Category Archives: aippasi mAsa anubhavam

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – மாமுனிகள் செய்த பேருபகாரம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< முதலாழ்வார்களும் எம்பெருமானாரும்

ஐப்பசியில் தோன்றிய ஆழ்வார்கள்/ஆசார்யர்கள் மாஹாத்ம்யம் அநுபவித்து வருகிறோம். இதில் மாமுனிகள் மாஹாத்ம்யம் சிறிது பருகுவோம் “மதுரேண ஸமாபயேத்” என்றபடி ஐப்பசி அனுபவத்தை நாம் மாமுனிகளின் இனிமையோடு பூர்த்தி செய்கிறோம்.

மாமுனிகளே தம் ஆர்திப்ரபந்தத்தில் இருபத்தெட்டாம் பாசுரத்தில்  லோக உஜ்ஜீவனத்துக்காகத் தாம் போது போக்கினபடியைத் தெரிவித்தருளுகிறார்

பவிஷ்யதாசார்யர் (ஸ்ரீராமாநுஜர்), திருவாய்மொழிப் பிள்ளை, மாமுனிகள்

பண்டு பல ஆரியரும் பாருலகோர் உய்யப் பரிவுடனே செய்து அருளும் பல்கலைகள் தம்மைக் கண்டதெல்லாம் எழுதி
அவை கற்று இருந்தும் பிறர்க்குக் காதலுடன் கற்பித்தும் காலத்தைக் கழித்தேன்
புண்டரிகை கேள்வன் உறை பொன்னுலகு தன்னில் போக நினைவு ஒன்றுமின்றிப் பொருந்தி இங்கே இருந்தேன்
எண்டிசையும் ஏத்தும் எதிராசன் அருளாலே எழில்விசும்பே அன்றி இப்போது என்மனம் எண்ணாதே

முதல் இரண்டு அடிகளில் (முஸ்லிம் படையெடுப்பின் போது) அழிந்தும் தொலைந்தும்  போன பழைய பூர்வாசார்ய க்ரந்தங்களைத் தேடிப் பிடித்து எடுத்து, பின்புள்ளார் நலன் கருதிப் படியெடுத்து ஓலைச்சுவடிகளில் மீண்டும் எழுதி, தம் ஆசார்யர் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளில் கேட்டுணர்ந்தும் தம் சிஷ்யர்களுக்குக் கற்பித்தும் இதுவே போது போக்காய் இருந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார்.

அடுத்த இரண்டு அடிகளில் மாமுனிகள் தம் ஆசார்யர் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் அநுக்ரஹத்தால் எம்பெருமானார் க்ருபை கிடைக்கும் வரை தாம் பரமபதம் அடைவது பற்றி நினைக்கவேயில்லை, அந்த க்ருபை கிடைத்தபின் பரமபத ப்ராப்தியை ஒருக்ஷணமும் மறக்கவேயில்லை என்கிறார்.

மாமுனிகளின் விசேஷ உபகாரத்தைப் போற்றும் வகையில் ஒரு பழம்பாடல் உண்டு:

சேற்றுக் கமல வயல் சூழ் அரங்கர் தம் சீர் தழைப்ப
போற்றித் தொழும் நல் அந்தணர் வாழ் இப்பூதலத்தே
மாற்றற்ற செம்பொன் மணவாள மாமுனிகள் வந்திலனேல்
ஆற்றில் கரைத்த புளி அல்லவோ தமிழ் ஆரணமே

 

செங்கமலம் மலரும் வயல் சூழ்ந்த திருவரங்கதில் உள்ள அரங்கரைப் போற்றி வாழும் நல்லோர்களின் தமிழ்  வேதம், மாசுமறுவற்ற பொன்போன்ற மாமுனிகள் வந்திலரேல் ஆற்றில் கரைத்த புளிபோல் வீணாகி இருக்கும் என்பது இதன் பொருள்..

மாமுனிகள் தம் விசாலமான ஸத் ஸம்ப்ரதாயப் புலமையை எல்லார்க்கும் பயன்படும்படி அனைத்து சாஸ்த்ரங்களையும் சேர்த்து மிகச் சுருக்கமாக வழங்கினார், மாமுனிகளின் ஔதார்யத்தையும் மஹாவித்வத்தையும் காட்டும் சிலவற்றைக் காண்போம்:

ஸம்ஸ்க்ருத க்ரந்தங்கள்

  • யதிராஜ விம்சதி – திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவாணைப்படி மாமுனிகள் தாம் கிருஹஸ்தாஸ்ரமத்தில் இருந்தபோதே ஆழ்வார்திருநகரியில் பவிஷ்யதாசார்யன் சந்நிதி என்று ப்ரஸித்தி பெற்ற எம்பெருமானார் ஸந்நிதி பரிபாலனம் செய்து வந்தார். அப்போது யதிராஜ விம்சதி எனும் இருபது ச்லோகங்கள் கொண்ட இந்த ஸ்தோத்ரத்தை எம்பெருமானார் விஷயமாக அருளிச்செய்தார். யதிராஜரின் புனரவதாரரான மாமுனிகள் இதில் தம் விஷயமாகத் திருவாய்மொழிப்பிள்ளை  காட்டிய பெருங்கருணையை வெளிப்படுத்துகிறார். இவர் யதிராஜ புனர் அவதாரர் எனில் இவர்தாமே யதிராஜரைக் கொண்டாடி க்ரந்தம் இடலாமோ எனில் இதற்கு நம் பூர்வர்கள் தரும் விளக்கமானது – எம்பெருமான் ஸ்ரீமந் நாராயணனே ஸ்ரீராமனாக வந்திருந்தபோது பெரிய பெருமாளைத் திருவாராதனம் பண்ணினாற்போல் இதுவும் நமக்கு எவ்வாறு ஆசார்யனை நாம் அணுகுவது, எம்பெருமானாரிடம் எப்படி மிக்க அன்போடிருக்கவேண்டும் என்பதைக் கற்றுக்கொடுக்கவே.

எம்பெருமானார், மாமுனிகள் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

  • தேவராஜ மங்களம் – அழகான மங்களாசாஸன க்ரந்தம் ஆன இதில் மாமுனிகள் காஞ்சி தேவப்பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்கிறார். மங்களாசாசனமே ஸத் ஸம்ப்ரதாயத்தில் உயர்ந்த விஷயம்.  மாமுனிகள் இதில் தேவப்பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்து, திருக்கச்சி நம்பி தேவப்பெருமாளுக்குச் செய்த கைங்கர்யத்தையும் இதில் ஸூசிப்பிக்கிறார். ஆசார்யர் மூலமே எம்பெருமானை அடைய முடியும் என இது காட்டுகிறது.

மாமுனிகள், எம்பெருமானார், திருக்கச்சி நம்பி, தேவப்பெருமாள்

தமிழ் ப்ரபந்தங்கள்

  • உபதேச ரத்தின மாலை – பிள்ளை லோகாசார்யர் மாஹாத்ம்யமும் ஸ்ரீவசன பூஷண மாஹாத்ம்யமும் காட்ட என்றே முக்யமாக எழுந்த இக்ரந்தத்தில் மாமுனிகள் மிக ஆச்சர்யமாக ஆழ்வார்கள்/ஆசார்யர்கள் அவதரித்த நாள்கள்/மாதங்கள்/ஸ்தலங்கள் இவற்றை விவரித்து, எம்பெருமானார்க்கு ஸம்ப்ரதாயத்திலுள்ள விசேஷஸ்தானமும், வ்யாக்யானங்கள் எல்லா அருளிச்செயல்களுக்கும் அமையவேண்டும் என்பதில் அவர் ஆவலும், அதனால் திருவாய்மொழிக்கு வ்யாக்யானங்கள் அவதரித்த க்ரமமும் அவற்றில் ஈடு திவ்ய சாஸ்த்ரம் பரவி வழி வழியாய் வந்ததையும், ஸ்ரீவசனபூஷண மாஹாத்ம்யம், அதில் சொல்லப்பட்ட ஆசார்ய ப்ராதான்யம், பூர்வர் உபதேசத்தையே அநுஸரித்து அனுஷ்டிக்கை என்பனவும் சாதிக்கப்படுகின்றன. முடிவில் இவ்வழி நடப்பவர்கள் எம்பெருமானாருக்குப் பிரியமாக இருப்ப என்று காட்டப்பட்டுள்ளது

பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீரங்கம்

  • திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – மாமுனிகளின் ப்ரபந்தங்களில் இது சிறந்த ஒன்று. அறிவாளர்கள் இதைத் தேன் போன்று இனிமையானது என்றே சொல்லுவர். திருவாய்மொழிக்கு வ்யாக்யானமான நம்பிள்ளையின் ஈடு வ்யாக்யானத்திலேயே மூழ்கி இருந்ததால், மாமுனிகளால் இவ்வளவு எளிய முறையில் திருவாய்மொழியின் அர்த்தத்தை விளக்கமுடிந்தது. இக்காரணத்தினாலேயே பெரிய பெருமாள் தன் ஸந்நிதிக்கு முன்புள்ள சந்தனு மண்டபத்திலேயே மாமுனிகளை ஈடு வ்யாய்க்யானம் காலக்ஷேபம் செய்யுமாறு ஆணையிட்டார்.பிள்ளை லோகம் ஜீயர், இதன் வ்யாக்யானத்தில் “திருவாய்மொழி 1112 பாசுரங்களாய் விரிவாய் இருப்பதால் அதன் ஸாரத்தை எளிதில் க்ரஹிக்க மாமுனிகள் திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி அருளிச்செய்து ஆழ்வார் திருவாக்குகளைக் கொண்டே மிகச் சுருக்கமாக நூறே பாசுரங்களில் ஆழ்வாரின் திருவாய்மொழி போலே அந்தாதித் தொடையிலேயே அமைத்தருளின அத்புத க்ரந்தம்” என்று விளக்கியுள்ளார். இதுபோல் வேறு க்ரந்தமே இல்லை என்பது மெய். பிள்ளை லோகம் ஜீயர் காட்டியருளும் சிறப்புகள்:
    • இராமானுச நூற்றந்தாதி எம்பெருமானார் பெருமையை அறிய உதவுவதுபோல் இது ஆழ்வார் பெருமையை அறிய உதவுகிறது.
    • ஆழ்வாரின் ஒவ்வொரு பதினோரு பாசுரமான ஒரு திருவாய்மொழிக்கு அப்பாசுரங்கள் அனைத்தையும் ஒரே வெண்பாவில் அதாவது பதினைந்து சொற்களில் மாமுனிகள் ஆக்கிவைத்தது உலக இலக்கிய அதிசயம்.
    • அவ்வொரு வெண்பா அந்தப் பதினோரு பாசுரங்களின் மையக் கருத்தை ஈடு வ்யாய்க்யானத்தில் உள்ள விஷயங்களைக் கொண்டு காட்டும், வ்யாக்யானங்களுக்கு அவதாரிகை போல் ஆகும்.
    • ஒவ்வொரு வெண்பாவிலும் ஆழ்வார்க்குள்ள வெவ்வேறு பெயர்கள் மாறன், சடகோபன், காரிமாறன் , வழுதிநாடன், பராங்குசன் என்பன போன்றவை கையாளப்பட்டுள்ளது ஓர் அத்புதம்.
    • இது வெண்பாவாக அந்தாதி முறையில் செய்யப்பட்டுள்ளது (வெண்பா எழுதுபவர்களுக்குச் சிரமம் ஆனால் படிப்பவர்களுக்கு எளிது).
நம்மாழ்வார் – ஆழ்வார் திருநகரி
    • ஆர்த்தி ப்ரபந்தம் – மாமுனிகளின் எம்பெருமானார் பக்கலுள்ள பரமபக்தியின் தூய வெளிப்பாடு இது. அவரின் சரம காலத்தில் எழுதப்பட்டது இது. ஸத்ஸம்ப்ரதாயத்தில் இது ஒரு முக்யஸ்தானம் வகிக்கிறது. இதற்கான தம் ஆச்சர்யமான வ்யாக்யானத்தில் பிள்ளை லோகம் ஜீயர் “மாமுனிகள் தன் சரம பர்வ நிஷ்ட்டையை (ஆசார்யனே எல்லாம் என்று இருத்தல்) தன் கடைசி க்ரந்தமான இதில் தன் கடைசிக் காலத்தில் அழகாகக் காட்டியுள்ளார்” என்றார்.

எம்பெருமானார் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

  • ஜீயர் படி திருவாராதனம் – எளிய முறையில் பகவதாராதனம் செய்யும் முறையை மாமுனிகள் இதில் காட்டியருளுகிறார்.பஞ்ச ஸம்ஸ்காரத்தின் ஒருபகுதியான  அவரவர் இல்லத்தில் எழுந்தருளியுள்ள க்ருஹார்ச்சை எம்பெருமானுக்குத் திருவாராதநம் ஸமர்பிக்கும் க்ரமம் இதில் விளக்கப்படுகிறது. எம்பெருமானார் ஸம்ஸ்க்ருத மொழியில் அருளிய நித்ய க்ரந்தம் பயில இயலாதோர்க்கு இது மாமுனிகள் செய்த பேருதவி.

வ்யாக்யானங்கள்

  • ஈடு வ்யாக்யான பிரமாணத் திரட்டு – நம் ஸத்ஸம்ப்ரதாயத்திற்குப் பெருநிதியான நம்பிள்ளை ஈடு வ்யாக்யானத்தில் மஹாஞானியான நம்பிள்ளை உதாஹரித்துள்ள பல்வேறு சாஸ்த்ர வாக்கியங்களின் ஆகரங்களைக் கண்டுபிடித்து அவற்றை முறையாகத் திரட்டியுள்ளார் மாமுனிகள்.

நம்பிள்ளை ஈடு காலக்ஷேப கோஷ்டி

  • பெரியாழ்வார் திருமொழி வ்யாக்யானம் – பெரியவாச்சான் பிள்ளை சாதித்த வ்யாக்யானத்தில் கரையானால் லுப்தமான பாசுரங்களுக்கு மாமுனிகள் வ்யாக்யானமிட்டருளினார். பிள்ளை வ்யாக்யானம் எந்தப் பாசுரத்தில் எந்தப் பகுதியிலிருந்து கிடைக்கிறதோ சரியாக அந்த இடம் வரை மட்டுமே உரை இட்டருளின பாங்கு அரிது.
  • இராமானுச நூற்றந்தாதி – ப்ரபந்ந காயத்ரி எனப்போற்றப்படும் அமுதனாரால் அருளப்பட்டு ம்பெருமாளின் திருவுள்ளத்தால் நாலாயிரத்தின் ஒரு பகுதியாக சேர்க்கப்பட்ட இராமானுச நூற்றந்தாதிக்கு ரத்தினச் சுருக்கமான வ்யாக்யானம் சாதித்தார்.
  • ஞான ஸாரம், ப்ரமேய ஸாரம் – எம்பெருமானாரின் ப்ரிய சிஷ்யர் அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார். ஸம்ப்ரதாயார்த்தம் விளக்கி பகவதபசாரம் பாகவதபசாரம் இவற்றின் கேடுகள், பகவத் க்ருபை நிர்ஹேதுகம் என்பது, ஆசார்யாபிமானம் என்பவற்றை விளக்கும் க்ரந்தங்களுக்கு அந்தப் பாசுரங்களில் சொல்லப்பட்ட விஷயங்களுக்கு மூலமான சாஸ்த்ர வசனங்கள்/ச்லோகங்களைத் தொகுத்தருளினார்.
  • முமுக்ஷுப்படி – பிள்ளை  லோகாசார்யரின் திருமந்த்ரம், த்வயம், சரமச்லோகம் இவற்றின் அர்த்தங்களை விளக்கும்  அத்யத்புதமான க்ரந்தத்துக்கு மிக விபுலமான வ்யாக்யானம். இதற்கு மாமுனிகளின் முன்னுரை – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/2017/12/10/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-mumukshuppadi/ .
  • தத்வ த்ரயம் – மோக்ஷம் விரும்பும் முமுக்ஷு அறிய வேண்டிய சித்த அசித் ஈச்வர தத்துவங்களை விளக்கும் குட்டி பாஷ்யம் என்றே பேர் பெற்ற வேதாந்த க்ரந்தத்துக்கு விபுலமான உரை. இதற்கு மாமுனிகளின் முன்னுரை – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/2017/09/20/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-tattva-trayam/ .
  • ஸ்ரீவசன பூஷணம் – பிள்ளை லோகாசார்யரின் மிகச் சிறந்த ஈடற்ற சாஸ்த்ரமான ஸ்ரீவசன பூஷணத்துக்கு நெஞ்சுருக்கும் வண்ணமான மிக ஆச்சர்யமான வ்யாக்யானம். ஆசார்ய அபிமானம் என்னும் ஒப்பற்ற விஷயத்தை விளக்கும் அத்புத க்ரந்தம் இது. ஆழ்வார்/ஆசார்யர்கள் ஸ்ரீஸூக்திகளைக் கொண்டு செய்யப் பட்டது. இதற்கு மாமுனிகளின் முன்னுரை –
  • ஆசார்ய ஹ்ருதயம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் திருத்தம்பியாரான அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் சாதித்த அத்புத க்ரந்தம் இது. ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீஸூக்திகளைக் கொண்டு செய்யப் பட்டது, நம்மாழ்வாரின் திருவுள்ளத்தை வெளியிடக்கூடியது. இந்த க்ரந்தத்தின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் விலையுயர்ந்தது, ஆழ்ந்த அர்த்தங்கள் பொதிந்தது. மாமுனிகள் இதன் ஆழ்பொருட்களை மிக அழகாகத் தன் வ்யாக்யானத்தில் காட்டி அருளியுள்ளார்.

மாமுனிகள் தம் மிக வயோதிக தசையில் திருமேனி தளர்ந்து இருந்தபோது நாயனார் நூலுக்கு உரை எழுதா நிற்க, ஸிஷ்யர்கள் இவ்வளவு பரிச்ரமத்தோடு என் எழுதவேணும் என்று வினவ, அவர், பெருங்கருணையோடு, “உம் புத்ர பௌத்ரர்களான  பின்புள்ளார் இந்த க்ரந்தத்தை நன்கு அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதால் அடியேன் ச்ரமம் ஒருபொருளன்று” என்றாராம். இப்படிப்பட்ட அவரின் பெரும் கருணை நம்மால் நினைத்தும் பார்க்க முடியாது.

மாமுனிகள் வைபவம் பல்படிப்பட்டது,  வாசா மகோசரம் (வாக்குக்கு எட்டாதது). அவர் பன்முக ஆற்றல் கொண்டவராதலால். நாம் இங்கே சில க்ரந்த ரசனைகள் பற்றி மட்டுமே சிறிது கண்டோம்.

தைத்திரீய உபநிஷத்தில் பகவான் கல்யாண குணங்கள் அனந்தம், அவன் தரும் ஆனந்தமும் ஆனந்தம் முடிவற்றது என்றாற்போல் மாமுனிகள் வைபவமும் முடிவற்றது எனினும் சிறிது கண்டோம் ஸமுத்ரக் கரை நின்று ஒருசில அலைகள் காண்பதுபோலே.

அவரது ஸம்ப்ரதாயப் பங்களிப்பு அளவிடற்பாலதன்று. அவற்றுள் சிலவற்றை அனுபவித்தோம். அவர் திருவடி பணிந்து அவர் அருள் பெறுவோமாக.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-mamunigal.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

Advertisements

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – முதலாழ்வார்களும் எம்பெருமானாரும்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 3

ஐப்பசியில் தோன்றிய ஆழ்வார்கள்/ஆசார்யர்கள் மாஹாத்ம்யம் அநுபவித்து வருகிறோம்.

இப்போது திருவரங்கத்து அமுதனார் திருவாக்கில் முதலாழ்வார்களுடன் எம்பெருமானார் ஸம்பந்தம் கூறும் பாசுரரங்களும் அதற்கு மாமுனிகள் அருளிய வ்யாக்யானமும் ஸேவிக்கப் ப்ராப்தம்.

அமுதனார் அருளிச் செய்த இராமானுச நூற்றந்தாதியை நம் பூர்வர்கள் ப்ரபந்ந காயத்ரி என்று கொண்டாடுவர். எவ்வாறு த்ரைவர்ணிகர்க்கும் காயத்ரி மந்த்ரமோ அவ்வாறே ப்ரபந்நற்கு இந்த க்ரந்தம் என்றபடி. இது நித்யாநுஸந்தேயமாகக் கொள்ளப்பட்டுள்ளது. ஸ்ரீரங்கம் பெரிய பெருமாள் திருவுளப்படி இது மதுரகவிகள் நம்மாழ்வாரைப் பற்றி அருளிய கண்ணி  நுண் சிறுத்தாம்பு போலே சரம பர்வ நிஷ்டையைக் குறிப்பதாய் திவ்ய ப்ரபந்தத்திலும் ஒரு பகுதி ஆயிற்று.

இதில் ஏழு பாசுரங்கள் அமுதனார் அருளிய அவதாரிகை எனவும், எட்டாம் பாசுரம் முதலே நூல் (க்ரந்தம்) எனவும் கூறுவர்.  இதில் எட்டு, ஒன்பது, பத்தாவது பாசுரங்களில் முதலாழ்வார்கள் பெருமையோடு எம்பெருமானார் மாஹாத்ம்யம் சொல்லப்பட்டிருப்பதை அநுபவிக்கலாம் .

புஷ்பவல்லித் தாயார், தேஹளீசப் பெருமாள் – திருக்கோவலூர்

பாசுரம் 8

வருத்தும் புறவிருள் மாற்ற எம் பொய்கைப்பிரான்
மறையின் குருத்தின் பொருளையும் செந்தமிழ் தன்னையும் கூட்டி
ஒன்றத் திரித்தன்றெரித்த திருவிளக்கைத் தன் திருவுள்ளத்தே இருத்தும்
பரமன் இராமாநுசன் எம் இறையவனே

 

இப்பாசுரத்துக்கு மாமுனிகள் விளக்கம்:  சாஸ்த்ர ஞானமற்றோர்  ஸ்ரீமந் நாராயணனே யாவற்றுக்கும் அந்தர்யாமி,  எல்லாத் தேவர்களும் அவன் ஆணைகளையே நடத்துகின்றனர் என்று அறியாமல் (அக்னி, வாயு போன்ற) ப்ரக்ருதி ஸம்பந்தங்களால் தமக்குத் துன்பங்கள் வருவதாய் எண்ணி வருந்துவர். ப்ரபந்நர்களின் தலைவரான பொய்கை ஆழ்வார் வேதாந்த ஸாரத்தை யாவரும் அறியலாம்படி எளிய தமிழில் அருளினார். திருக்கோவலூர் இடைக்கழியில் எம்பெருமானோடு ஏற்பட்ட நெருக்கத்தில் அவர், “வையம் தகளியா” என முதல் திருவந்தாதியின் முதல் பாசுரத்திலேயே அவனது அளப்பரிய பெருமைக்கு  ஞான விளக்கேற்றினார். அத்தகைய பொய்கை ஆழ்வார் காட்டிய கொள்கைகளை தன் நெஞ்சில் பேரன்புடன் பேணும் எம்பெருமானாரே நம் தலைவர்.

பாசுரம் 9

இறைவனைக் காணும் இதயத்திருள்கெட
ஜ்ஞானமென்னும் நிறைவிளக்கேற்றிய பூதத் திருவடி தாள்கள்
நெஞ்சத்துறையவைத்தாளும் இராமாநுசன் புகழ் ஓதும் நல்லோர் மறையினைக் காத்து
இந்த மண்ணகத்தே மன்ன வைப்பவரே

 

இப்பாசுரத்துக்கு மாமுனிகள் விளக்கம்: நம் நாதன் நாராயணன் என நாம் உணரவேண்டிய நம் மனம் அஞ்ஞான இருளில் கிடக்கிறது. நம் மனத்தில் பரஜ்ஞானம் என்கிற திருவிளக்கை ஏற்றி உய்விக்கும் நாதர் பூதத்தாழ்வாரே. வேதத்தை நம்பாத புறச்சமயிகள் (பாஹ்யர்), நம்பியும் விபரீதப் பொருள் கூறும் கோணல் பார்வையாளர்கள் (குத்ருஷ்டி) இவர்கள் நடுவே மறையின் பொருளை எம்பெருமானார் பூதத்தாழ்வார் அடியொற்றி விளக்கியதை அவர் அடியார்களும் கண்டு, பரப்பினர்.

பாசுரம் 10

மன்னிய பேரிருள் மாண்டபின்
கோவலுள் மாமலராள் தன்னொடு மாயனைக் கண்டமை காட்டும்
தமிழ்த்தலைவன் பொன்னடி போற்றும் இராமாநுசற்கன்பு பூண்டவர் தாள்
சென்னியிற் சூடும் திருவுடையார் என்றும் சீரியரே

 

இப்பாசுரத்துக்கு மாமுனிகள் காட்டும் விளக்கம்: பொய்கையாழ்வாரும் பூதத்தாழ்வாரும் ஏற்றிய ஞான தீபத்தில், முதல் திருவந்தாதிப் பாசுரம் (89) “நீயும் திருமகளும்” என்றபடியே கொள்ளாத திருமாமகளோடுங்கூடவே எம்பெருமானின் திவ்ய ஸ்வரூபம் சேவித்து, கிருஷ்ணாவதாரத்தில் போலே திருக்கோவலூரிலே அடியார் கார்யம் செய்யப் பாரித்த நிலையைத் தீந்தமிழில், “திருக்  கண்டேன்” என்று பாடிய தமிழ்த் தலைவன் பேயாழ்வாரை எம்பெருமானார் போற்றுகிறார். இத்தகு ஆழ்வாரைப் போற்றுவோர் திருவடிகளைப் போற்றித் தங்கள் திருமுடிகளில் சூடும் மலராகக் கொள்கிறார்களோ, அத்தகைய இராமானுசரடியாரே மிகவும் உயர்ந்தவர்கள்.

திருவரங்கத்து அமுதனார் – ஸ்ரீரங்கம்

மாமுனிகள்ஆழ்வார் திருநகரி

ஆக முதலாழ்வார்களுக்கும் எம்பெருமானாருக்கும் உள்ள விசேஷ ஸம்பந்தத்தை மாமுனிகள் திவ்ய ஸூக்திகள் மூலம் அநுபவிக்கப் பெற்றோம். இப்படிப்பட்ட முதலாழ்வார்கள், எம்பெருமானார், அமுதனார் மற்றும் மாமுனிகள் திருவடிகளில் பணிந்து அவர்கள் அருள் பெறுவோமாக.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-mudhalazhwargal-emperumanar.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 3

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 2

நாம் ஐப்பசியில் திருவவதரித்த ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் மாஹாத்ம்யங்களை அநுபவித்து வரும் க்ரமத்தில் இப்போது பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தை இதற்கு மாமுனிகள் அருளிச்செய்த விசத விபுல வ்யாக்யான அவதாரிகையைத் தொடர்ந்து அநுபவிக்க ப்ராப்தமாகிறது.

பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்துக்கு மாமுனிகள் அருளிச்செய்த வ்யாக்யான அவதாரிகையின் மூன்றாம் பகுதி அநுபவிக்கலாகிறது.

நம்மாழ்வார்

தீர்க்க சரணாகதி எனப்படும் திருவாய்மொழி போலே இப்ப்ரபந்தமும் த்வய விவரணமாய் அமைந்துள்ளது. திருவாய்மொழியில் த்வயம் பின்வருமாறு விளக்கப்பட்டுள்ளது:

  • திருவாய்மொழி முதல் மூன்று பத்துகளும் த்வயத்தில் இரண்டாம் பகுதியான உபேயத்தை விவரிக்கும்.
  • திருவாய்மொழியின் அடுத்த மூன்று பத்துகள் (நாலு முதல் ஆறு வரை) த்வயத்தில் முதல் பகுதியான உபாயத்தை விவரிக்கும்.
  • திருவாய்மொழியின் இறுதி நாலு பத்துகள் (ஏழு முதல் பத்து வரை) விளக்கும் அர்த்தங்கள்:
    • சேதனர்களை உய்விக்க எம்பெருமானிடம் உள்ள திருக்கல்யாண குணங்கள்
    • ஆத்ம ஆத்மீயங்களிடம் நம்மாழ்வார்க்குள்ள பற்றற்ற தன்மை
    • நம்மாழ்வார்க்கும் எம்பெருமானுக்குமுள்ள நித்ய ஸம்பந்தம்
    • நம்மாழ்வார் ப்ராப்யத்தை (தாம் பெற வேண்டிய பேறு, கைங்கர்யம்) எப்போதும் நினைத்துக் கொண்டே இருக்கும் தன்மை

ஸ்ரீவசன பூஷணத்திலும் இவையே விளக்கப்படுகின்றன:

பிள்ளை லோகாசார்யர், மாமுனிகள் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

 

ஆறு ப்ரகரணங்கள் எனும் பகுப்பில்:-

  • முதல் மூன்று ப்ரகரணங்கள் த்வயத்தின் முதல் பகுதியை விளக்குவன
    • முதலில் பிராட்டியின் புருஷகார வைபவம், (அவள் எம்பெருமானிடம் சேதன ரக்ஷணத்துக்குச் செய்யும் சிபாரிசு)
    • எம்பெருமானே உபாயம் (வழி , ப்ராபகம்) என்பது
    • எம்பெருமானே உபாயம் என்றிருக்கும் ப்ரபன்னர் நிஷ்டை
  • பகவத் கைங்கர்யம் ஒன்றிலேயே ஊன்றியிருக்குமவர்கள் நிலையை விவரிக்கும்போது த்வயத்தின் இரண்டாம் பகுதி விளக்கப் படுகிறது
  • மீதியுள்ள மூன்று ப்ரகரணங்களில்
    • நாலாம் ப்ரகரணத்தில்  த்வயத்தைத் தமக்கு உபதேசிக்கும் ஆசார்யரிடம் சிஷ்யன் இருக்கும் இருப்பு சொல்லப்படுகிறது
    • ஐந்தாம் ப்ரகரணத்தில் சிஷ்யனின் மஹா விச்வாஸம் எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபையால் ஏற்படுகிறது எனப்படுகிறது
    • ஆறாம் ப்ரகரணத்தில் த்வயத்தின் இரு பகுதிகளிலும் உபேயம் உபாயம் என்று காட்டப் பட்டவை இரண்டுமே தமக்குத் தம் ஆசார்யரே எனும் ஸாரம் காட்டப் படுகிறது

ஒன்பது ப்ரகரணங்களாகப் பகுக்கும்போது:

த்வயத்தில் முதல் வாக்யத்திலுள்ள “ப்ரபத்யே” என்பது எம்பெருமானை உபாயமாகப் பற்றுவது (வழி) சொல்வதனால் கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களாகிய மற்றவை முழுமையாகத் தள்ளப்பட்டது புலனாகும். இப்படி ப்ரபத்தி பண்ணினவர்க்கே  ப்ரபன்ன திநசர்யை அமைகிறது. த்வய மஹா மந்த்ர உபதேசம் செய்தவரே ஆசார்யர் ஆவார். ஆக இவ்வளவால் திருவாய்மொழியும் ஸ்ரீவசன பூஷணமும் ஒரே தத்வத்தை விளக்குகின்றன என்றாயிற்று.

மேலும் த்வயத்தை விளக்கும் இந்த ப்ரபந்தம், திருமந்த்ரம் சரமச்லோகம் இவற்றையும் விளக்குகிறது என்பதைக் காண்போம்:

முதலில் திருமந்த்ர அர்த்தம் விளக்கப் படுகிறது :

  • (ஸூ 73) ”அஹமர்த்தத்துக்கு” முதல் (ஸூ 77) “அடியான் என்றிறே” வரை மற்றும் ஸூ 111ல் “ஸ்வரூப ப்ரயுக்தமான தாஸ்யமிறே ப்ரதானம்” என்றதில் ப்ரணவம் விளக்கப் படுகிறது.
  • (ஸூ 71) ”ஸ்வயத்ந நிவ்ருத்தி”, (ஸூ 180) “தன்னைத் தானே முடிக்கையாவது” முதல் (ஸூ 243) ”இப்படி ஸர்வ ப்ரகாரத்தாலும்” வரை, “நம:” விளக்கப்படுகிறது.
  • (ஸூ 72) ”பரப்ரயோஜன ப்ரவ்ருத்தி”, (ஸூ 80) “உபேயத்துக்கு இளைய பெருமாளையும்”, (ஸூ 281) ”கைங்கர்யம் தான் பக்தி மூலம் அல்லாதபோது” ஆகிய ஸூத்ரங்கள் முதல் “நாராயணாய” விளக்கப்படுகிறது.

அடுத்து சரம ச்லோகம் விளக்கப் படுகிறது:

  • (ஸூ 43)”அஞ்ஞானத்தாலே”, (ஸூ 115) ”ப்ராபகாந்தர பரித்யாகத்துக்கும்” ஆகிய ஸூத்ரங்கள் முதல், எல்லா உபாயங்களையும் கைவிடுவதை விவரிக்கும்.
  • (ஸூ 55) ”இது தனக்கு ஸ்வரூபம்”, (ஸூ 66) “ப்ராப்திக்கு உபாயம் அவன் நினைவு” ஆகிய ஸூத்ரங்கள் முதல் எம்பெருமான் ஒருவனே புகல், வழி என்பதைக் காட்டும். இது “மாம் ஏகம் சரணம்” என்பதன் விளக்கம்.
  • (ஸூ 134) ”ப்ரபத்தி  உபாயத்துக்கு” முதல் சரணாகதியின் விசேஷத் தன்மை காட்டும். இது “வ்ரஜ” சொல்லை விளக்கும்.
  • (ஸூ 143 )”அவனிவனை” முதல் (ஸூ 148) ”ஸ்வாதந்தர்யத்தாலே வரும் பார தந்தர்யம் ப்ரபலம்” வரை எம்பெருமான் பூர்ண ஸ்வதந்த்ரன், சரணடைந்த ஜீவாத்மாவை எல்லாப் பாவங்களையும் க்ஷமித்து ஏற்பவன் என்பதை “அஹம் த்வா ஸர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி”என்பதை விளக்குகிறது.
  • (ஸூ 402) ”க்ருபா பலமும் அநுபவித்தே அறவேணும்” என்பது எம்பெருமான் க்ருபை கைங்கர்யமாகிற இறுதி பலனைத் தந்தே தீரும், அஞ்ச வேண்டியதில்லை என்கிற, “மா சுச:” என்பதன் பொருளாகும்.

இவ்வாறு ஸ்ரீவசன பூஷணத்துக்கும் திருவாய்மொழிக்கும் இருக்கும் ஒற்றுமையையும் ரஹஸ்ய த்ரயத்தின் அர்த்தத்தை ஸ்ரீவசன பூஷணம் வெளிப்படுத்துகிறது என்பதையும் மாமுனிகளின் இச்சிறந்த அவதாரிகையைக் கொண்டு அனுபவித்துள்ளோம்.

இவ்வாறு பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷணத்துக்கு மாமுனிகள் அருளிய வ்யாக்யான அவதாரிகை நிறைவுற்றது.

மாமுனிகள் உபதேச ரத்தின மாலையில் அறுதியிடுவது போல், இந்த ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்துக்கு ஈடான ஒரு க்ரந்தம் எங்கும் கிடையாது.

இவற்றில் இருந்து நாம் பிள்ளை லோகாசார்யர், அவரின் ஸ்ரீவசன பூஷணம் மற்றும் முக்யமாக இத்தனை அத்புதமான விளக்கத்தை அருளிச்செய்த மாமுனிகளின் பெருமையில் ஒரு சிறு அம்சத்தை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம்.

ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஸேவித்தபின் சேவிக்க வேண்டிய தனியன்கள்:

கோதில் உலகாசிரியன் கூர குலோத்தம தாதர்
தீதில் திருமலையாழ்வார் செழுங்குரவை மணவாளர்
ஓதுபுகழ்த் திருநாவுடைய பிரான் தாதருடன்
போத மணவாள முனி பொன்னடிகள் போற்றுவனே

ஸ்ரீரங்கநாதன் திருமுன்பே மாமுனிகள் காலக்ஷேப கோஷ்டி

 

பொருள்: குற்றமற்ற பிள்ளை லோகாசார்யர், கூர குலோத்தம தாஸர், குறையொன்றில்லா திருவாய்மொழிப் பிள்ளை, அழகிய மணவாளப் பெருமாள் பிள்ளை (மாமுனிகள் மாதாமஹர்), இவர்களோடு ஞான நிதியான மணவாள மாமுனிகள் பொன்னடிகளைப் போற்றுகிறேன்.

வாழி உலகாசிரியன் வாழி அவன் மன்னு குலம்
வாழி முடும்பை என்னும் மாநகரம்
வாழி மனம் சூழ்ந்த பேரின்பம் மிகு நல்லார்
இனம் சூழ்ந்து இருக்கும் இருப்பு

பிள்ளை லோகாசார்யர் காலக்ஷேப கோஷ்டி

பொருள்: பிள்ளை லோகாசார்யர் போற்றி! அவரின் சிறந்த குலம் போற்றி! அவர் குலத்தவர்களின் நகரமான முடும்பை போற்றி! நல்லோர்களால் சூழப்பட்ட அவரின் கோஷ்டி போற்றி!

ஓதும் முடும்பை உலகாசிரியன் அருள்
ஏதும் மறவாத எம்பெருமான்
நீதி வழுவாச் சிறுநல்லூர் மாமறையோன் பாதம் தொழுவார்க்கு
வாரா துயர்

பொருள்: சிறுநல்லூரில் தோன்றியவர், வேதங்கள் நன்கு கற்றவர், பிள்ளை லோகாசார்யர் கிருபையை அனவரதமும் நினைப்பவராகிய கூர குலோத்தம தாஸரை வணங்குகிறேன்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-sri-vachana-bhushanam-3.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 2

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 1

நாம் ஐப்பசியில் திருவவதரித்த ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் மாஹாத்ம்யங்களை அநுபவித்து வரும் க்ரமத்தில் இப்போது பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தை இதற்கு மாமுனிகள் அருளிச்செய்த விசத விபுல வ்யாக்யான அவதாரிகையை அநுபவிக்க ப்ராப்தமாகிறது.

தொடர்ந்து மாமுனிகள் அருளிய அவதாரிகையைக் காண்போம். மாமுனிகள் இக்ரந்தத்தை ஆறு ப்ரகரணங்களாகவும் மற்றொரு வகையில் ஒன்பது ப்ரகரணங்களாகவும் காட்டியருளுகிறார்.

பிள்ளை லோகாசார்யர், மாமுனிகள் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

முதலில் ஆறு ப்ரகரண பகுப்பு

இதில், சூத்ரம் 1, “வேதார்த்தம் அறுதியிடுவது” என்பது முதல் சூத்ரம் 4, “அத்தாலே அது முற்பட்டது” என்பது வரை ப்ரமாணம் காட்டப்பட்ட்டது. ஆக இது ப்ரபந்தத்தின் முன்னுரை.

ஸூத்ரம் 5 “இதிஹாச ச்ரேஷ்டம்” என்பது முதல் ஸூத்ரம் 22, “ப்ரபத்தி உபதேசம் பண்ணிற்றும் இவளுக்காக” வரை குறைகள்/தோஷங்கள் நிறைந்த சேதநர்களைக் கணிசித்து பிராட்டி எம்பெருமானிடம் அவன் கருணையே பற்றாசாகக் கொண்டு அவர்கள் தோஷங்காணாமல் க்ருபை காட்டியருள வேணும் என்று புருஷகாரம் செய்வதை விளக்கி, இப்புருஷகாரத்தினும் அவனது நிர்ஹேதுக க்ருபை மேன்மை என்று காட்டுகிறார்.

ஸூத்ரம் 22 ”ப்ரபத்திக்கு” என்பதிலிருந்து ஸூத்ரம் 79 “ஏகாந்தீ வ்யபதேஷ்டவ்ய:”(ஸூ.79) வரை ப்ரபத்தியின் ஸ்வரூபம், எம்பெருமானை அடைய எம்பெருமானையே உபாயமாக ஸ்வீகரிப்பது, விவரிக்கப்படுகிறது:

  • இந்த ப்ரபத்திக்கு, ப்ரபத்தி செய்பவரின் தேச, கால, க்ரம, பலம், தகுதிகள் பற்றிய யாதொரு நியமமும் இல்லை
  • யாரிடம் ப்ரபத்தி செய்கிறோமோ அவர் சக்தி உள்ளவராய் இருக்கவேண்டும்
  • ப்ரபந்நர்கள் மூவகையினர்
  • ப்ரபத்தியை எம்பெருமானை அடைய வழியாக ஏற்பதன் குறைபாடுகள் (ஜீவாத்மாவின் ஸ்வரூபத்துக்கு ஒத்த இயல்பான செயலே ப்ரபத்தி)
  • ப்ரபத்தியின் முழு ஸ்வரூபமும், அங்கங்களும்

ஆக, இப்பகுதி எம்பெருமானே உபாயம் என்று ஸ்தாபிக்கிறது. இதில் (ஸூ 70) ”ப்ராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே” என்பதே ஸாரம். 71-79, ஒன்பது ஸூத்ரங்களும் உபாங்கம்.

”உபாயத்துக்கு” (ஸூ.80) முதல் “உபேய விரோதிகளாயிருக்கும்”(ஸூ 307) வரை தெரிவிக்கப்படும் விஷயங்களாவன – ப்ரபன்னர்களின் இயல்பும் நடத்தையும்:

  • எம்பெருமானே உபாயமும் உபேயமும் என்று ஏற்கும் சேதனனுக்கு அவச்யம் இருக்க வேண்டிய பண்புகள்
  • பிற உபாயங்களில் பற்றை அறவே விட வேண்டியதின் அவச்யம்
  • இப்படிப்பட்டவர்கள் செய்ய வேண்டியன/செய்யக் கூடாதன (க்ருத்யாக்ருத்யங்கள்)

(ஸூ 308) ”தான் ஹிதோபதேசம் பண்ணும்போது” முதல் (ஸூ 365) “உகப்பும் உபகார ஸ்ம்ருதியும் நடக்கவேணும்” வரை  சிஷ்ய லக்ஷணம் (சிஷ்யன் ஆசார்யனிடம் எப்படி இருக்க வேண்டும்)  விவரிக்கப்படுகின்றது:

  • ஸித்தமாக நித்யமான உபாயமாய் எழுந்தருளியுள்ள எம்பெருமானை முழுமையாக உபாயமாகப் பற்றின ஸித்தோபாய நிஷ்டர் இயல்பு
  • உண்மை ஆசார்யரின் இயல்பு
  • உண்மை சிஷ்யரின் இயல்பும் அவர் ஆசார்யரை முழுமையாகச் சார்ந்திருப்பதும்
  • ஆசார்யர் சிஷ்யர் இடையிலேயான பரிமாற்றங்கள்
  • உஜ்ஜீவனத்துக்கு உதவிய ஆசார்யரிடம் சிஷ்யரின் நன்றி உணர்வு

(ஸூ 366) ”ஸ்வதோஷானுஸந்தானம் பய ஹேது” முதல்  (ஸூ  406) ”நிவர்த்தக ஞானம் அபய ஹேது ” வரை எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபை விவரிக்கப்படுகிறது. இந்த நிர்ஹேதுக க்ருபையினாலே ஒருவன் எம்பெருமானிடம் அத்வேஷம் முதல் எம்பெருமானுக்கு நித்ய கைங்கர்யம் செய்யக் கூடிய பல நிலைகளை அடைகிறான். மீளாத் துயரத்தில் இருக்கும் ஒருவன் உஜ்ஜீவனத்தைக் நிச்சயமாகக் கொடுக்கும் இந்த நிர்ஹேதுக க்ருபையைக் கண்டே சாந்தி அடைகிறான்.

(ஸூ, 407) “ஸ்வதந்த்ரனை முதல் உபாயமாகப் பற்றின போதிறே” முதல் கடைசி ஸூத்ரம் (463) வரை ஒரு ப்ரபந்நருடைய அறுதியான நிலை, அந்திம உபாய நிஷ்டை, அதாவது ஆசார்யர் ஒருவரையே தம் உஜ்ஜீவனத்துக்கு வழியாகச் சார்ந்திருப்பது எனும் நிலை விவரிக்கப்படுகிறது. இதுவே மதுரகவி ஆழ்வார் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பில் “மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள்” என்ற பாசுரத்தில் வேதத்தின் ஸாரம் என்று காட்டியருளிய உபாயம்.

ஸ்ரீவசன பூஷணம் “வேதார்த்தம் அறுதியிடுவது” என்று தொடங்கி, “சரம பர்வ நிஷ்டை” யில் முடிவதால், ஆசார்ய அபிமானமே/க்ருபையே சார்ந்து நிற்கத் தக்கது என்பது வேத ஸாரம் என்று தேறும்.

ஸ்ரீகீதையில் “ஸர்வ தர்மான்  பரித்யஜ்ய” என்ற சரம ச்லோகம் போலே இதிலும் இக்கடைசிப் ப்ரகரணமே முக்கியம். அதில் கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களைச் சொல்லி அர்ஜுனன் கலங்கியதால் எம்பெருமான் தானே உபாயம் (ஸித்தோபாயம், உடனே ஏற்றுக்கொள்ளப் படக்கூடிய வழி) என்று காட்டினாப்போலே, இவரும் எம்பெருமானின் ஸ்வாதந்தர்யத்தால் அஞ்சும் ப்ரபன்னனுக்கு ஆசார்யரே முழுமையாய் வழிகாட்டும் துணை என்கிறார்.

இவ்வாறு ஆறு ப்ரகரணங்களில் இந்நூல் பகுப்பு விளக்கப்பட்டது.

இனி இந்நூல் ஒன்பது ப்ரகரணங்களில் பகுக்கப்படுவது காணலாம். இந்த யோஜனையை மாமுனிகள் அருளிச்செய்யும் முறை:

அவதாரிகையும் புருஷகார/உபாய வைபவமும் முன் பகுப்பில் போன்றே 1 முதல் 22 வரையிலான ஸூத்ரங்களின் பொருளாம்.

பின்னர் (ஸூ.23) ”ப்ரபத்திக்கு” முதல் (ஸூ.114) “பகவத் விஷய ப்ரவ்ருத்தி சேரும்” என்பது வரை எம்பெருமானே உபாயம் என்பது விளக்கப்படுகிறது.

(ஸூ.115) ”ப்ராபகாந்தர பரித்யாகத்துக்கு” முதல், (ஸூ 141) ”கையாலே சுக ரூபமாயிருக்கும்” என்பதுவரை ப்ரபத்தி ஒழிந்த மற்ற உபாயங்களின் குறைகளைக் காட்டுகிறார். இதில் ப்ரபத்தியின் பெருமை சொல்வது ஓர் அங்கம்.

(ஸூ 142) ”இவனைப் பெற நினைக்கும்போது” முதல் (ஸூ 242) ”இடைச்சியாய்ப் பெற்றுவிடுதல் செய்யும்படியாய் இருக்கும்” வரை ஸித்தோபாயபநிஷ்டர் (எம்பெருமானைப் பெற எம்பெருமானே ஸித்தமாய் இருக்கிறான் என நம்பும் ப்ரபன்னர்) பெருமை விளக்கப்படுகிறது.

(ஸூ 243) ”இப்படி ஸர்வ ப்ரகாரத்தாலும்” முதல் (ஸூ 307)”உபேய விரோதிகளாய் இருக்கும்” என்பது வரை ப்ரபந்ந திநசர்யை (ப்ரபந்நருடைய அன்றாட வாழ்க்கை ஆசாரம்) விளக்கப்படுகிறது.

(ஸூ.308) ”தான் ஹிதோபதேசம் பண்ணும்போது” முதல் (ஸூ.320) “சேதனனுடைய ருசியாலே வருகையாலே” வரை ஸதாசார்ய லக்ஷணம் (நல்ல ஆசார்யனுடைய இலக்கணம்) சொல்லப்படுகிறது.

(ஸூ 321) ”சிஷ்யன் என்பது” முதல் (ஸூ 365) “உபகார ஸ்ம்ருதியும் நடக்கவேணும்” என்பது வரை ஸச்சிஷ்ய லக்ஷணம் (நல்ல சிஷ்யன் இலக்கணம்) சொல்லப்படுகிறது.

(ஸூ 366) ”ஸ்வதோஷானுஸந்தானம்” முதல் (ஸூ 406) ”நிவர்த்தக ஞானம் அபய ஹேது” என்பது வரை எம்பெருமான் தன நிர்ஹேதுக கிருபையால் ஜீவாத்மாவை ஸம்ஸாரத்தில் இருந்து தூக்கி விடுவது சொல்லப்படுகிறது.

(ஸூ 407)”ஸ்வதந்த்ரனை” என்பது முதல் இறுதி ஸூத்ரம் 463 வரை ஆசார்யன் உபாயம்(வழி), உபேயம்(அடையும் இறுதிப்பலன்) என்று தெரிவிக்கப் படுகிறது.

இவ்விரு பகுப்புகளாலும், “பேறு தருவிக்குமவள் பெருமை” தனியனும், “திருமாமகள்தன் பெருமையும்” தனியனும் காட்டியபடி  முறையே ஆறு ப்ரகரணங்களாகவும் ஒன்பது ப்ரகரணங்களாகவும் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரம் பகுக்கப் படக் கூடியதை விளக்கும். ஆக இரண்டு விதமான பகுப்புகளும் சரியாகப் பொருந்தும்.

ஆக மாமுனிகளின் அத்யத்புதமான ஸ்ரீவசன பூஷணத்தை இருவகையில் நிர்வஹிக்கும் அவதாரிகையை ஓரளவு கண்டோம்.

இனி பிள்ளை லோகாசார்யரின் திவ்ய சாஸ்திரத்துக்கு மாமுனிகள் அருளிய அவதாரிகையின் தொடர்ச்சியைக் காண்போம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-sri-vachana-bhushanam-2.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – அறிமுகம் பகுதி 1

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – தனியன்கள்

நாம் ஐப்பசியில் திருவவதரித்த ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் மாஹாத்ம்யங்களை அநுபவித்து வரும் க்ரமத்தில் இப்போது பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தை இதற்கு மாமுனிகள் அருளிச்செய்த விசத விபுல வ்யாக்யான அவதாரிகையை அநுபவிக்க ப்ராப்தமாகிறது.  இவ்யாக்யான அவதாரிகையை அநுபவிக்கு முன்பாக நாம் இத்திவ்ய சாஸ்த்ரத்தின் தனியன்கள் உள்பட சில மாஹாத்ம்யங்களைக் கண்டோம்.

இனி மாமுனிகள் ஸ்ரீவசன பூஷண வ்யாக்யான அவதாரிகையைக் காண்போம்:

திருமந்த்ரம் ஸகல வேத ஸாரம். அதிலுள்ள மூன்று பதங்களும் (அநந்ய சேஷத்வம் – எம்பெருமான் ஒருவனுக்கே அடிமை செய்தல், அநந்ய சரணத்வம் – எம்பெருமான் ஒருவனையே புகலாகப் பற்றுதல், அநந்ய போக்யத்வம் – எம்பெருமான் குணங்களையே அநுபவித்து நாம் அவன் அநுபவத்துக்கே பொருளாயிருத்தல்) மூன்று தத்வங்களை உணர்த்தும். இம்மூன்று கோட்பாடுகளும் எல்லா ஜீவர்களுக்கும் பொதுவானவை. “யத்ர ருஷயப் ப்ரதம ஜாயே புராணா” என்றதில் சொன்னாப்போலே  எப்போதும் எல்லா வேளைகளிலும் பரமபதத்தில்  எம்பெருமான் பற்றிய திவ்ய ஞானத்தால் சுத்த ஸத்வ அநுபவத்தில் “தில  தைலவத் தாரு வஹ்நிவத்” என்றபடி எள்ளுக்குள் எண்ணெயும் மரத்தினுள் அக்னியும் போல் ஆழ்ந்திருக்கக்கூடியவையான நித்யஸூரிகளைப் போலே  எல்லா ஆத்மாக்களுக்கும் தகுதி இருக்கும்போதும்,  “அநாதி மாயயா சுப்த:” என்றதில் சொன்னபடி காலங்காலமாக அறியாமை இருளில் மூழ்கி புண்ய பாப மாயைகளில் சிக்கி தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவர பிறவிச்சுழல்களில் மாறிமாறித் தவித்து, கர்ப்பம், ஜன்மம், பால்யம், யௌவனம், மூப்பு, மரணம், நரகம் என்று ஏழு நிலைகளிலும் முடிவற்ற துயர் அனுபவிக்கும்  கட்டுண்ட ஆத்மாக்கள் மேலும் மேலும் (தேஹமே ஆத்மா என மயங்கும்) தேஹாத்மபிமானம், (தனக்குத் தானே தலைவன் எனும்) ஸ்வாதந்த்ர்யம், தகுதி இல்லாதார்க்கு ஆட்பட்டு சேவகம் செய்யும் அந்ய சேஷத்வம்  எனக் கிடக்கும்பகவத் த்வேஷம் மாறி எம்பெருமான் பக்கல் அவன் க்ருபையால் ஜனன காலத்திலேயே அருளப்பட்டு ரஜஸ் தமஸ்ஸுகள் ஒழியப்பெற்று ஸத்வம் ஓங்கி முமுக்ஷு ஆகவேணும்.

இவ்வாறு யாதானும் ஒரு வழியில் எம்பெருமானை விட்டு நீங்குவதையே தன் முயற்சியாகக் கொண்டு  உழல்வோரிடையே எம்பெருமானின் ஜாயமான கடாக்ஷம் யாரோ சிலர்க்கு க்ருபா மாத்ரமாகக் கிட்டி, ரஜஸ்ஸும் தமஸ்ஸும் நீங்கி ஸத்வம் ஓங்குகிறது.

  • மோக்ஷம் விரும்புபவர்  தத்வம் (ஆத்மா எம்பெருமானுக்கு அடிமைப்பட்டது என்னும் உண்மை), ஹிதம் (வழி), புருஷார்த்தம் (எம்பெருமானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்தல்) ஆகிய இவற்றை அறிய வேண்டும்.
  • இம்மூன்று தத்வங்களையும் சாஸ்த்ர மூலமாக அறியவேணுமாகில் வேத அப்யாசம் பிரதானம் ஆகிறது. “அநந்தா வை வேதா:” என்றபடி வேதங்களோ எண்ணிறந்தன. வேதத்தின் கோட்பாடுகளை நிர்ணயிக்க “ஸர்வ சாகாப் ப்ரத்யய ந்யாயம்” என்ற வேதத்தின் பல்வேறு பகுதிகளையும் அறிந்துகொள்ளுதல் எனும் கட்டாயம் உள்ளது. குறைந்த அறிவே உள்ளவர்களுக்கு இது மிகக் கடினம்.
  • வேதக் கோட்பாடுகளை அறிவது கடினம் என்பதால் வேதங்களை நன்கு கற்றறிந்து ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராணங்களைத் தந்த வ்யாஸர் போன்ற ருஷிகளின் துணையை நாட வேண்டும்.  அனால் இதுவும் ஸாராஸார விபாகமுணர்ந்தோர்க்கே இயலும்.
  • தானே க்ருபா மாத்ரமே காரணமாக ஆசார்ய பதத்தையும் ஏற்றுக்கொண்ட எம்பெருமான் சேதனர் உய்வுக்காகத் திருமந்த்ரம், த்வயம், சரம ச்லோகம் இவற்றை வெளியிட்டருளினான்.
  • எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபையால் முழு வேதங்களையும் உணர்ந்த பராங்குச பரகாலாதி ஆழ்வார்கள் திராவிட வேதம் என்றும், வேதங்கள் என்றும் உபாங்கம் என்றும் போற்றப்படும் திவ்ய ப்ரபந்தங்களை வெளியிட்டருளினர். ஆனால் அளவுபட்ட ஞானம் உடையோர் திவ்ய ப்ரபந்தங்களின் கருத்தை உணர்ந்து கொள்ளவில்லை.
  • பகவத் விஷயத்தில் ஆசையுள்ளோரும் ஞானக் குறைவினால் அவற்றை அறிய முடியாதபடி உள்ளதைக் கண்டு ஆழ்வார்களால் மயர்வற மதிநலம் அருளப்பெற்ற, பரம காருணிகர்களான நாதமுனிகள் தொடக்கமான ஆசார்யர்கள் ஸகல சாஸ்த்ரங்களையும் கற்றுத் தெளிந்தவராதலால் யாவரும் எளிதில் உணர இவற்றை ஸத் ஸம்ப்ரதாயார்த்தமாக பல க்ரந்தங்களில் எடுத்துரைத்தனர்.

ஆசார்ய பரம்பரை

  • அவர்களை அடியொற்றி, பரம காருணிகரான பிள்ளை லோகாசார்யர் நம்மனோர் உய்வுக்காக இந்த ரஹஸ்ய விஷயங்களை பல க்ரந்தங்களில் ஏடுபடுத்தி அருளினார். இக்கொள்கைகளின் சீர்மை கருதி முன்பிருந்த ஆசார்யர்கள் இவற்றைப் பொதுவில் உபதேசிக்காமல் சிஷ்யர்களுக்குத் தனிமையிலேயே உபதேசித்தனர். ஆனால் பிள்ளை லோகாசார்யரோ, லோகத்தாரின் துயர நிலை கண்டு பெரும் கருணையுடன், எம்பெருமானே ஸ்வப்ன முகேன நியமித்தருளியபடி க்ரந்த ரூபமாக்கி அதற்கு ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்று பேரும் இட்டு வைத்தார்.

முன்பே (காஞ்சி வரதராஜன் எனும்) பேரருளாளப் பெருமாள் தம் நிர்ஹேதுக க்ருபையால் மணற்பாக்கத்தைச் சேர்ந்த நம்பி எனும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர் ஒருவர்க்குச் சில தத்வங்களை உபதேசித்து, கனவில், “மீதியை உமக்கு நாம் இரண்டாற்றின் (காவிரி) நடுவில் சொல்கிறோம்” என்ன, அவரும் ஸ்ரீரங்கம் வந்து பெரிய பெருமாளை வணங்கித் தாம் இன்னாரென்று அறிவியாதே பேரருளாளன் சாதித்தருளிய  விஷயங்களையே சிந்தித்திருந்தார்.

பிள்ளைலோகாசார்யர் காலக்ஷேப கோஷ்டி

ஒருநாள் அவர் காட்டழகிய சிங்கர் சந்நிதியில் தனித்திருந்தபோது, பகவத் ஸங்கல்பத்தால், அங்கு பிள்ளை லோகாசார்யர் தம் சிஷ்யர்களோடே வந்து அவர்களுக்குக் காலக்ஷேபமாக ரஹஸ்யார்த்தங்கள் ஸாதிக்க, மறைந்திருந்து கேட்ட நம்பிகள் தமக்கு முன்பு தேவப்பெருமாள் சொன்ன அதே வார்த்தைகளாய் இருக்க, வியந்து, வெளிப்பட்டு, அவரை வணங்கி, பிள்ளை லோகாசார்யரை, “அவரோ நீர்?” என்று வினவ, பிள்ளை லோகாசார்யரும்  தனியிடத்தில் காலக்ஷேபம் ஸாதிக்க வந்தவிடத்தில் இது நடக்க, “ஆம்!  செய்ய வேண்டுவது என்?” என்று வினவினார். நம்பிகளும் தேவப்பெருமாள் தமக்கு ஸ்வப்னத்தில் ஸாதித்தவைகளையும், இரண்டு அர்த்தங்களும் ஒன்றாய் இருப்பதையும் சொல்லி, இவற்றை க்ரந்தமாக்க வேண்டும் எனும் பெருமாள் நியமனத்தைக் கூற, பிள்ளை லோகாசார்யரும் மிகவும் உவந்து, “எம்பெருமான் திருவுள்ளம் அது ஆகில் அவசியம் செய்வோம்” என்று இசைந்தார். இச்சரித்ரம் எல்லோராலும் ப்ரசித்தமாக அறியப்பட்டதன்றோ?

ஓர் ஆபரணத்தில் பல உயர்ந்த கற்கள் அழுத்தப்பப்பட்டால் அதை ரத்ன பூஷணம் என்று சொல்வது போல் பூர்வாசார்யர்களின் பல ஸ்ரீ ஸூக்திகளைக் கொண்டே இந்நூல் அமைந்தபடியாலும் இதைப் பயில்வோர்க்கு ஞானப்ரகாசம் உண்டாகிறபடியாலும், இது ஸ்ரீவசன பூஷணம் என்றே சொல்லப்படுகிறது.

பிள்ளை லோகாசார்யர்மாமுனிகள் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

இவ்வாறாக ஸ்ரீ வசன பூஷணத்துக்கு மாமுனிகளின் வ்யாக்யான அவதாரிகையின் முன்னுரைப் பகுதி அமைகின்றது. இந்த க்ரந்தமும் இதற்கு மாமுனிகளின் வ்யாக்யானமும் நமக்குக் கிடைத்த விலையுயர்ந்த நிதியாகும். இந்த திவ்ய க்ரந்தமும் இதற்கான மாமுனிகளின் வ்யாக்யானமும் ஓர் ஆசார்யரிடம் கேட்டு உணரத்தக்கவையாம். நாமும் நம் ஆசார்யர்களின் திருவடிகளை வணங்கி அவர்கள் அருள் பெறுவோம்.

இனி நாம் மாமுனிகளின் அவதாரிகையை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஸேவித்து அனுபவிப்போம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-sri-vachana-bhushanam-1.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் – ஸ்ரீவசன பூஷணம் அனுபவம் – தனியன்கள்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யர் – தத்வ த்ரயம் அனுபவம்

ஐப்பசியில் அவதரித்த ஆழ்வார்கள் ஆசார்யர்கள் பெருமைகளை அநுபவித்து வருகிறோம்.  இம்மாதத்தில் அவதரித்தோரில் மிகத் தலையாயவர் பரம காருணிகரான பிள்ளை லோகாசார்யர். இவரது அத்புத க்ரந்தமான ஸ்ரீவத்சன் பூஷணத்தின் பெருமையையும், அதற்குள்ள தனியன்களையும் அதற்கு மாமுனிகள் அருளிய அவதாரிகையையும் காண்போம். முதலில் தனியன்கள்:

ஸ்ரீவசன பூஷணம் எனும் திவ்ய சாஸ்த்ரமே ஸத்ஸம்ப்ரதாயத்தின் அதிமுக்யமான க்ரந்தம் என்பதால் இதன் பெருமையை விளக்கவே மாமுனிகள் உபதேச ரத்தின மாலையை அருளிச்செய்தார்.

  • இவற்றை அடைவே தெரிவித்து, ஸம்ப்ரதாயம், விசிஷ்டாத்வைத ஸித்தாந்தம் இவற்றை ப்ரவர்த்திப்பித்ததில் எம்பெருமானாரின் மஹத்தான பங்களிப்பை ஸ்தாபிக்கிறார்.
  • பிறகு, திருவாய்மொழிக்குண்டான வ்யாக்யானங்கள், அவற்றை அருளிச்செய்த வ்யாக்யாதாக்கள் பற்றித் தெரிவிக்கிறார்.
  • பிறகு அவர், நம்பிள்ளையின் ஈடு வ்யாக்யானம் எவ்வாறு சேமிக்கப்பட்டு ஆசார்ய பரம்பரை வழியாக உபதேசிக்கப் பட்டு வந்தது என்று காட்டுகிறார்.

நம்பிள்ளை காலக்ஷேப கோஷ்டி

  • பிறகு அவர் பிள்ளை லோகாசார்யர் பெருமையையும் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ர மாஹாத்ம்யத்தையும் எடுத்துக் காட்டுகிறார்.

பிள்ளை லோகாசார்யர் கோஷ்டி

  • அதன்பின் மிகச் சுருக்கமாகவும் தெளிவாகவும் ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தின் ஸாரத்தை விளக்கி, தன் ஆசார்யனிடத்தில் பரிபூர்ண விச்வாஸத்துடன் இருக்க வேண்டியதின் முக்கியத்துவத்தைக் காட்டுகிறார்.
  • இறுதியாக, பூர்வாசார்யர்கள் திருவாக்கைப் பூர்ணமாக ஏற்று அதன்படியே நடக்கவும் பிறர்க்கு உபதேசிக்கவும் வேண்டும் என்று காட்டியருளுகிறார்.
  • இந்த அநுஷ்டானத்தின் மிகப்பெரிய பலனாக நாம் பெறுவது எம்பெருமானாரின் க்ருபை என்றும் விளக்கப்படுகிறது.
  • எறும்பியப்பா உபதேச ரத்தின மாலையின் இறுதியில் தாம் சேர்த்தருளிய ஓர் அழகான பாசுரம் மூலம் மாமுனிகள் திருவடி ஸம்பந்தம் பெற்றோரை அமானவ புருஷன் தன் கரத்தால் ஸ்பர்சித்து விராஜா நதியைத் தாண்டச் செய்கிறான் என்று அருளிச்செய்தார்.

 மாமுனிகள் – ஸ்ரீரங்கம்

ஆகவே, உபதேச ரத்தின மாலை க்ரந்தத்தின் நோக்கமே ஸ்ரீவசனபூஷண ஸாரார்த்தம் தெரிவிப்பதும், அதன் மாஹாத்ம்யம் உணர்த்துவதும் தான் என்று தெளிவாகிறது.

மாமுனிகளின் உபதேச ரத்தின  மாலையில் சில பாசுரங்களை அனுபவிப்போம்:

பிள்ளை லோகாசார்யர், மாமுனிகள் – ஸ்ரீபெரும்பூதூர்

பாசுரம் 53

அன்ன புகழ் முடும்பை அண்ணல் உலகாசிரியன்
இன்னருளால் செய்த கலை யாவையிலும்
உன்னில் திகழ் வசன பூடணத்தின் சீர்மை ஒன்றுக்கில்லை
புகழல்ல இவ்வார்த்தை மெய் இப்போது  

இதன் கருத்தாவது: இப்படிப் புகழ்வாய்ந்த முடும்பை நகரில் திருவவதரித்த அண்ணல் லோகாசார்யர் தம் பெருங்கருணையால் நம்மைப் பல க்ரந்தங்களை அருளிச்செய்து வாழ்வித்தருளினார் எனினும் அவற்றில் ஸ்ரீவசன பூஷணம் பெற்றுள்ள மாஹாத்ம்யம் வேறொன்றுக்கும் இல்லை என்பது வெறும் புகழுரையன்று ஸத்யம்.

பாசுரம் 54

முன்னம் குரவோர் மொழிந்த வசனங்கள் தன்னை
மிகக் கொண்டு கற்றோர் தம் உயிர்க்கு
மின்னணியாச் சேரச் சமைத்தவரே
சீர் வசன பூடணம் என்னும் பேர் இக்கலைக்கு இட்டார் பின்

இதன் கருத்தாவது: முன்பே நம் பூர்வர்கள் அருளிச்செய்த மஹா வாக்யங்களைக் கொண்டே அவர்களின் திருவுளக் கருத்துகளை ஆத்மாவுக்கு ஆபரணம் போல்  ஒரு சொல் ஆபரணமாக (வசன பூஷணம்) இந்நூலை  அமைத்தபடியால் பிள்ளை லோகாசாரயரே இதற்கு  ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்று பேரிட்டார்.

பாசுரம் 55

ஆர் வசன பூடணத்தின் ஆழ்பொருள் எல்லாம் அறிவார்
ஆரது சொல் நேரில் அனுட்டிப்பார்
ஓர் ஒருவர் உண்டாகில் அத்தனை காண் உள்ளமே
எல்லார்க்கும் அண்டாததன்றோ அது

இந்தப் பாசுரத்தில் கருத்தாவது: ஸ்ரீ வசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தின் ஆழ்ந்த பொருளை உள்ளபடி அறியக்கூடியவர் யார்? அறிந்தாலும் அதை அநுஷ்டிக்கக் கூடியவர் யார்? யாரோ ஒருவர் இருந்தாலும், அது மிக மெச்சத்தக்கதே. ஏனெனில் இது யாராலும் அடையப்பட முடியாத நிலை. பிள்ளை லோகம் ஜீயர், இப்பாசுரத்துக்கிட்ட தம் வ்யாக்யானத்தில் மாமுனிகள் ஒருவரே இதை அறிந்தும் அநுஷ்டித்தும் இருந்தவர் என்று ஸாதிக்கிறார்.

பாசுரம் 61

ஞானம் அனுட்டானம் இவை நன்றாகவே உடையனான
குருவை அடைந்தக்கால்
மானிலத்தீர் தேனார் கமலத் திருமாமகள் கொழுனன்
தானே வைகுந்தம் தரும்

இப்பாசுரத்தின் கருத்தாவது: உலகோரே! இந்த சாஸ்திரத்தில் ஆழ்ந்த ஞானமும் அந்த ஞானத்தின் படியான அநுஷ்டானமும் உள்ள ஓர் ஆசார்யரை நீர் அடைக்கலம் புகுந்தால் தேன் சேரும் தாமரை மலர் அமர்ந்த திருமாமகள் கொழுநன் ஆன ஸ்ரீமந் நாராயணன் தானே உவந்து உங்களுக்குத் தன் திருவடி நிழலாகிய நித்யப் பெருவீடு தந்து ஒழிவிலாக் கைங்கர்யம் கொள்வான்.

ஸ்ரீவசன பூஷணம் ஸேவிக்கு முன்பாகச் சில விசேஷ தனியன்கள் ஸேவிக்கப் படுகின்றன. நம் மேன்மை மிக்க பூர்வாசார்யர்களையும் எல்லோரின் உஜ்ஜீவனத்துக்காக அவர்கள் செய்த க்ரந்தங்களையும் இப்போது சுருக்கமாகக் காண்போம்.

முதலில் “ஸ்ரீ சைலேச தயா பாத்ரம்“ தொடங்கி பொதுத் தனியன்கள் ஸேவித்தபின்…..

லோககுரும் குருபிஸ்ஸஹ பூர்வை: கூர குலோத்தமதாஸம் உதாரம் |
ஸ்ரீநகபதி அபிராமவரேசௌ தீப்ரசயாந குருஞ்ச பஜேஹம் (தீப்ரசயம் வரயோகி நமீடே) ||

மணவாள மாமுனிகள் ஸாதித்தது. இதன் திரண்ட பொருள்: அடியேன் பிள்ளை லோகாசார்யர், மஹா காருணிகரான கூர குலோத்தம தாஸர், திருமலை ஆழ்வார் (திருவாய்மொழிப் பிள்ளை), அழகிய மணவாள பெருமாள் பிள்ளை (மாமுனிகளின் தாய்வழிப் பாட்டனார்/மாதாமஹர்), திகழக் கிடந்தான் திருநாவீறுடைய பிரான் தாதர் (மாமுனிகள் திருதகப்பனார்) ஆகிய பூர்வாசார்யர்களை வணங்குகிறேன்.

லோகாசார்யாய குரவே க்ருஷ்ணபாதஸ்ய ஸூநவே |
ஸம்ஸார போகி ஸந்தஷ்ட ஜீவ ஜீவாதவே நம: ||

ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் திருக்குமாரர் ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாள்  அருளிச்செய்தது. இதன் திரண்ட பொருள்: வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையின் திருக்குமாரரும், ஸம்ஸாரப் பாம்பினால் கடியுண்டு கட்டுண்டவர்களின் உயிர் காக்கும் மருந்தும் ஆகிய அடியேன் ஆசார்யர் பிள்ளை லோகாசார்யரை வணங்குகிறேன்.

லோகாசார்ய க்ருபாபாத்ரம் கௌண்டின்ய குலபூஷணம் |
ஸமஸ்தாத்ம குணாவாஸம் வந்தே கூர குலோத்தமம் ||

திருவாய்மொழிப் பிள்ளை அருளியது. இதன் திரண்ட பொருள்: பிள்ளை லோகாசாயார்யாரின் க்ருபைக்குப் பாத்ரரானவரும், கௌண்டிந்ய குலத்துக்கு அணிகலனுமான கூர குலோத்தம தாஸரை வணங்குகிறேன்.

நம: ஸ்ரீசைலநாதாய குந்தீநகர ஜந்மநே |
ப்ரஸாதலப்த பரம ப்ராப்ய கைங்கர்ய சாலிநே ||

மணவாள மாமுனிகள் அருளிச் செய்தது. இதன் திரண்ட பொருள்:  குந்தீ நகரம் (இப்போது கொந்தகை) எனும் ஊரில் திருவவதரித்தவரும், ஸ்ரீசைலநாதர் (திருமலை ஆழ்வார், திருவாய்மொழிப் பிள்ளை) எனும் திருநாமம் கொண்டவரும், கைங்கர்ய ஸ்ரீயினால் எப்போதும் ப்ரகாசமாய் ஜ்வலிப்பவரும் ஆன அடியேன் ஆசார்யரை வணங்குகிறேன்.

லோகாசார்ய பதாம்போஜ ராஜஹம்ஸாயிதாந்தரம் |
ஜ்ஞான வைராக்யஜலதிம் வந்தே ஸௌம்ய வரம் குரும் ||

மாமுனிகள் ஸாதித்தது. இதன் திரண்ட பொருள்: செந்தாமரையில் சேர்ந்த ராஜ ஹம்ஸ பக்ஷிபோல் பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடியில் பணிந்த (மாதாமஹரான) ஞான வைராக்யங்களில் கடல் போன்ற அழகிய மணவாள பெருமாள் பிள்ளையை வணங்குகிறேன்.

ஸ்ரீ ஜிஹ்வா வததீசதாஸம் அமலம் அசேஷ சாஸ்த்ரவிதம் |
ஸுந்தரகுருவர கருணாகந்தளித ஜ்ஞாநமந்திரம் கலயே ||

மாமுனிகள் ஸாதித்தது. இதன் திரண்ட பொருள்: அழகிய மணவாளப் பெருமாள் பிள்ளையின் திவ்ய க்ருபையால் பேணப்பட்டவரும் குற்றமற்ற சாஸ்த்ர ஞானம் பெற்றவரும் ஆன திகழக் கிடந்தான் திருநாவீறுடைய பிரான் தாதரை வணங்குகிறேன்.

ஸ்ரீவசன பூஷணத்துக்கே உரிய விசேஷத் தனியன்கள்

ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தை ஆறு ப்ரகரணங்களாகவும் (பகுதி), ஒன்பது ப்ரகரணங்களாகவும் பகுக்கும் க்ரமத்தை இந்தத் தனியன்கள் விளக்குகின்றன:

புருஷகார வைபவம் ச ஸாதநஸ்ய கௌரவம்
தததிகாரி க்ருத்யம் அஸ்ய ஸத்குரூப ஸேவநம் |
ஹரிதயாம் அஹைதுகீம் குரோருபாயதாஞ்ச யோ
வசனபூஷணேவதஜ் ஜகத்குரும் தமாச்ரயே ||

இதன் எளிய தமிழ் வடிவம்: பின்வரும் விஷயங்களை ஸ்ரீவசன பூஷணத்தில் கருணையுடன் விளக்கிய பிள்ளை லோகாசார்யரை நான் சரணடைகிறேன்.

  1. எம்பெருமான் சேதனரை ஏற்கும்படி சிபாரிசு செய்யும் பிராட்டியின் மஹிமைகள்
  2. பகவானை அடைய பகவானே உபாயம் எனும் ஸித்தோபாயப் பெருமை
  3. எம்பெருமானையே உபாயமாகப் பற்றிய அதிகாரிகள் இயல்பு/செயல்கள்
  4. இந்த அதிகாரிகள் தங்கள் ஆசார்யனிடம் செய்யும் ஸேவை
  5. எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபா விசேஷம்
  6. ஆசார்யன் அறுதி உபாயம் (வழி) என்பது

ஸாங்காகில த்ரவிட ஸம்ஸ்க்ருதரூப வேத ஸாரார்த்த ஸங்க்ரஹ மஹாரஸ வாக்யஜாதம் |
ஸர்வஜ்ஞ லோக குரு நிர்மிதம் ஆர்ய போக்யம் வந்தே ஸதா வசநபூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரம் ||

இதன் எளிய தமிழ் வடிவம்: ஸர்வஜ்ஞரான பிள்ளை லோகாசார்யர் ஸாதித்ததும் கற்றறிந்த ஞானிகளுக்கு மகிழ்வூட்டுவதும் வேத வேதாந்த விஷயங்களை மிகச் சில சொற்களிலேயே எளிதாக விளக்குவதுமான ஸ்ரீவசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்தை அடியேன் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

அகுண்டோத்கண்ட வைகுண்டப்ரியாணாம் கண்டபூஷணம் |
குருணாஜகதாம் உக்தம் வ்யாப்தம் வசந பூஷணம் ||

இதன் எளிய தமிழ் வடிவம்: எல்லையிலாப் பேரின்பம் விளைக்கும் பரமபதம் அடைய விழையும் முமுக்ஷுக்களின் பேச்சுக்கு ஆபரணம் போன்றது  லோக குருவாகிய பிள்ளை லோகாசார்யர் அருளிய ஸ்ரீவசன பூஷணம்.

பேறு தருவிக்குமவள் தன் பெருமை (1) ஆறு (2) பெறுவான் முறை (3)
அவன் கூறு குருவைப்பனுவல் (4) கொள்வதிலையாகிய குளிர்ந்த அருள்தான் (5)
மாறில்புகழ் நற்குருவின் வண்மை (6) யொடெலாம் வசன பூடணமதில்
தேறிட நமக்கருள் முடும்பை இறையவன் கழல்கள் சேரென்மனனே

இத்தனியனின் கருத்தாவது: மனமே! முடும்பை குலம் வந்த வள்ளல் லோகாசார்யர் திருவடிகளை சரணம் பற்றி உஜ்ஜீவனம் அடைவோம். அவர் அருளிய நூலின் ஆறு விஷயங்களாவன:

  1. புருஷகாரம் செய்யும் பிராட்டியின் பெருமை
  2. எம்பெருமானே உபாயமாய் இருக்கும் ஸித்தோபாயப் பெருமை
  3. எம்பெருமானையே உபாயமாகப் பற்றினோர் பெருமை
  4. அத்தகையோர் தங்கள் ஆசார்யனிடம் செய்யும் ஸேவை
  5. எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபா விசேஷம்
  6. ஆசார்யனே அறுதி உபாயம் என்பது

திருமாமகள் தன் சீரருளேற்றமும் (1) திருமால் திருவடி சேர்வழி நன்மையும் (2)
அவ்வழி ஒழிந்தன அனைத்தின் புன்மையும் (3) மெய்வழியூன்றிய மிக்கோர் பெருமையும் (4)
ஆரணம் வல்லவர் அமரு நன்னெறியையும் (5) நாரணன்றாள் தரு நற்குருநீதியும் (6)
சோதிவானருள் தூயமாகுருவின் பாதமாமலர் பணிபவர் தன்மையும் (7)
தீதில் வானவர் தேவன் உயிர்களை ஏதுமின்றி எடுக்கும்படியையும் (8)
மன்னியவின்பமும் மாகதியும் குருவென்னு நிலை பெறும் இன்பொருள் தன்னையும்
அசைவிலாதவேதமதனுள் அனைத்தையும் (9) வசனபூடண வழியாலருளிய
மறையவர் சிகாமணி வண்புகழ் முடும்பை இறையவன் எங்கோன் உலகாரியன்
தேன்மலர்ச்சேவடி சிந்தைசெய்பவர் மாநிலத்து இன்பமது எய்தி வாழ்பவரே

இத்தனியனின் கருத்தாவது: முடும்பை வந்த வள்ளல் ஆசார்ய ச்ரேஷ்டர்,வேத விற்பன்னர்களின் முடியில் ரத்னமாக இருப்பவரோ, சாஸ்த்ரத்தின் ஸாரார்த்தங்களை ஸ்ரீவசன பூஷணத்தின் மூலம் வெளியிட்டாரோ, அத்தகைய பிள்ளை லோகாசார்யரின் தேன் போன்ற திருவடிகளை யார் த்யானம் செய்கிறாரோ அவர் இவ்வுலகிலேயே பேரின்பமான பகவத் பாகவத அனுபவம் மற்றும் கைங்கர்யத்தைப் பெறுவார். ஸ்ரீ வசன பூஷண சாஸ்த்திரத்தில் அருளிய பொருள்களாவன:

  1. ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மித் தாயார் ஏற்றம்
  2. எம்பெருமானை அடைய அவனே உபாயமாய் இருப்பதின் ஏற்றம்
  3. கர்ம ஞான பக்திகளாகிற பிற உபாயங்களின்  தாழ்ச்சி
  4. எம்பெருமானே உபாயம் என்றுள்ள ப்ரபந்நர் ஏற்றம்
  5. ப்ரபந்நர் நித்யாநுஷ்டானம்
  6. சீரிய ஆசார்யனின் குணங்களும் அவர் அநுஷ்டானங்களும்
  7. நல்ல சிஷ்யனின் இயல்புகள்
  8. நித்ய ஸூரிகள் தலைவன் எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபா
  9. ஆசார்யன் உபாயமும் உபேயமும் எனும் சரம பர்வ நிஷ்டை

லோகாசார்ய க்ருதே லோகஹிதே வசனபூஷணே |
தத்வார்த்த தர்சினோ லோகே தந்நிஷ்டாச்ச ஸுதுர்லபா: ||

லோகாசார்யரால் ஜீவர் உத்தரணத்துக்காக அருளிச் செய்யப்பட்ட ஸ்ரீ வசனபூஷணத்தை நன்கு அறிந்தோரும் அதை அநுஷ்டிப்போரும் காண அரிது.

ஜகதாசார்ய ரசிதே ஸ்ரீமத்வசநபூஷணே |
தத்த்வஜ்ஞாநாஞ்ச தந்நிஷ்டாம் தேஹிநாத யதீந்த்ரமே ||

.ஜகதாசார்யரான யதிராஜரே! பிள்ளை லோகாசார்யரால் அருளப்பட்ட ஸ்ரீமத் வசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ர ஞானம் பெறவும் அதை அநுஷ்டிக்கவும் அடியேனுக்கு க்ருபை செய்தருள்வீராக!

இவ்வாறு ஓரளவு பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீ வசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ர மாஹாத்ம்யம் கண்டோம். இனி இதற்கு மாமுனிகள் அருளிய அத்புத வ்யாக்யானத்துக்கு அவர் அருளிய அவதாரிகை காண்போம்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் பிள்ளைலோகாசார்யர்  ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/11/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-srivachana-bhushanam-thanians.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஐப்பசி மாத அநுபவம் – பிள்ளை லோகாசார்யர் – முமுக்ஷுப்படி அனுபவம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம: ஸ்ரீ வாநாசல மஹாமுநயே நம:

ஐப்பசி மாத அநுபவம்

<< பேயாழ்வார் – மூன்றாம் திருவந்தாதி அனுபவம்

ஐப்பசியில் அவதரித்த ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் ப்ரபாவத்தை அநுபவித்து வருகிறோம். இப்போது பரம காருணிகரான பிள்ளை லோகாசார்யரையும் அவரது திவ்ய க்ரந்தமான முமுக்ஷுப்படியையும் மணவாள மாமுனிகளின் அத்யத்புதமான முமுக்ஷுப்படி வ்யாக்யான அவதாரிகை (முன்னுரை) மூலம் சிறிது அநுபவிக்க ப்ராப்தமாகிறது.

 

திருமந்த்ரம், த்வயம், சரமச்லோகம் இவற்றில் பொதிந்துள்ள ஸம்ப்ரதாய ஸாரார்த்தங்களை விளக்கப்  பிள்ளை லோகாசார்யர் ரஹஸ்ய க்ரந்தங்கள் பதினெட்டை அருளிச்செய்தார். இவற்றில் முமுக்ஷுப்படி, தத்வத்ரயம், ஸ்ரீவசனபூஷணம் மூன்றும் காலக்ஷேப க்ரந்தங்களாக ஓர் ஆசார்யரிடம் க்ரமமாகக் காலக்ஷேப க்ரமத்தில் மூலத்தைக் கேட்டு அதன் வ்யாக்யானத்தோடு அர்த்தத்தை  உணர வேண்டியன. இவற்றுக்கு மாமுனிகள் வ்யாக்யானமும் விளக்கமும் அறியத்  தக்கன.  இம்மூன்றுக்கும் மாமுனிகள் மிக ரஸமான அத்புத வ்யாக்யானங்களை அருளிச் செய்துள்ளார். இக்ரந்தங்களும் வ்யாக்யானங்களும் அர்த்தபுஷ்டி, ஸம்ப்ரதாய ஞானம் கருதி நம் பூர்வர்களால் நெடுங்காலமாக அநுஸந்திக்கப்பட்டு வருகின்றன.

இம்மூன்று க்ரந்தங்களுக்கும் ஒரு சுருக்கமான அறிமுகம்:

  • இம்மூன்றில் முமுக்ஷுப்படி திருமந்த்ரம் (ஓம் நமோ நாராயணாய), த்வயம் (ஸ்ரீமந் நாராயண சரணௌ சரணம் ப்ரபத்யே ஸ்ரீமதே நாராயணாய நம:), சரம ச்லோகம் (ஸர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ, அஹம் த்வா ஸர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மாஸுச:)  என்பவற்றின் மிகச் சிறந்த விளக்கமாய் விளங்குகிறது.
  • தத்வ த்ரயம் எம்பெருமானாரின் ஸ்ரீபாஷ்யக் கருத்துக்களை (வேத வியாசரின் ப்ரஹ்ம ஸூத்ரத்துக்கு விளக்கம்) விளக்குவதால் குட்டி பாஷ்யம் என்றே புகழ் பெற்று விளங்குகிறது.  இது சித் (ஜீவாத்மா), அசித் (வஸ்து), ஈச்வரன் (எம்பெருமான், பரமாத்மா) எனும் மூன்று அடிப்படைக் கருத்துகளை விளக்குகிறது. இந்நூலின் சுருக்கமான விளக்கம் இணைய தலத்தில் காணலாம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/thathva-thrayam/ .
  • ஸ்ரீவசனபூஷணம் ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தின் முக்கியக் கோட்பாடுகளான பிராட்டியின் புருஷகாரத்வம் (பிராட்டி கருணையோடு சேதநர்களை எம்பெருமானிடம் கொண்டு சேர்ப்பித்தல்) பகவானின் உபாயத்வம் (எம்பெருமான் சேதனர்கள் தன்னை அடைவதற்குத் தானே வழியாய் இருக்கும் எளிமை), ஸ்ரீவைஷ்ணவ லக்ஷணம், ஸ்ரீவைஷ்ணவர் ஏற்றம், மற்றும் மிக முக்யமாக ஆசார்ய அபிமானம் (ஆசார்ய க்ருபை) என்பனவற்றை மிக விசதமாக விளக்குகிறது.

மாமுனிகள் பிள்ளை லோகாசார்யரின் இம்மூன்று க்ரந்தங்களுக்கும் மிக ஆழ்ந்த திவ்ய ஞானம் விரும்புவோர் நெஞ்சு களிக்கும் வகையில் விரிவான விபுலமான வ்யாக்யானம் ஸாதித்துள்ளார்.

இம்முன்னுரையோடு நாம் மாமுனிகளின்  முமுக்ஷுப்படி வ்யாக்யான அவதாரிகையை அனுபவிப்போம்.

முமுக்ஷுப்படி – பொது அறிமுகம்

ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் நித்ய ஸூரிகளால் சூழப்பட்ட பரமபதநாதன்

எல்லையற்ற இன்பநாடாகிய ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் திருமகள் கேள்வனாய் எழுந்தருளியுள்ள ஸர்வேச்வரனை (என்றும் ஸம்ஸாரத்தில் உழலாத) நித்யர்களும், (ஸம்ஸாரத்திலிருந்து விடுபட்ட) முக்தர்களும்  அநுபவித்துக் கொண்டுள்ளனர்.  இந்த ஆனந்த வேளையிலும் அவன், தன்னை அனுபவிக்க எல்லா வகையிலும் தகுதியும் உரிமையும் இருந்தும் அசத்தான நிலவுலகை நித்தியமாய் எண்ணி, நிரந்தரமான நித்ய விபூதியை இழந்து, அதை இழந்தோம் என்றும் அறியாமல் சரீரமே ஆத்மா என்றும், ஆத்மா தமதன்று ஈச்வரனது என்று அறியாமலும்   பிரளய காலத்தில் சிறகொடிந்த பறவைபோல் வெறும் அசத்தாய்க் கிடக்க இவர்களைக் கரை ஏற்ற வேணும் என்று உள்ளம் உருகியவனாய் அதற்கான செயலில் ஈடுபட்டான்.

  • முதலில் அவர்களுக்கு சரீரமும் இந்திரியங்களும் தந்தான். சரீரமும் இந்த்ரியமுமின்றி ஆத்மாவால் செயல் ஆற்ற முடியாது என்பதால் இவற்றை அருளியதே அவன் செய்த் முதல் க்ருபை.
  • பிறகு அந்த இந்திரியங்களையும்  சரீரத்தையும் தக்கபடி உபயோகிக்க பகவான் வேதங்களையும், அவற்றின் விரிவான விளக்கங்களாக ஸ்ம்ருதி, இதிஹாசம், புராணம் ஆகியவற்றைத் தந்தான். சாஸ்திரங்களைக் கற்றும் அவற்றின் உபதேச வழி நின்றும் பரமபதத்தில் எம்பெருமானை அடையலாம். வேதம் சில விசேஷ இயல்புகளை உடையது. அவை:
    • அபௌருஷேயம் – அவை ஒரு நபரால் இயற்றப்பட்டனவல்ல. அவை பகவானாலும் இயற்றப் பட்டனவல்ல. அவை நித்யமானதால். வேதத்தை முற்றாக அறிந்தவன் பகவான் ஒருவனே. ஒவ்வொரு ச்ருஷ்டியிலும் அவனே அவற்றை வெளியிடுகிறான். அநாதிகாலமாக ச்ருஷ்டி (படைப்பு), ஸ்திதி (காப்பு), லயம் (அழிப்பு) முடிவற்ற சக்ரமாக நடந்துகொண்டே இருக்கின்றன.
    • நித்யம் – அபௌருஷேயம் என்பதால் வேதங்கள் எப்போதும் உள்ளவை.
    • நிர்தோஷம் – குற்றமற்றவை. வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட யாவும் நிறைவானவை. ஏனெனில் அவை அபௌருஷேயம். தோஷம் மனிதர்களால் செய்யப்பட்டனவற்றுக்கு உண்டு. அவர்கள் ப்ரமம் (பிழை), வஞ்சகம் (ஏமாற்று வேலை), ப்ரமாதம் (அசட்டை), அசக்தி (ஆற்றலின்மை) எனும் குறைகள் நிறைந்தோர். அவர்களின் ஸத்வ ரஜஸ் தமோ குணங்களுக்கேற்ப சொல்லும் விஷயமும் அமையும். வேதத்துக்கு இக்குறை இல்லை.
    • ஸ்வத: ப்ரமாணம் – அவை தம்மைத் தாமே வெளிப்படுத்திக்கொள்ளுமவை. வேதத்தில் சொல்லப்பட்டதுக்கு அதுவே ப்ரமாணம் வேறொரு நிரூபணம் தேவை இல்லை.
  • இப்படிப்பட்ட சாஸ்த்ரங்களைக் கற்று அந்த நிபந்தனைகளைக் கடைப்பிடித்து மெய்ப்பொருள் காண்பது கடினம் என்பதால் சர்வேஸ்வரன் தானே ப்ரதம (முதல்) ஆசார்யனாக வந்து சாஸ்த்ர ஸாரார்த்ததை மிக ஸம்க்ஷேபமாகச் சுருக்கி அருளினான். இந்த ரஹஸ்யப் பொருள் எல்லா ரஹஸ்யங்களையும் காட்ட வல்லது. இது இவ்விஷயங்களை விளக்குகிறது:
    • ஸ்வரூபம் – ஜீவாத்மா, ஈச்வரனின் இயல்ப
    • உபாயம் – ஈச்வரனை அடையும் வழி
    • புருஷார்த்தம் – கைங்கர்யம் என்னும் இறுதி லக்ஷ்யம்

இந்த ரஹஸ்யங்களில் எம்பெருமான் திருமந்த்ரத்தை பதரிகாஸ்ரமத்தில் நாராயண ரிஷியாக, தனது அம்சமேயான நர ரிஷிக்கு உபதேசித்தான்.

அவன் விஷ்ணுலோகத்தில் தன் ப்ரிய மஹிஷியான ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மிக்கு த்வயத்தை உபதேசித்தான்.

 

அவன் சரம ச்லோகத்தை குருக்ஷேத்ர யுத்த களத்தில் தேர்த்தட்டில் க்ருஷ்ணனாக அர்ஜுனனுக்கு உபதேசித்தான்.

இப்படி எம்பெருமான் தானே ஆசார்யனாக வந்ததால் அவனை நாம் கூரத்தாழ்வானின்லக்ஷ்மீ நாத ஸமாரம்பாம்” எனும் தனியனில் மஹாலக்ஷ்மி நாதனை முதலாகக் கொண்ட குரு பரம்பரை என்று கொண்டாடுகிறோம்.

இம்மூன்று ரஹஸ்யங்களும் (சொல்) அளவில் சிறியன ஆயினும், அர்த்தத்தில் மிக ஆழ்ந்தவை. இவற்றை முறையாக, பரம்பரானுகதமான ஆசார்ய ச்ரேஷ்டர்கள்பால் கேட்க வேண்டும். அப்படிக் கேட்டு உணர்ந்தாலே உஜ்ஜீவனம் ப்ராப்தமாகும்.  ஆகவேதான் நம் பூர்வாசார்யர்கள் இவற்றை வகைப் படுத்தி, மிக நுணுகிய நோக்கத்தோடு க்ரந்த முறையாக்கி  வைத்தனர். இவ்வாசார்ய பரம்பரையில் வந்த பிள்ளை லோகாசார்யர் தம் பரம கருணையால் இந்தக் கோட்பாடுகளை இந்நூலில் அழகாக அமைத்திருக்கிறார்.

ஸ்ரீரங்கம் பிள்ளை லோகாசார்யர்

இந்நூலுக்கு முன்பே பிள்ளை லோகாசார்யர் ரஹஸ்யத்ரயத்தை மூன்று நூல்களில் விளக்கியுள்ளார். அவை யாத்ருச்சிக்கப்படி, ச்ரிய:பதிப் படி, பரந்த படி என்பன. யாத்ருச்சிகப்படி மிகச் சிறியது. பரந்தபடி மிகப் பெரிய க்ரந்தம். ச்ரியப்பதிப் படி மிக நீளமும் அன்றி, சிறியதும் அன்றி அளவாய் இருப்பினும் ஸம்ஸ்க்ருதமயமாய் அமைந்து வட மொழி அறிவின்றேல் அர்த்தம் தெரியாமல் இருக்கும். இக்குறைகள் ஒன்றுமின்றிக்கே பிள்ளை லோகாசார்யர் முமுக்ஷுப்படியை ஸாதித்தருளினார்,

ஆனதுபற்றியே முமுக்ஷுப்படி எல்லார் நோக்கிலும் உள்ளது. காலக்ஷேப க்ரந்தமாயும் உள்ளது,  மேலும் முன்புள்ள க்ரந்தங்களில் சொல்லாமல் விட்ட விஷயங்களும் இதிலுண்டு என்பதால் எல்லாரும் இதை ஆதரித்தனர்.

(த்வய மஹா  மந்த்ரத்தை விளக்கும்) த்வய ப்ரகரணத்துக்கு முன்னுரை

முதல் ரஹஸ்யமான திருமந்த்ரத்தை விளக்கியபின் பரம காருணிகரான பிள்ளை லோகாசார்யர் உபாயம் (வழி), உபேயம் (லக்ஷ்யம்), என்பன எவ்வாறு இரண்டாம் பதமான நம: பதம், மூன்றாம் பதமான நாராயணாய பதம் இவற்றிலிருந்து விரிவடைகின்றன என்று காட்டுகிறார்.

பிள்ளை லோகாசார்யர் முந்தின மூன்று ப்ரபந்தங்களிலும் திருமந்த்ரம் சரம ச்லோகம் த்வயம்  என்று வரிசைப்படுத்தி விளக்கியவர் இதில் த்வயத்தை சரம ச்லோகத்துக்கு முன் வைப்பானேன் எனில் பூர்வாசார்யர்களால் இரு முறைகளும் பின்பற்றப் பட்டுள்ளன. பெரியவாச்சான் பிள்ளை பரந்த ரஹஸ்யத்திலும், வாதிகேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயர் தம் ரஹஸ்ய த்ரய க்ரந்தங்களிலும் திருமந்திரம் த்வயம் சரம ச்லோகம் எனும் க்ரமம் மேற்கொண்டுள்ளனர்.

இவ்விரண்டு க்ரமங்களிலுமுள்ள கோட்பாடு யாது?

இரண்டு விளக்கங்கள் உள்ளன:

  1. இம்மூன்றும் மந்த்ர, விதி, அனுஷ்டான ரஹஸ்யங்கள் எனப்படுகின்றன. திருமந்த்ரம் – மனத்தால் நினைத்து த்யானிக்கப்படும் ஸ்வரூபம் தெரிவிக்கும் மந்த்ரம். சரம ச்லோகம் – விதி, எம்பெருமான் எல்லாவற்றையும் விடுத்து தன்னையே பற்றுமாறு விதிக்கும் ரஹஸ்யம். த்வயம் – அனுஷ்டான மந்த்ரம், எப்போதும் நினைத்து அர்த்தானுசந்தானம் நடக்கும் மந்த்ரம்,
  2. திருமந்த்ரம் இரு பகுதி, பிரணவம்(ஓம்காரம்), நமோ நாராயணாய (மந்த்ர சேஷம்). உபாயத்தை சொல்லும் நம: பதமும், உபேயத்தை (லக்ஷ்யம்) சொல்லும் நாராயணாய பதமும் த்வயத்தின் இரண்டு அடிகளில் தெரிவிக்கப்படுகின்றன. இவையே இரண்டு பகுதியாக இருக்கும் சரம ச்லோகத்தில் மேலும் விவரிக்கப் படுகிறது.

ஆகவே இரண்டு க்ரமங்களும் ஏற்கப்படுகின்றன,  முன் மூன்று ப்ரபந்தங்களிலும் திருமந்த்ரம் சரமச்லோகம் த்வயம் என்ற க்ரமத்தைப் பற்றினவர் இதில் திருமந்திரம் த்வயம் சரமஸ்லோகம் என்ற க்ரமத்தைப் பற்றினார்.

சரம ச்லோக ப்ரகரண அவதாரிகை  

மத்யம ரஹஸ்யம் த்வயத்தை விளக்கியபின் பிள்ளை லோகாசார்யர் சரம ச்லோகத்தை விளக்கத் தொடங்குகிறார்,

  • இதுவே அறுதி ரஹஸ்யம்
  • பஞ்சம வேதமான மஹா பாரதத்தின் முக்ய ஸ்தானமான கீதோபநிஷத்தின் மிக முக்யமான விஷயம்
  • இது த்வய  மஹா மந்த்ரத்தின் விரிவு
    • த்வயத்தின் முதல் வாக்யம் ஸ்ரீமந் நாராயணனின் திருவடித் தாமரைகளை உஜ்ஜீவனத்துக்குப் பற்றுவதைக் காட்டுகிறது. சரம ச்லோகத்தில் எம்பெருமானே இதை விதிப்பது முதல் பகுதி.
      • (கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களான) மற்ற உபாயங்களோடு ஸம்பந்தம் உறுதியாக விடப்பட வேண்டும்
      • பகவானையே (வழி) உபாயமாகப் பற்றுவது ஜீவாத்ம ஸ்வரூபம், அவனை அடைய வேறெதுவும் உபாயமன்று.  இவன் பற்றுதலும் உபாயமன்று.
    • த்வயத்தின் இரண்டாவது வாக்யம் ஸ்ரீமந் நாராயணனின் உகப்புக்காகவே தன்னலமற்ற, ப்ரதிபலன் எதிர்பாராத, கைங்கர்யத்தை வற்புறுத்துகிறது. நித்ய கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட, சேதனனுக்கு ஸம்ஸாரத்திலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்பதால் எம்பெருமானே இதிலுள்ள தடைகளையும் நீக்கி அருள் செய்கிறான்.

சரம ச்லோகத்தின் இவ்வர்த்தத்தை அறிந்துகொள்ளவே எம்பெருமானார் ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து திருக்கோஷ்டியூரில் நம்பிகள் திருமாளிகைக்குப் பதினெட்டு முறைகள் நடந்தார்.

நம்பிகள் இந்த ச்லோகத்தின் ஆழ்ந்த செம்பொருளையும் அதன் உயர்ந்த கௌரவத்தையும் மட்டுமே பெரிதாகக் கருதி, இதைப் பெறும் அளவு யோக்கியதை உள்ள அதிகாரி சேதனர் எவருமிலர் என்றெண்ணி இதை உபதேசியாதே இருந்தார். ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் ஆஸ்திக்யத்தையும் நம்பகத் தன்மையையும் சோதிக்கவே அவரைப் பதினெட்டு முறைகள் அலைக்கழித்து, யோக்யதை இல்லாதார்க்கு உபதேசியேன் என்று உறுதி மொழி பெற்றும், ஒரு மாஸம் உபவாசம் இருக்கப் பண்ணியும் இறுதியில் நம்பிகள் அவர்க்கு இந்த சரம ச்லோகார்த்தம் உபதேசித்தார்.

அர்த்தத்தின் ஆழமும் மேன்மையும் செம்மையும் கருதி, சரம ச்லோகத்தின் அர்த்தத்தை எம்பெருமானார்க்கு முன்பிருந்த பூர்வாசார்யர்கள் யாரும் அதைக் கற்க யோக்யதை உள்ளோர் வெகு சிலரே என்று கற்பியாதிருந்தனர்.  சரம ச்லோகார்த்தம் கற்க யோக்யதை (தகுதி) ஆவது:

  • சுத்த ஸத்வ குணத்தில் ஊன்றியிருத்தல்
  • எம்பெருமானிடம் முழுமையாய்ப் ப்ரேமம் கொண்டிருத்தல்
  • உலக இன்பங்களிலிருந்து முற்றாக விடுபட்டிருத்தல்
  • (வேதம் முதலிய) ப்ரமாணங்களை முழுக்க விசுவாசித்தல்
  • எம்பெருமான் பெருமைகளைக் கேட்ட மாத்திரத்தில் முற்றிலும் நம்புதல்
  • ஆஸ்திக அக்ரேஸராதல் – சாஸ்த்ரம் நம்புவோரில் தலைவர் ஆதல்
எம்பெருமானாரின் கருணைக்கு உகந்து திருக்கோட்டியூர் நம்பிகள் அவரை எம்பெருமானார் என்று அழைத்தல்

 

ஆனால் எம்பெருமானார் ஸம்ஸாரிகளின் துயரம் கண்டு பொறுக்கமாட்டாமல் கருணை பொங்கி அவர்கள் துயர் துடைக்க சரம ச்லோக அர்த்தத்தை வெளியிட்டருளினார். இப்படி வெளியிட்டது கண்டு உகப்பினால் அவரது ஆசார்யரான திருக்கோட்டியூர் நம்பிகள் அவரை “எம்பெருமானார்” என்று அழைத்துக் கொண்டாடினார்.

எம்பெருமானாரால் வெளியிடப்பட்டு, பூர்வாசார்யர்களால் மேலும் விளக்கப்பட்ட இதைப் பிள்ளை லோகாசார்யர் சேதனர் உஜ்ஜீவனத்தை எண்ணி மிக்க பெரும் கருணை மீதூர பல ப்ரபந்தங்களில் விளக்கி அருளினார். அதிலும் குறிப்பாக, மற்ற ப்ரபந்தங்கள் போல் அல்லாமல் இந்த ப்ரபந்தத்தில் பெண்ணும் பேதையும்கூட எளிதாக அறியும்படி ஸம்ப்ரதாயக் கொள்கைகளை எளிதாக விளக்கியுள்ளார்.

இவ்வாறு முமுக்ஷுப்படி வ்யாக்யான அவதாரிகையில் பிள்ளை லோகாசார்யரின் பரம காருணிகத்வத்தை மாமுனிகள் அழகாக விளக்கியருளுவதை நோக்கும்போது, நாமும் இக்கொள்கைகளை அறிந்து அவற்றின் வழி நடப்பதற்காக, விசதவாக் சிகாமணிகளான மாமுனிகள் எவ்வளவு கருணையோடு நமக்குத் தந்து உதவினார் என்பது வெளிப்படும். நம் பூர்வாசார்யர்களைச் சேவித்து நாமும் அவர்கள் அருளைப் பெறுவோமாக.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அடியேன் சடகோப ராமானுஜ தாஸன்

ஆதாரம் : http://ponnadi.blogspot.in/2013/10/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-mumukshuppadi.html

வலைத்தளம் – https://srivaishnavagranthamstamil.wordpress.com/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org