Category Archives: sath sampradhAya sAram

திருநெடுந்தாண்டகத்தில் நம்மாழ்வார் அனுபவம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

நம்மாழ்வார் – குமுதவல்லி நாச்சியார் ஸமேத திருமங்கை ஆழ்வார்

நம்மாழ்வாருக்கும் மதுரகவி ஆழ்வாருக்கும் உள்ள நெருக்கம் நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. நம்மாழ்வாருக்கும் எம்பெருமானாருக்கும் உள்ள நெருக்கமும் நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. அதே போல நம்மாழ்வாருக்கும் திருமங்கை ஆழ்வாருக்கும் ஓர் அற்புத ஸம்பந்தம் உண்டு. முதலில் அதைச் சுருக்கமாக அனுபவித்த பின்பு இக்கட்டுரையில் திருநெடுந்தாண்டகத்தில் நம்மாழ்வாரை அனுபவிப்போம்.

மணவாள மாமுனிகள் உபதேச ரத்தின மாலையில் “மாறன் பணித்த தமிழ் மறைக்கு மங்கையர்கோன் ஆறங்கம் கூற அவதரித்த” என்று ஓர் அற்புத விஷயத்தை நமக்காக அருளிச்செய்துள்ளார். இவரே நம்மாழ்வாரை “வேதம் தமிழ் செய்த மாறன்” என்றும் இதே ப்ரபந்தத்தில் அருளியுள்ளார். நம்மாழ்வார் வடமொழி வேதங்களான ரிக், யஜுர், ஸாம, அதர்வண வேதங்களின் ஸாரமான அர்த்தங்களை தன்னுடைய நான்கு ப்ரபந்தங்களான திருவிருத்தம், திருவாசிரியம், திருவாய்மொழி மற்றும் பெரிய திருவந்தாதி மூலம் முறையே வெளியிட்டு அருளினார்.

வேதங்களுக்கு ஆறங்கம் சீக்ஷா, வ்யாக்ரணம், நிருக்தம், கல்பம், சந்தஸ், ஜ்யோதிஷம். இதே போல நம்மாழ்வாருடைய நான்கு ப்ரபந்தங்களுக்கு அங்கமாக திருமங்கையாழ்வார் பெரிய திருமொழி, திருக்குறுந்தாண்டகம், திருவெழுகூற்றிருக்கை, சிறிய திருமடல், பெரிய திருமடல், திருநெடுந்தாண்டகம் என்று ஆறு ப்ரபந்தங்கள் அருளியுள்ளார்.

நம்மாழ்வார் சுருக்கமாக அருளியதை திருமங்கை ஆழ்வார் விரிவாக அருளிச்செய்வார். நம்மாழ்வார் விரிவாக அருளியதைத் திருமங்கை ஆழ்வார் சுருக்கமாக அருளிச்செய்வார். உதாரணத்துக்கு, நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியில் திருக்குடந்தை ஆராவமுதன் எம்பெருமானுக்கு ஒரு பதிகம் (பத்துப் பாசுரங்கள்) ஸமர்ப்பித்தார். திருமங்கை ஆழ்வார் திருவெழுகூற்றிருக்கை ப்ரபந்தத்தையே ஸமர்ப்பித்தார். நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியில் நான்கு பதிகங்களில் எம்பெருமானுக்குத் தூது அனுப்பினார். திருமங்கை ஆழ்வார் சில பாசுரங்களில் எம்பெருமானுக்குத் தூது அனுப்பினார்.

மேலும் நம்மாழ்வாருடைய பாசுரங்களில் மிகத் தேர்ந்தவராகத் திருமங்கை ஆழ்வார் இருந்ததால் அவர் “இருந்தமிழ் நூற்புலவன்” என்றே கொண்டாடப்பட்டார். திருவாய்மொழிக்கு “இருந்தமிழ் நூல்” என்ற சிறப்புத் திருநமத்தை ஆழ்வார் தாமே திருவாய்மொழியில் அருளிச்செய்துள்ளார். நம்மாழ்வாரிடத்திலே இருந்த பேரன்பால் இவரே பெரிய பெருமாளிடம் ப்ரார்த்தித்து நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களைக் கொண்டாடும் அத்யயன உத்ஸவத்தைத் தொடங்கி வைத்து, அதைப் பல காலம் நடத்திவந்தார்.

நம்மாழ்வார் இன்பமாரி என்று அழைக்கபடுவதும், திருமங்கை ஆழ்வார் அருள்மாரி என்று அழைக்கப்படுவதும் நாம் அறிந்ததே.

இந்த முன்னுரையுடன் திருமங்கை ஆழ்வார் எம்பெருமான் விஷயமாக மிகவும் ஈடுபட்டு அருளிச்செய்த திருநெடுந்தாண்டகத்தின் கடைசிப் பாசுரம் நம்மாழ்வார் விஷயத்தில் மிகப் பொருத்தமாக அமைந்திருப்பது ஓர் அற்புதமான விஷயம். இதுவே இக்கட்டுரையின் முக்கிய விஷயம். இதைச் சிறிது அனுபவிப்போம்.

மின்னுமா மழை தவழும் மேகவண்ணா
விண்ணவர்தம் பெருமானே அருளாய் என்று
அன்னமாய் முனிவரோடு அமரர் ஏத்த
அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான் தன்னை

இங்கே வ்யாக்யானத்தில், இவ்வரிகள் எம்பெருமான் விஷயமாகப் பெரியவாச்சான் பிள்ளையால் அற்புதமாக விளக்கப் பட்டுள்ளன. சுருக்கமாக – வேதம் தொலைந்துபோன காலத்திலே, எம்பெருமானை ப்ரஹ்மாதி தேவர்களும், முனிவர்களும் ஸ்தோத்ரம் செய்து துதிக்க, எம்பெருமான் ஒரு அன்னமாக அவதரித்து வேதத்தை வெளியிட்டருளினான். அப்படிப்பட்ட எம்பெருமானை திருமங்கை ஆழ்வார் “பெரிய மழை மேகத்தைப் போன்ற கரு நீல வண்ணனே, நித்யஸூரிகளின் தலைவனே! எங்களுக்கு அருளாய்” என்று கொண்டாடுகிறார். இன்னொரு விளக்கம் – எம்பெருமானை “பெரிய மழை மேகத்தைப் போன்ற கரு நீல வண்ணனே, நித்யஸூரிகளின் தலைவனே! எங்களுக்கு அருளாய்” என்று ப்ரஹ்மாதி தேவர்களும், முனிவர்களும் ஸ்தோத்ரம் செய்து துதிக்க, எம்பெருமான் ஒரு அன்னமாக அவதரித்து வேதத்தை வெளியிட்டருளினான்.

இவ்வரிகள் நம்மாழ்வார் விஷயத்தில் மிகப் பொருத்தமாக அமைந்துள்ளன என்பது ஒரு அற்புத ரஸானுபவம்.

  • மின்னுமா மழை தவழும் மேகவண்ணா – எம்பெருமான் எப்படி கருநீல நிறத்தை உடையவனோ அதைப் போல ஆழ்வாரும் கருநீல நிறத்தை உடையவரே. இவர்கள் இருவரும் கருணையிலும் காளமேகத்தைப் போன்றவர்களே.
  • விண்ணவர்தம் பெருமானே – நம்மாழ்வாரின் பெருமைகளைக் கண்டு நித்யஸூரிகளே அவரை மிகவும் கொண்டாடித் தங்கள் தலைவராக ஏற்பார்கள் என்பது நம் ஆசார்யர்கள் திருவுள்ளம். மதுரகவி ஆழ்வார் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பிலே கடைசிப் பாசுரத்தில் “நம்புவார்பதி வைகுந்தம் காண்மினே” என்ற இடத்துக்கு வ்யாக்யானம் செய்யும் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் “மதுரகவி ஆழ்வார் ஏன் இந்த ப்ரபந்தத்தை நம்பி அதன் படி வாழ்பவர்கள் பரமபதத்தை அடைவார்கள் என்று சொன்னார்? ஆழ்வார்திருநகரியை அடைவார்கள் என்றல்லவா சொல்லியிருக்க வேண்டும்?” என்று கேட்டு, அதற்கு விளக்கமாக “ஆழ்வார்திருநகரியில் ஆதிப்பிரான் ஆட்சியும் ஆழ்வார் ஆட்சியும் சேர்ந்து நடக்கும், ஆனால் பரமபதம் ஆழ்வார் ஆட்சியாகவே இருக்கும், அதனால் அங்கே செல்வதே உசிதம்” என்று அருளிச்செய்கிறார். ஆக நித்யஸூரிகள் தலைவர் ஆழ்வார் என்பது மிகப் பொருத்தம்.
  • அருளாய் என்று முனிவரோடு அமரர் ஏத்த – ஆழ்வாரிடம் அடிபணிந்து ப்ரார்த்தித்தவர்கள் ஸ்ரீமன் நாதமுனிகளும் (முனி), எம்பெருமானாரும் (அமரர் – நித்யஸூரி – ஆதிசேஷன்).
  • அன்னமாய் – ஆழ்வாரோ பரமஹம்ஸர் – சாஸ்த்ரத்தில் அஸாரத்தை விலக்கி ஸாரத்தை தாமும் பருகி நமக்கும் அளித்தவர்
  • அருமறையை வெளிப்படுத்த – மதுரகவி ஆழ்வார் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பிலே “அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற அருளினான் அவ்வருமறையின் பொருள்” என்று சொன்னபடிக்கு அறிவதற்கு அரிய வேதத்தின் பொருளை ஆழ்வார் அருளிச்செய்தார்.
  • அம்மான் – ஆழ்வார், ஆளவந்தார் ஸ்தோத்ர ரத்னத்திலே “குலபதேர் வகுளாபிராமம்” என்று அருளிச்செய்தபடிக்கு, நம் குலத்துக்கே பதி, ஸ்வாமி.

இப்படி இவ்வரிகள் எம்பெருமானுக்கு இருப்பது போலே ஆழ்வாருக்கும் பொருத்தமாக அமைந்துள்ளன.

ஆழ்வார்திருநகரியில் ஆழ்வார் க்ருபையாலே இந்த அனுபவம் அடியேனுக்கு ஏற்பட்டது. எப்படி என்றால் – ஆழ்வார் திருநக்ஷத்ர மஹோத்ஸவத்திலே ஒன்பதாம் திருநாளில் திருத்தேரிலே ஆழ்வார் எழுந்தருளியிருக்க, பெரிய திருமொழியும் திருநெடுந்தாண்டகமும் சாற்றுமுறை ஆகும். அதன் பின்னர் ஆழ்வார் கோயிலுக்குத் திரும்பும் புறப்பாட்டிலும் திருநெடுந்தாண்டகம் சேவிக்கப்படும். இரவு ஆழ்வாருக்குத் தவழ்ந்த க்ருஷ்ணன் திருக்கோலம் சாற்றி திருவீதிப் புறப்பாடு நடக்கும் சமயத்திலும் திருநெடுந்தாண்டகம் அனுஸந்திக்கப்படும். இந்த அற்புதச் சூழலில் அடியேனுக்கு இந்த அனுபவம் ஆழ்வார் க்ருபையால் தோன்றியது. அருகில் இருந்த சில ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடத்திலே இதைப் பகிர்ந்துகொள்ள அவர்களும் இதை மிகவும் ரஸித்தார்கள். இதையே இங்கே அனைவருடனும் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். குற்றம் குறைகளை க்ஷமிக்கவும்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஆழ்வார்திருநகரி சித்திரைத் திருவாதிரை அனுபவம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஆழ்வார்திருநகரி முப்புரியூட்டிய திவ்யதேசம். அதாவது ஆழ்வார் மங்களாசாஸனம் செய்த திவ்ய தேசம், ஆழ்வார் (நம்மாழ்வார்) அவதார ஸ்தலம் மற்றும் ஆசார்யன் (குருகைக் காவலப்பன், எம்பெருமானார் (பவிஷ்யதாசார்யன்) மற்றும் மணவாள மாமுனிகள்) அவதார ஸ்தலம். நம் பூர்வாசார்யர்கள் தங்கள் வ்யாக்யானங்களில் ஆழ்வார்திருநகரியை மிகவும் கொண்டாடியுள்ளனர். இவ்வூரில் ஓடும் தாமிரபரணி நதி சிறந்த தீர்த்தமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த திவ்ய தேசம் விவரம் மேலும் கண்டறிய நம் வலைத்தளம் (http://azhwarthirunagari.koyil.org) பார்க்கவும்.

ப்ரபன்ன ஜன கூடஸ்தரான நம்மாழ்வார் இங்கே ஆதிநாதன் எம்பெருமானுடன் இருந்து விசேஷமாக நம் அனைவருக்கும் தன் எல்லை இல்லாத கருணையைப் பொழிந்து வருகிறார். இங்கே பெருமாள் பங்குனி சித்திரை மாதங்களில் இரண்டு ப்ரஹ்மோத்ஸவம் கண்டருளுகிறார். ஆழ்வார் வைகாசி மாதத்தில் திருவவதார உத்ஸவமும் மாசி மாதத்தில் திருமேனி ப்ரதிஷ்டோத்ஸவமும் ஹம்ஸக் கொடியேற்றத்துடன் கண்டருளுகிறார். மேலும் பவித்ரோத்ஸவம், வஸந்தோத்ஸவம் போன்ற பல உத்ஸவங்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. அத்யயன உத்ஸவமும் மிகச் சிறப்பாக பெரும் உத்ஸாஹத்துடன் கொண்டாடப்படுகின்றது.

ஆழ்வார் திருமேனியும் எம்பெருமானார் திருமேனியும் மதுரகவி ஆழ்வார் தாமிரபரணி நதி தீர்த்தத்தைக் காய்ச்ச ஆழ்வார் க்ருபையால் கிடைக்கப் பெற்றவை. இங்கு ஆழ்வார் ஸந்நிதிக்கு மேற்கே பவிஷ்யதாசார்யன் ஸந்நிதி அமைந்துள்ளது. ஆழ்வாருக்கு இருப்பது போல் இவருக்கும் நான்கு மாட வீதிகள் மற்றும் ஸந்நிதித் தெருவும் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையால் கலாப காலத்துக்குப் பிற்பாடு (இன்றைக்கு சுமார் 650 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு) ஏற்படுத்தப்பட்டது.

இந்த பவிஷ்யதாசார்யன் ஸந்நிதியில் எம்பெருமானார் ஜீயர் என்கிற ஆசார்ய பீடமும் பரம்பரையாக இருந்து வருகிறது. இந்த ஜீயரின் தலைமையில் இந்த ஸந்நிதி கைங்கர்யங்கள் மிகவும் சீரிய முறையில் நடக்கிறது. இந்த ஸந்நிதி விவரம் மேலும் கண்டறிய நம் வலைத்தளம் (http://bhavishyadhacharyan.koyil.org) பார்க்கவும்.

இங்கே எம்பெருமானாரின் திருநக்ஷத்ர மஹோத்ஸவம் ஆண்டுதோறும் பதினோறு நாட்களுக்கு மிக விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. பத்து நாட்களில் நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தம் காலை மாலை என இரு வேளைகளிலும் எம்பெருமானார் ஊஞ்சலில் இனிதாக வீற்றிருந்து கேட்டு அருளுகிறார். பதினோறாவது நாள் மாலையில் கந்தப்பொடி உத்ஸவம் கண்டருளி திருநக்ஷத்ர மஹோத்ஸவத்தை பூர்த்தி செய்கிறார்.

இந்த உத்ஸவத்தின் சாற்றுமுறை தினமான சித்திரைத் திருவாதிரையே இக்கட்டுரைக்கு விஷயம். அதை இப்போது நாம் இங்கே சிறிது அனுபவிப்போம்.

காலை

  • திருவாதிரை அன்று காலையில் எம்பெருமானாருக்கு விச்வரூபம் (முதல் சேவை) ஆன பிறகு ஊஞ்சலில் எழுந்தருளுதல்
  • ஆழ்வார் ஸந்நிதியில் ஆழ்வார் நித்ய திருமஞ்சனம் கண்டருளிய பின்பு அவர் உடுத்திக் களைந்த மாலை எம்பெருமானாருக்கு அனுப்பப்பட்டு அதை எம்பெருமானாருக்கு அணிவித்தல்
  • கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு, திருப்பாவை சேவாகாலம் மற்றும் சாற்றுமுறை
  • ஜீயர் ஸ்வாமிக்கு பரிவட்டம், மாலை
  • கோஷ்டியாருக்கு தீர்த்தம், முதலியாண்டான், சக்கரைப் பொங்கல் ப்ரஸாத வினியோகம்
  • இந்த ஸமயத்தில் பொதுவாக பெருமாளுடைய சித்திரை உத்ஸவமும் சேர்ந்தே வரும். பொதுவாக பெருமாள் நான்காவது உத்ஸவம் கண்டருளுவார். சில ஸமயங்களில் ஐந்தாவது உத்ஸவமும் வரும். பெருமாள் காலை புறப்பாடு கண்டருளும் போது, எம்பெருமானார் ஸந்நிதித் தெரு எல்லையில் நின்று, கோஷ்டி சாற்றுமுறை செய்யப் படும். அதற்குள், எம்பெருமானார் பல்லக்கில் சாற்றப்பட்டு, பெருமாள் புறப்பாட்டில் இயல் கோஷ்டியின் முன்னே சேர்ந்து கொள்வார்.
  • புறப்பாடு முடிந்து பெருமாளுடன் எம்பெருமானாரும் வாஹன மண்டபத்தில் எழுந்தருளி, திருவந்திக் காப்பு மற்றும் தளிகை கண்டருளுதல்.
  • பின்பு பெருமாள் தன் ஸந்நிதிக்கும், எம்பெருமானார் ஆழ்வார் ஸந்நிதிக்கும் எழுந்தருளுதல்.
  • ஆழ்வார் நித்யப்படி திருமஞ்சனம் கண்டருளின பின்பு எழுந்தருளியிருக்கும் குறட்டில் (சிறு மண்டபத்தில்), எம்பெருமானாரும் கீழே எழுந்தருளுதல் (எம்பெருமானாரும் மாமுனிகளும் மட்டுமே ஆழ்வார் குறட்டிலேயே எழுந்தருளுவர் – மற்ற அனைத்து ஆழ்வார் ஆசார்யர்களும் குறட்டுக்கு வெளியிலேயே எழுந்தருளுவர்). ஆழ்வார் கிழக்குப் பார்த்தும் எம்பெருமானார் வடக்குப் பார்த்தும் எழுந்தருளியிருப்பர்.
  • இராமானுச நூற்றந்தாதி சேவாகாலம்.

மதியம்

  • எம்பெருமானார் ஆழ்வாரைப் பார்த்து எழுந்தருளுதல்
  • அரையர் தாளத்துடன் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு சேவித்தல். அர்ச்சகர் எம்பெருமானார் திருக்கைகளில் இருந்து ஆழ்வாருக்குத் திருத்துழாய் ஸமர்ப்பித்தல். அதன் பின்பு அரையர் ஆழ்வாருக்குக் கொண்டாட்டங்கள் சேவித்தல். அர்ச்சகர் ஆழ்வார் மாலை ஸ்ரீ ராமானுஜம் ஆகியவை எம்பெருமானாருக்கு சாதித்தல்.
  • இராமானுச நூற்றந்தாதி சாற்றுமுறை, மாமுனிகள் உபதேச ரத்தின மாலையில் அருளியுள்ள எம்பெருமானார் விஷயமான நாள் பாசுரங்கள், வாழி திருநாமங்களுடன்.
  • தீர்த்தம், ஸ்ரீ ராமானுஜம், ப்ரஸாத வினியோகம்
  • ஆழ்வார் கைத்தல சேவையில் சத்ர (குடை) சாமரத்துடன், நடை பாவாடை விரித்து தன் ஸந்நிதிக்குத் திரும்புதல் (இது தினமும் உண்டு)
  • ஆழ்வார் எம்பெருமானாருக்கு ஸ்ரீ ராமானுஜம் மற்றும் மாலை ப்ரஸாதங்கள் அளித்தல்
  • எம்பெருமானார் ஆழ்வாரிடமிருந்து பிரியா விடை பெற்றுச் செல்லுதல்
  • எம்பெருமானார் மணவாள மாமுனிகள் ஸந்நிதிக்கு வருதல்
  • மணவாள மாமுனிகள் எம்பெருமானாருடன் அவர் பல்லக்குலேயே எழுந்தருளிப் புறப்படுதல்
  • இருவருமாக கூரத்தாழ்வான் ஸந்நிதிக்கு எழுந்தருளி அங்கே மண்டகப்படி கண்டருளுதல்

  • பின்பு அங்கிருந்து புறப்பட்டு எம்பெருமானார் கோயிலை அடைதல்
  • எம்பெருமானாருடன் மணவாள மாமுனிகள் அலங்காரத் தளிகை கண்டருளுதல்
  • எம்பெருமானார் ஸந்நிதியில் எல்லோருக்கும் ததீயாராதனம்

மாலை

  • எம்பெருமானார் ஸந்நிதியில் கத்ய த்ரய சேவாகாலம் மற்றும் சாற்றுமுறை
  • பெருமாள் சேஷ வாஹனத்தில் புறப்பாடு கண்டருளுதல்
  • பெருமாள் எம்பெருமானார் ஸந்நிதித் தெரு எல்லையில் எம்பெருமானாரை நோக்கி எழுந்தருளி இருத்தல்
  • பெருமாளுக்கு எம்பெருமானார் ஜீயர் சுருளமுது ஸமர்ப்பித்தல்
  • பெருமாளுக்கு பெரிய கற்பூர ஆரத்தி சேவை. அதே ஆரத்தியை எம்பெருமானாருக்கும் மாமுனிகளுக்கும் ஸமர்ப்பித்தல்.
  • எம்பெருமானாரும் மாமுனிகளும் திருவாராதனம் கண்டருளுதல்

இரவு

  • பெருமாள் புறப்பாடு முடிந்து அவர் மாலை ப்ரஸாதம் எம்பெருமானாருக்கு அனுப்புதல்
  • எம்பெருமானாருக்கு பெருமாள் மாலையை அணிவித்தல்
  • அருளிச்செயல் சேவாகாலம் – திருப்பல்லாண்டு, பெரிய திருமொழி 11ஆம் பத்து, திருக்குறுந்தாண்டகம், திருநெடுந்தாண்டகம், பெரிய திருமடல், கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு, திருவாய்மொழி 10ஆம் பத்து
  • சாற்றுமறை, மாமுனிகள் உபதேச ரத்தின மாலையில் அருளியுள்ள எம்பெருமானார் விஷயமான நாள் பாசுரங்கள், வாழி திருநாமங்களுடன்.
  • எம்பெருமானார் மணவாள மாமுனிகளுக்கு பரிவட்டம், மாலை, முதலியாண்டான் மற்றும் பரிகரம் (ப்ரஸாதம்) அளித்தல்
  • ஜீயர் ஸ்வாமிக்கு பரிவட்டம், மாலை
  • கோஷ்டியாருக்கு தீர்த்தம், முதலியாண்டான், சுண்டல் மற்றும் புளியோதரை ப்ரஸாத வினியோகம்
  • எம்பெருமானாருக்குத் திருவிசாகம் (அரவணை/ஸயனம்) ஸமர்ப்பித்தல்
  • எம்பெருமானார் மணவாள மாமுனிகளுக்கு மாலை, முதலியாண்டான் மற்றும் திருவிசாக ப்ரஸாதம் அளித்தல்
  • மணவாள மாமுனிகள் எம்பெருமானாரிடமிருந்து பிரியாவிடை பெற்றுக்கொண்டு கோஷ்டியார் யதிராஜ விம்சதி சேவித்துக் கொண்டு தன் ஸந்நிதிக்கு எழுந்தருளுதல்
  • மணவாள மாமுனிகளுக்குத் திருவிசாகம் (அரவணை/ஸயனம்) ஸமர்ப்பித்தல்
  • கோஷ்டியாருக்கு ப்ரஸாத வினியோகம்

மறுநாள் மாலை (கந்தப்பொடி உத்ஸவம்)

  • எம்பெருமானார் தோளுக்கினியானில் புறப்பாடு கண்டருளுதல்
  • ஜீயர் மடத்து வாசலில் ஜீயர் ஸ்வாமிக்கு பரிவட்டம், மாலை, முதலியாண்டான், கந்தப்பொடி ப்ரஸாதித்தல்
  • கோஷ்டியாருக்கு தீர்த்தம், கந்தப்பொடி ப்ரஸாதித்தல்
  • சதுர்வேதி மங்கலத்தில் இராமானுச நூற்றந்தாதியுடன் புறப்பாடு கண்டருளுதல்
  • வடக்கு ரத வீதி வழியாக வந்து மணவாள மாமுனிகள் ஸந்நிதி வாசலில் மாமுனிகளை நோக்கி எம்பெருமானார் எழுந்தருளி இருத்தல்
  • எம்பெருமானாரின் மாலை, முதலியாண்டான் மாமுனிகளுக்கு ப்ரஸாதித்தல்
  • எம்பெருமானார் தன் ஸந்நிதி வந்தடைதல்
  • இராமானுச நூற்றந்தாதி சாற்றுமுறை
  • திருவந்திக் காப்பு
  • எம்பெருமானார் தளிகை கண்டருளுதல்
  • கோஷ்டியாருக்கு ப்ரஸாத வினியோகம்
  • எம்பெருமானார் தன் ஆஸ்தானத்துக்கு எழுந்தருளுதல்

இப்படி எம்பெருமான், ஆழ்வார், எம்பெருமானார், ஜீயர் என்று அனைவரையும் சித்திரைத் திருவாதிரைத் திருநாளில் மங்களாசாஸனம் செய்து அனுபவிக்கும் வாய்ப்பு வேறு எங்கும் காணக் கிடைக்காது என்பது திண்ணம். இம்முறை அனுபவிக்கத் தவறியவர்கள் அடுத்த முறை தவறாமல் ஆழ்வார்திருநகரிக்கு வந்து இந்த வைபவத்தை அனுபவித்து மகிழலாம்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸார த்ரயம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

திருமழிசை ஆழ்வார் பக்தி ஸாரர் என்று புகழ் பெற்றவர்.  ஆழ்வாரின் முழு மேன்மையை அறிந்த ருத்ரனே இந்தப் பெயரை ஆழ்வாருக்குச் சூட்டினார். குருபரம்பரா ப்ரபாவக் கதையின்படி ஆழ்வார் ஏதோ கந்தலைத் தைத்துக் கொண்டிருந்தபோது வான்வழியே பார்வதியோடு ரிஷபாரூடராகச் சென்று கொண்டிருந்த சிவனார் ஆழ்வார் பெருமையைப் பார்வதிக்கு கூற, அவளும் இவ்விஷ்ணு பக்தர்க்கு ஏதாவது செய்து போவோம் என்றாளாக, இருவரும் இறங்கி வந்து அவர்க்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்டனர்.  அவர் தமக்கு ஏதும் வேண்டா என்று மறுத்து, தாம் விரும்புவது மோக்ஷம், அதனை அவர்களால் தர இயலாது என்னவும், இருவர்க்கும் வாக்குவாதம் வளர்ந்து சிவன் தம் நெற்றிக்கண்ணைத் திறந்து நோக்க, ஆழ்வார் தம் கட்டைவிரலின் மூன்றாம் கண் திறக்கவும் தாங்கொணா வெப்பம் எழுந்தது. எம்பெருமான் இறுதியில் தானே வந்து சிவனைக் காக்க, சிவன் ஆழ்வாரின் பகவத் பக்தியை மெச்சி, “பக்தி ஸாரர்”. என்று பேரிட்டார். அதாவது திருமால் அன்பின் ஸாரமான வ்யக்தி விசேஷம்.

நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் தத்வங்கள் மூன்று – சித் அசித் ஈச்வரன் என.

  • சித் – அறிவுள்ளன அனைத்தும். இவற்றுக்கு, தமக்கு இறைவன் ஸ்ரீமந் நாராயணன், தாம் அவன் உடைமை என்ற அறிவு உண்டு.
  • அசித் – இவற்றுக்கு ஞானம் இல்லை. இவை மூல ப்ரக்ருதி, அஹங்காரம், மஹான், மனஸ், கர்மேந்த்ரியங்கள் (செயலாற்றும் புலன்கள்) ஐந்து, ஞானேந்திரியங்கள் (அறிவைப் பெரும் புலன்கள்) ஐந்து, பஞ்ச பூதங்கள் (நிலம் நீர் நெருப்பு காற்று ஆகாசம்), பஞ்ச தன்மாத்ரைகள் (ஐந்து சூக்ஷ்ம பூதங்கள்) என 24 தத்வங்கள் ஆகும்.
  • ஈச்வரன் – அளவற்ற ஞானம் கொண்ட ஸர்வஜ்ஞன். ஸ்ரீமந் நாராயணன். ஞானமுள்ள அனைத்துக்கும் தலைவன். ஞானம் (அறிவு), பலம் (ஆற்றல்), ஐச்வர்யம் (செல்வம்), வீர்யம் (பராக்ரமம்), சக்தி (வல்லமை), தேஜஸ் (பேரொளி) எனும் ஆறு கல்யாண குணங்கள் கொண்டவன். இவ்வாறு பண்புகளே மேலும் பலப்பலவாக விரிவடைகின்றன. இவன் அத்புதமான வடிவுகளும் அலகிலா லீலைகளும் உடையவன். (பரத்வாதி பஞ்சகம் – இணைய தளம் பார்க்கவும் http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-parathvadhi.html) நித்யவிபூதி லீலாவிபூதி எனும் இரு உலகங்களையும்  உடையவன். பரமபதம் = நித்ய, அழிவற்ற உலகு; லீலா விபூதி = தாற்காலிக மாறுபாடுள்ள இவ்வுலகு.
    • பரம பதத்தில் அவன் ஸ்ரீ, பூ, நீளா தேவிகளும் இன்னும் பல மஹிஷிகளும் கைங்கர்யம் செய்ய எழுந்தருளியுள்ளான். அனந்த கருட விஷ்வக்ஸேனாதி பரிசாரகர்கள் உளர்.
    • ஸம்ஸாரத்தில் அவன் ஒவ்வோர் அண்டத்திலும் ஒரு ப்ரஹ்மா ஒரு சிவன் ஓர் இந்திரன் எனத் தொழிலாற்ற தேவர்களை நியமித்து நடத்துபவன்.

இத்தேவர்களால் அனைத்து உலக விபரங்களையும் அவன் தானே நடத்தி ருள்கிறான்.

இம்மூன்றனுள்ளும் ஈச்வர தத்வமே நம் நோக்குக்கு உரியதாக இருக்கவேணுமென்று ஆழ்வார்கள்/பூர்வாசார்யர்கள் நிர்த்தாரணம் செய்துள்ளனர். சித்தும் அசித்தும் எம்பெருமான் லீலை அநுபவத்துக்காகவே உள்ளன. ஆகவே ஈச்வர தத்வம் தத்வ ஸாரம் எனப்படுகிறது. மேலும் நம்மால் ஈச்வர தத்வம் நன்கு அறிந்து கொள்ளப்படுமேயானால் மற்ற இரு தத்வங்களும் தம்மடையே அறியப்பட்டுவிடும். பகவத் விஷயமே தத்வ ஸாரம்.

உபதேசம் எனில் அறிவுரை. சாஸ்த்ரம் நம்மை எது செய்யலாம்/செய்யக் கூடாது என்று அறிவுறுத்தும். “சாஸனாத் இதி சாஸ்திரம்” = எது செய்/செய்யாதே என்று சாஸனம் = கட்டளை இடுகிறதோ அது சாஸ்திரம். சாஸ்திரத்தின் ஸாரம் திருமந்திரம், அஷ்டாக்ஷரீ. இதை அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் தம் ஆசார்ய ஹ்ருதயம் சூர்ணிகை 16ல் :

“வேத ஸார உபநிஷத், ஸார தர அநுவாக, ஸார தம காயத்ரியில் முதலோதுகிற பொருள் முடிவான சுருக்கு”

என்கிற சொற்களில் அழகாக எடுத்துக் காட்டினார். இவ்விடம் மாமுனிகளின் அத்புத வியாக்யானம்:-

  • வேதங்களின் ஸாரம் ப்ரஹ்ம வித்யையை விளக்கும் உபநிஷதங்கள்
  • உபநிஷதங்களின் ஸாரம் அவ்வுபநிஷதங்கள் யாவும் பரப்ரஹ்மம் , பரஞ்சோதி என்று ஸ்ரீமந் நாராயணனையே காட்டுகின்றன என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டும் நாராயண அநுவாகம் எனும் நாராயண ஸூக்தம்
  • அந்த நாராயண ஸூக்தத்தின் ஸாரம் அதில் பயின்று வரும் எம்பெருமானின் ஸர்வ வ்யாபகத்வத்தைக் குறிக்கும் எம்பெருமானின் மூன்று திருநாமங்கள் அடங்கிய விஷ்ணு காயத்ரி
  • விஷ்ணு காயத்ரியின் ஸாரம் அதில் முன்னதாக வரும் சித் அசித் ஈச்வர தத்வங்கள் மூன்றையும் விவரிக்கும் திருநாமம் ஆன நாராயண எனும் சொல். இந்த நாராயண நாமமே ஸகல வேத ஸாரம் என்றும உத்கோஷிக்கப் படுகிறது.

நாராயண மந்த்ரம் சாஸ்த்ரார்த்தங்கள் அனைத்தையும் நமக்குத் தெளிவாக அறிவுறுத்துகிறது. பிள்ளை லோகாசார்யர் தமது முமுக்ஷுப்படி திருமந்த்ர ப்ரகரணத்தின் இறுதி 115ஆம் ஸூத்ரத்தில் இதைச் சுருக்கமாக ஸாதித்துள்ளார்:-

“ஆக,  ‘திருமந்த்ரத்தால் எம்பெருமானுக்கே உரியேனான நான் எனக்கு உரியனன்றிக்கே ஒழியவேணும்; ஸர்வ சேஷியான நாராயணனுக்கே எல்லா அடிமைகளும் செய்யப் பெறுவேனாக வேணும்‘ என்றதாயிற்று.“

இவ்வாறாக திருமந்த்ரத்தில் நான் (ஜீவாத்மா) எம்பெருமானின் உடைமை ஆனதால் அவனுக்காகவே இருக்கவேணும், எனக்கு என்னுடையது என்றில்லாமல் இருக்க வேணும், என் ஸ்வாமியான ஸ்ரீமந் நாராயணன் ஒருவனுக்கே என் கைங்கர்யங்கள் யாவும் அமைய வேண்டும் என்றதாயிற்று. மாமுனிகளின் அழகிய வ்யாக்யானத்திலிருந்து இந்த 115ஆவது ஸூத்ரம் இதற்கு முந்தின 114 சூத்ரங்களினுடையவுமான ஸங்கிரஹம் என்பது தெளிவு. இவ்வாறு பக்தி ஸாரர், தத்வ ஸாரம், உபதேச ஸாரம் இவற்றை அறிந்த நாம் இம்மூன்றிற்கும் உள்ள தொடர்பைக் காணலாம். முதலாழ்வார்கள் மூவரும் சாஸ்த்ரங்களிலிருந்து ப்ரமாணரீதியில் எம்பெருமான் ஸ்ரீமந் நாராயணனே பரம்பொருள் என்று ஸ்தாபிக்கையில் திருமழிசை ஆழ்வார் எம்பெருமானே  ஏகதேசமாகப் பரம்பொருள், ப்ரஹ்ம ருத்ரேந்த்திராதிகளைச் சார்ந்தவனல்லன் என்பதைப் ப்ரதானமாக ஸாதிக்கிறார்.

நான்முகன் திருவந்தாதி முதல் பாசுரத்திலேயே நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான், நான்முகன் சிவனைப் படைத்தான் என சாஸ்த்ரார்த்தத்தைத் தாம் வெளியிடுவதாகத் தொடங்குகிறார்.

ப்ரணவமே திருமந்த்ர ஸாரம். ப்ரணவம் நம: பதத்திலும் நாராயணாய பதத்திலும் விவரிக்கப் படுகிறது. ப்ரணவம் விளக்குவதாவது:-

  • ’அ‘ – ஸ்ரீமந் நாராயணனைக் குறிக்கிறது .
  • ‘ஆய‘ – இதில் மறைந்து நின்று அவனே சேஷி = உடையவன் எனக் குறிக்கிறது
  • ம – எல்லா ஜீவாத்மாக்களையும்  குறிக்கிறது

ப்ரணவத்தில் நடு  எழுத்தாகிய “உ”வே மிக முக்யமானதாகும். இதுவே ஜீவாத்மா எம்பெருமான் ஒருவனுக்கே அடிமைப்பட்டவன் என அறுதியிட்டுச் சொல்கிறது.

பிள்ளை லோகாசார்யர் இதை முமுக்ஷுப்படி திருமந்த்ர ப்ரகரணத்தில் மிக அழகாக விளக்குகிறார். அதை விளக்கும்போது பக்திஸாரரின் ஸ்ரீஸூக்திகளைக் காட்டுகிறார் ஸூத்ரம் 64ல்:-

“மறந்தும் புறந்தொழா மாந்தர் என்கையாலே”

மாமுனிகள் இதை விளக்குகையில், அடியார்கள் எம்பெருமானை ஒருவேளை மறந்தாலும்கூட இதர தேவதைகளை வணங்க மாட்டார்கள் என்கிறார். நான்முகன் திருவந்தாதியில் 68ஆம் பாசுரத்தில் திருமழிசை ஆழ்வார் இதை ஸாதிக்கிறார் :-

திறம்பேன்மின்  கண்டீர் திருவடிதன் நாமம்
மறந்தும் புறந்தொழா மாந்தர் இறைஞ்சியும்
சாதுவராய்ப் போதுமின்கள் என்றான் நமனும்தன்
தூதுவரைக் கூவிச் செவிக்கு.

யமதர்ம ராஜன் தன தூதர்களைக் கூப்பிட்டு, ரஹஸ்யமாய் அவர்கள் காதோடு சொல்கிறான் – “என் கட்டளையை மறவாதீர். ஸ்ரீமந் நாராயணனைத் தவிர பிறரை வணங்காத ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களைக் கண்டால் அவர்களை வணங்குங்கள். நான் அவர்களுக்கு தெய்வம் அல்லேன்”. பிற தெய்வங்களை வணங்கினால் நாம் ப்ரபன்னர்கள் ஆக மாட்டோம்.

பெரியவாச்சான் பிள்ளை இப்பாசுரத்தை மிக விபுலமாக வ்யாக்யானித்துள்ளார்:-

  • இப்பாசுரம் ”ஸ்வபுருஷம் அபிவீக்ஷ்ய” எனும் யமதர்மராஜன்/அவனுடைய ஏவலாளிகள் ஸம்பாஷணை கூறும் ஸ்ரீவிஷ்ணு புராண ச்லோகத்தின் நேர் தமிழாக்கம் போல் உள்ளது.
  • நாம் நம் எம்பெருமானைக் கூட மறந்தாலும், தேவதாந்தர பஜனம் செய்ய இயலாது. ஏனெனில் அது ப்ரபந்ந லக்ஷணத்துக்கு விரோதம்.
  • இதற்கு ஓர் அழகிய எடுத்துக் காட்டு – ஒரு மனைவி தன்  கணவனிடம் பூர்ண பக்தி இல்லாதிருப்பது ஒன்று, ஆனால் அவள் பர புருஷனிடம் விருப்பம் காட்டினாள் எனில் நிரந்தர நாசம் உண்டாகும். அதேபோல் நாமும் நம் எம்பெருமானிடம் அவிச்வாஸமாய் இருப்பினும், தேவதாந்தர பஜனம் செய்யில் நம் ப்ரபன்னத்வம் நழுவும், எம்பெருமானும் விலகுவன்.
  • எம தர்ம ராஜன் இப்படிப்பட்ட ப்ரபன்னர்களிடம் மிகவும் பக்தியோடிருக்க அறிவுறுத்தினான்.

எம்பெருமானோடு நமக்குள்ள நவ வித ஸம்பந்தங்களில் பதி பத்நி ஸம்பந்தமே தலையாயது. கற்புடைய குலமகள் தன் கணவனிடம் இருப்பதுபோன்றே ப்ரபன்னர்களும் எம்பெருமானிடம் அவன் விச்வபதி ஆனதால் தம் பதி  என்று விச்வாஸத்தோடு உள்ளனர்.

ஒருமுறை நம்பெருமாள் புறப்பாட்டின் போது மழை வர, எம்பெருமான் நனையாதிருக்க அடியார்கள் அவனை அருகிருந்த சிவாலயத்துக்குள் எழுந்தருளப் பண்ணனினர். உடன் வந்திருந்த எம்பெருமானாரையும் அவர்கள் தங்கள் கோவிலுக்குள் அழைத்தனர் – “ஸ்வாமி உங்கள் பெருமாள் உள்ளே வந்துள்ளார்….நீங்களும் மழைக்கு உள்ளே வாருங்கள்”.  எம்பெருமானார் மிக்க பணிவோடு, “ஓ எம்பெருமான் உள்ளே வந்தானோ. அவன் ஸர்வஸ்வாமி, ஆனால் அடியோம் அவ்வாறன்றே ஆகவே நம்மால் உள்ளே வர இயலாது ” என்றனர்.

திருமந்த்ரத்தில் நம: பதம் உகார அர்த்தமும் சொல்வதாய், திருமங்கை ஆழ்வார் ஸ்ரீஸூக்தியில் இருந்து சூத்ரம் 89ல் பிள்ளை லோகாசார்யர்,

“உற்றதும் உன்னடியார்க்கடிமை” என்கிறபடியே இதிலே பாகவத சேஷத்வமும் அனுசந்தேயம்” என்று ஸாதிக்கிறார்.

திருமங்கை ஆழ்வார் திருமந்த்ரார்த்தம் கற்றதற்பின் அடியேன் ஸ்ரீமந் நாராயணனுக்கே உரியேன், அடியேன் உன்னடியார்க்கு அடிமைப் பட்டேன் என்று தெளிவாக அருளிச் செய்கிறார்.

மாமுனிகள் நாம் நம் தேஹமே ஆத்மா என மயங்கும் அஹங்காரமும், நாம் ஸ்வதந்த்ரர் என மயங்கும் மமகாரமும் விட்டால், இறுதி நிலையாக பாகவத சேஷத்வத்தில் ஊன்றுவோம் என்கிறார்.

தன்  மனைவி, தன் பெற்றோர் உற்றார்களையும் பேணுவது கண்டு கணவன் உகப்பது போல் எம்பெருமானும் நாம் அவனுடைய அடியார்களிடம் பக்தியோடு இருப்பதை மிக உகக்கிறான்.

ஆக நாம்:

  • உபதேச ஸாரம் – தேவதாந்தர பஜனம் விடுவதே ஸகல சாஸ்த்ரார்த்தம்
  • தத்வ ஸாரம் – பகவத் விஷயமே என்பதை
  • பக்தி ஸாரர் ஆகிய திருமழிசைப் பிரான் திருவாக்கினால் கண்டோம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/01/sara-thrayam.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ரஹஸ்ய க்ரந்தங்கள் – அறிமுகம் – நாயனார் – ஆசார்ய ஹ்ருதயம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ரஹஸ்ய க்ரந்தங்கள் – அறிமுகம்

நாயனார் அருளிய ஆசார்ய ஹ்ருதயம் என்னும் ரஹஸ்ய க்ரந்தத்துக்கு மாமுனிகள் அருளிய வ்யாக்யான அவதாரிகையின் எளிய தமிழாக்கம்.

திருமகள் கேள்வனாய் ஸர்வஸ்வாமியான ஸர்வேச்வரன், எல்லையில்லாத ஆனந்தம் நிறைந்திருக்கும் ஸ்ரீவைகுண்டத்தில், நித்யஸூரிகளிடத்தில் நிரந்தரமான கைங்கர்யத்தை ஏற்றுக் கொண்டு இருக்கிறான். நித்யஸூரிகள் முடிவில்லாத சுத்தமான ஞானம் ஆனந்தம் முதலிய குணங்களை உடையவர்கள்; எம்பெருமானின் திருவுள்ளப்படி நடந்து அதனாலேயே தரித்து இருப்பவர்கள். அச்சமயத்தில், எம்பெருமான் லீலா விபூதியான ஸம்ஸார மண்டலத்தில் இருக்கும் ஆத்மாக்களை நினைத்து, இவர்களுக்கும் நித்யஸூரிகளைப்போலே கைங்கர்யம் கிடைக்கப் ப்ராப்தி இருந்தும் அதை இழந்துள்ளார்களே என்று நினைத்து வருந்தி அவர்களைக் கரைசேர்க்க ஆசைப்படுகிறான்.

அவர்களைக் கரைசேர்ப்பதற்கு அவன் பல முயற்சிகளைத் தொடர்ந்து செய்கிறான்.

  • சேதனர்கள் தேஹம் மற்றும் இந்த்ரியங்கள் இல்லாமல் (ஸ்ருஷ்டி ஸமயத்தில்) அசேதனத்தைப் போன்று இவ்வுலக இன்பத்துக்கும் முக்தி அடைவதற்கும் வழியில்லாமல் இருப்பதைக் கண்டு, பெருங்கருணையுடன், தன்னுடைய திருவடித் தாமரைகளை அடைவதற்கு உபயோகமான தேஹம் மற்றும் இந்த்ரியங்களை அளித்து, ஞான மலர்ச்சியையும், செயல் செய்வதற்கும் செய்யாமல் இருப்பதற்கும் தேவையான சக்தியையும் கொடுக்கிறான்.
  • ஞானத்தைக் கொண்டு எது விட வேண்டியது, எது பற்ற வேண்டியது என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள, மிக்க கருணையுடன் வேதத்தைக் கொடுக்கிறான்.
  • அதற்கு மேல் மனு மற்றும் ரிஷிகளுக்கு அந்தர்யாமியாக இருந்து ஸ்ம்ருதி இதிஹாஸ புராணங்களை வெளியிட்டருளினான். இந்த சாஸ்த்ரங்கள் தேஹத்துடன் கூடியிருக்கும் ஆத்மாக்களுக்கு விஷயமாக இருக்கும்.
  • அந்த சாஸ்த்ரங்களைக் கற்பதற்கு பல கட்டுப்பாடுகள் இருப்பதாலும், அவை பல காலங்கள் முயற்சி செய்தே அறியப்படுவதாலும், அவை அடைவதற்கு அரியதாக இருப்பதைத் திருவுள்ளத்தில் கொண்டு, அவ்வாறு கட்டுப்பாடுகள் இல்லாத, எளிதாகக் கற்கக் கூடிய, ஆத்மாவிலேயே நோக்குடைய திருவஷ்டாக்ஷரம் (திருமந்த்ரம்) என்கிற ப்ரஹ்ம வித்யையை தானே வெளியிட்டருளினான்.
  • இதுவும் ப்ரயோஜனப் படாததைக் கண்டு, ஓலை அனுப்பிச் செய்ய முடியாததை ராஜாக்கள் தாங்களே இறங்கி வந்து செய்வதுபோலே, தானே இவர்களைத் திருத்துவோம் என்ற எண்ணத்துடன் ராமக்ருஷ்ணாதி அவதாரங்கள் செய்கிறான்.
  • இப்படிச் செய்தும் ஒருவரும் திருந்தாதது கண்டு, விஜாதீயரான (பரமாத்மா வேறு ஜீவாத்மா வேறு) தம்மால் இவர்களைத் திருத்த முடியாது என்று எண்ணி, மானைக் கொண்டு மானைப் பிடிப்பாரைப்போலே, ஜீவாத்மாக்களைக் கொண்டு ஜீவாத்மாக்களைத் திருத்துவோம் என்று முடிவு செய்து, “ஆமுதல்வரை” (தலை சிறந்த அதிகாரியை) உண்டாக்குவதற்காக, தன்னுடைய நிர்ஹேதுக (இயற்கையான) ப்ரஸாதத்தாலே (கருணையாலே) எல்லாவிடங்களும் பார்த்து யாரும் கிடைக்காமல் இருக்க, தெற்குத் திசையில், “மாறி மாறிப் பல பிறப்பும் பிறந்து” என்று சொல்லுகிறபடியே பல ஜந்மங்கள் எடுத்து நித்ய ஸம்ஸாரியாகத் துன்பப்பட்டுக் கொண்டிருந்த இவர் (நம்மாழ்வார்) மேல் அவன் கடாக்ஷம் பட, அவர் அந்த நிர்ஹேதுக கடாக்ஷத்தாலே திவ்ய ஞான பக்திகளை அடையப் பெற்றார்.
  • ஆழ்வாரும் எம்பெருமானின் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை மிகவும் ஆழமாக அனுபவித்து அந்த அனுபவத்தின் வெளிப்பாடாக பாசுரங்களைப் பாடியருளினார். எப்படி வால்மீகி பகவானின் சோகத்தின் வெளிப்பாடாக வந்த ச்லோகம் ப்ரஹ்மாவின் அருளாலே கவி லக்ஷணங்கள் பொருந்திய ஸ்ரீராமாயணமாக அமைந்ததோ, அதேபோல பகவானின் அருளாலே ஆழ்வாரின் பாசுரங்கள் திருவாய்மொழி என்கிற ஸர்வ லக்ஷணங்களும் பொருந்திய ப்ரபந்தமாக ஆனது. குறிப்பு – இதன் மூலம் எல்லாச் சேதனர்களுக்கும் உய்விற்கும் வழி ஏற்பட்டது.

இந்தத் திருவாய்மொழியும் தமிழில் மிகவும் விரிவாக, பல அர்த்தங்களை வெளியிடுவதாக இருக்கையாலே, இதிலே இருக்கும் தாத்பர்யமான அர்த்தம், எல்லார்க்கும் புரிந்த கொள்ள அரிது என்பதால், இதில் இருக்கக்கூடிய அர்த்த விசேஷங்களையும், இவற்றில் ஆழ்வார் திருவுள்ளக் கருத்து எவ்வாறு உள்ளது என்பதையும், ஆசார்யர்களுக்கு மிகவும் பிடித்தமான இவ்விஷயமே எல்லார்க்கும் தஞ்சம் என்பதையும், அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் தம்முடைய பரம க்ருபையினாலே வெளியிடுவதாகத் திருவுள்ளம் கொண்டு, ஆசார்யர்களின் உபதேசம் மூலமாக வந்த இவ்வர்த்தங்கள் எல்லார்க்கும் புரியும்படி மிகவும் சிறியதாகவும் இல்லாமல் மிகவும் பெரியதாகவும் இல்லாமல், இந்த ஆசார்ய ஹ்ருதயம் என்னும் ப்ரபந்தம் மூலம் அருளிச்செய்கிறார்.

“ஆத்யஸ்ய ந: குலபதே:” என்கிறபடியே வைதிக குலத்துக்கு முதல் ஆசார்யரான ஆழ்வார் அருளிச்செய்த திவ்யப்ரபந்தங்களில் அவருடைய திருவுள்ளக் கருத்துக்களைச் சொல்லுவதாலேயே இந்த ப்ரபந்தத்துக்கு ஆசார்ய ஹ்ருதயம் என்று திருநாமம் ஏற்பட்டது. இந்த ப்ரபந்தத்தில் இவர் அருளிச்செய்யும் வாக்யங்களெல்லாம் அருளிச்செயல்களில் உள்ள வார்த்தைகளைக் கொண்டே அருளியுள்ளார். இதற்குக் காரணம் மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர்களான ஆழ்வார்களின் வார்த்தைகள் ஆகையாலே அவை மிகவும் நம்பத்தகுந்ததாகவும், மிகவும் அனுபவிக்கத்தக்கதாகவும் இருக்கும் என்கிற காரணங்களால் இவையே தமக்கு விருப்பம் என்பதால். மேலும், முத்துக்களை நன்றாக அறிந்தவன் கோத்தால் அது பெருவிலை பெறுமாபோலே, நாயனாரின் சாதுர்யத்தாலே சேர்க்கப்பட்ட இவ்வார்த்தைகள் அருளிச்செயலில் ருசி உடையவர்களுக்கு அர்த்தத்தைக் காட்டிலும் வார்த்தைகளே மிகவும் இனிதாயிருக்கும். ஆகையால், இந்தப் ப்ரபந்தம், சப்தம் அர்த்தம் இரண்டின் ரஸத்தாலும், விசேஷ ஞானம் கொண்டவர்களுக்கு மனத்துக்கு மிகவும் இனிதாய் இருக்கும்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

காரேய் கருணை இராமாநுசன்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

திருவரங்கத்து அமுதனார் தம் இராமாநுச நூற்றந்தாதி இருபத்தி ஐந்தாம் பாசுரத்தில் ஸ்வாமியை “காரேய் கருணை இராமாநுசா” என்று போற்றுகின்றார். இங்கு எம்பெருமானார் மேகங்களோடு ஒப்பிடப் படுகின்றார். மேகங்கள் பெருவள்ளல்களாகக் கருதப் படுகின்றன. ஏனெனில் :

  • அவை எவரும் கேளாமலே கடலிலிருந்து நீரை முகர்ந்து நிலத்தில் ஊற்றுகின்றன.
  • அவை நல்லவன்/கெட்டவன், ஏழை/செல்வன் என்று வேறுபாடு கருதாது நீரை மழையாய்ப் பொழிகின்றன
  • அவை கறுத்திருப்பதன் காரணம் அவைகள் நீரைச் சுமந்து யாவர்க்கும் வழங்க காத்திருக்கின்றன என்பதே

அதேபோல் எம்பெருமானாரும் சாஸ்த்ரார்த்தங்களை கற்றார் கல்லார் என்று வேறுபடுத்தாமல் ஜீவாத்மாக்களை உயர்த்த வேண்டுமென்னும் ஒரே நோக்கோடு தாராளமாக யாவர்க்கும் வழங்கினார்.

ஸ்ரீவசன பூஷணத்தில் பிள்ளை லோகாசார்யர் பெரியாழ்வார் எம்பெருமானார் இருவருடையவுமான ஓர் இயல்பை அழகாகச் சுட்டிக் காட்டுகிறார். அதை அநுபவிப்போம் :

மங்களாசாஸனத்தின் (எம்பெருமான் நன்றாய் இருக்கவேண்டுமே என்று பிரார்த்திப்பது) முக்யத்வத்தைப் பேசும்போது உலகாசிரியர் எப்போதும் மங்களாசாஸனத்திலேயே ஊறியும் ஊன்றியும் இருப்பவரான பெரியாழ்வாரைப் பற்றி சாதிக்கிறார். ஸூத்ரம் 255ல்  எம்பெருமானாரும் பெரியாழ்வாரும் எம்பெருமானை மங்களாசாஸனம் செய்வதிலேயே ஊற்றமாய் இருந்தனர் என்று காட்டுகிறார்.

“அல்லாதவர்களைப் போலே கேட்கிறவர்களுடையவும் சொல்லுகிறவர்களுடையவும் தனிமையைத் தவிர்க்கையன்றிக்கே, ஆளுமாளார் என்கிறவனுடைய தனிமையைத் தவிர்க்கைக்காயிற்று பாஷ்யகாரரும் இவரும் உபதேசிப்பது”

மாமுனிகள் தம் வ்யாக்யானத்தில் இதை வெகு அழகாக இந்தப் ப்ரகரணத்தில் சாதிக்கிறார்:

  • ஆழ்வார்கள்/ஆசார்யர்கள் ஜீவாத்மாக்களுக்கு உண்மை ஞானம் ஊட்டி மேலேற்ற விரும்பினார்கள்
  • அவர்கள் சிஷ்யர்களை உத்தரிப்பித்த போதே ஸத் ஸங்கத்தையும் பேணிக்கொண்டார்கள் ஸம்ஸாரத்தில் பரஸ்பர நன்மைக்காக
  • ஆனால் பெரியாழ்வாரும் எம்பெருமானாரும் எப்போதுமே எம்பெருமான் திருமேனி ஸம்ரக்ஷணத்திலேயே கண்ணாய் இருந்தார்கள்
  • மாமுனிகள் இவ்விஷயத்தை ஸாதிக்கும்போது லோகாசார்யர் ஸ்வாமியை எம்பெருமானார் என்னாதே பாஷ்யகாரர் என்றதன் ஸ்வாரஸ்யம் அவர் ஒரு ஸாதாரண வ்யக்தி அல்லர், சாஸ்த்ர வேதாந்தங்கள் ஸ்ரீபாஷ்யம் இயற்றுமளவுக்குக் கைவந்தவர் என்பதால் என்பது குறிக்கொள்ளத் தக்கது

ஆசார்ய ஹ்ருதயம் சூர்ணிகை 204ல் அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் சீதாப் பிராட்டி (ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி), ப்ரஹ்லாதாழ்வான், விபீஷணாழ்வான், நம்மாழ்வார், எம்பெருமானார் இவ்வைவரின் காருண்யத்தை மேன்மையாகச் சொல்கிறார்:

“தாய்க்கும் மகனுக்கும் தம்பிக்கும் இவர்க்கும் இவரடி பணிந்தவர்க்குமே இவையுள்ளது”

நாயனாரின் இந்தத் திருவாக்கை மாமுனிகள் விசதமாக வ்யாக்யானித்துள்ளார். இவை உள்ளது என்றது:

  • ஸம்பந்த ஞாநம் – ஸம்ஸாரத்திலும் பரமபதத்திலும் எல்லா ஜீவாத்மாக்களும் எம்பெருமானோடு ஒரே உறவையுடையன. முக்யமாக பிதா புத்ர (தகப்பன்/மகன்), சேஷ/சேஷி (ஆண்டான்/அடிமை). சிலர் இவ்வுறவை உணர்ந்துள்ளனர் பலர் உணர்ந்திலர்
  • ஜீவாத்மாக்களின் அபராதங்களைக் கண்டு பொறுக்க இயலாமை – அறியாமையால் அவர்கள் செய்யும் பிழைகள் எண்ணிறந்தவை.
  • பெருங்கருணை – இஜ்ஜீவர்கள் உலகியலில் மூழ்கிக் கிடக்கக் கண்டு எம்பெருமானே இவர்களை கடைத்தேற்ற இயலாதெனக் கைவாங்கியிருக்கும்போது இவர்களுக்காக‌ இரங்கி இவர்கள் வாழ்ச்சிக்காக மனம் கலங்குபவர்கள் ஆழ்வார்கள்/ஆசார்யர்களே.

சீதாப் பிராட்டி கொண்ட கருணை எவ்வளவெனில் தன்பால் தீமனங்கொண்ட இராவணனையும் உய்விக்க அவள் தான் தாயானபடியால் அவனை நீ பெருமாளை வணங்காவிடிலும் அவனோடு நட்பாவது பாராட்டி உய்ந்து போவாய் என்றாள்.

ப்ரஹ்லாதன் தான் பெருமாளிடம் கொண்ட பக்திக்காகத் தன்னைப் பலவாறு துன்புறுத்திய தன் தந்தையையும் தன்னோடிருந்த சிறார்களையும் அவர்கள் உணராவிடினும் எம்பெருமானிடம் ஈடுபடுத்தவே விரும்பினான்.

தன்னை எப்போதும் இழித்தும் பழித்தும் பேசி இகழ்ந்த இராவணனையும் விபீஷணன் திருத்தி வாழ்விக்கவே விரும்பி முயற்சி செய்தான்.

நம்மாழ்வார் பெருங்கருணையால் முற்றிலும் உலகியலில் ஆழ்ந்து எம்பெருமானை நினையாத ஜீவர்களுக்காகக் கலங்கினார்.

கடைசியாக ஆழ்வாரின் திருவடியாகவே கருதித் தொழப்படும் எம்பெருமானாரும் பரம ரஹஸ்யமான சாஸ்த்ரார்த்தங்களைத் தாம் மிகவும் பரிச்ரமப்பட்டுப் பயின்றாலும் அவற்றைக் கற்க ஆவலுடையோர்க்கு ஒரு தகுதியும் கருதாது கற்பித்தார். அப்படிக்கற்றோர் வழியாக இந்த பர ஞானம் எல்லார்க்கும் சென்று சேரவும் வழி வகுத்தார்.

நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை தமது “சரமோபாய நிர்ணயம்” (http://ponnadi.blogspot.com/p/charamopaya-nirnayam.html) எனும் திவ்ய க்ரந்தத்தில் மிக விபுலமாகக் காட்டியுள்ளார்.

உபதேச ரத்தின மாலையில் மணவாள மாமுனிகள் எம்பெருமானாரை எல்லாரும் ஏற்றுப் போற்ற ஒரு தலையாய காரணம் என்று இக்கருணையையே காட்டியருளுகிறார். எம்பெருமானார்க்கு  முன்பிருந்த ஆசார்யர்களுக்கு இல்லாத ஒரு குண விசேஷம் இக்கருணை என்பதை அவர்:

“ஓராண் வழியாய் உபதேசித்தார் முன்னோர்
ஏரார் எதிராசர் இன்னருளால் —பாருலகில்
ஆசை உடையோர்க்கெல்லாம் ஆரியர்காள் கூறுமென்று
பேசி வரம்பறுத்தார் பின்”

என்கிற பாசுரத்தில் காட்டியருளினார்.

எம்பெருமானார் காலத்துக்கு முன்பு, ஆசார்யர்கள் ஞானத்தை மிகவும் தேர்ந்தெடுத்தவர்களுக்கே அளித்தனர். முதலில் மாணாக்கர்களை நன்றாகப் பரிசோதித்து, அவர்களிடம் பல காலம் கைங்கர்யத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, தாங்கள் த்ருப்தி அடைந்த பின்பே உபதேசம் செய்தனர். எம்பெருமானாரோ ஸம்ஸாரத்தில் சேதனர்கள் உண்மை ஞானத்தைப் பெறப் படும் துன்பத்தைக் கண்டு, தன்னுடைய சிஷ்யர்களில் 74 ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களை ஸிம்ஹாஸனாதிபதிகளாக்கி, அவர்களை ஆசை உடையோர்க்கெல்லாம் பகவத் விஷயத்தைக் கற்பிக்கும்படி செய்தார். தானும் பல சமயங்களில் ஆசையுடையோர்க்கு விஷயங்களைக் கற்பித்தார். ஆசார்யர்களில், எம்பெருமானார் காலத்துக்கு முன்பிருந்தவர்கள் அனுவ்ருத்தி ப்ரஸன்னாசார்யர் (சிஷ்யர்களைப் பூர்ணமாகப் பரிசோதித்து ஞானத்தை அளித்தவர்கள்) என்று அழைக்கப் பட்டனர். ஆனால் எம்பெருமானாரே முதல் க்ருபா மாத்ர ப்ரஸன்னாசார்யர் (தன் பெருங்கருணையால் சிஷ்யர்களுக்கு உயர்ந்த ஞானத்தை அளிப்பவர்)

இவ்வாறாக திருவரங்கத்து அமுதனார், பிள்ளை லோகாசார்யர், அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார், நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை, மணவாள மாமுனிகள் யாவரும் எம்பெருமானாரின் ஈடு இணையற்ற கருணை எனும் பெரும் பண்பை நமக்குக் காட்டியருளினர். அவரே நமக்கு அரண்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் அமுதனார் லோகாசார்யர் நாயனாராச்சான் பிள்ளை நாயனார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/05/unlimited-mercy-of-sri-ramanuja.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

பங்குனி உத்ரமும் எம்பெருமானாரும்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்குப் பங்குனி உத்ரம் பலவகைகளில் ஒரு மிகச்சிறந்த
தினம்.

 

  • இந்நன்னாளே பெருமாள் சீதாப்பிராட்டியை மணம் புரிந்தநாள்.

  • ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் ஆண்டாள் ரங்கமன்னார் திருமணமும் இந்நாளே.

இவ்வெல்லாவற்றையும் விட மிக விசேஷித்து, எம்பெருமானார் திருவரங்கத்தில் நம்பெருமாள் தாயார் சேர்த்தியில் சரணாகதி  கத்யம்,ஸ்ரீரங்க கத்யம், ஸ்ரீவைகுண்ட கத்யம் எனும் அத்புதமான மூன்று கத்யங்களை கத்ய த்ரயத்தை விண்ணப்பித்தது இந்நன்னாளிலேயே ஆகும்.

ஒரு பங்குனி உத்ரத் திருநாளில் நம்பெருமாளும் தாயாரும் சேர்த்தியில் இருந்தபோது அங்கு எழுந்தருளிய எம்பெருமானார் ஸம்ஸாரத்தின் கொடிய இயல்பைக் கருதி அதினின்றும் தப்பி அவர்தம் திருவுள்ளத்தில் இருந்த உபாயத்தை வெளியிடுமுகமாக இம்மூன்று திவ்ய க்ரந்தங்களையும் அருளிச்செய்தார். சரணாகதி எனில், எம்பெருமானை அடைய அவனே உபாயம் என்று பொருள்படும்.

கத்ய த்ரயம் த்வய மஹா மந்த்ரத்தின் பொருள் என்றே விவரிக்கப் படுகிறது.

  • சரணாகதி கத்யம்
    • முதலில் எம்பெருமானார் ரங்கநாயகித் தாயாரைப் புருஷகாரமாக ஏற்றுப் போற்றுகிறார்.
    • பின் எம்பெருமானின் திவ்ய கல்யாண குணங்கள், வடிவங்கள், நித்ய கைங்கர்ய  பரர்கள் ஆகியோரைப் போற்றுகிறார்
    • எம்பெருமானிடம் சரணாகதி செய்கிறார்

  • ஸ்ரீரங்க கத்யம்
    • இதில் எம்பெருமான் திருவரங்கத்தில் ஸ்ரீரங்கநாதனாக எழுந்தருளியிருப்பதை முழுமையாக அனுபவித்துப் பரவசராகிறார்.
    • இவ்வுலகில் த்வய மஹா மந்திரத்தின் பொருளாக எம்பெருமான் திவ்ய தேசங்களில் அர்ச்சா ரூபியாக எழுந்தருளி இருப்பதால், நம் பூர்வாசார்யர்கள் திவ்யதேச எம்பெருமான்களின் அனுபவத்திலேயே நோக்காய் இருந்தனர்.  அடியார்க்கு எளியனாய் சௌலப்யம் எனும் கல்யாண குணத்தை எம்பெருமான் காட்டுவது திவ்யதேச அர்ச்சாவதாரங்களான வடிவிலேயே  என்பதால் எம்பெருமானார் இந்த கத்யத்தில் சௌலப்யம் எனும் குணாநுபவமே செய்கிறார்.

  • ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யம்
    • இதில் எம்பெருமானார் வைகுண்டத்தின் பல்வகைப்பட்ட மாஹாத்ம்யத்தை மிகப்பரக்கப் பேசி அளவிலா இன்பமடைகிறார்
    • இதில் பகவத் பரத்வமே அனுபவிக்கப் படுகிறது.
    • பரம பதத்தில் கைங்கர்யம் செய்வதன் அறுதிப்பயன் இதில் தெரிவிக்கப் படுகிறது.

பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் அத்புதமான கத்ய த்ரய வ்யாக்யான அவதாரிகையைச் சற்று அனுபவிப்போம்:

பெரியவாச்சான் பிள்ளை எம்பெருமானாரின் கீதா பாஷ்யம் கத்யத்ரயம் இரண்டின் நோக்கத்தை விவரிக்கிறார்:

  • கீதா பாஷ்யத்தின் நோக்கம் கர்மஞானங்களை உட்கொண்ட பக்தி யோகத்தைக் காட்டுவதன் மூலம்  வேத/வேதாந்தங்களைத் தவறாக விளக்கும் குத்ருஷ்டிகளை வலுவிழக்கச் செய்து ப்ரபத்தியே உபாயம் எனக்காட்டுவது.
  • வேதாந்தம் ஞான ராசியான பக்தியை நோக்காகக் கொண்டதால், எம்பெருமானார் வேதாந்தத்தை விளக்க அதையே கைக்கொண்டார். ஆழ்வார்/ஆசார்யர்கள் ப்ரபத்தியை (எம்பெருமானையே உபாயமாகக்) கொண்டதால், தம் திருவுள்ளத்துக்கு மிக உகப்பான இதையே அவரும் கத்ய த்ரயத்தில் வெளியிட்டார்.
  • வேதம் அவைதிகர்களுக்குச் சொல்லத்தகாதது போலே எம்பெருமானாரும் வேதத்தை விபரீதமாக விரித்துரைப்போர்க்கு உதவாது என்பதால் அவர்களை அவர்களின் ஞான பக்திகளாலேயே தோற்பித்து, தம் சித்தாந்தமான ப்ரபத்தியை கத்ய த்ரயத்தில் காட்டியருளினார்.

எம்பெருமானார் திவ்ய தம்பதிகளின் திருமுன்பே சரணாகதி அனுஷ்டித்து, ப்ரபத்தியின் மேன்மையையும் எம்பெருமானே நமக்கு உபாயம் என்பதையும் காட்டியருளினார். நம் பூர்வாசார்யர்களும் எப்போதுமே எம்பெருமானையே உபாயமாகக் கொண்டார்களே அன்றி மற்றொன்றை அன்று.

சரணாகதி கத்ய வ்யாக்யான ப்ரவேசத்தில் பெரியவாச்சான் பிள்ளை பக்திக்கும் சரணாகதிக்குமுள்ள வேறுபாட்டை அழகாகக்காட்டியுள்ளார்:

பக்தி யோகம் ப்ரபத்தி (எம்பெருமான் )
ப்ராஹ்மண க்ஷத்ரிய வைசியர்கள் மட்டுமே அதிகாரிகள். பக்தி/அன்பு வேறு, பக்தி யோகம் வேறு. சாஸ்திரம் காட்டும் பக்தி எம்பெருமானை அடையும் உபாயம் மிகக் கடினமான அங்கங்களை உடையது. எம்பெருமான் ஸர்வர்க்கும் பொதுவான உபாயம் ஆதலால் எவர் வேணுமானாலும் இதை அனுஷ்டிக்கலாம்.
பக்தியோகம் மிகக்  கடினமானது;  கர்ம யோகத்தை உள்ளடக்கியது; முறையான ஞானத்தோடேயே பயிலப்பட வேண்டியது. ப்ரபத்தி செய்தபின் எம்பருமான் தானே நம் கார்யங்கள் யாவற்றையும் நிர்வகிக்கிறான் என்பதால் நாம் செய்ய வேண்டுவதெல்லாம் நம் எல்லாச் செயல்களையும் கைங்கர்யமாக நினைத்து ஸ்வரூபாநுரூபமாகச் செய்ய வேண்டும்.
இதன் இறுதி இலக்கு பல பிறவிகளுக்குப் பின்பே அடையப்  படுகிறது. இப்பிறப்பின் இறுதியிலேயே மோக்ஷப் ப்ராப்தி உண்டு.
இடையில் வழி தவறி இடற நிறைய வாய்ப்புண்டு. ப்ரபத்தி செய்தவரை எம்பெருமான் நழுவ விடுவதே இல்லை, நாம் தவற வழி இல்லை.
இந்த உபாயம் நாம் செய்யும் (பக்தி யோகம் சார்ந்த செயல்களால்) அடையப்படுகிறது வழி/உபாயம் எம்பெருமான் ஏற்கெனவே உள்ளான், புதிதாக அமைய வேண்டா(ஸித்தோபாயம் : உபாயம், வழி…ஸித்தமாய் தயாராக உள்ளது).
ஜீவாத்மா எம்பெருமானுக்கே உரிமைப்பட்டவனாதலால் (எம்பெருமானை அடைய ஸ்வப்ரவ்ருத்தி/ ஸ்வயத்நம்)  பக்தி யோகம் அவன் ஸ்வரூபத்துக்குச் சேராது. ​ எம்பெருமானே உபாயம் என்பதால் ஜீவாத்மாவுக்குத் தன உடைமையாளனைப் பாதுகாப்பாக ஏற்பது மிக இயல்பான ஒன்று
எம்பெருமான் தரும் பலத்தோடு (மோக்ஷம்/நித்ய கைங்கர்யம்) ஒப்பிடும்போது ஜீவாத்மாவின் பக்தி யோகம் மிக அல்பமானதே ஆகும்.​ எம்பெருமானே வழி (உபாயம்), சென்று சேரும் இடம் (உபேயம்) என்று இரண்டுமாக இருப்பதால் ப்ரபத்தி எவ்வகையிலும் ஒரு குறையும் இல்லாத நிர்தோஷ உபாயமாய் உள்ளது .

வேதாந்தமும் ப்ரபத்தியையே மிக உயர்ந்த உபாயமாக விதிக்கிறது. ஆபஸ்தம்ப ஸூத்ரம் “தர்மஜ்ஞ ஸமயம் ப்ரமாணம், வேதாச் ச” (கற்றறிந்தோர் கூறுவதே முக்ய ப்ரமாணம், வேதமும் ப்ரமாணம்) என்று கூறுவதால், நம் பூர்வாசார்யர்கள் எம்பெருமானையே உபாயம் என்று ஏற்றிருந்ததால் நமக்கும் அது நல்வழியே.

எம்பெருமானார் இப்பெரிய ரஹஸ்யார்த்தத்தைத் தம் அடியார்கள் அனைவரும் ஸத்வகுண ஸம்பன்னர்களாய் அறிந்து உணர்ந்து ஒழுகவேணுமென்று கருணையால் திருவுள்ளம் பற்றி, கத்ய த்ரயத்தை வெளியிட்டருளினார்.

பெரியவாச்சான் பிள்ளை இப்ரகரணத்தில் ஓர் அழகிய வினா எழுப்புகிறார்:

எம்பெருமானார் ஏற்கெனவே பெரியநம்பிகளிடம் ஸமாச்ரயணம் செய்துகொண்டவர். ஏன் மறுபடியும் சரணாகதி கத்யம் என சரணாகதி செய்கிறார் என்பதே அக்கேள்வி.

பெருமாள் ஸ்ரீராமன்:

ஸக்ருதேவ ப்ரபந்நாய தவாஸ்மி இதி யாச தே |
அபயம் ஸர்வ பூதேப்யோ ததாமி ஏதத் வ்ரதம் மம ||

என்று திருவுள்ளம் பற்றி ஒருமுறை சரண் அடைந்தவனை நான் காக்கிறேன் இது என் வ்ரதம்/சபதம் என்றாரே.

பெரியவாச்சான் பிள்ளை மேலும் ஸாதிக்கிறார். ஒரு சரணாகதன் முதல் சரணாகதியோடேயே முழுத்ருப்தி அடைந்து விட வேண்டும்.

  • சீதாப்பிராட்டி போல் “தத் தஸ்ய சத்ருசம் பவேத்” “ஸ்ரீராமன் வந்து அவர் விரும்பிய போது என்னை அழைத்துக் கொள்ளட்டும், அதுவே அவர் தகுதிக்கும் ஒத்தது; என் ஸ்வரூபத்துக்கும் இயல்பு” என்று சொன்னதுபோல் இருக்க வேண்டும்.
  • நம்மாழ்வார், “களைவாய் துன்பம், களையாதொழிவாய் களைகண் மற்றிலேன்”-எம்பெருமானே நீ என் துன்பத்தைக் களைந்தாலும் அல்லது களையாவிடினும் எனக்குத் துன்பம் போக்க்கக் கூடியவன் நீயே” என்றிருந்தாற்போல் இருக்க வேண்டும்.

ஆக, ஏன் எம்பெருமானார் மறுபடி சரணாகதி பண்ணினார்?

இதைப் பிள்ளையே தம் வ்யாக்யானத்தில் வெகு அழகாக விளக்கியருளுகிறார்:

ஸம்ஸாரிகள் படும் துயரம் எம்பெருமானாரால் ஸஹிக்க முடியவில்லை. அந்த ஆர்த்தி, துயரம் தாளாமல் அவர் ஆழ்வார்கள் போல தாமும், சரணாகதி அவர்கள் பொருட்டாக அனுஷ்டித்தார். திருவாய்மொழியில் நோற்ற நோன்பு (5.7), ஆரா அமுதே (5.8), மானேய் நோக்கு (5.9), பிறந்தவாறும் (5.10) ஆகிய எல்லாவற்றிலும் ஆழ்வார் மீண்டும் மீண்டும் சரணாகதி சேதனர்கள் பொருட்டே செய்தது போன்றே நம் பூர்வர்களும் நமக்காகவே தாங்கள் பெற்ற நற்கதி நமக்கும் கிட்டி நலமந்தமில்லதோர் நாடு புக‌ வேணுமென்று, அவனே உபாயம் ஆதலால் அவனையே சரணம் புக்கனர்.

எம்பெருமானார் “உடையவர்” நம் எல்லார்க்கும் ஸ்வாமி என்பதாலும், லீலா விபூதி நித்ய விபூதி இரண்டும் எம்பெருமான் அவர்க்குக் கொடுத்துவிட்ட படியால் அவர் நமக்காகச் செய்யும் ப்ரார்த்தனையையால், நம் குருபரம்பரை மூலம் அவரோடு நமக்கு ஏற்படும் தொடர்பினால்,  எம்பெருமான் அவச்யம் நமக்கும் கைங்கர்ய ப்ராப்தி அளிப்பான்.

ஆக, நாமும் எம்பெருமானார் திருவடித் தாமரைகளை த்யானித்து உஜ்ஜீவனம் அடைவோம்.

ஆக, இக்கட்டுரையில் நாம் அனுபவித்தது:

  • பங்குனி உத்ரச்  சிறப்பு
  • கத்ய த்ரயச் சிறப்பு
  • கீதா பாஷ்ய கத்ய த்ரய வேறுபாடு
  • பக்தி ப்ரபத்தி வேறுபாடு
  • எம்பெருமானார் க்ருபை
  • எம்பெருமானார் பங்குனி உத்ரத்தன்று சரணாகதி செய்ததன் காரணம்

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் :  http://ponnadi.blogspot.in/2013/03/panguni-uthram-and-emperumanar.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீ சடகோபன் உலா

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

நம்பெருமாள், பிள்ளை லோகாசார்யர், மாமுனிகள்

நம்பிள்ளைக்குப் பிறகு பிள்ளை லோகாசார்யர் நம் ஸம்ப்ரதாயத்தை ஸ்ரீரங்கத்தில் மிகப்பெரும் உயரத்துக்குக் கொண்டு சென்றார் . அப்போது உலூக் கானும் அவன் படைகளும் திருவரங்கத்தைத் தாக்கி, செல்வம் முழுவதையும் கொள்ளையடிக்கத் திட்டமிட்டுத் திருவரங்கத்தை நெருங்கிவிட்டதாகக் கேள்விப்பட்டார். உடனே அவர் அந்த ஆக்ரமிப்பைத் தவிர்க்க நம்பெருமாளைத் தெற்கு நோக்கி எழுந்தருளப் பண்ணத் திருவுள்ளம் பற்றினார். பெரிய பெருமாளுக்குக் காப்பாகக் கல்திரை ஒன்று ஏற்படுத்தி மற்றொரு உத்சவ விக்ரஹமும் ப்ரதிஷ்டிப்பித்து நம்பெருமாளோடு நாச்சியார்களையும் சேர்த்து ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் சிலரோடு தெற்கு நோக்கிக் கிளம்பினார். இவ்வாறு செல்லும்போது வழியில் ஜ்யோதிஷ்குடி என்னும் இடத்தில் உலகாசிரியர் தம் வயோதிக திருமேனி மெலிவுகளால் தாம் திருநாடு ஏகத் திருவுள்ளம் கொண்டார். இவ்விடத்தில்தான் அவர் திருமலை ஆழ்வாரைத் (ஸ்ரீசைலேசர்) தம் சிஷ்யராக ஏற்று, சிறுவரான திருமலை ஆழ்வாரை ஆசீர்வதித்து அவரை ஸம்ப்ரதாயத்தின் அடுத்த ப்ரவர்த்தகராக நியமித்து அருளினார். பின்னர் நம்பெருமாள் திருமாலிருஞ்சோலை , கோழிக்கோடு, திருநாராயணபுரம், சென்று திருமலை அடைந்து அங்கேயே பல ஆண்டுகள் இருந்தார். அதன்பின், ஆற்றல் வாய்ந்த மன்னர்கள் வந்து திருவரங்கத்திலிருந்து ஆக்ரமிப்பாளரை விரட்டியடித்தபின் நம்பெருமாள் திருவரங்கம் மீண்டார். அதற்குப்பிறகு மாமுனிகள் திருவரங்கம் எழுந்தருளி பழைய பெருமைகளை மீட்டுத் தந்தார். அக்காலத்தில் திருவரங்கத்தில் வாழப்பெற்றவர்கள் மஹா பாக்கியசாலிகள் என்பதில் ஐயமேயில்லை, ஏனெனில் பரம காருணிகரான மாமுனிகள் தலைமையில் ஸம்ப்ரதாயம் எல்லாவகைகளிலும் பெரும்பொலிவு பெற்று வளர்ந்த நல்லடிக்காலம் அதுவே.

இந்தப் பின்னணியில் ஸ்ரீ சடகோபரான நம்மாழ்வாரின் பயண விவரங்களைப் பார்ப்போம்:

உபய நாச்சியார்களுடன் நம்பெருமாள், நம்மாழ்வார்

நம்பெருமாள் கோழிக்கோட்டில் எழுந்தருளி இருந்தபோது அருகிலிருந்த திவ்யதேசத்து எம்பெருமான்களும் நம்மாழ்வாரும் நம்பெருமாளுடன்
வந்தனர். நம்மாழ்வாரை நம்பெருமாள் பெருமகிழ்ச்சியோடு கண்டு அவரைத் தம்மோடும் நாச்சிமாரோடும் ஒரே ஆசனத்தில் எழுந்தருளப் பண்ண அர்ச்சகருக்கு நியமித்தார்.

நம்பெருமாள் ஆழ்வாருக்குத் தமது முத்துச் சட்டையையும் பிற பஹுமானங்களையும் உவந்தளித்தார். பெருமாள் ஆழ்வாரோடு இருப்பதை பெரிதும் உகந்தார். பின் அவர்கள் கோழிக்கோட்டை விட்டு நீங்கி தேனைக்கீடாம்பை (திருக்கணாம்பி) சென்று சேர்ந்தனர். அங்கிருந்து புறப்படும்போது நம்பெருமாள் ஆழ்வாரை அங்கேயே இருந்துவிட்டு, அங்கிருந்து ஆழ்வார் திருநகரிக்குப்போகும்படி ஆணையிட்டார்.

ஆழ்வாரின் கைங்கர்யபரர்கள் அவரை இன்னமும் கேரளாவின் உட்பகுதிக்குத் தென்மேற்குப் பகுதிக்குப் பாதுகாப்பாக எழுந்தருள பண்ணி சிறிது தூரம் சென்றபின் ஒரு மலைத் தாழ்வரையில் ஒரு பெட்டியில் வைத்து அந்தப் பள்ளத்தாக்கில் இறங்கிவிட்டனர். இது நடந்தபின் கொள்ளையர் வந்து இந்த கைங்கர்யபரர்களைக் தாக்கி கொள்ளையடித்து சென்றனர்.

இக்கைங்கர்யபரர்களில் தோழப்பர் என்பார் ஒருவர் இருந்தார். இவர் ஆழ்வாரிடம் பேரன்பு கொண்டவர். மற்றவர்கள் தப்பி சென்றபின் தோழப்பர் திருமலை ஆழ்வாரிடம் சென்று (அப்போது அவர் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்ததால்) அவரிடம் ஆழ்வார் செய்திகளைக் கூறினார். உடனே திருமலை ஆழவார் கேரள அரசனுக்குத் தகவல் தந்து, கேரளா மன்னன் அரசு மரியாதைகளோடு தோழப்பரை வரவேற்று அவரோடு சில சைன்யங்களையும் அனுப்பினான். தோழப்பர் கீழே பள்ளத்தில் ஒளித்துப் பாதுகாக்கப் பட்ட ஆழ்வாரை மேலே எழுந்தருளப் பண்ண இறங்கினார். இந்த உயர்ந்த குணத்தாலே தோழப்பர் ஆழ்வாரோடு ஒக்க மரியாதை செய்யப்பட வேண்டும். ஆழ்வார் தோழப்பர் என்னப்பட வேண்டும். தினமும் வகுளாபரண பட்டரோடு திருமஞ்சனம் காண வேணும். தோழப்பர் ஆழ்வார் தோழப்பர் என்று அழைக்கப் படுவதோடு அவர்க்கு ஆழ்வார் திருமஞ்சனக் காலங்களில் அருளப்பாடு மரியாதையும் ஏற்படுத்தப் பட்டது.

சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்ட ஒரு மரப் பலகையில் அமர்ந்து கீழே இறங்க, மலை முகட்டில் அடியார்கள் அவரை ஆழ்வாரோடு மேலே தூக்க நின்றார்கள். தோழப்பர் ஆழ்வார் அங்கு ஆழ்வார் இருந்த பெட்டியைக் கண்டு, அங்கு தான் கண்டதை ஒரு ஓலையில் எழுதி, அப்பெட்டியையும் ஓலையையும் வைத்து மேலே அனுப்பினார். பின்பு இரண்டாம் முறை சங்கிலியைக் கீழே இறக்க, தான் அதில் ஏறி அமர, பலகை மேலே ஏறும்போது துரதிர்ஷ்டவசமாக அந்தச் சங்கிலி அறுபட்டு தோழப்பர் அப்படியே அந்தப் பள்ளத்தாக்கில் விழுந்து பரமபதித்தார். தோழப்பரின் திருமகனார் இது கண்டு மிகவும் கலங்கி நிற்க, அங்கிருந்த கைங்கர்யபரர்கள் அவரைத் தேற்றி, “இனி நீர் ஆழ்வாரின் ப்ரிய புத்ரர் ஆவீர், உமது தந்தையாருக்கு ஏற்பட்ட அனைத்து கௌரவங்களையும் பெறுவீர்” என்றனர். ஆழ்வார் முந்திரிப்பு எனும் இடம் சேர்ந்து அவர்க்கு ஸம்ப்ரோக்ஷணைகள் நடந்து ஐந்து நாள்கள் அங்கேயே எழுந்தருளி இருந்தார்.

ஆழ்வாரின் மாஹாத்ம்யம் அறிந்து கள்ளர்கள் தாம் கொள்ளை கொண்டதைத் திரும்பவும் சமர்பித்தார்கள். கைங்கர்யபரர்களும் திரும்ப வந்தபின் ஆழ்வார் திருக்கணாம்பி சேர்ந்து சில நாள்கள் அங்கேயே எழுந்தருளி இருந்தார். திருமஞ்சனம், திருவாராதனம், உத்ஸவாதிகள் மிக விமரிசையாக நடந்தன. திருவனந்தபுரம், திருவண்பரிசாரம், திருவட்டாறு போன்ற திவ்ய தேச நம்பூதிரிகளும் போத்திகளும் அடிக்கடி வந்து சேவித்து ஆழ்வாரைப் பிரிய மனமில்லாதவர் ஆயினர்.

இவ்வளவில் திருமலை ஆழ்வார் பிள்ளை லோகாசார்யர் மங்களாசாசனத்தில், கூர குலோத்தம தாசர் ஆசியால் ஸம்ப்ரதாயத் தலைமை ஏற்று இருக்கும்போது ஆழ்வார் திருக்கணாம்பியில் இருப்பது அறிந்து அவரை சேவிக்கவும் ஆழ்வார் திருநகரிக்கு மீட்டு வரவும் மிக்க ஆசை உள்ளவரானார்.

ஆழ்வார், திருவாய்மொழிப் பிள்ளை

 

திருநகரி காடு மண்டியது கண்டு வருந்தி ஆழ்வார் கிளம்பியபோது பலரும் ஊரை விட்டு வெளியேறியதால் இவரே காடு திருத்தி நாடாக்கும் பணியும் மேற்கொண்டு ஆழ்வார் திருநகரி ஊர், கோயில் சுற்றுப்புறங்கள் யாவும் நன்கு நிர்மாணம் செய்து காடு வெட்டி குரு என்று புகழ் பெற்றார். பிறகு ஆழ்வாரை ஆழ்வார் திருநகரிக்கு மீண்டும் எழுந்தருளப் பண்ணி திருப்புளி அடியில் அவர் சந்நிதி ஏற்படுத்தி ஆழ்வாராலேயே சடகோப தாசர் என்று அன்போடு அழைக்கப் பட்டார். திருமலை ஆழ்வாரும் அதை ஏற்று அன்போடு திருவாய்மொழிப் பிள்ளை எனும் பெயரும் பெற்றார். மேலும் திருநகரியின் மேற்குப் பகுதியில் பவிஷ்யதாசார்யன் ஸன்னிதியை நிர்மாணித்து, அதைச் சுற்றி ராமானுஜ சதுர் வேதி மங்கலத்தையும் (நால் வேத விற்ப்பன்னர்கள் கொண்ட திருவீதிகள்) நிர்மாணித்தார்.

பவிஷ்யதாசார்யன், திருவாய்மொழிப் பிள்ளை, மாமுனிகள்

இந்த பவிஷ்யதாசார்யன் விக்ராஹமே மதுரகவி ஆழ்வார் தாமரபரணி ஆற்று நீரைக் காய்ச்சிய பொது கிடைத்த எம்பெருமானார் விக்ரஹமாகும். அவர் எதிர் பார்த்தது உபதேச முத்திரையோடு ஆழ்வார் விக்ரஹமாதலால் அஞ்சலி  முத்திரையோடு கிடைத்த திருவுருவம் வியப்பளிக்க, ஆழ்வார் சனாதன தர்மத்தை மீண்டும் நிலை நாட்ட வரப்போகும் ஆசார்யன் இராமானுசன் இவரே என அறுதியிட்டார். ஆழ்வார் தம் திருநகரியை விட்டு வெளியேறியபோது இவ்விக்கிரஹம் திருப்புளியாழ்வாரடியில் மண்ணில் புதையுண்டது, திருவாய்மொழிப் பிள்ளையாலே புனருத்தாரணத்தின் போது கண்டெடுக்கப்பட்டது..

ஸம்ப்ரதாயத் தலைமை ஏற்று திருவாய்மொழிப் பிள்ளை மீண்டும் ஊர் திருத்தியபின் ஆழ்வார் புனர் பிரவேசம் செய்தார்.

இவ்வாறாக நம்மாழ்வார் கோழிக்கோடு சென்று திருநகரி திரும்பி, திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் அரிய பெரிய கைங்கர்யத்தால் சம்ப்ரதாயம் பாக்கியம் பெற்றது.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் திருவாய் மொழிப்பிள்ளை ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/05/nammazhwars-divine-journey.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org