Author Archives: sarathyt

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – மாமுனிகள் செய்த பேருபகாரம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< முதலாழ்வார்களும் எம்பெருமானாரும்

ஐப்பசியில் தோன்றிய ஆழ்வார்கள்/ஆசார்யர்கள் மாஹாத்ம்யம் அநுபவித்து வருகிறோம். இதில் மாமுனிகள் மாஹாத்ம்யம் சிறிது பருகுவோம் “மதுரேண ஸமாபயேத்” என்றபடி ஐப்பசி அனுபவத்தை நாம் மாமுனிகளின் இனிமையோடு பூர்த்தி செய்கிறோம்.

மாமுனிகளே தம் ஆர்திப்ரபந்தத்தில் இருபத்தெட்டாம் பாசுரத்தில்  லோக உஜ்ஜீவனத்துக்காகத் தாம் போது போக்கினபடியைத் தெரிவித்தருளுகிறார்

பவிஷ்யதாசார்யர் (ஸ்ரீராமாநுஜர்), திருவாய்மொழிப் பிள்ளை, மாமுனிகள்

பண்டு பல ஆரியரும் பாருலகோர் உய்யப் பரிவுடனே செய்து அருளும் பல்கலைகள் தம்மைக் கண்டதெல்லாம் எழுதி
அவை கற்று இருந்தும் பிறர்க்குக் காதலுடன் கற்பித்தும் காலத்தைக் கழித்தேன்
புண்டரிகை கேள்வன் உறை பொன்னுலகு தன்னில் போக நினைவு ஒன்றுமின்றிப் பொருந்தி இங்கே இருந்தேன்
எண்டிசையும் ஏத்தும் எதிராசன் அருளாலே எழில்விசும்பே அன்றி இப்போது என்மனம் எண்ணாதே

முதல் இரண்டு அடிகளில் (முஸ்லிம் படையெடுப்பின் போது) அழிந்தும் தொலைந்தும்  போன பழைய பூர்வாசார்ய க்ரந்தங்களைத் தேடிப் பிடித்து எடுத்து, பின்புள்ளார் நலன் கருதிப் படியெடுத்து ஓலைச்சுவடிகளில் மீண்டும் எழுதி, தம் ஆசார்யர் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளில் கேட்டுணர்ந்தும் தம் சிஷ்யர்களுக்குக் கற்பித்தும் இதுவே போது போக்காய் இருந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார்.

அடுத்த இரண்டு அடிகளில் மாமுனிகள் தம் ஆசார்யர் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் அநுக்ரஹத்தால் எம்பெருமானார் க்ருபை கிடைக்கும் வரை தாம் பரமபதம் அடைவது பற்றி நினைக்கவேயில்லை, அந்த க்ருபை கிடைத்தபின் பரமபத ப்ராப்தியை ஒருக்ஷணமும் மறக்கவேயில்லை என்கிறார்.

மாமுனிகளின் விசேஷ உபகாரத்தைப் போற்றும் வகையில் ஒரு பழம்பாடல் உண்டு:

சேற்றுக் கமல வயல் சூழ் அரங்கர் தம் சீர் தழைப்ப
போற்றித் தொழும் நல் அந்தணர் வாழ் இப்பூதலத்தே
மாற்றற்ற செம்பொன் மணவாள மாமுனிகள் வந்திலனேல்
ஆற்றில் கரைத்த புளி அல்லவோ தமிழ் ஆரணமே

 

செங்கமலம் மலரும் வயல் சூழ்ந்த திருவரங்கதில் உள்ள அரங்கரைப் போற்றி வாழும் நல்லோர்களின் தமிழ்  வேதம், மாசுமறுவற்ற பொன்போன்ற மாமுனிகள் வந்திலரேல் ஆற்றில் கரைத்த புளிபோல் வீணாகி இருக்கும் என்பது இதன் பொருள்..

மாமுனிகள் தம் விசாலமான ஸத் ஸம்ப்ரதாயப் புலமையை எல்லார்க்கும் பயன்படும்படி அனைத்து சாஸ்த்ரங்களையும் சேர்த்து மிகச் சுருக்கமாக வழங்கினார், மாமுனிகளின் ஔதார்யத்தையும் மஹாவித்வத்தையும் காட்டும் சிலவற்றைக் காண்போம்:

ஸம்ஸ்க்ருத க்ரந்தங்கள்

  • யதிராஜ விம்சதி – திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவாணைப்படி மாமுனிகள் தாம் கிருஹஸ்தாஸ்ரமத்தில் இருந்தபோதே ஆழ்வார்திருநகரியில் பவிஷ்யதாசார்யன் சந்நிதி என்று ப்ரஸித்தி பெற்ற எம்பெருமானார் ஸந்நிதி பரிபாலனம் செய்து வந்தார். அப்போது யதிராஜ விம்சதி எனும் இருபது ச்லோகங்கள் கொண்ட இந்த ஸ்தோத்ரத்தை எம்பெருமானார் விஷயமாக அருளிச்செய்தார். யதிராஜரின் புனரவதாரரான மாமுனிகள் இதில் தம் விஷயமாகத் திருவாய்மொழிப்பிள்ளை  காட்டிய பெருங்கருணையை வெளிப்படுத்துகிறார். இவர் யதிராஜ புனர் அவதாரர் எனில் இவர்தாமே யதிராஜரைக் கொண்டாடி க்ரந்தம் இடலாமோ எனில் இதற்கு நம் பூர்வர்கள் தரும் விளக்கமானது – எம்பெருமான் ஸ்ரீமந் நாராயணனே ஸ்ரீராமனாக வந்திருந்தபோது பெரிய பெருமாளைத் திருவாராதனம் பண்ணினாற்போல் இதுவும் நமக்கு எவ்வாறு ஆசார்யனை நாம் அணுகுவது, எம்பெருமானாரிடம் எப்படி மிக்க அன்போடிருக்கவேண்டும் என்பதைக் கற்றுக்கொடுக்கவே.

எம்பெருமானார், மாமுனிகள் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

  • தேவராஜ மங்களம் – அழகான மங்களாசாஸன க்ரந்தம் ஆன இதில் மாமுனிகள் காஞ்சி தேவப்பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்கிறார். மங்களாசாசனமே ஸத் ஸம்ப்ரதாயத்தில் உயர்ந்த விஷயம்.  மாமுனிகள் இதில் தேவப்பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்து, திருக்கச்சி நம்பி தேவப்பெருமாளுக்குச் செய்த கைங்கர்யத்தையும் இதில் ஸூசிப்பிக்கிறார். ஆசார்யர் மூலமே எம்பெருமானை அடைய முடியும் என இது காட்டுகிறது.

மாமுனிகள், எம்பெருமானார், திருக்கச்சி நம்பி, தேவப்பெருமாள்

தமிழ் ப்ரபந்தங்கள்

  • உபதேச ரத்தின மாலை – பிள்ளை லோகாசார்யர் மாஹாத்ம்யமும் ஸ்ரீவசன பூஷண மாஹாத்ம்யமும் காட்ட என்றே முக்யமாக எழுந்த இக்ரந்தத்தில் மாமுனிகள் மிக ஆச்சர்யமாக ஆழ்வார்கள்/ஆசார்யர்கள் அவதரித்த நாள்கள்/மாதங்கள்/ஸ்தலங்கள் இவற்றை விவரித்து, எம்பெருமானார்க்கு ஸம்ப்ரதாயத்திலுள்ள விசேஷஸ்தானமும், வ்யாக்யானங்கள் எல்லா அருளிச்செயல்களுக்கும் அமையவேண்டும் என்பதில் அவர் ஆவலும், அதனால் திருவாய்மொழிக்கு வ்யாக்யானங்கள் அவதரித்த க்ரமமும் அவற்றில் ஈடு திவ்ய சாஸ்த்ரம் பரவி வழி வழியாய் வந்ததையும், ஸ்ரீவசனபூஷண மாஹாத்ம்யம், அதில் சொல்லப்பட்ட ஆசார்ய ப்ராதான்யம், பூர்வர் உபதேசத்தையே அநுஸரித்து அனுஷ்டிக்கை என்பனவும் சாதிக்கப்படுகின்றன. முடிவில் இவ்வழி நடப்பவர்கள் எம்பெருமானாருக்குப் பிரியமாக இருப்ப என்று காட்டப்பட்டுள்ளது

பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீரங்கம்

  • திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – மாமுனிகளின் ப்ரபந்தங்களில் இது சிறந்த ஒன்று. அறிவாளர்கள் இதைத் தேன் போன்று இனிமையானது என்றே சொல்லுவர். திருவாய்மொழிக்கு வ்யாக்யானமான நம்பிள்ளையின் ஈடு வ்யாக்யானத்திலேயே மூழ்கி இருந்ததால், மாமுனிகளால் இவ்வளவு எளிய முறையில் திருவாய்மொழியின் அர்த்தத்தை விளக்கமுடிந்தது. இக்காரணத்தினாலேயே பெரிய பெருமாள் தன் ஸந்நிதிக்கு முன்புள்ள சந்தனு மண்டபத்திலேயே மாமுனிகளை ஈடு வ்யாய்க்யானம் காலக்ஷேபம் செய்யுமாறு ஆணையிட்டார்.பிள்ளை லோகம் ஜீயர், இதன் வ்யாக்யானத்தில் “திருவாய்மொழி 1112 பாசுரங்களாய் விரிவாய் இருப்பதால் அதன் ஸாரத்தை எளிதில் க்ரஹிக்க மாமுனிகள் திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி அருளிச்செய்து ஆழ்வார் திருவாக்குகளைக் கொண்டே மிகச் சுருக்கமாக நூறே பாசுரங்களில் ஆழ்வாரின் திருவாய்மொழி போலே அந்தாதித் தொடையிலேயே அமைத்தருளின அத்புத க்ரந்தம்” என்று விளக்கியுள்ளார். இதுபோல் வேறு க்ரந்தமே இல்லை என்பது மெய். பிள்ளை லோகம் ஜீயர் காட்டியருளும் சிறப்புகள்:
    • இராமானுச நூற்றந்தாதி எம்பெருமானார் பெருமையை அறிய உதவுவதுபோல் இது ஆழ்வார் பெருமையை அறிய உதவுகிறது.
    • ஆழ்வாரின் ஒவ்வொரு பதினோரு பாசுரமான ஒரு திருவாய்மொழிக்கு அப்பாசுரங்கள் அனைத்தையும் ஒரே வெண்பாவில் அதாவது பதினைந்து சொற்களில் மாமுனிகள் ஆக்கிவைத்தது உலக இலக்கிய அதிசயம்.
    • அவ்வொரு வெண்பா அந்தப் பதினோரு பாசுரங்களின் மையக் கருத்தை ஈடு வ்யாய்க்யானத்தில் உள்ள விஷயங்களைக் கொண்டு காட்டும், வ்யாக்யானங்களுக்கு அவதாரிகை போல் ஆகும்.
    • ஒவ்வொரு வெண்பாவிலும் ஆழ்வார்க்குள்ள வெவ்வேறு பெயர்கள் மாறன், சடகோபன், காரிமாறன் , வழுதிநாடன், பராங்குசன் என்பன போன்றவை கையாளப்பட்டுள்ளது ஓர் அத்புதம்.
    • இது வெண்பாவாக அந்தாதி முறையில் செய்யப்பட்டுள்ளது (வெண்பா எழுதுபவர்களுக்குச் சிரமம் ஆனால் படிப்பவர்களுக்கு எளிது).
நம்மாழ்வார் – ஆழ்வார் திருநகரி
    • ஆர்த்தி ப்ரபந்தம் – மாமுனிகளின் எம்பெருமானார் பக்கலுள்ள பரமபக்தியின் தூய வெளிப்பாடு இது. அவரின் சரம காலத்தில் எழுதப்பட்டது இது. ஸத்ஸம்ப்ரதாயத்தில் இது ஒரு முக்யஸ்தானம் வகிக்கிறது. இதற்கான தம் ஆச்சர்யமான வ்யாக்யானத்தில் பிள்ளை லோகம் ஜீயர் “மாமுனிகள் தன் சரம பர்வ நிஷ்ட்டையை (ஆசார்யனே எல்லாம் என்று இருத்தல்) தன் கடைசி க்ரந்தமான இதில் தன் கடைசிக் காலத்தில் அழகாகக் காட்டியுள்ளார்” என்றார்.

எம்பெருமானார் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

  • ஜீயர் படி திருவாராதனம் – எளிய முறையில் பகவதாராதனம் செய்யும் முறையை மாமுனிகள் இதில் காட்டியருளுகிறார்.பஞ்ச ஸம்ஸ்காரத்தின் ஒருபகுதியான  அவரவர் இல்லத்தில் எழுந்தருளியுள்ள க்ருஹார்ச்சை எம்பெருமானுக்குத் திருவாராதநம் ஸமர்பிக்கும் க்ரமம் இதில் விளக்கப்படுகிறது. எம்பெருமானார் ஸம்ஸ்க்ருத மொழியில் அருளிய நித்ய க்ரந்தம் பயில இயலாதோர்க்கு இது மாமுனிகள் செய்த பேருதவி.

வ்யாக்யானங்கள்

  • ஈடு வ்யாக்யான பிரமாணத் திரட்டு – நம் ஸத்ஸம்ப்ரதாயத்திற்குப் பெருநிதியான நம்பிள்ளை ஈடு வ்யாக்யானத்தில் மஹாஞானியான நம்பிள்ளை உதாஹரித்துள்ள பல்வேறு சாஸ்த்ர வாக்கியங்களின் ஆகரங்களைக் கண்டுபிடித்து அவற்றை முறையாகத் திரட்டியுள்ளார் மாமுனிகள்.

நம்பிள்ளை ஈடு காலக்ஷேப கோஷ்டி

  • பெரியாழ்வார் திருமொழி வ்யாக்யானம் – பெரியவாச்சான் பிள்ளை சாதித்த வ்யாக்யானத்தில் கரையானால் லுப்தமான பாசுரங்களுக்கு மாமுனிகள் வ்யாக்யானமிட்டருளினார். பிள்ளை வ்யாக்யானம் எந்தப் பாசுரத்தில் எந்தப் பகுதியிலிருந்து கிடைக்கிறதோ சரியாக அந்த இடம் வரை மட்டுமே உரை இட்டருளின பாங்கு அரிது.
  • இராமானுச நூற்றந்தாதி – ப்ரபந்ந காயத்ரி எனப்போற்றப்படும் அமுதனாரால் அருளப்பட்டு ம்பெருமாளின் திருவுள்ளத்தால் நாலாயிரத்தின் ஒரு பகுதியாக சேர்க்கப்பட்ட இராமானுச நூற்றந்தாதிக்கு ரத்தினச் சுருக்கமான வ்யாக்யானம் சாதித்தார்.
  • ஞான ஸாரம், ப்ரமேய ஸாரம் – எம்பெருமானாரின் ப்ரிய சிஷ்யர் அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார். ஸம்ப்ரதாயார்த்தம் விளக்கி பகவதபசாரம் பாகவதபசாரம் இவற்றின் கேடுகள், பகவத் க்ருபை நிர்ஹேதுகம் என்பது, ஆசார்யாபிமானம் என்பவற்றை விளக்கும் க்ரந்தங்களுக்கு அந்தப் பாசுரங்களில் சொல்லப்பட்ட விஷயங்களுக்கு மூலமான சாஸ்த்ர வசனங்கள்/ச்லோகங்களைத் தொகுத்தருளினார்.
  • முமுக்ஷுப்படி – பிள்ளை  லோகாசார்யரின் திருமந்த்ரம், த்வயம், சரமச்லோகம் இவற்றின் அர்த்தங்களை விளக்கும்  அத்யத்புதமான க்ரந்தத்துக்கு மிக விபுலமான வ்யாக்யானம். இதற்கு மாமுனிகளின் முன்னுரை – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/2017/12/10/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-mumukshuppadi/ .
  • தத்வ த்ரயம் – மோக்ஷம் விரும்பும் முமுக்ஷு அறிய வேண்டிய சித்த அசித் ஈச்வர தத்துவங்களை விளக்கும் குட்டி பாஷ்யம் என்றே பேர் பெற்ற வேதாந்த க்ரந்தத்துக்கு விபுலமான உரை. இதற்கு மாமுனிகளின் முன்னுரை – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/2017/09/20/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-tattva-trayam/ .
  • ஸ்ரீவசன பூஷணம் – பிள்ளை லோகாசார்யரின் மிகச் சிறந்த ஈடற்ற சாஸ்த்ரமான ஸ்ரீவசன பூஷணத்துக்கு நெஞ்சுருக்கும் வண்ணமான மிக ஆச்சர்யமான வ்யாக்யானம். ஆசார்ய அபிமானம் என்னும் ஒப்பற்ற விஷயத்தை விளக்கும் அத்புத க்ரந்தம் இது. ஆழ்வார்/ஆசார்யர்கள் ஸ்ரீஸூக்திகளைக் கொண்டு செய்யப் பட்டது. இதற்கு மாமுனிகளின் முன்னுரை –
  • ஆசார்ய ஹ்ருதயம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் திருத்தம்பியாரான அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் சாதித்த அத்புத க்ரந்தம் இது. ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீஸூக்திகளைக் கொண்டு செய்யப் பட்டது, நம்மாழ்வாரின் திருவுள்ளத்தை வெளியிடக்கூடியது. இந்த க்ரந்தத்தின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் விலையுயர்ந்தது, ஆழ்ந்த அர்த்தங்கள் பொதிந்தது. மாமுனிகள் இதன் ஆழ்பொருட்களை மிக அழகாகத் தன் வ்யாக்யானத்தில் காட்டி அருளியுள்ளார்.

மாமுனிகள் தம் மிக வயோதிக தசையில் திருமேனி தளர்ந்து இருந்தபோது நாயனார் நூலுக்கு உரை எழுதா நிற்க, ஸிஷ்யர்கள் இவ்வளவு பரிச்ரமத்தோடு என் எழுதவேணும் என்று வினவ, அவர், பெருங்கருணையோடு, “உம் புத்ர பௌத்ரர்களான  பின்புள்ளார் இந்த க்ரந்தத்தை நன்கு அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதால் அடியேன் ச்ரமம் ஒருபொருளன்று” என்றாராம். இப்படிப்பட்ட அவரின் பெரும் கருணை நம்மால் நினைத்தும் பார்க்க முடியாது.

மாமுனிகள் வைபவம் பல்படிப்பட்டது,  வாசா மகோசரம் (வாக்குக்கு எட்டாதது). அவர் பன்முக ஆற்றல் கொண்டவராதலால். நாம் இங்கே சில க்ரந்த ரசனைகள் பற்றி மட்டுமே சிறிது கண்டோம்.

தைத்திரீய உபநிஷத்தில் பகவான் கல்யாண குணங்கள் அனந்தம், அவன் தரும் ஆனந்தமும் ஆனந்தம் முடிவற்றது என்றாற்போல் மாமுனிகள் வைபவமும் முடிவற்றது எனினும் சிறிது கண்டோம் ஸமுத்ரக் கரை நின்று ஒருசில அலைகள் காண்பதுபோலே.

அவரது ஸம்ப்ரதாயப் பங்களிப்பு அளவிடற்பாலதன்று. அவற்றுள் சிலவற்றை அனுபவித்தோம். அவர் திருவடி பணிந்து அவர் அருள் பெறுவோமாக.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-mamunigal.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

Advertisements

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – முதலாழ்வார்களும் எம்பெருமானாரும்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 3

ஐப்பசியில் தோன்றிய ஆழ்வார்கள்/ஆசார்யர்கள் மாஹாத்ம்யம் அநுபவித்து வருகிறோம்.

இப்போது திருவரங்கத்து அமுதனார் திருவாக்கில் முதலாழ்வார்களுடன் எம்பெருமானார் ஸம்பந்தம் கூறும் பாசுரரங்களும் அதற்கு மாமுனிகள் அருளிய வ்யாக்யானமும் ஸேவிக்கப் ப்ராப்தம்.

அமுதனார் அருளிச் செய்த இராமானுச நூற்றந்தாதியை நம் பூர்வர்கள் ப்ரபந்ந காயத்ரி என்று கொண்டாடுவர். எவ்வாறு த்ரைவர்ணிகர்க்கும் காயத்ரி மந்த்ரமோ அவ்வாறே ப்ரபந்நற்கு இந்த க்ரந்தம் என்றபடி. இது நித்யாநுஸந்தேயமாகக் கொள்ளப்பட்டுள்ளது. ஸ்ரீரங்கம் பெரிய பெருமாள் திருவுளப்படி இது மதுரகவிகள் நம்மாழ்வாரைப் பற்றி அருளிய கண்ணி  நுண் சிறுத்தாம்பு போலே சரம பர்வ நிஷ்டையைக் குறிப்பதாய் திவ்ய ப்ரபந்தத்திலும் ஒரு பகுதி ஆயிற்று.

இதில் ஏழு பாசுரங்கள் அமுதனார் அருளிய அவதாரிகை எனவும், எட்டாம் பாசுரம் முதலே நூல் (க்ரந்தம்) எனவும் கூறுவர்.  இதில் எட்டு, ஒன்பது, பத்தாவது பாசுரங்களில் முதலாழ்வார்கள் பெருமையோடு எம்பெருமானார் மாஹாத்ம்யம் சொல்லப்பட்டிருப்பதை அநுபவிக்கலாம் .

புஷ்பவல்லித் தாயார், தேஹளீசப் பெருமாள் – திருக்கோவலூர்

பாசுரம் 8

வருத்தும் புறவிருள் மாற்ற எம் பொய்கைப்பிரான்
மறையின் குருத்தின் பொருளையும் செந்தமிழ் தன்னையும் கூட்டி
ஒன்றத் திரித்தன்றெரித்த திருவிளக்கைத் தன் திருவுள்ளத்தே இருத்தும்
பரமன் இராமாநுசன் எம் இறையவனே

 

இப்பாசுரத்துக்கு மாமுனிகள் விளக்கம்:  சாஸ்த்ர ஞானமற்றோர்  ஸ்ரீமந் நாராயணனே யாவற்றுக்கும் அந்தர்யாமி,  எல்லாத் தேவர்களும் அவன் ஆணைகளையே நடத்துகின்றனர் என்று அறியாமல் (அக்னி, வாயு போன்ற) ப்ரக்ருதி ஸம்பந்தங்களால் தமக்குத் துன்பங்கள் வருவதாய் எண்ணி வருந்துவர். ப்ரபந்நர்களின் தலைவரான பொய்கை ஆழ்வார் வேதாந்த ஸாரத்தை யாவரும் அறியலாம்படி எளிய தமிழில் அருளினார். திருக்கோவலூர் இடைக்கழியில் எம்பெருமானோடு ஏற்பட்ட நெருக்கத்தில் அவர், “வையம் தகளியா” என முதல் திருவந்தாதியின் முதல் பாசுரத்திலேயே அவனது அளப்பரிய பெருமைக்கு  ஞான விளக்கேற்றினார். அத்தகைய பொய்கை ஆழ்வார் காட்டிய கொள்கைகளை தன் நெஞ்சில் பேரன்புடன் பேணும் எம்பெருமானாரே நம் தலைவர்.

பாசுரம் 9

இறைவனைக் காணும் இதயத்திருள்கெட
ஜ்ஞானமென்னும் நிறைவிளக்கேற்றிய பூதத் திருவடி தாள்கள்
நெஞ்சத்துறையவைத்தாளும் இராமாநுசன் புகழ் ஓதும் நல்லோர் மறையினைக் காத்து
இந்த மண்ணகத்தே மன்ன வைப்பவரே

 

இப்பாசுரத்துக்கு மாமுனிகள் விளக்கம்: நம் நாதன் நாராயணன் என நாம் உணரவேண்டிய நம் மனம் அஞ்ஞான இருளில் கிடக்கிறது. நம் மனத்தில் பரஜ்ஞானம் என்கிற திருவிளக்கை ஏற்றி உய்விக்கும் நாதர் பூதத்தாழ்வாரே. வேதத்தை நம்பாத புறச்சமயிகள் (பாஹ்யர்), நம்பியும் விபரீதப் பொருள் கூறும் கோணல் பார்வையாளர்கள் (குத்ருஷ்டி) இவர்கள் நடுவே மறையின் பொருளை எம்பெருமானார் பூதத்தாழ்வார் அடியொற்றி விளக்கியதை அவர் அடியார்களும் கண்டு, பரப்பினர்.

பாசுரம் 10

மன்னிய பேரிருள் மாண்டபின்
கோவலுள் மாமலராள் தன்னொடு மாயனைக் கண்டமை காட்டும்
தமிழ்த்தலைவன் பொன்னடி போற்றும் இராமாநுசற்கன்பு பூண்டவர் தாள்
சென்னியிற் சூடும் திருவுடையார் என்றும் சீரியரே

 

இப்பாசுரத்துக்கு மாமுனிகள் காட்டும் விளக்கம்: பொய்கையாழ்வாரும் பூதத்தாழ்வாரும் ஏற்றிய ஞான தீபத்தில், முதல் திருவந்தாதிப் பாசுரம் (89) “நீயும் திருமகளும்” என்றபடியே கொள்ளாத திருமாமகளோடுங்கூடவே எம்பெருமானின் திவ்ய ஸ்வரூபம் சேவித்து, கிருஷ்ணாவதாரத்தில் போலே திருக்கோவலூரிலே அடியார் கார்யம் செய்யப் பாரித்த நிலையைத் தீந்தமிழில், “திருக்  கண்டேன்” என்று பாடிய தமிழ்த் தலைவன் பேயாழ்வாரை எம்பெருமானார் போற்றுகிறார். இத்தகு ஆழ்வாரைப் போற்றுவோர் திருவடிகளைப் போற்றித் தங்கள் திருமுடிகளில் சூடும் மலராகக் கொள்கிறார்களோ, அத்தகைய இராமானுசரடியாரே மிகவும் உயர்ந்தவர்கள்.

திருவரங்கத்து அமுதனார் – ஸ்ரீரங்கம்

மாமுனிகள்ஆழ்வார் திருநகரி

ஆக முதலாழ்வார்களுக்கும் எம்பெருமானாருக்கும் உள்ள விசேஷ ஸம்பந்தத்தை மாமுனிகள் திவ்ய ஸூக்திகள் மூலம் அநுபவிக்கப் பெற்றோம். இப்படிப்பட்ட முதலாழ்வார்கள், எம்பெருமானார், அமுதனார் மற்றும் மாமுனிகள் திருவடிகளில் பணிந்து அவர்கள் அருள் பெறுவோமாக.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-mudhalazhwargal-emperumanar.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 3

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 2

நாம் ஐப்பசியில் திருவவதரித்த ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் மாஹாத்ம்யங்களை அநுபவித்து வரும் க்ரமத்தில் இப்போது பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தை இதற்கு மாமுனிகள் அருளிச்செய்த விசத விபுல வ்யாக்யான அவதாரிகையைத் தொடர்ந்து அநுபவிக்க ப்ராப்தமாகிறது.

பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்துக்கு மாமுனிகள் அருளிச்செய்த வ்யாக்யான அவதாரிகையின் மூன்றாம் பகுதி அநுபவிக்கலாகிறது.

நம்மாழ்வார்

தீர்க்க சரணாகதி எனப்படும் திருவாய்மொழி போலே இப்ப்ரபந்தமும் த்வய விவரணமாய் அமைந்துள்ளது. திருவாய்மொழியில் த்வயம் பின்வருமாறு விளக்கப்பட்டுள்ளது:

  • திருவாய்மொழி முதல் மூன்று பத்துகளும் த்வயத்தில் இரண்டாம் பகுதியான உபேயத்தை விவரிக்கும்.
  • திருவாய்மொழியின் அடுத்த மூன்று பத்துகள் (நாலு முதல் ஆறு வரை) த்வயத்தில் முதல் பகுதியான உபாயத்தை விவரிக்கும்.
  • திருவாய்மொழியின் இறுதி நாலு பத்துகள் (ஏழு முதல் பத்து வரை) விளக்கும் அர்த்தங்கள்:
    • சேதனர்களை உய்விக்க எம்பெருமானிடம் உள்ள திருக்கல்யாண குணங்கள்
    • ஆத்ம ஆத்மீயங்களிடம் நம்மாழ்வார்க்குள்ள பற்றற்ற தன்மை
    • நம்மாழ்வார்க்கும் எம்பெருமானுக்குமுள்ள நித்ய ஸம்பந்தம்
    • நம்மாழ்வார் ப்ராப்யத்தை (தாம் பெற வேண்டிய பேறு, கைங்கர்யம்) எப்போதும் நினைத்துக் கொண்டே இருக்கும் தன்மை

ஸ்ரீவசன பூஷணத்திலும் இவையே விளக்கப்படுகின்றன:

பிள்ளை லோகாசார்யர், மாமுனிகள் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

 

ஆறு ப்ரகரணங்கள் எனும் பகுப்பில்:-

  • முதல் மூன்று ப்ரகரணங்கள் த்வயத்தின் முதல் பகுதியை விளக்குவன
    • முதலில் பிராட்டியின் புருஷகார வைபவம், (அவள் எம்பெருமானிடம் சேதன ரக்ஷணத்துக்குச் செய்யும் சிபாரிசு)
    • எம்பெருமானே உபாயம் (வழி , ப்ராபகம்) என்பது
    • எம்பெருமானே உபாயம் என்றிருக்கும் ப்ரபன்னர் நிஷ்டை
  • பகவத் கைங்கர்யம் ஒன்றிலேயே ஊன்றியிருக்குமவர்கள் நிலையை விவரிக்கும்போது த்வயத்தின் இரண்டாம் பகுதி விளக்கப் படுகிறது
  • மீதியுள்ள மூன்று ப்ரகரணங்களில்
    • நாலாம் ப்ரகரணத்தில்  த்வயத்தைத் தமக்கு உபதேசிக்கும் ஆசார்யரிடம் சிஷ்யன் இருக்கும் இருப்பு சொல்லப்படுகிறது
    • ஐந்தாம் ப்ரகரணத்தில் சிஷ்யனின் மஹா விச்வாஸம் எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபையால் ஏற்படுகிறது எனப்படுகிறது
    • ஆறாம் ப்ரகரணத்தில் த்வயத்தின் இரு பகுதிகளிலும் உபேயம் உபாயம் என்று காட்டப் பட்டவை இரண்டுமே தமக்குத் தம் ஆசார்யரே எனும் ஸாரம் காட்டப் படுகிறது

ஒன்பது ப்ரகரணங்களாகப் பகுக்கும்போது:

த்வயத்தில் முதல் வாக்யத்திலுள்ள “ப்ரபத்யே” என்பது எம்பெருமானை உபாயமாகப் பற்றுவது (வழி) சொல்வதனால் கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களாகிய மற்றவை முழுமையாகத் தள்ளப்பட்டது புலனாகும். இப்படி ப்ரபத்தி பண்ணினவர்க்கே  ப்ரபன்ன திநசர்யை அமைகிறது. த்வய மஹா மந்த்ர உபதேசம் செய்தவரே ஆசார்யர் ஆவார். ஆக இவ்வளவால் திருவாய்மொழியும் ஸ்ரீவசன பூஷணமும் ஒரே தத்வத்தை விளக்குகின்றன என்றாயிற்று.

மேலும் த்வயத்தை விளக்கும் இந்த ப்ரபந்தம், திருமந்த்ரம் சரமச்லோகம் இவற்றையும் விளக்குகிறது என்பதைக் காண்போம்:

முதலில் திருமந்த்ர அர்த்தம் விளக்கப் படுகிறது :

  • (ஸூ 73) ”அஹமர்த்தத்துக்கு” முதல் (ஸூ 77) “அடியான் என்றிறே” வரை மற்றும் ஸூ 111ல் “ஸ்வரூப ப்ரயுக்தமான தாஸ்யமிறே ப்ரதானம்” என்றதில் ப்ரணவம் விளக்கப் படுகிறது.
  • (ஸூ 71) ”ஸ்வயத்ந நிவ்ருத்தி”, (ஸூ 180) “தன்னைத் தானே முடிக்கையாவது” முதல் (ஸூ 243) ”இப்படி ஸர்வ ப்ரகாரத்தாலும்” வரை, “நம:” விளக்கப்படுகிறது.
  • (ஸூ 72) ”பரப்ரயோஜன ப்ரவ்ருத்தி”, (ஸூ 80) “உபேயத்துக்கு இளைய பெருமாளையும்”, (ஸூ 281) ”கைங்கர்யம் தான் பக்தி மூலம் அல்லாதபோது” ஆகிய ஸூத்ரங்கள் முதல் “நாராயணாய” விளக்கப்படுகிறது.

அடுத்து சரம ச்லோகம் விளக்கப் படுகிறது:

  • (ஸூ 43)”அஞ்ஞானத்தாலே”, (ஸூ 115) ”ப்ராபகாந்தர பரித்யாகத்துக்கும்” ஆகிய ஸூத்ரங்கள் முதல், எல்லா உபாயங்களையும் கைவிடுவதை விவரிக்கும்.
  • (ஸூ 55) ”இது தனக்கு ஸ்வரூபம்”, (ஸூ 66) “ப்ராப்திக்கு உபாயம் அவன் நினைவு” ஆகிய ஸூத்ரங்கள் முதல் எம்பெருமான் ஒருவனே புகல், வழி என்பதைக் காட்டும். இது “மாம் ஏகம் சரணம்” என்பதன் விளக்கம்.
  • (ஸூ 134) ”ப்ரபத்தி  உபாயத்துக்கு” முதல் சரணாகதியின் விசேஷத் தன்மை காட்டும். இது “வ்ரஜ” சொல்லை விளக்கும்.
  • (ஸூ 143 )”அவனிவனை” முதல் (ஸூ 148) ”ஸ்வாதந்தர்யத்தாலே வரும் பார தந்தர்யம் ப்ரபலம்” வரை எம்பெருமான் பூர்ண ஸ்வதந்த்ரன், சரணடைந்த ஜீவாத்மாவை எல்லாப் பாவங்களையும் க்ஷமித்து ஏற்பவன் என்பதை “அஹம் த்வா ஸர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி”என்பதை விளக்குகிறது.
  • (ஸூ 402) ”க்ருபா பலமும் அநுபவித்தே அறவேணும்” என்பது எம்பெருமான் க்ருபை கைங்கர்யமாகிற இறுதி பலனைத் தந்தே தீரும், அஞ்ச வேண்டியதில்லை என்கிற, “மா சுச:” என்பதன் பொருளாகும்.

இவ்வாறு ஸ்ரீவசன பூஷணத்துக்கும் திருவாய்மொழிக்கும் இருக்கும் ஒற்றுமையையும் ரஹஸ்ய த்ரயத்தின் அர்த்தத்தை ஸ்ரீவசன பூஷணம் வெளிப்படுத்துகிறது என்பதையும் மாமுனிகளின் இச்சிறந்த அவதாரிகையைக் கொண்டு அனுபவித்துள்ளோம்.

இவ்வாறு பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷணத்துக்கு மாமுனிகள் அருளிய வ்யாக்யான அவதாரிகை நிறைவுற்றது.

மாமுனிகள் உபதேச ரத்தின மாலையில் அறுதியிடுவது போல், இந்த ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்துக்கு ஈடான ஒரு க்ரந்தம் எங்கும் கிடையாது.

இவற்றில் இருந்து நாம் பிள்ளை லோகாசார்யர், அவரின் ஸ்ரீவசன பூஷணம் மற்றும் முக்யமாக இத்தனை அத்புதமான விளக்கத்தை அருளிச்செய்த மாமுனிகளின் பெருமையில் ஒரு சிறு அம்சத்தை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம்.

ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஸேவித்தபின் சேவிக்க வேண்டிய தனியன்கள்:

கோதில் உலகாசிரியன் கூர குலோத்தம தாதர்
தீதில் திருமலையாழ்வார் செழுங்குரவை மணவாளர்
ஓதுபுகழ்த் திருநாவுடைய பிரான் தாதருடன்
போத மணவாள முனி பொன்னடிகள் போற்றுவனே

ஸ்ரீரங்கநாதன் திருமுன்பே மாமுனிகள் காலக்ஷேப கோஷ்டி

 

பொருள்: குற்றமற்ற பிள்ளை லோகாசார்யர், கூர குலோத்தம தாஸர், குறையொன்றில்லா திருவாய்மொழிப் பிள்ளை, அழகிய மணவாளப் பெருமாள் பிள்ளை (மாமுனிகள் மாதாமஹர்), இவர்களோடு ஞான நிதியான மணவாள மாமுனிகள் பொன்னடிகளைப் போற்றுகிறேன்.

வாழி உலகாசிரியன் வாழி அவன் மன்னு குலம்
வாழி முடும்பை என்னும் மாநகரம்
வாழி மனம் சூழ்ந்த பேரின்பம் மிகு நல்லார்
இனம் சூழ்ந்து இருக்கும் இருப்பு

பிள்ளை லோகாசார்யர் காலக்ஷேப கோஷ்டி

பொருள்: பிள்ளை லோகாசார்யர் போற்றி! அவரின் சிறந்த குலம் போற்றி! அவர் குலத்தவர்களின் நகரமான முடும்பை போற்றி! நல்லோர்களால் சூழப்பட்ட அவரின் கோஷ்டி போற்றி!

ஓதும் முடும்பை உலகாசிரியன் அருள்
ஏதும் மறவாத எம்பெருமான்
நீதி வழுவாச் சிறுநல்லூர் மாமறையோன் பாதம் தொழுவார்க்கு
வாரா துயர்

பொருள்: சிறுநல்லூரில் தோன்றியவர், வேதங்கள் நன்கு கற்றவர், பிள்ளை லோகாசார்யர் கிருபையை அனவரதமும் நினைப்பவராகிய கூர குலோத்தம தாஸரை வணங்குகிறேன்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-sri-vachana-bhushanam-3.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 2

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 1

நாம் ஐப்பசியில் திருவவதரித்த ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் மாஹாத்ம்யங்களை அநுபவித்து வரும் க்ரமத்தில் இப்போது பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தை இதற்கு மாமுனிகள் அருளிச்செய்த விசத விபுல வ்யாக்யான அவதாரிகையை அநுபவிக்க ப்ராப்தமாகிறது.

தொடர்ந்து மாமுனிகள் அருளிய அவதாரிகையைக் காண்போம். மாமுனிகள் இக்ரந்தத்தை ஆறு ப்ரகரணங்களாகவும் மற்றொரு வகையில் ஒன்பது ப்ரகரணங்களாகவும் காட்டியருளுகிறார்.

பிள்ளை லோகாசார்யர், மாமுனிகள் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

முதலில் ஆறு ப்ரகரண பகுப்பு

இதில், சூத்ரம் 1, “வேதார்த்தம் அறுதியிடுவது” என்பது முதல் சூத்ரம் 4, “அத்தாலே அது முற்பட்டது” என்பது வரை ப்ரமாணம் காட்டப்பட்ட்டது. ஆக இது ப்ரபந்தத்தின் முன்னுரை.

ஸூத்ரம் 5 “இதிஹாச ச்ரேஷ்டம்” என்பது முதல் ஸூத்ரம் 22, “ப்ரபத்தி உபதேசம் பண்ணிற்றும் இவளுக்காக” வரை குறைகள்/தோஷங்கள் நிறைந்த சேதநர்களைக் கணிசித்து பிராட்டி எம்பெருமானிடம் அவன் கருணையே பற்றாசாகக் கொண்டு அவர்கள் தோஷங்காணாமல் க்ருபை காட்டியருள வேணும் என்று புருஷகாரம் செய்வதை விளக்கி, இப்புருஷகாரத்தினும் அவனது நிர்ஹேதுக க்ருபை மேன்மை என்று காட்டுகிறார்.

ஸூத்ரம் 22 ”ப்ரபத்திக்கு” என்பதிலிருந்து ஸூத்ரம் 79 “ஏகாந்தீ வ்யபதேஷ்டவ்ய:”(ஸூ.79) வரை ப்ரபத்தியின் ஸ்வரூபம், எம்பெருமானை அடைய எம்பெருமானையே உபாயமாக ஸ்வீகரிப்பது, விவரிக்கப்படுகிறது:

  • இந்த ப்ரபத்திக்கு, ப்ரபத்தி செய்பவரின் தேச, கால, க்ரம, பலம், தகுதிகள் பற்றிய யாதொரு நியமமும் இல்லை
  • யாரிடம் ப்ரபத்தி செய்கிறோமோ அவர் சக்தி உள்ளவராய் இருக்கவேண்டும்
  • ப்ரபந்நர்கள் மூவகையினர்
  • ப்ரபத்தியை எம்பெருமானை அடைய வழியாக ஏற்பதன் குறைபாடுகள் (ஜீவாத்மாவின் ஸ்வரூபத்துக்கு ஒத்த இயல்பான செயலே ப்ரபத்தி)
  • ப்ரபத்தியின் முழு ஸ்வரூபமும், அங்கங்களும்

ஆக, இப்பகுதி எம்பெருமானே உபாயம் என்று ஸ்தாபிக்கிறது. இதில் (ஸூ 70) ”ப்ராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே” என்பதே ஸாரம். 71-79, ஒன்பது ஸூத்ரங்களும் உபாங்கம்.

”உபாயத்துக்கு” (ஸூ.80) முதல் “உபேய விரோதிகளாயிருக்கும்”(ஸூ 307) வரை தெரிவிக்கப்படும் விஷயங்களாவன – ப்ரபன்னர்களின் இயல்பும் நடத்தையும்:

  • எம்பெருமானே உபாயமும் உபேயமும் என்று ஏற்கும் சேதனனுக்கு அவச்யம் இருக்க வேண்டிய பண்புகள்
  • பிற உபாயங்களில் பற்றை அறவே விட வேண்டியதின் அவச்யம்
  • இப்படிப்பட்டவர்கள் செய்ய வேண்டியன/செய்யக் கூடாதன (க்ருத்யாக்ருத்யங்கள்)

(ஸூ 308) ”தான் ஹிதோபதேசம் பண்ணும்போது” முதல் (ஸூ 365) “உகப்பும் உபகார ஸ்ம்ருதியும் நடக்கவேணும்” வரை  சிஷ்ய லக்ஷணம் (சிஷ்யன் ஆசார்யனிடம் எப்படி இருக்க வேண்டும்)  விவரிக்கப்படுகின்றது:

  • ஸித்தமாக நித்யமான உபாயமாய் எழுந்தருளியுள்ள எம்பெருமானை முழுமையாக உபாயமாகப் பற்றின ஸித்தோபாய நிஷ்டர் இயல்பு
  • உண்மை ஆசார்யரின் இயல்பு
  • உண்மை சிஷ்யரின் இயல்பும் அவர் ஆசார்யரை முழுமையாகச் சார்ந்திருப்பதும்
  • ஆசார்யர் சிஷ்யர் இடையிலேயான பரிமாற்றங்கள்
  • உஜ்ஜீவனத்துக்கு உதவிய ஆசார்யரிடம் சிஷ்யரின் நன்றி உணர்வு

(ஸூ 366) ”ஸ்வதோஷானுஸந்தானம் பய ஹேது” முதல்  (ஸூ  406) ”நிவர்த்தக ஞானம் அபய ஹேது ” வரை எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபை விவரிக்கப்படுகிறது. இந்த நிர்ஹேதுக க்ருபையினாலே ஒருவன் எம்பெருமானிடம் அத்வேஷம் முதல் எம்பெருமானுக்கு நித்ய கைங்கர்யம் செய்யக் கூடிய பல நிலைகளை அடைகிறான். மீளாத் துயரத்தில் இருக்கும் ஒருவன் உஜ்ஜீவனத்தைக் நிச்சயமாகக் கொடுக்கும் இந்த நிர்ஹேதுக க்ருபையைக் கண்டே சாந்தி அடைகிறான்.

(ஸூ, 407) “ஸ்வதந்த்ரனை முதல் உபாயமாகப் பற்றின போதிறே” முதல் கடைசி ஸூத்ரம் (463) வரை ஒரு ப்ரபந்நருடைய அறுதியான நிலை, அந்திம உபாய நிஷ்டை, அதாவது ஆசார்யர் ஒருவரையே தம் உஜ்ஜீவனத்துக்கு வழியாகச் சார்ந்திருப்பது எனும் நிலை விவரிக்கப்படுகிறது. இதுவே மதுரகவி ஆழ்வார் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பில் “மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள்” என்ற பாசுரத்தில் வேதத்தின் ஸாரம் என்று காட்டியருளிய உபாயம்.

ஸ்ரீவசன பூஷணம் “வேதார்த்தம் அறுதியிடுவது” என்று தொடங்கி, “சரம பர்வ நிஷ்டை” யில் முடிவதால், ஆசார்ய அபிமானமே/க்ருபையே சார்ந்து நிற்கத் தக்கது என்பது வேத ஸாரம் என்று தேறும்.

ஸ்ரீகீதையில் “ஸர்வ தர்மான்  பரித்யஜ்ய” என்ற சரம ச்லோகம் போலே இதிலும் இக்கடைசிப் ப்ரகரணமே முக்கியம். அதில் கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களைச் சொல்லி அர்ஜுனன் கலங்கியதால் எம்பெருமான் தானே உபாயம் (ஸித்தோபாயம், உடனே ஏற்றுக்கொள்ளப் படக்கூடிய வழி) என்று காட்டினாப்போலே, இவரும் எம்பெருமானின் ஸ்வாதந்தர்யத்தால் அஞ்சும் ப்ரபன்னனுக்கு ஆசார்யரே முழுமையாய் வழிகாட்டும் துணை என்கிறார்.

இவ்வாறு ஆறு ப்ரகரணங்களில் இந்நூல் பகுப்பு விளக்கப்பட்டது.

இனி இந்நூல் ஒன்பது ப்ரகரணங்களில் பகுக்கப்படுவது காணலாம். இந்த யோஜனையை மாமுனிகள் அருளிச்செய்யும் முறை:

அவதாரிகையும் புருஷகார/உபாய வைபவமும் முன் பகுப்பில் போன்றே 1 முதல் 22 வரையிலான ஸூத்ரங்களின் பொருளாம்.

பின்னர் (ஸூ.23) ”ப்ரபத்திக்கு” முதல் (ஸூ.114) “பகவத் விஷய ப்ரவ்ருத்தி சேரும்” என்பது வரை எம்பெருமானே உபாயம் என்பது விளக்கப்படுகிறது.

(ஸூ.115) ”ப்ராபகாந்தர பரித்யாகத்துக்கு” முதல், (ஸூ 141) ”கையாலே சுக ரூபமாயிருக்கும்” என்பதுவரை ப்ரபத்தி ஒழிந்த மற்ற உபாயங்களின் குறைகளைக் காட்டுகிறார். இதில் ப்ரபத்தியின் பெருமை சொல்வது ஓர் அங்கம்.

(ஸூ 142) ”இவனைப் பெற நினைக்கும்போது” முதல் (ஸூ 242) ”இடைச்சியாய்ப் பெற்றுவிடுதல் செய்யும்படியாய் இருக்கும்” வரை ஸித்தோபாயபநிஷ்டர் (எம்பெருமானைப் பெற எம்பெருமானே ஸித்தமாய் இருக்கிறான் என நம்பும் ப்ரபன்னர்) பெருமை விளக்கப்படுகிறது.

(ஸூ 243) ”இப்படி ஸர்வ ப்ரகாரத்தாலும்” முதல் (ஸூ 307)”உபேய விரோதிகளாய் இருக்கும்” என்பது வரை ப்ரபந்ந திநசர்யை (ப்ரபந்நருடைய அன்றாட வாழ்க்கை ஆசாரம்) விளக்கப்படுகிறது.

(ஸூ.308) ”தான் ஹிதோபதேசம் பண்ணும்போது” முதல் (ஸூ.320) “சேதனனுடைய ருசியாலே வருகையாலே” வரை ஸதாசார்ய லக்ஷணம் (நல்ல ஆசார்யனுடைய இலக்கணம்) சொல்லப்படுகிறது.

(ஸூ 321) ”சிஷ்யன் என்பது” முதல் (ஸூ 365) “உபகார ஸ்ம்ருதியும் நடக்கவேணும்” என்பது வரை ஸச்சிஷ்ய லக்ஷணம் (நல்ல சிஷ்யன் இலக்கணம்) சொல்லப்படுகிறது.

(ஸூ 366) ”ஸ்வதோஷானுஸந்தானம்” முதல் (ஸூ 406) ”நிவர்த்தக ஞானம் அபய ஹேது” என்பது வரை எம்பெருமான் தன நிர்ஹேதுக கிருபையால் ஜீவாத்மாவை ஸம்ஸாரத்தில் இருந்து தூக்கி விடுவது சொல்லப்படுகிறது.

(ஸூ 407)”ஸ்வதந்த்ரனை” என்பது முதல் இறுதி ஸூத்ரம் 463 வரை ஆசார்யன் உபாயம்(வழி), உபேயம்(அடையும் இறுதிப்பலன்) என்று தெரிவிக்கப் படுகிறது.

இவ்விரு பகுப்புகளாலும், “பேறு தருவிக்குமவள் பெருமை” தனியனும், “திருமாமகள்தன் பெருமையும்” தனியனும் காட்டியபடி  முறையே ஆறு ப்ரகரணங்களாகவும் ஒன்பது ப்ரகரணங்களாகவும் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரம் பகுக்கப் படக் கூடியதை விளக்கும். ஆக இரண்டு விதமான பகுப்புகளும் சரியாகப் பொருந்தும்.

ஆக மாமுனிகளின் அத்யத்புதமான ஸ்ரீவசன பூஷணத்தை இருவகையில் நிர்வஹிக்கும் அவதாரிகையை ஓரளவு கண்டோம்.

இனி பிள்ளை லோகாசார்யரின் திவ்ய சாஸ்திரத்துக்கு மாமுனிகள் அருளிய அவதாரிகையின் தொடர்ச்சியைக் காண்போம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-sri-vachana-bhushanam-2.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

நாயனார் அருளிய திருப்பாவை ஸாரம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஆண்டாள் ஸ்ரீமன் நாராயணனின் திவ்ய மஹிஷியான பூதேவி நாச்சியாரின் அவதாரம். பூதேவி நாச்சியார் இந்நிலவுலகில் கோதா தேவி எனப்படும் ஆண்டாளாக அவதரித்து, எம்பெருமானின் பெருமைகளை எளிய தமிழில் விளக்கி, ஜீவாத்மாக்களை இந்த ஸம்ஸாரத்தின் துயரங்களிலிருந்து விடுவித்து எம்பெருமானுக்கு களையில்லாத கைங்கர்யம் செய்வதாகிற ப்ராப்யத்தை அடைய உபகாரம் செய்தாள்.

ஆண்டாள் தன் இளம் வயதிலேயே இரண்டு திவ்ய ப்ரபந்தங்களை அருளிச்செய்தாள். முதலில் அவள் எம்பெருமானுடைய ஆனந்தத்துக்கே தன்னைக் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடுத்தும்படி திருப்பாவையில் ப்ரார்த்திக்கிறாள். பின்பு, எம்பெருமான் அவளின் ஆசையை நிறைவேற்றாததால், எம்பெருமானைப் பிரிந்த பெரும் துக்கத்துடன், அவள் நாச்சியார் திருமொழியைப் பாட, இறுதியில் பெரிய பெருமாள் அவளை ஸ்ரீரங்கத்துக்கு வரவழைத்துத் தன் திருவடியில் சேர்த்துக் கொள்ள, பரமபதத்தை மீண்டும் சென்றடைந்தாள். அவ்வாறு செல்லும்போது நமக்காகவே திருப்பாவை மற்றும் நாச்சியார் திருமொழி ஆகிய இவ்விரண்டு ரத்னங்களை விட்டுச் சென்றாள்.

எம்பெருமானார், பட்டர், பெரியவாச்சான் பிள்ளை, பிள்ளை லோகாசார்யர், அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார், வேதாந்தாசார்யர், மணவாள மாமுனிகள், பொன்னடிக்கால் ஜீயர் போன்ற பல பூர்வாசார்யர்கள் ஆண்டாளையும் அவளின் திருப்பாவையையும் தங்கள் பாசுரங்கள், ஸ்தோத்ரங்கள், வ்யாக்யானங்கள் ஆகியவை மூலம் கொண்டாடியுள்ளனர்.

திருப்பாவையை நம் பூர்வாசார்யர்கள் பின்வருமாறு கொண்டாடியுள்ளனர்:

பாதகங்கள் தீர்க்கும் பரமனடி காட்டும்
வேதம் அனைத்துக்கும் வித்தாகும்
கோதை தமிழ் ஐயைந்தும் ஐந்தும் அறியாத மானிடரை
வையம் சுமப்பதும் வம்பு

திருப்பாவை நம்முடைய லக்ஷ்யமான எம்பெருமானுக்கே கைங்கர்யம் செய்தலுக்குத் தடைகளை விலக்கி அவன் திருவடிகளை அடைவிக்கும். இது ஸகல வேத ஸாரம். திருப்பாவை அறியாதவர் இந்த பூமிக்கு ஒரு சுமையே.

இன்றும், ஒவ்வொரு மார்கழி மாதத்திலும் இந்தத் திருப்பாவை எங்கும் பாடப் படுவதையும், உபந்யஸிக்கப் படுவதையும், பேசப் படுவதையும் எழுதப் படுவதையும் காண்கிறோம். 3 வயதுக் குழந்தை முதல் 90 வயது முதியவர் வரை திருப்பாவையில் ஈடுபட்டிருப்பதைக் காணலாம். இதுவே இதன் சக்தியும் ஈர்ப்பும். ஆண்டாள் சாஸ்த்ரத்தின் ஸாரத்தை இம்முப்பது பாசுரங்களில் அளித்துள்ளதாலேயே இதற்கு இவ்வளவு ஏற்றம்.

ஆக, சாஸ்த்ரத்தின் ஸாரம் தான் என்ன? நம்மாழ்வார் இவ்விஷயத்தை திருவாய்மொழி 4.6.8ல் “வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப்பாதம் பணி” என்று மிக எளிதாக விளக்கியுள்ளார். இதன் அர்த்தம் – ஒருவன் சாஸ்த்ரத்தில் விற்பன்னர்களான பூர்வாசார்யர்களைக் கொண்டு, பெரிய பிராட்டியார் தொடக்கமான நித்யஸூரிகளை முன்னிட்டு எம்பெருமானைச் சரணடைந்து அவன் திருவடித் தாமரைகளில் கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும். மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற நம்மாழ்வார் இவ்வாறு சாஸ்த்ரத்தின் ஸாரத்தை எளிதாக விளக்கினார். இதை மட்டும் ஒரு ஆத்மா புரிந்து கொண்டு இதன் வழி நடந்தால், நிச்சயமாக எம்பெருமானுக்கு நித்யமாகச் செய்யக் கூடிய குற்றமற்ற கைங்கர்யமாகிற உபேயத்தை அடையலாம்.

பிள்ளை லோகாசார்யரின் திருத்தம்பியாரான அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருப்பாவைக்கு ஒரு அத்புதமான மற்றும் விரிவான வ்யாக்யானம் அருளியுள்ளார். இந்த ஸ்வாமியின் அருளிச்செயல் ஞானம் ஒப்பில்லாதது. உதாரணத்துக்கு அருளிச்செயல் பாசுரங்களில் வரும் சொற்களைக் கொண்டே ரஹஸ்ய த்ரயத்தையும் விளக்கும் ஒரு அழகிய ப்ரபந்தமான அருளிச்செயல் ரஹஸ்யம் என்னும் க்ரந்தத்தை இவர் இயற்றியுள்ளார்.

ஆண்டாளின் தனித்துவமான பெருமை அவள் அனைவரையும் பகவத் அனுபவத்தில் ஈடுபடுத்தியதே. சாஸ்த்ரம் “ஏக ஸ்வாத் ந புஞ்சீத” (தனிமையில் அனுபவிக்காமல் அனைவருடன் பகிர்ந்து கொண்டு அனுபவிக்க வேண்டும்) என்கிறது. இது பகவத் விஷயத்தில் மிகவும் பொருந்தும். இவ்வுலக விஷயங்கள் குறைபட்டது ஆகையாலே, தனிமையிலேயே அனுபவிக்கப்படுகிறது. பகவத் விஷயமோ அனைவருக்கும் பொதுவாகையால் அனைவருடனும் பகிர்ந்து அனுபவித்தக்கது. பெரியாழ்வார் எவ்வாறு இவ்வுலக ஐச்வர்யத்தை விரும்பும் ஐச்வர்யார்த்திகள், தன் ஆத்மாவைத் தானே அனுபவிக்க விரும்பும் கைவல்யார்த்திகள் மற்றும் பகவானுக்கு நித்யமாகக் கைங்கர்யம் செய்ய விரும்பும் பகவத் கைங்கர்யார்த்திகள் ஆகிய அனைவரையும் அழைத்துக் கொண்டு எம்பெருமானுக்குத் தன் திருப்பல்லாண்டில் மங்களாசாஸனம் செய்தாரோ, அவர் அடியொற்றி ஆண்டாளும் அனைவரையும் பகவத் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட அழைக்கிறாள்.

நாயனார் தன் 6000 படி வ்யாக்யானத்தில், கடைசி பாசுரமான “வங்கக் கடல்” பாசுரத்தின் அவதாரிகையில் (முன்னுரையில்), முதல் 29 பாசுரங்களின் அர்த்தங்களையும் சுருக்கமாகவும் அழகாகவும் விளக்கியுள்ளார். உண்மை அறிஞர்கள் நாயனார் ஒரு பாசுரத்தின் அர்த்தத்தை ஒரு வரியில் விளக்கும் ஆற்றலைப் பெரிதும் கொண்டுவர்கள். அவரின் திவ்ய ஸ்ரீஸூக்தி மூலம், நாமும் இப்பொழுது திருப்பாவை ஸாரத்தைக் காண்போம்.

  • முதல் பாசுரம் – ஆண்டாள் காலத்தையும், தன் க்ருஷ்ணானுபவத்தில் உதவும் கோப கோபிகைகளையும், உபாய (வழி) உபேயங்களான (லக்ஷ்யம்) எம்பெருமானையும் கொண்டாடி, க்ருஷ்ணானுபவதுக்காக மார்க்ழி நோன்பை நோற்பதாக ஸங்கல்பம் செய்து தொடங்குகிறாள்.
  • இரண்டாம் பாசுரம் – க்ருஷ்ணானுபவத்தில் ஈடுபடும்போது நோன்புக்கு அங்கமாக எதைச் செய்யலாம் எதைச் செய்யக்கூடாது என்பதை அறிவிக்கிறாள். “மேலையார் செய்வனகள்” என்று பெரியோர்களான பூர்வாசார்யர்களின் நடத்தையே ப்ரபன்னர்களான நமக்கு வழி என்கிறாள்..
  • மூன்றாம் பாசுரம் – வ்ருந்தாவனத்தில் இருப்பவர்கள் தன் க்ருஷ்ணானுபவத்துக்கு அனுமதி அளிப்பதால் அவர்கள் அனைவருக்கும் நன்மைகள் விளைய வேண்டும் என்று ப்ரார்த்திக்கிறாள். எல்லோருக்கும் க்ருஷ்ணானுபவம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதே உள்ளர்த்தம்.
  • நான்காம் பாசுரம் – வ்ருந்தாவனத்தில் இருப்பவர்கள் செழிப்புடன் இருந்து க்ருஷ்ணானுபவம் செய்ய மழைக்கு தேவதையான பர்ஜந்யனை மாதம் மூன்று முறை (ப்ராஹ்மணர்களுக்காக, ராஜாவுக்காக, பத்தினிகளுக்காக) மழை பொழியுமாறு ஆணையிடுகிறாள்.
  • ஐந்தாம் பாசுரம் – நாம ஸங்கீர்த்தனத்தில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டால் கர்மங்கள் முழுமையாகத் தொலையும் என்று காண்பிக்கிறாள். முன் செய்த வினைகள் தீயினில் போட்ட பஞ்சு போலே அழியும், இனி வரும் வினைகள் தாமரையில் தண்ணீர் போலே ஒட்டாமல் விலகும். இங்கே முக்யமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது – முன் செய்த வினைகளை எம்பெருமான் முழுமையாக விலக்குகிறான். ஆனால் வரும் காலத்தில் தெரியாமல் செய்யும் வினைகளை விலக்குகிறான், ஆனால் தெரிந்து செய்யும் வினைகளை அனுபவித்தே தீர்க்கும்படி செய்கிறான்.
  • ஆறாம் பாசுரம் முதல் பதினைந்தாம் பாசுரம் வரை, ஆண்டாள் கண்ணனிடம் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்ட பத்து கோபிகைகளின் வீட்டுக்குச் சென்று அவர்களை எழுப்புகிறாள். அவ்வாறு செல்லும்போது கண்ணனின் திருமாளிகைக்குச் செல்வதில் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்ட பல கோபிகைகளைத் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்கிறாள்.
  • ஆறாம் பாசுரம் – இதில் க்ருஷ்ணானுபவத்துக்கு புதியவளான ஒரு கோபியை எழுப்புகிறாள். இவள் கண்ணனைத் தானே அனுபவிப்பதிலேயே த்ருப்தி அடைகிறாள் – இது ப்ரதம பர்வ நிஷ்டை – முதல் நிலை. பாகவதர்களுடன் கூடி இருப்பதை உணர்ந்தால், அது சரம பர்வ நிஷ்டைக்குக் (இறுதி நிலை) கொண்டு செல்லும்.
  • ஏழாம் பாசுரம் – இதில் க்ருஷ்ணானுபவத்தில் தேர்ந்தவளான ஒரு கோபியை எழுப்புகிறாள். இவளோ ஆண்டாள் மற்றும் தோழிகளின் இனிய குரலைக் கேட்பதற்காக உள்ளே காத்திருக்கிறாள்..
  • எட்டாம் பாசுரம் – இதில் கண்ணனால் மிகவும் விரும்பப்படுவளும் அதனால்  மிகுந்த பெருமையை உடையவளுமான ஒரு கோபியை எழுப்புகிறாள்.
  • ஒன்பதாம் பாசுரம் – இதில் எம்பெருமானே உபாயம் என்ற விச்வாஸத்துடன், எம்பெருமானுடன் சேர்ந்து பல ரஸங்களை அனுபவிக்கும் ஒரு கோபியை எழுப்புகிறாள். இவள் ஸீதாப் பிராட்டி ஹனுமானிடம் “ஸ்ரீராமனே வந்து என்னைக் காப்பார்” என்றதைப் போலே இருப்பவள்.
  • பத்தாம் பாசுரம் – இதில் கண்ணனுக்குப் பிரியமான ஒரு கோபியை எழுப்புகிறாள். இவள் எம்பெருமானே உபாயம் என்பதில் உறுதியுள்ள ஸித்த ஸாதன நிஷ்டை, இதனால் அவனால் மிகவும் விரும்பப்படுபவள்.
  • பதினோறாம் பாசுரம் -இதில் கண்ணனைப் போலே வ்ருந்தாவனத்திலேயே மிகவும் விரும்பப்படும் ஒரு கோபியை எழுப்புகிறாள். இப்பாசுரத்தில் வர்ணாச்ரம தர்மங்கள் முறையாகக் கடைபிடிக்கப்பட வேண்டிய அவச்யம் காட்டப்பட்டுள்ளது.
  • பன்னிரண்டாம் பாசுரம் – இதில் கண்ணன் எம்பெருமானுக்கு நெருங்கிய தோழனும் வர்ணாச்ரம தர்மங்களை அனுஷ்டிக்காத ஒரு இடையனுமான ஒருவனின் தங்கையான ஒரு கோபியை எழுப்புகிறாள். ஒருவன் எம்பெருமானுக்கே எப்பொழுதும் அன்புடன் கைங்கர்யம் செய்து கொண்டிருந்தால் அவனுக்கு வர்ணாச்ரம தர்மங்கள் முக்யமன்று. ஆனால் எப்பொழுது கைங்கர்யத்தை முடித்துத் தன் செயல்களை ஆரம்பிக்கிறானோ அப்பொழுது அவனுக்கு மீண்டும் வர்ணாச்ரம தர்மங்கள் முக்யத்துவம் பெறும்.
  • பதிமூன்றாம் பாசுரம் – இதில் தன் கண்களின் அழகைத் தானே ஏகாந்தத்தில் ரசித்துக்கொள்ளும் ஒரு கோபியை எழுப்புகிறாள். கண்கள் பொதுவாக ஞானத்தைக் குறிக்கும் என்பதால் இவள் எம்பெருமான் விஷயத்தில் பூர்ண ஞானம் உடையவள். இவள் கண்ணன் தானே இவளைத் தேடி வருவான் என்று நினைத்திருக்கிறாள். கண்ணன் அரவிந்தலோசனன் என்று சொல்லப்பட்டிருப்பதால் இவள் அவனுக்குத் தகுதியான கண்ணழகு படைத்தவள்.
  • பதிநான்காம் பாசுரம் – இதில் தான் வந்து எல்லோரையும் எழுப்புவேன் என்று வாக்களித்து அதை மறந்து தன் வீட்டிலேயே படுத்திருக்கும் ஒரு கோபியை எழுப்புகிறாள்.
  • பதினைந்தாம் பாசுரம் – இதில் ஆண்டாளும் அவள் தோழிகளும் தன் திருமாளிகைக்கு வருவதான அழகிய காட்சியைக் காண ஆவலுடன் காத்திருக்கும் ஒரு கோபியை எழுப்புகிறாள்.
  • 16 மற்றும் 17ம் பாசுரங்களில், நித்யஸூரிகளான க்ஷேத்ர பாககர்கள், த்வார பாலகர்கள், ஆதிசேஷன் போன்றோர்களுக்கு இவ்வூரில் ப்ரதிநிதிகளாய் இருப்பவர்களை எழுப்புகிறாள்
  • பதினாறாம் பாசுரம் – இதில் நந்தகோபன் திருமாளிகை வாயில் காவலர்களையும், அவர் அறையின் காவலர்களையும் எழுப்புகிறாள்.
  • பதினேழாம் பாசுரம் – இதில் ஸ்ரீ நந்தகோபன், யசோதை மற்றும் நம்பிமூத்த பிரானை (பலராமன்) எழுப்புகிறாள்.
  • 18, 19 மற்றும் 20ம் பாசுரங்களில் – கண்ணன் எம்பெருமானை எழுப்பவதற்கு இன்னும் ஏதோ ஒரு குறை உள்ளது என்று யோசித்து, நப்பின்னைப் பிராட்டியின் புருஷகாரம் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, இம்மூன்று பாசுரங்களில், ஆண்டாள் நப்பின்னைப் பிராட்டியின் பெருமை, கண்ணன் எம்பெருமானுக்கும் அவளுக்கும் இருக்கும் நெருக்கம், அவளின் எல்லையில்லாத போக்யதை, ஸௌகுமார்யம், அழகிய உருவம், எம்பெருமானுக்கு வல்லபையாய் இருக்கும் குணம் மேலும் அவளின் புருஷகாரத்வம் ஆகியவற்றைக் கொண்டாடுகிறாள்.பிராட்டியை விட்டு எம்பெருமானை மட்டும் ஆசைப்படுதல் ஸ்ரீராமனை மட்டும் ஆசைப்பட்ட ஸூர்ப்பணகையின் நிலை என்றும், எம்பெருமானை விட்டு பிராட்டியை முட்டும் ஆசைப்படுதல் ஸீதாப் பிராட்டியை மட்டும் ஆசைப்பட்ட ராவணின் நிலை என்பர்கள் நம் பூர்வர்கள். இதில் உந்து மதகளிற்றன் பாசுரம் எம்பெருமானார் மிகவும் உகந்த ஒன்று.
  • இருபத்தொன்றாம் பாசுரம் – இதில் கண்ணனின் ஆபிஜாத்யம் (ஸ்ரீ நந்தகோபனுக்கு மகனாகப் பிறந்தது), பரத்வம், திடமான வேத சாஸ்த்ரத்தால் அறியப்படும் தன்மை முதலிய குணங்களைக் கொண்டாடுகிறாள்.
  • இருபத்திரண்டாம் பாசுரம் – இதில் எம்பெருமானிடம் தனக்கும் தன் தோழிகளுக்கும் வேறு புகலில்லை என்பதையும், விபீஷணாழ்வான் ஸ்ரீராமனிடம் சரணடைய வந்தாப்போலே தாங்கள் வந்துள்ளதையும் அறிவிக்கிறாள். மேலும் தான் எல்லா ஆசைகளையும் துறந்துவிட்டதையும் எம்பெருமானின் அருளையே வேண்டுவதையும் அவனுக்கு அறிவிக்கிறாள்.
  • இருபத்துமூன்றாம் பாசுரம் – இதில் கண்ணன் எம்பெருமான் ஆண்டாளை வெகுகாலம் காக்கவைத்ததை எண்ணி, அவளுக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவள் எம்பெருமானைப் படுக்கையை விட்டு எழுந்து, சில அடிகள் நடந்து, அவனுடைய சீரிய ஸிங்காஸனத்தில் எழுந்தருளி, சபையில் தன் விண்ணப்பத்தை ஒரு ராஜாவைப் போலே கேட்குமாறு ப்ரார்த்திக்கிறாள்.
  • இருபத்து நாலாம் பாசுரம் – அவன் அவ்வாறு அமர்ந்ததைக் கண்டு அவனுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்கிறாள். பெரியாழ்வார் திருமகளாராதலால், ஆண்டாளின் லக்ஷ்யம் எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்வதே. ஸீதாப் பிராட்டி, தண்டகாரண்யத்து ருஷிகள், பெரியாழ்வார் போலே ஆண்டாளும் அவள் தோழிகளும் எம்பெருமான் நடையழகைக் கண்டதும் மங்களாசாஸனம் செய்தார்கள். மேலும் இப்படிப்பட்ட ம்ருதுவான திருவடிகளை உடைய எம்பெருமானை நடக்கவைத்துவிட்டோமே என்றும் வருந்தினார்கள்.
  • இருபத்தஞ்சாம் பாசுரம் – எம்பெருமான் அவர்களிடம் நோன்புக்கு ஏதாவது தேவையா என்று கேட்க அவர்கள் அவன் குணங்களுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்ததால் அவர்கள் துன்பங்கள் விலகின என்றும், இனி அவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்வது ஒன்றே வேண்டும் என்றும் சொல்கிறார்கள்.
  • இருபத்தாறாம் பாசுரம் – இதில் நோன்புக்கு தேவையான உபகரணங்கள் என்ன என்பதை அவனுக்கு அறிவிக்கிறாள். முன்பு எதுவும் வேண்டாம் என்று சொன்னவள், இப்பொழுது மங்களாசாஸனம் செய்வதற்கு பாஞ்சஜன்யாழ்வான் முதலிய கைங்கர்யபரர்கள், அவன் திருமுகத்தைத் தெளிவாகக் காண ஒரு விளக்கு, அவன் இருப்பை அறிவிக்கும் கொடி, அவனுக்கு நிழல் கொடுக்கும் விதானம் போன்றவைகளைக் கேட்கிறாள். நம் ஆசார்யர்கள், ஆண்டாள் இவற்றைத் தான் செய்யும் க்ருஷ்ணானுபவம் முழுமையாகவும் முறையாகவும் அமைவதற்கு இவ்வுபகரணங்களை வேண்டுகிறாள் என்று காட்டுகின்றனர்.
  • 27 மற்றும் 28ம் பாசுரங்களில் எம்பெருமானே ப்ராப்யமும் ப்ராபகமும் என்பதை அறுதியிடுகிறாள்.
  • இருபத்தேழாம் பாசுரம் – ஆண்டாள் எம்பெருமான் அனுகூலர் மற்றும் ப்ரதிகூலர்களை தன்னிடம் ஈர்த்துக் கொள்வதாகிய விசேஷ குணத்தை விளக்குகிறாள். மேலும் உயர்ந்த புருஷார்த்தம், எம்பெருமானுடன் எப்பொழுதும் பிரியாமல் இருந்து தொடர்ந்து கைங்கர்யம் செய்வதாகிய ஸாயுஜ்ய மோக்ஷமே என்பதை நிரூபிக்கிறாள்.
  • இருபத்தெட்டாம் பாசுரம் -இதில் எம்பெருமான் அனைத்து ஆத்மாக்களுடன் கொண்டுள்ள நிருபாதிக ஸம்பந்தம், (ஆண்டாளாகிய) தான் எந்த ஸாதனத்திலும் ஈடுபட முடியாத இயலாமை, எம்பெருமானின் பெருமை, அவன் தானே யவரையும் எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் (வ்ருந்தாவனத்தில் பசுக்களைப் போலே அத்வேஷத்தை மட்டும் காரணமாகக் கொண்டு) உஜ்ஜீவிப்பிக்கும் தன்மை ஆகியவைகளை விளக்குகிறாள். இப்பாசுரம் நமக்கு மிக முக்யமான பாசுரங்களில் ஒன்றாகும் – நாயனார் சரணாகதனின் ஆறு தேவைகளை விளக்குகிறார்:
    • எம்பெருமானை மட்டும் உபாயம் என்று எண்ணும் ஸித்தோபாய நிஷ்டன் அவனை அடைவதற்கு தன்னிடம் ஒன்றும் இல்லாதவன்
    • தன்னிடம் ஒரு அதிகாரமும் இல்லாததால், தன்னை மிகவும் அசக்தனாகவும் தாழ்ந்தவனாகவும் கருத வேண்டும்
    • எல்லா நன்மைகளுக்கும் மூல காரணமான எம்பெருமானின் திவ்ய குணங்களையே எப்பொழுதும் த்யானித்தல் வேண்டும்
    • எம்பெருமானுக்கும் தனக்கும் உள்ள நிரந்தர ஸம்பந்தத்தை உணர்தல் வேண்டும்
    • அநாதி காலமாகச் செய்யும் தவறுகளுக்கு எம்பெருமானிடம் மன்னிப்புக் கேட்டல்
    • எம்பெருமானிடம் கைங்கர்யத்தை ப்ரார்த்தித்தல்
  • இருபத்தொன்பதாம் பாசுரம் – இதில் மிகவும் முக்யமான கொள்கையை வெளியிடுகிறாள் – அதாவது , கைங்கர்யம் நம் ஆனந்தத்துக்கு இல்லை அவனுடைய ஆனந்தத்துக்கு மட்டுமே. மேலும் க்ருஷ்ணானுபவத்தில் கொண்ட மிகப் பெரிய அவாவினால், இந்த நோன்பை அதற்கு ஒரு வ்யாஜமாக மேற்கொண்டதையும் தெரிவிக்கிறாள்.
  • முப்பதாம் பாசுரம் – எம்பெருமான் தன் ஆசைகளைப் பூர்த்தி செய்வதாகச் சொல்ல, ஆண்டாள் இப்பொழுது கோபி பாவத்தை விட்டு, தானான தன்மையில் இப்பாசுரத்தைப் பாடுகிறாள். அவள் யாரொருவர் இந்த 30 பாசுரங்களையும் கற்றுக் கொண்டு பாடுகிறார்களோ, அவர்கள் தன்னைப் போன்ற பரிசுத்த பாவத்துடன் இல்லாவிடினும், தனக்குக் கிடைத்த அதே கைங்கர்ய ப்ராப்தி அவர்களுக்கும் கிடைக்கும் என்று அறுதியிடுகிறாள். அதாவது – ஆண்டாளின் கருணையினால் – கண்ணன் வ்ருந்தாவனத்தில் இருந்த காலத்தில் அவனிடம் பேரன்பு பூண்டு அங்கிருந்த கோபிகளுக்கும், அதே பாவத்தை ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் கொண்ட ஆண்டாளுக்கும், வேறு யவரேனும் இப்பாசுரங்களை கற்று, பாடுபவர்களுக்கும் ஒரே பலன் கிடைக்கும். பட்டர் “வைக்கோலால் செய்யப்பட்ட தோல் கன்றைக் கண்டும் ஒரு தாய்ப் பசு பால் கொடுக்குமது போலே, யவரேனும் எம்பெருமானுக்கு பிரியமானவளால் பாடப்பட்ட இப்பாசுரங்களைப் பாடினால், அவருக்கும் அப்படி எம்பெருமானின் அன்பைப் பெற்றவர்கள் பெறும் பலன் கிடைக்கும்” என்று அருளிச்செய்வர். ஆண்டாள் திருப்பாற்கடலை எம்பெருமான் கடைந்த சரித்ரத்தைச் சொல்லி முடிக்கிறாள். ஏனெனில், கோபிகள் எம்பெருமானை அடைய விரும்பினார்கள். எம்பெருமானை அடைய பிராட்டியின் புருஷகாரம் தேவை. எம்பெருமான் பிராட்டியை வெளிக்கொணர்ந்து மணம் புரியவே கடலைக் கடைந்தான். ஆகையால் ஆண்டாளும் இச்சரித்ரத்தைப் பாடி ப்ரபந்தத்தை முடிக்கிறாள். ஆண்டாள் ஆசார்ய அபிமான நிஷ்டை ஆகையாலே, தன்னைப் பட்டர்பிரான் கோதை என்று காட்டி, ப்ரபந்தத்தை முடிக்கிறாள்.

இவ்வாறு, நாயனார் திருப்பாவை ஸாரத்தை ஒரு பெரிய பத்தியில் அழகாக விளக்கியுள்ளார் – இது அவரின் மேதாவிலாசத்துக்கு ஒரு எடுத்தாக்காட்டு. நமக்கு அவரின் வித்வத்தைக் கொண்டாடத் தகுதி இல்லை என்றாலும், அதைக் கண்டு ஆச்சர்யப்படாமல் இருப்பது அரிது. அவரின் பகவத் விஷய ஞானமும் பக்தியும் சேர்ந்ததனால் நமக்கு ஒரு அத்புத அனுபவம் கிடைத்தது.

திருப்பாவை நம் பூர்வாசார்யர்களால் மிகவும் கொண்டாடப்பட்டு, நம் ஸம்ப்ரதாயத்திலும் நித்யானுஸந்தானத்திலும் ஒரு தனியிடத்தைப் பெற்றுள்ளது. நாமும் ஆண்டாளின் திருவடித் தாமரைகளில் பணிந்து, அவளிடம் இருக்கும் பகவத் பாகவத ப்ரேமத்தில் ஒரு துளி நமக்கும் அருளுமாறு ப்ரார்த்திப்போம்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2012/12/thiruppavai-saram-by-nayanar.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 1

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – தனியன்கள்

நாம் ஐப்பசியில் திருவவதரித்த ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் மாஹாத்ம்யங்களை அநுபவித்து வரும் க்ரமத்தில் இப்போது பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தை இதற்கு மாமுனிகள் அருளிச்செய்த விசத விபுல வ்யாக்யான அவதாரிகையை அநுபவிக்க ப்ராப்தமாகிறது.  இவ்யாக்யான அவதாரிகையை அநுபவிக்கு முன்பாக நாம் இத்திவ்ய சாஸ்த்ரத்தின் தனியன்கள் உள்பட சில மாஹாத்ம்யங்களைக் கண்டோம்.

இனி மாமுனிகள் ஸ்ரீவசன பூஷண வ்யாக்யான அவதாரிகையைக் காண்போம்:

திருமந்த்ரம் ஸகல வேத ஸாரம். அதிலுள்ள மூன்று பதங்களும் (அநந்ய சேஷத்வம் – எம்பெருமான் ஒருவனுக்கே அடிமை செய்தல், அநந்ய சரணத்வம் – எம்பெருமான் ஒருவனையே புகலாகப் பற்றுதல், அநந்ய போக்யத்வம் – எம்பெருமான் குணங்களையே அநுபவித்து நாம் அவன் அநுபவத்துக்கே பொருளாயிருத்தல்) மூன்று தத்வங்களை உணர்த்தும். இம்மூன்று கோட்பாடுகளும் எல்லா ஜீவர்களுக்கும் பொதுவானவை. “யத்ர ருஷயப் ப்ரதம ஜாயே புராணா” என்றதில் சொன்னாப்போலே  எப்போதும் எல்லா வேளைகளிலும் பரமபதத்தில்  எம்பெருமான் பற்றிய திவ்ய ஞானத்தால் சுத்த ஸத்வ அநுபவத்தில் “தில  தைலவத் தாரு வஹ்நிவத்” என்றபடி எள்ளுக்குள் எண்ணெயும் மரத்தினுள் அக்னியும் போல் ஆழ்ந்திருக்கக்கூடியவையான நித்யஸூரிகளைப் போலே  எல்லா ஆத்மாக்களுக்கும் தகுதி இருக்கும்போதும்,  “அநாதி மாயயா சுப்த:” என்றதில் சொன்னபடி காலங்காலமாக அறியாமை இருளில் மூழ்கி புண்ய பாப மாயைகளில் சிக்கி தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவர பிறவிச்சுழல்களில் மாறிமாறித் தவித்து, கர்ப்பம், ஜன்மம், பால்யம், யௌவனம், மூப்பு, மரணம், நரகம் என்று ஏழு நிலைகளிலும் முடிவற்ற துயர் அனுபவிக்கும்  கட்டுண்ட ஆத்மாக்கள் மேலும் மேலும் (தேஹமே ஆத்மா என மயங்கும்) தேஹாத்மபிமானம், (தனக்குத் தானே தலைவன் எனும்) ஸ்வாதந்த்ர்யம், தகுதி இல்லாதார்க்கு ஆட்பட்டு சேவகம் செய்யும் அந்ய சேஷத்வம்  எனக் கிடக்கும்பகவத் த்வேஷம் மாறி எம்பெருமான் பக்கல் அவன் க்ருபையால் ஜனன காலத்திலேயே அருளப்பட்டு ரஜஸ் தமஸ்ஸுகள் ஒழியப்பெற்று ஸத்வம் ஓங்கி முமுக்ஷு ஆகவேணும்.

இவ்வாறு யாதானும் ஒரு வழியில் எம்பெருமானை விட்டு நீங்குவதையே தன் முயற்சியாகக் கொண்டு  உழல்வோரிடையே எம்பெருமானின் ஜாயமான கடாக்ஷம் யாரோ சிலர்க்கு க்ருபா மாத்ரமாகக் கிட்டி, ரஜஸ்ஸும் தமஸ்ஸும் நீங்கி ஸத்வம் ஓங்குகிறது.

  • மோக்ஷம் விரும்புபவர்  தத்வம் (ஆத்மா எம்பெருமானுக்கு அடிமைப்பட்டது என்னும் உண்மை), ஹிதம் (வழி), புருஷார்த்தம் (எம்பெருமானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்தல்) ஆகிய இவற்றை அறிய வேண்டும்.
  • இம்மூன்று தத்வங்களையும் சாஸ்த்ர மூலமாக அறியவேணுமாகில் வேத அப்யாசம் பிரதானம் ஆகிறது. “அநந்தா வை வேதா:” என்றபடி வேதங்களோ எண்ணிறந்தன. வேதத்தின் கோட்பாடுகளை நிர்ணயிக்க “ஸர்வ சாகாப் ப்ரத்யய ந்யாயம்” என்ற வேதத்தின் பல்வேறு பகுதிகளையும் அறிந்துகொள்ளுதல் எனும் கட்டாயம் உள்ளது. குறைந்த அறிவே உள்ளவர்களுக்கு இது மிகக் கடினம்.
  • வேதக் கோட்பாடுகளை அறிவது கடினம் என்பதால் வேதங்களை நன்கு கற்றறிந்து ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராணங்களைத் தந்த வ்யாஸர் போன்ற ருஷிகளின் துணையை நாட வேண்டும்.  அனால் இதுவும் ஸாராஸார விபாகமுணர்ந்தோர்க்கே இயலும்.
  • தானே க்ருபா மாத்ரமே காரணமாக ஆசார்ய பதத்தையும் ஏற்றுக்கொண்ட எம்பெருமான் சேதனர் உய்வுக்காகத் திருமந்த்ரம், த்வயம், சரம ச்லோகம் இவற்றை வெளியிட்டருளினான்.
  • எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபையால் முழு வேதங்களையும் உணர்ந்த பராங்குச பரகாலாதி ஆழ்வார்கள் திராவிட வேதம் என்றும், வேதங்கள் என்றும் உபாங்கம் என்றும் போற்றப்படும் திவ்ய ப்ரபந்தங்களை வெளியிட்டருளினர். ஆனால் அளவுபட்ட ஞானம் உடையோர் திவ்ய ப்ரபந்தங்களின் கருத்தை உணர்ந்து கொள்ளவில்லை.
  • பகவத் விஷயத்தில் ஆசையுள்ளோரும் ஞானக் குறைவினால் அவற்றை அறிய முடியாதபடி உள்ளதைக் கண்டு ஆழ்வார்களால் மயர்வற மதிநலம் அருளப்பெற்ற, பரம காருணிகர்களான நாதமுனிகள் தொடக்கமான ஆசார்யர்கள் ஸகல சாஸ்த்ரங்களையும் கற்றுத் தெளிந்தவராதலால் யாவரும் எளிதில் உணர இவற்றை ஸத் ஸம்ப்ரதாயார்த்தமாக பல க்ரந்தங்களில் எடுத்துரைத்தனர்.

ஆசார்ய பரம்பரை

  • அவர்களை அடியொற்றி, பரம காருணிகரான பிள்ளை லோகாசார்யர் நம்மனோர் உய்வுக்காக இந்த ரஹஸ்ய விஷயங்களை பல க்ரந்தங்களில் ஏடுபடுத்தி அருளினார். இக்கொள்கைகளின் சீர்மை கருதி முன்பிருந்த ஆசார்யர்கள் இவற்றைப் பொதுவில் உபதேசிக்காமல் சிஷ்யர்களுக்குத் தனிமையிலேயே உபதேசித்தனர். ஆனால் பிள்ளை லோகாசார்யரோ, லோகத்தாரின் துயர நிலை கண்டு பெரும் கருணையுடன், எம்பெருமானே ஸ்வப்ன முகேன நியமித்தருளியபடி க்ரந்த ரூபமாக்கி அதற்கு ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்று பேரும் இட்டு வைத்தார்.

முன்பே (காஞ்சி வரதராஜன் எனும்) பேரருளாளப் பெருமாள் தம் நிர்ஹேதுக க்ருபையால் மணற்பாக்கத்தைச் சேர்ந்த நம்பி எனும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர் ஒருவர்க்குச் சில தத்வங்களை உபதேசித்து, கனவில், “மீதியை உமக்கு நாம் இரண்டாற்றின் (காவிரி) நடுவில் சொல்கிறோம்” என்ன, அவரும் ஸ்ரீரங்கம் வந்து பெரிய பெருமாளை வணங்கித் தாம் இன்னாரென்று அறிவியாதே பேரருளாளன் சாதித்தருளிய  விஷயங்களையே சிந்தித்திருந்தார்.

பிள்ளைலோகாசார்யர் காலக்ஷேப கோஷ்டி

ஒருநாள் அவர் காட்டழகிய சிங்கர் சந்நிதியில் தனித்திருந்தபோது, பகவத் ஸங்கல்பத்தால், அங்கு பிள்ளை லோகாசார்யர் தம் சிஷ்யர்களோடே வந்து அவர்களுக்குக் காலக்ஷேபமாக ரஹஸ்யார்த்தங்கள் ஸாதிக்க, மறைந்திருந்து கேட்ட நம்பிகள் தமக்கு முன்பு தேவப்பெருமாள் சொன்ன அதே வார்த்தைகளாய் இருக்க, வியந்து, வெளிப்பட்டு, அவரை வணங்கி, பிள்ளை லோகாசார்யரை, “அவரோ நீர்?” என்று வினவ, பிள்ளை லோகாசார்யரும்  தனியிடத்தில் காலக்ஷேபம் ஸாதிக்க வந்தவிடத்தில் இது நடக்க, “ஆம்!  செய்ய வேண்டுவது என்?” என்று வினவினார். நம்பிகளும் தேவப்பெருமாள் தமக்கு ஸ்வப்னத்தில் ஸாதித்தவைகளையும், இரண்டு அர்த்தங்களும் ஒன்றாய் இருப்பதையும் சொல்லி, இவற்றை க்ரந்தமாக்க வேண்டும் எனும் பெருமாள் நியமனத்தைக் கூற, பிள்ளை லோகாசார்யரும் மிகவும் உவந்து, “எம்பெருமான் திருவுள்ளம் அது ஆகில் அவசியம் செய்வோம்” என்று இசைந்தார். இச்சரித்ரம் எல்லோராலும் ப்ரசித்தமாக அறியப்பட்டதன்றோ?

ஓர் ஆபரணத்தில் பல உயர்ந்த கற்கள் அழுத்தப்பப்பட்டால் அதை ரத்ன பூஷணம் என்று சொல்வது போல் பூர்வாசார்யர்களின் பல ஸ்ரீ ஸூக்திகளைக் கொண்டே இந்நூல் அமைந்தபடியாலும் இதைப் பயில்வோர்க்கு ஞானப்ரகாசம் உண்டாகிறபடியாலும், இது ஸ்ரீவசன பூஷணம் என்றே சொல்லப்படுகிறது.

பிள்ளை லோகாசார்யர்மாமுனிகள் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

இவ்வாறாக ஸ்ரீ வசன பூஷணத்துக்கு மாமுனிகளின் வ்யாக்யான அவதாரிகையின் முன்னுரைப் பகுதி அமைகின்றது. இந்த க்ரந்தமும் இதற்கு மாமுனிகளின் வ்யாக்யானமும் நமக்குக் கிடைத்த விலையுயர்ந்த நிதியாகும். இந்த திவ்ய க்ரந்தமும் இதற்கான மாமுனிகளின் வ்யாக்யானமும் ஓர் ஆசார்யரிடம் கேட்டு உணரத்தக்கவையாம். நாமும் நம் ஆசார்யர்களின் திருவடிகளை வணங்கி அவர்கள் அருள் பெறுவோம்.

இனி நாம் மாமுனிகளின் அவதாரிகையை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஸேவித்து அனுபவிப்போம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-sri-vachana-bhushanam-1.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருப்பாவையில் அர்த்த பஞ்சகம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

திருப்பாவை உபய வேதாந்தத்தின் ஸாரமாகும். ஒருவன் திருப்பாவையின் உள் அர்த்தங்களைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொண்டால், எம்பெருமானை நோக்கிய அவனின் பயணத்தின் எல்லாத் தடைகளும் எளிதாக விலக்கப்படும்.

மோக்ஷத்தில் இச்சையுள்ளவனான முமுக்ஷு (ஸம்ஸாரத்தில் இருந்து விடுபட்டு பரமபதம் சென்றடைந்து நித்யமாகக் கைங்கர்யம் செய்ய ஆசைபடுபவன்) அர்த்த பஞ்சகத்தை முறையாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று பிள்ளை லோகாசார்யரால் முமுக்ஷுப்படியில் காட்டப் பட்டுள்ளது. அர்த்த பஞ்சகம் என்பது:

  • பரமாத்ம ஸ்வரூபம் (இறைவனின் நிலை),
  • ஜீவாத்ம ஸ்வரூபம் (ஆத்மாவின் நிலை),
  • உபாய ஸ்வரூபம் (ஆத்மா இறைவனை அடையக்கூடிய வழியின் நிலை),
  • உபேய ஸ்வரூபம் (ஆத்மா இறைவனை அடைந்தபின் செய்யும் செயல்)
  • விரோதி ஸ்வரூபம் (ஆத்மா இறைவனை அடைய விடாமல் தடுக்கும் தடைகளின் நிலை).

ஆண்டாள் தன் முதல் பாசுரத்திலேயே அர்த்த பஞ்சகத்தை வெளியிடுகிறாள். இதில்  “நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்” என்பதன் மூலம் நாம் தெரிந்து கொள்வதாவது:

  • “நாராயணன்” என்ற சொல் பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தை விளக்குகிறது – “நாராயண” என்ற சொல் இரண்டு அர்த்தங்களை விளக்குகிறது
    • அவனுடைய பரத்வம் (மேன்மை) – எம்பெருமான் எல்லோரையும் தாங்குபவன், ஏனைய அனைவரும், அனைத்துப் பொருள்களும் தாங்கப்படுவன
    • அவனுடைய ஸௌலப்யம் (எளிமை – எங்கும் இருக்கும் நிலை) – அதாவது எம்பெருமான் எல்லா ஆத்மாக்களின் உள்ளும் அந்தர்யாமியாக இருப்பது
  • “நமக்கு” என்ற சொல் ஜீவாத்ம ஸ்வரூபத்தை விளக்குகிறது – எல்லா ஆத்மாக்களும் எம்பெருமானையே சார்ந்து உள்ளன. இதில் “ஏவகாரம்” (நமக்கே), ஆண்டாள் எம்பெருமானிடம் சரணடையத் தயாராக இருப்பவனின் நிலையே உணர்த்துகிறாள். அதாவது – எவன் ஒருவன் ஆகிஞ்சன்யத்தையும் (கைம்முதல் இல்லாமை) அநந்ய கதித்வத்தையும் (வேறு புகலிடம் இல்லாமை) கொண்டிருக்கிறானோ அவனே எம்பெருமானிடம் முழுமையாகச் சரணடைந்தவன்.
  • நாராயணனே தருவான்” என்பது உபாய ஸ்வரூபத்தை விளக்குகிறது – அதாவது எம்பெருமான் நாராயணனே ஜீவாத்மாக்களுக்கு உயர்ந்த பேற்றை அளிக்க வல்லவன்.
  • பறை” என்பது உபேய ஸ்வரூபத்தை விளக்குகிறது – பறை என்பது நமக்கு ஒரு துளி எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் எம்பெருமானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்வது.
  • விரோதி ஸ்வரூபம் எம்பெருமான் நம்மை ரக்ஷிக்க விடாமல் தடுக்கும் நம்முடைய ஸ்வாதந்த்ரியம் என்று தன்னடையே காட்டப்பட்டதாகிறது .

இவ்விஷயங்கள் நம் பூர்வாசார்யர்களால் தங்கள் விரிவான வ்யாக்யானங்கள் மூலம் மேலும் விளக்கப்பட்டுள்ளன.

திருப்பாவை வ்யாக்யாதாகக்கள் (உரை அருளியவர்கள்)

ஆய் ஜநந்யாசார்யர் – 2000 படி, 4000 படி
பொன்னடிக்கால் ஜீயர் – ஸ்வாபதேசம் (உட்பொருள்)

பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தின் விரிவு:

  • பாற்கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன்” – க்ஷீராப்தியில் ஸயனித்துக் கொண்டிருக்கும் மேன்மை பொருந்திய எம்பெருமான்
  • ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன்” – மூன்று உலகங்களையும் அளந்தவன், தனக்கு மிக்கார் இல்லாதவன்
  • பற்பநாபன்” – பிரமன் தோன்றிய தாமரையைத் தன் திருவுந்தியிலே கொண்டவன்
  • தூய பெருநீர் யமுனைத்துறைவன்” – தூய்மை பொருந்திய யமுனை ஆற்றின் கரையிலே வாழ்பவன்
  • கோவிந்தன்” – பசுக்களைக் காப்பவன், பசுக்களுக்கு ஆனந்தத்தைக் கொடுப்பவன், பூமிக்கு ஆனந்தத்தைக் கொடுப்பவன்

ஜீவாத்ம ஸ்வரூபம் 6 முதல் 15ஆம் பாசுரம் வரை மேலும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

இங்கே ஆத்மாக்கள் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுடன் இருப்பதை எப்பொழுதும் விரும்ப வேண்டும் என்பதும், எம்பெருமானை ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் மூலமாகவே அணுக வேண்டும் என்பதும் காட்டப்பட்டுள்ளது. மேலும் 16 மற்றும் 17ஆம் பாசுரங்களில், ஆத்மாக்கள் எம்பெருமானுக்கு மிகவும் விருப்பமான நித்யஸூரிகளைக் கொண்டாட வேண்டும் என்பது காட்டப்பட்டுள்ளது.18 முதல் 20ஆம் பாசுரம் வரை, ஆத்மாக்கள் பிராட்டி புருஷகாரத்துடனேயே எம்பெருமானை அணுக வேண்டும் என்பது காட்டப்பட்டுள்ளது (நீளா தேவியின் அவதாரமான நப்பின்னைப் பிராட்டி, வ்ருந்தாவனத்தில் கண்ணன் எம்பெருமானின் ப்ரிய மனைவி).

விரோதி ஸ்வரூபம் 2ஆம் பாசுரத்தில் விரிவாக விளக்கப்பட்டுள்ளது.

எம்பெருமானை அடைய முற்படும்போது மற்ற விஷயங்களில் கண் வைக்கக் கூடாது என்பதை “நெய்யுண்ணோம் பாலுண்ணோம்” என்பதன் மூலம் தெரிந்து கொள்ளலாம். நம் பூர்வாசார்யர்கள் செய்யாததை நாம் செய்யக் கூடாது என்பதையும் “செய்யாதன செய்யோம்” என்பதன் மூலம் காட்டியருளியுள்ளாள்.

இவற்றுக்கு மேலே, உபாய ஸ்வரூபமும் உபேய ஸ்வரூபமும் நாம் மிக முக்கியமாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆண்டாள் இந்த முக்கியமான கொள்கைகளை கோபர் மற்றும் கோபியர் பாவனையில் திருப்பாவை 28 மற்றும் 29ஆம் பாசுரங்களில் விளக்கியுள்ளாள். பெரியவாச்சான் பிள்ளை மற்றும் நாயனார் இப்பாசுரங்களுக்கு மிக அழகான உரைகள் அருளி உள்ளனர். குறிப்பாக நாயனாரின் உரை மிகவும் விரிவாக அத்புதமான விளக்கங்களுடன் அமைந்துள்ளாது. இப்பாசுரங்களின் ஸாரத்தை இங்கே காண்போம்:

உபாய ஸ்வரூபம்கறவைகள் பின்சென்று – 28ஆம் பாசுரம்

இப்பாசுரத்தில் ஆண்டாள் எம்பெருமானே ஸித்த ஸாதனம் (நம் முயற்சியால் பெறப்படாதது) என்பதை நிரூபித்துள்ளாள்.

  • முதலில் தனக்குக் கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களில் ஈடுபாடு இல்லை என்பதைக் காட்டியுள்ளாள்.
  • நம்மிடம் கர்ம யோகத்திற்கு தேவையான அதிகாரங்கள் இல்லை:
    • கர்ம யோகத்தில் ஈடுபட்டவன் தேர்ந்த ஞானிகளின் பின் செல்ல வேண்டும், நாமோ பசுக்களின் பின் செல்கிறோம்.
    • அவன் திவ்ய தேசங்களுக்குச் செல்ல வேண்டும் – நாமோ காட்டுக்குச் செல்கிறோம். இவ்வாறு காட்டுக்குச் செல்வது தவம் செய்ய என்று அதைக் கர்ம யோகத்தின் அங்கமாக நினைத்தால், நாமோ பசுக்களை புல் மேய விடக் காட்டுக்குச் செல்கிறோம். இவ்வாறு பசுக்களுக்கு உணவிடுவது வர்ண தர்மம் என்று சொன்னால், நாமோ, கறவைப் பசுக்களுக்கு மட்டும் உணவிட்டு அந்த தர்மத்தையும் முறையாகச் செய்யவில்லை.
    • சாப்பிடுவதிவிலும் பல நியமங்கள் உள்ளன. நாம் அவற்றைக் கடைபிடிக்காமல், நடந்துகொண்டே சாப்பிடுதல், இரண்டு கைகளாலும் சாப்பிடுதல், குளிக்காமல் சாப்பிடுதல் போன்றவைகளைச் செய்கிறோம்.
  • “அறிவொன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலம்” ஆதலால், நமக்கு ஞான யோகத்திலும் அந்வயம் இல்லை.
  • பக்தி என்பது ஞானத்தின் முதிர்ந்த நிலையே ஆதலால், ஞானமே இல்லாத நம்மிடத்தில் பக்தி யோகமும் இல்லை என்பது திண்ணம்.
  • ஆனால் எங்களிடம் ஒரு புண்யம் உள்ளது – அதாவது நாம் “க்ருஷ்ணம் தர்மம் ஸநாதனம்” என்கிறபடியே தலைசிறந்த தர்மமமான எம்பெருமானையே ஊட்டி வளர்க்கிறோம் என்னும் நன்மை.இதுவும் எங்கள் முயற்சியால் நடந்தது அன்று – நீயே இங்கே வந்து எங்கள் நடுவில் வாழ்கிறாய். ஆகையால், எங்களிடம் வெளி விரோதியான கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களும் இல்லை, உள் விரோதியான நாமே எம்பெருமானை அடைய முயல்வது என்னும் ஸ்வகத ஸ்வீகாரமும் இல்லை..
  • எப்படி எங்களிடம் ஞானம் இல்லையோ, உன்னிடம் ஒரு குறையும் இல்லை. நீ கல்யாண குணங்களால் நிறைந்தவன். முக்யமாக உன் கல்யாண குணங்கள் நீ கோபர்களுக்கு நடுவே கோவிந்தனாக இருக்கும் இந்நிலையில் நன்றாக ப்ரகாசிக்கிறது. நீ நித்யஸூரிகளுக்கு நடுவே இருக்கும்போது உன் மேன்மையே ப்ரகாசிக்கும், ஆனால் நீ இங்கே கோப கோபியர்களுக்கு நடுவே இருக்கும்போது உன் எளிமையே ப்ரகாசிக்கும்..
  • நீ கல்யாண குணங்களால் நிறைந்தவனாகவும் ஸித்த ஸாதனமாக இருப்பவனாகவும் மட்டும் இல்லை – நீயே அனைத்து ஆத்மாக்களுடன் குடல் துவக்கை உடையவன். நீயே அனைத்து ஆத்மாக்களின் உள் இருக்கும் பரமாத்மா. நீ இல்லாமல் ஒரு வஸ்துவும் இருக்க முடியாது. உன்னால் வெளியிடப்பட்ட திருமந்த்ரம் ஜீவாத்மாக்களுக்கும் பரமாத்மாவுக்கும் உள்ள ஒன்பது வித ஸம்பந்தங்களை அழகாகக் காண்பிக்கிறது. அவையாவன – பிதா புத்ர (தந்தை – மகன்) ஸம்பந்தம், ரக்ஷக ரக்ஷ்ய (காப்பவர் – காக்கப்படுபவர்) ஸம்பந்தம், சேஷி சேஷ (தலைவன் – தொண்டன்) ஸம்பந்தம், பர்த்ரு பார்யா (கணவன் – மனைவி) ஸம்பந்தம், ஜ்ஞேய ஞாதா (அறியப்படும் பொருள் – அறிபவர்) ஸம்பந்தம், ஸ்வாமி ஸ்வம் (உடையவன் – உடைமை) ஸம்பந்தம், ஆதார ஆதேய (தாங்குபவர் – தாங்கப்படும் பொருள்) ஸம்பந்தம், சரீரீ சரீர (ஆத்மா தேஹம்) ஸம்பந்தம், போக்தா போக்யம் (அனுபவிப்பர் – அனுபவிக்கப்படும் பொருள்). ஆகையால் உனக்கு உன்னை சரணடைந்தவரகளைக் காக்கும் கடமை உள்ளது.
  • அறிவின்மையாலும் அன்பாலும், உன்னை சில சமயங்களில் நாராயண என்று அழைத்துள்ளோம். நீ இங்கு வந்ததோ கோவிந்தனாக உன் எளிமையைக் காட்ட, ஆனால் நாங்களோ உன் மேன்மையை உணர்த்தும் நாராயண நாமத்தைக் கொண்டு உன்னை அழைத்துள்ளோம். ஆகையால் நீ எங்களை மன்னித்து அருள்வாயாக. (நாயனார், நாம் எம்பெருமானிடம் அணுகும்போது, அவனிடம் நம் தவறுகளுக்கு மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொண்டு அணுக வேண்டும் என்று ஆண்டாள் விளக்குவதைக் காண்பிக்கிறார்).
  • நீயே சிறந்த உபாயமாக இருப்பதாலும் எங்களிடம் ஆகிஞ்சன்யமும் அநந்ய கதித்வமும் இருப்பதாலும் எங்களிடம் நீ உதவ வரும்போது தடுப்பதாகிய விலக்காமை இல்லாமையாலும், எங்களுக்கு எல்லையான கைங்கர்யத்தைத் தந்தருள வேண்டும்.

ஆக இப்பாசுரத்தில் ஆண்டாள் எம்பெருமானின் நம்மிடம் எதையும் எதிர்பார்க்காத நிரபேக்ஷ உபாயத்வத்தை நிரூபிக்கிறாள்.இங்கே முக்யமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது ஒன்று உள்ளது. எம்பெருமான் நம்மைக் காப்பதற்கு நம்மிடத்தில் ஆகிஞ்சன்யமும் அநந்ய கதித்வமும் தேவை என்றாலும் அவை உபாயத்தில் சேராது, அவை முமுக்ஷுவான அதிகாரியின் இயல்பான குணங்களே ஆகும். இக்குணங்கல் எம்பெருமானிடம் சரணடைய விரும்பும் ஜீவாத்மாக்களையும் மற்ற ஜீவாத்மாக்களையும் வேறுபடுத்திக் காண்பிக்கின்றன.

உபேய ஸ்வரூபம் – சிற்றம் சிறுகாலே – 29ஆம் பாசுரம்

இப்பாசுரத்தில் எம்பெருமானுக்கு மட்டுமே ஆநந்தத்தைக் கொடுக்கும் கைங்கர்யமே எல்லையான உபேயம் என்று நிரூபித்துள்ளாள்.

  • நாங்கள் உன்னிடம் சரணடைய அதிகாலையில் வந்துள்ளோம். நாயனார் அதிகாலைப் பொழுதை, முமுக்ஷுக்களின் ஆரம்ப நிலைக்கு ஒப்பிடுகிறார். இந்நிலையில் அறியாமை (இருள்) சிறிது விலகியிருந்தாலும் எம்பெருமானிடத்தில் ஈடுபாடு (வெளிச்சம்) இன்னும் முழுதாக ஏற்படவில்லை. காலைப் பொழுது பொதுவாக முழு விழிப்புடனும் ஞானத்துடனும் இருக்கும் நிலையாகக் கருதப்படுகிறது.
  • நீயே எங்களை வந்து ரக்ஷித்து இருக்க வேண்டும் (ஏனேனில் நீ எங்களை உடையவர்) ஆனால் நாங்கள் உங்களைத் தேடி வந்துள்ளோம். தண்டகாரண்ய ருஷிகளைக் கண்ட ஸ்ரீராமன் அவர்களைத் தேடித் தானே வந்திருக்க வேண்டி இருக்க, அவர்கள் தன்னைத் தேடி வந்து முறையிடும்படி ஆகிவிட்டதே என்று வருந்தினான். இங்கும் அதே போல் நிலைமையே. ஆத்மாக்களின் ஸ்வகத ஸ்வீகாரம் ஸ்வரூபத்துக்கு ஏற்புடையதன்றாகையால் எம்பெருமானுக்கு வருத்தத்தை விளைக்கக் கூடிய செயல் என்று இங்கே விளக்கப்பட்டுள்ளது.
  • நாங்கள் இங்கு வந்ததோடல்லாமல் உனக்கு ப்ரணமங்களையும் செய்து விட்டோம். மற்ற தேவதைகள் தங்கள் பக்தர்கள் தங்களைச் சேவித்துக் கொண்டே இருக்க ஆசைப்படுவர்கள். ஆனால் எம்பெருமானோ ஸ்வாராத்யன் – எளிதில் ஆராதிக்கப்படுபவன். அவன் தன் பக்தர்கள் தன்னை வணங்க வேண்டும் என்றுகூட எதிர்பார்ப்பதில்லை. எம்பெருமானின் பெருமை எப்படிப்பட்டது என்றால் – எப்படி ஒரு தந்தை தன் மகன் தன்னைக் காண வந்தாலே போதும் என்றிருப்பாரோ, அது போலே எம்பெருமானும் தன் பக்தர்களிடம் ஒன்றுமே எதிர்பார்ப்பதில்லை.
  • நாங்கள் வைதிகர்கள் விரும்பும் உன் பொற்றாமரை அடிகளைப் போற்றினோம். வேறு எந்தப் பலனுக்காகவும் அவற்றைப் பாடவில்லை – பாடுவதே வழியும் பலனும்.
  • இப்பொழுது நாங்கள் சொல்வதைக் கேள். பறை என்றால் என்னவென்று விளக்குகிறோம். நீ இங்கு வ்ருந்தாவனத்துக்கு வந்தது மட்டும் போதாது. எங்கள் ஆசைகளையும் நிறைவேற்ற வேண்டும். நீயே விரும்பி கோப குலத்தில் அவதரித்துள்ளாய். நீ எங்களைப் பொருத்தமான அந்தரங்க கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடுத்த வேண்டும். இதை நீ சேய்தே தீர வேண்டும் – நீயே எங்களைத் திருத்தி உன்னிடமுள்ள பக்தியையும் வளர்த்து விட்டதால், கைங்கர்யத்திலும் ஈடுபடுத்தியே ஆகவ் வேண்டும்.
  • அவன் “நான் உங்களுக்கு மார்கழி நோன்பின் பலனை மட்டும் அளிக்கிறேன்” என்று சொல்ல, ஆண்டாள் மற்றும் கோபிகைகள் இந்த நோன்பு அவனிடம் ஈடுபடுவதற்கு ஒரு வ்யாஜமே தவிர கைங்கர்யத்தைத் தவிர வேறு பலன்களை ஏற்க மாட்டோம் என்று மேலும் விளக்குகின்றனர்.
  • ஆண்டாள் தான் பரமபதத்திலோ ஸம்ஸாரத்திலோ எங்கிருந்தாலும், எம்பெருமானுடனே இருக்க விரும்பவதை விளக்குகிறாள். எப்படி இளைய பெருமாள் பெருமாளைப் பிரியாமல் காட்டுக்குச் சென்றும் கைங்கர்யம் செய்தாரோ, தானும் அப்படியே கண்ணன் எம்பெருமானுடனே பிரியாமல் இருக்க வேண்டும் என்கிறாள். மேலும் எம்பெருமான் உடையவனாகையாலும் தான் உடைமைப் பொருளாகையாலும், அந்த ஸம்பந்தம் நன்றாகப் ப்ரகாசிக்க வேண்டும் என்கிறாள்.
  • இறுதியில் ஆண்டாள் சிறந்த பலனாக எம்பெருமானுக்கு மட்டுமே ஆனந்தம் கொடுக்கக் கூடிய கைங்கர்யத்தை ப்ரார்த்திக்கிறாள். அவள் பரதாழ்வானைப் போல் பெருமாளை சில காலம் பிரிந்திராமல் இளைய பெருமாளைப் போலே எம்பெருமானுடன் இருந்து கைங்கர்யம் செய்ய ஆசைப் படுகிறாள். “மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று” (வேறு ஆசைகளை எங்களிடமிருந்து விலக்கு) என்று சொல்வதன் மூலம் தனக்கு என்று ஒரு ஆனந்தத்தை எதிர்பார்க்கவில்லை என்றும் எம்பெருமான் அவ்வாறு நினைத்து விடக் கூடாது என்றும் அறுதியிட்டுச் சொல்கிறாள். இதே விஷயத்தை நம்மாழ்வாரும் திருவாய்மொழி “எம்மா வீடு” (2.9) பதிகத்தில், “தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே” என்று எம்பெருமான் அவனுடைய ஆனந்தத்துக்காக மட்டுமே தன்னைக் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடுத்த வேண்டும் என்று ப்ரார்த்தித்தார்.

ஆண்டாள், இவ்வாறு சிறந்த பலமான கைங்கர்யத்தை விளக்கினாள். மேலும், “மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று” என்பது விரோதி ஸ்வரூபத்தை விளக்குகிறது – அதாவது எம்பெருமானடைய ஆனந்தத்துக்காகக் கைங்கர்யம் செய்யாமல் நம்முடைய ஆனந்தத்துக்காக கைங்கர்யம் செய்வதே விரோதி.

இவ்வாறு, அர்த்த பஞ்சகத்தை ஆண்டாள் நாச்சியாரின் திவ்ய ஸ்ரீஸூக்தியான திருப்பாவைக்கு பல ஆசார்யர்கள் அளித்துள்ள அத்புத உரைகள் மூலம் அறிந்து கொள்ளலாம்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/01/thiruppavai-artha-panchakam.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org