி ரஹஸ்ய க்ரந்தங்களை முழு நோக்கோடு அருளிச் செய்து, வேத/வேதாந்த/அருளிச் செயல்களில் பொதிந்து கிடக்கும் அர்த்த பஞ்சகம்/ரஹஸ்யத்ரய விவரணங்களை விசதமாகத் தம் அஷ்டாதச ரஹஸ்யங்கள் எனும் பதினெட்டுச் செம்பொருள் நூல்களால் பரப்பினார். இவர், நம்பிள்ளை சிஷ்யர் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையின் திருக் குமாரர். இவரும் இவர் திருத் தம்பியார் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனாருமே நம்பிள்ளையின் திருவுளக் கருத்துகள் அனைத்தையும் தம் க்ரந்தங்களில் தெளிவுபடுத்தி ஸம்ப்ரதாயத்தைச் செழுமையும், வினாக்களுக்கப்பாற்பட்டதாயும் ஆக்கினர்.

srisailesa-thanian-small

மாமுநிகள் காலக்ஷேப கோஷ்டி…”ஸ்ரீசைலேச தயாபாத்ரம்” தனியன் ஸமர்ப்பணம் ஆதல்

இறுதியாக, எம்பெருமானாரின் புனரவதாரமாகக் கருதப்படும் மணவாள மாமுநிகள் ஆழ்வார் திருநகரியில் அவதரித்து, தம் திருத்தகப்பனாரிடமும் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் சிஷ்யராய் அவரிடமும் வேத/வேதாந்தங்கள்/அருளிச்செயல், ரஹஸ்யார்த்தங்கள் யாவும் கற்று, ஆசார்யரான பிள்ளையின் திருவாணைப்படித் திருவரங்கம் சென்று ஸம்ப்ரதாய ஸம்ரக்ஷணத்திலேயே  அங்கேயே தம் வாழ்நாளைக் கழித்தார். ஓலைச் சுவடிகளில் கற்றும், கற்றவற்றை மிகக் கஷ்டப்பட்டுப் பின்புள்ளாருக்காக ஏடு படுத்தியும், இடை இடையே எல்லாத் திவ்ய தேசங்களுக்கும் சென்று சேவித்து, ஆங்காங்கே ஸந்நிதி முறைகளை நெறிப்படுத்தியும், ஓராண்டுக் காலம் தொடர்ந்து திருவரங்கன் திருமுன்பே திருவாய்மொழிப் பேருரை நிகழ்த்தி, அரங்கனாலேயே மன மகிழ்ச்சியினால் ஆசார்ய ப்ரதிபத்தி தோன்ற “ஸ்ரீசைலேச தயாபாத்ரம்” எனும் தனியன் ஸமர்ப்பிக்கப் பட்டு இன்றளவும் எல்லா சந்நிதிகளிலும் திவ்ய பிரபந்த சேவைத் தொடக்க ச்லோகமாக நம்பெருமாள் நியமனப் படியே நடக்கும்படியான பெருமை இவர்க்கே அசாதாரணம். தொடர்ந்து அவதரித்த பல ஆசார்யர்கள் திவ்ய ப்ரபந்தங்களைக் கற்றும் அதன் படி வாழ்ந்தும் போனார்கள்.

எம்பெருமானின் திருவுள்ள உகப்பான சேதனர்களின் உஜ்ஜீவனத்துக்காக ஏற்பட்ட திவ்ய ப்ரபந்தங்களை நம் பூர்வர்கள் பல விதத்திலும் பாதுகாத்துப் போந்தார்கள். இவ்வாறாக, எம்பெருமானை அறிந்துகொள்ள அவனது நிர்ஹேதுக க்ருபையால் நமக்குக் கிடைத்துள்ள திவ்ய பிரபந்தத்தை நாம் கற்று அதன் செம்பொருளையும் வல்லார் வாய்க் கேட்டுணர்ந்து அதன் படி வாழ்தலும் வேண்டும்.

ஆழ்வார்களையும் அவர்களின் திவ்யப்ரபந்தங்களின் பெருமையையும் ப்ராமாணிகத்வத்தையும் பற்றி அறிய இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ள கட்டுரைகளைப் படிக்கவும்:

திவ்யப்ரபந்த பாசுரங்களின் அர்த்தங்களைப் பல மொழிகளில் அறிய  http://divyaprabandham.koyil.org பார்க்கவும்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம்: http://ponnadi.blogspot.com/2015/12/simple-guide-to-srivaishnavam-dhivya-prabandham-dhesam.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் –